โซซอล
facebook-icon

ซูเปอร์อัลฟ่า ปะทะ ซูเปอร์อัลฟ่า(?) จะเป็นยังไงนะ...

03-8 กล่องแห่งความลับ

ชื่อตอน : 03-8 กล่องแห่งความลับ

คำค้น : กลลวงกลายรัก นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 702

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2562 19:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
03-8 กล่องแห่งความลับ
แบบอักษร

“ทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของแผนครับ จนถึงตอนนี้มันไม่มีปัญหาอะไรเลย ทุกอย่างกำลังเป็นไปได้ด้วยดี”


ดูเหมือนว่าซึงรกจะกำลังกังวลมากต่างจากความคิดของฮันจู แต่มันก็ไม่ใช่ว่าเข้าใจไม่ได้ เพราะฝั่งนั้นเองก็ยื่นมือเข้ามาเกี่ยวข้องกับการเดิมพันที่อันตรายนี้ด้วยเหมือนกัน

โอกาสที่เหมาะสมในการควบคุมและเรียกใช้อย่างพอดิบพอดี ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของฮันจูทั้งหมด


“หมายถึงเรื่องที่ท่านประธานคังกำลังสงสัยด็อกเตอร์ด้วยเหรอครับ”

“เป็นส่วนสำคัญที่สุดไม่ใช่เหรอครับ ...สงสัยผมแต่ก็ไม่สามารถกำจัดผมออกไปได้”


นั่นหมายถวามว่าผมยังจำเป็นอยู่ยังไงล่ะ

ฮันจูระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างไม่คาดคิด นี่เป็นสถานการณ์ที่น่าตื่นเต้นมากจริงๆ มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายจนกระทั่งถึงวันนี้ วันเวลาที่เขายืนหยัดอดทนอดกลั้นมา ทั้งยาวนาน วุ่นวาย และทรมาน       ซึ่งสำหรับซึงรกคงเป็นความจริงที่ค่อยไม่สำคัญเท่าไร


“สิ่งที่แน่นอนก็คือ”


ในที่สุดฮันจูก็ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วหันมามองการ์ดตัวเอง

ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบ จะเตรียมการไว้แล้วหรือยังไม่เตรียม ไพ่ก็ได้ถูกแจกจ่ายไปแล้ว แต่ละคนมีไพ่อยู่ในมือ ไพ่ของตัวเองคืออะไรมีเพียงตัวเองเท่านั้นที่รู้ดีที่สุด แม้ว่าในตอนแรกจะได้ไพ่ดีแต่การแพ้ชนะในเกมนี้ก็สามารถเปลี่ยนได้ตลอดเวลา ตามสถานการณ์ที่กำลังดำเนินไปเรื่อยๆ


“นี่ไม่ใช่เกมที่แข่งขันด้านพละกำลังใช่ไหมล่ะครับ”


ถ้าถามว่าใครมี ‘ไพ่ที่สำคัญที่สุด’ อยู่ในมือที้จะเป็นตัวตัดสินการแพ้ชนะของเกม

ถ้าเป็นเกมส์ที่คนทอยลูกเต๋าแล้วได้เริ่มเดินก่อนคนแรกเป็นคนชนะก็คงจะเรียบง่ายเกินไป อะไรแบบนั้นไม่ใช่รสนิยมของฮันจูเลย

อัลฟ่ากับอัลฟ่า แม้แต่ในเกาหลีก็มีผู้ครอบครองลักษณะทางพันธุกรรมที่เป็น ‘ซูเปอร์’ ไม่ถึงห้าคนด้วยซ้ำ และทั้งหมดบังเอิญมาอยู่ในคฤหาสน์หลังเดียวกัน คนหนึ่งดูไม่คิดจะปกปิดพลังของตัวเองเลย อีกคนกำลังปกปิดมันอย่างระมัดระวังเป็นที่สุด และคนสุดท้าย...


ยังคงไม่รู้แม้กระทั่งว่าตัวเองมีพลังอะไร

เพราะคนๆ นั้นคือไพ่ไม่ใช่ผู้เล่น และมีบทบาทที่สำคัญที่สุดในเกมนี้


“…ก่อนอื่น ผมต้องอยู่คนเดียวเป็นเวลาสามวันตั้งแต่ตอนนี้ เพราะงั้นคุณกลับไปอยู่ที่คฤหาสน์ก่อนนะครับ ถ้าถึงเวลาแล้วผมจะติดต่อไปก่อนเอง”

“สามวันเลยเหรอครับ จู่ๆ มีเรื่องอะไรถึง...”

“ช่วงผสมพันธุ์น่ะครับ”


อ๋อ ซึงรกส่งเสียงตอบรับออกมาสั้นๆ


“…อย่างนั้นเอง ก่อนหน้านี้อาทิตย์หนึ่งผมก็กินยาคุมอารมณ์ไว้แล้ว ด็อกเตอร์...”

“น่าเศร้าที่ร่างกายของผมมีอาการดื้อยาคุมอารมณ์ไปแล้วล่ะครับ”


ร่างกายของเขาไม่เชื่อฟังพวกยาธรรมดาแล้ว ยิ่งกว่านั้นเขาใช้ยาคุมอารมณ์เป็นปกติในชีวิตประจำวัน เพราะถ้าจู่ๆ อาการกำเริบขึ้นมาทีเดียวคงลำบากแย่ แม้ตอนอื่นๆ ยาจะช่วยควบคุมได้ แต่ถ้าถึงช่วงผสมพันธุ์ล่ะก็ มันช่วยอะไรไม่ได้เลย


“ผมแจ้งไปทางคฤหาสน์แล้ว เพราะฉะนั้นไม่มีเรื่องที่ต้องกังวลเป็นพิเศษหรอกครับ”


หลังจากพูดจบก็บิดขี้เกียจ ถึงจะเป็นช่วงที่ไม่ปกติ แต่สำหรับฮันจูที่เริ่มคุ้นชินแล้วก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเลย เขาบิดคอไปมาทีละข้าง ก่อนจะหมุนเก้าอี้กลับมาจ้องซึงรก

แล้วยิ้มอย่างดูดีเหมือนทุกครั้ง


“การหลีกเลี่ยงมันก็ดีต่อทั้งสองฝ่ายไม่ใช่เหรอครับ”


รอยยิ้มนั้นเป็นคำเตือนเกี่ยวกับเรื่องไม่ดีที่อาจจะเกิดขึ้น ถ้าเป็นลักษณะทางพันธุกรรมของอัลฟ่า ซึงรกก็คงไม่ลุ่มหลงไปกับมันแน่ๆ แต่อีกฝ่ายเต็มไปด้วยความมั่นใจอันเหนือกว่าที่ข้ามผ่านสิ่งนั้นมาแล้ว

ซึงรกรู้สึกกลัวขึ้นมานิดหน่อยก่อนจะพยักหน้ารับอย่างเงียบๆ ไม่รู้ทำไมแต่เหมือนจะต้องทำแบบนี้เท่านั้น ซึ่งในความเป็นจริงอีกฝ่ายยังคงยิ้มโดยไม่มีการข่มขู่แม้แต่นิดเดียว


“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวจะติดต่อไปนะครับ”


ฮันจูพูดจบแล้วหันหลังกลับไปจดจ่ออยู่กับงานที่ทำค้างอยู่อีกครั้ง เขาทำสำเร็จเรียบร้อยทั้งหมดแล้วเหลือแค่ต้องห่อเก็บอย่างดี กระดาษห่อสีเงินเป็นประกายวูบวาบ ถึงจะเหมือนกันแต่ก็แยกไว้เป็นของใครของมันแล้วถูกวางซ้อนกันอย่างเรียบร้อย ภายในกองนั้นมีห่อสีทองปนอยู่ด้วย สีที่ส่องประกายแวววาวดูงดงามจริงๆ

ฮันจูห่อของที่วางไว้บนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบทีละอันๆ แล้วเริ่มม้วนเก็บ ของพวกนั้นที่ซึงรกจ้องมองอย่างไม่ละสายตามีกลิ่นหอมหวานที่คุ้นเคยฟุ้งออกมา


ช็อกโกแลตนั่นเอง

            * * *


เขาไม่เคยมีความทรงจำที่มีความสุขกับช่วงผสมพันธุ์เลยสักครั้งเดียว


เมื่อถึงช่วงนั้นวนกลับมา ฮันจูจึงเลือกที่จะอยู่เพียงลำพังอย่างระมัดระวัง มีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นที่เขาเคยอยู่กับคนหลายๆ คนในเวลาเดียวกันเพื่อทำการทดลอง แต่เพราะผลในตอนนั้นออกมาเป็นที่น่าชื่นชมมาก  ในบรรดาอัลฟ่าและโอเมก้าเกือบสิบคน ส่วนมากถูกพาตัวออกไปจากห้องก่อนหมดรอบช่วงผสมพันธุ์ของฮันจูซะอีก

และหลังจากหมดรอบมาสองวันก็สรุปได้ว่าถ้าไม่ได้กินยาคุมกำเนิดมาก่อนหน้านั้น ทุกคนคงจะตั้งท้องกันหมด


เพราะอัตราการปฏิสนธิเพื่อขยายพันธุ์ของฮันจูสูงถึงเก้าสิบแปดเปอร์เซ็น


หลังจากนั้น ต่อจากยาคุมอารมณ์ สิ่งที่ฮันจูฉีดให้ตัวเองบ่อยๆ คือยาคุมกำเนิดในรูปแบบของเหลวที่พัฒนาขึ้นมาเองเพื่อเตรียมรับมือความอันตรายืี่อาจเกิดขึ้น เพราะไม่สามารถควบคุมลักษณะทางพันธุกรรมได้อย่างสมบูรณ์แบบ

แน่นอนว่ายาคุมกำเนิดส่วนมากจะออกฤทธิ์กับร่างกายอย่างรุนแรง แต่ฮันจูไม่รู้สึกต่อต้านมันไปมากกว่าการมีสายเลือดของตัวเองหลงเหลือไว้บนโลก ยิ่งถ้าความเป็นไปได้ที่ลักษณะทางพันธุกรรมของลูกของเขาจะมีคำว่า ‘ซูเปอร์’ ติดอยู่ด้วยก็ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ การจะเกิดมาเป็นแค่อัลฟ่าหรือโอเมก้าไม่ใช่ปัญหา

บาดแผลของเขาเริ่มต้นขึ้นจากลักษณะทางพันธุกรรมที่ติดตัวมาตั้งแต่ตอนเกิด


ฮันจูถอดเสื้อที่ใส่อยู่ออกไปทีละตัวๆ จนร่างกายเปลือยเปล่าแล้วมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ จากนั้นก็เปิดก๊อกน้ำแล้วปล่อยให้ร่างกายเปียกปอนไปด้วยน้ำเย็นที่ไหลรินออกมา ผมสีบลอนด์เปียกลู่ลง เขาเงยหน้าพร้อมกับเสยมันขึ้นไป ใบหน้าสัมผัสกับสายน้ำโดยตรงแล้วหยุดยืนอยู่เฉยๆ ไม่แม้แต่จะหายใจ

อยู่ในสภาพที่ไม่ได้ยินและไม่พูดอะไร แต่กลับคิดอะไรบางอย่างไม่หยุดแล้วนิ่งไปพักหนึ่ง ก่อนจะปล่อยวางการคำนวณและความคิดมากมายลง เหนื่อยจริงๆ

ช่วงเวลาทั้งหมดของชีวิต ไม่มีช่วงไหนที่เขาไม่เหนื่อยเลย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น