เวย์นิส

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและติดตามผลงานของเวย์นิสนะคะ 🍒 หากพบเห็นนิยายที่เหมือนกับของเวย์นิส หรือต้องการพูดคุย สอบถาม สามารถทักเข้ามาทางเพจได้ตลอด 24 ชม. นะคะ (เพจ : เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก)

เมียหมอ [02] เด็กเจ้าเล่ห์

ชื่อตอน : เมียหมอ [02] เด็กเจ้าเล่ห์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 41.4k

ความคิดเห็น : 184

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2561 13:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
เมียหมอ [02] เด็กเจ้าเล่ห์
แบบอักษร

Ep 02


"คุณพ่อคุณแม่ขาาาา หนูเฟรกลับมาแล้วค่าาาา" ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาภายในห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์สุดหรู เฟรย่าก็วิ่งตรงไปหาสองสามีภรรยาที่กำลังนั่งพลอดรักกันอยู่ตรงโซฟา เธอกระโจนเข้าหาคาเรนผู้เป็นพ่อโดยไม่ทันให้เขาตั้งตัว กอดรัดฟัดเหวี่ยงให้คลายความคิดถึง


ฟอดดดดดดดด~

"คิดถึงคุณพ่อขาสุดหล่อที่สุดเลยค่ะ คิดถึ๊งคิดถึงงงง คิดถึงคุณแม่คนสวยมากๆด้วย" ปลายจมูกเชิดรั้นกดลงแนบชิดแก้มสากของพ่อฟอดใหญ่ เด็กสาวประจบประแจงเสียงหวาน พร้อมกับหย่อนตัวนั่งลงบนหน้าตักของคาเรน พวงแก้มนวลถูไถไปมากับแผงอกแกร่งอย่างออดอ้อน


ไม่ว่าจะผ่านไปกี่เดือนหรือกี่ปี กาลเวลาก็ไม่สามารถทำลายความหล่อเหลาของพ่อเธอได้เลย ใบหน้าของท่านยังคงคมคายและหล่อเหลาตามแบบฉบับชาวยุโรป อีกทั้งร่างกายยังบึกบึนแข็งแรงไม่ต่างจากตอนที่เธอยังเป็นเด็กเลย เช่นเดียวกับอิงดาวแม่ของเธอ ที่ยังคงความสวยเสมือนสาววัยแรกแย้มไม่มีเปลี่ยน หุ่นทรงยังคงเย้วยวนราวกับนางแบบบนหน้าปกนิตยสารก็ไม่ปาน แต่นั่นก็คงไม่แปลกอะไร เพราะท่านทั้งสองหมั่นดูแลตัวเองอยู่เสมอ


"มาถึงก็อ้อนเลยนะ" คาเรนเย้าหยอกลูกสาวซึ่งเป็นทายาทเพียงคนเดียวของเขา พร้อมกับจูบหนักๆบนศีรษะทุยเล็กอย่างนึกเอ็นดู


"น่าน้อยใจจังเลยนะที่โดนเมินเนี่ย" อิงดาวพูดขึ้นลอยๆแกมประชดประชัน ทำเอาเฟรย่ากับคาเรนหัวเราะขบขัน เด็กสาวรีบขยับตัวลงไปนั่งข้างๆผู้เป็นแม่ สองแขนเรียวเล็กตวัดกอดรัดท่านไว้หลวมๆ พร้อมยื่นหน้าขึ้นไปหอมแก้มฟอดใหญ่


ฟอดดดดดดดดด~

"คิดถึงคุณแม่คนสวยของหนูที่สุดเลยค่ะ กอดใครก็ไม่อุ่นเท่ากอดคุณพ่อคุณแม่" อิงดาวอมยิ้มเอ็นดูกับความขี้ประจบของลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน เฟรย่าเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก เธอขี้อ้อนและรู้จักเอาอกเอาใจคนรอบข้างเสมอ


"ปากหวานเหมือนพ่อเลยนะเนี่ย"


"จริงเหรอคะ ปากคุณพ่อหวานจริงเหรอ ชิมให้หนูดูหน่อยได้ไหมคะ" เด็กสาวยิ้มกริ่ม จากนั้นจึงขยับตัวขึ้นไปบนหน้าตักของผู้เป็นพ่ออีกครั้ง คาเรนที่รู้ทันความเจ้าเล่ห์ของลูกสาวลอบยกยิ้มพึงพอใจ ต่างจากคนโดนลูกสาวกลั่นแกล้งที่ทำหน้าเง้างอดราวกับเด็ก


"กลับบ้านมาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็ป่วนเลยนะ"


"คุณพ่อขาคุณแม่ว่าหนูเฟรป่วนค่ะ คุณพ่อทำโทษคุณแม่แทนหนูเลย" เธอซบหน้าลงตรงแผงอกแกร่งอย่างออดอ้อน ทำราวกับโดนผู้เป็นแม่รังแกอย่างไรอย่างนั้น ซึ่งคาเรนก็ไม่รอช้าที่จะเล่นตามน้ำ ยื่นใบหน้าเข้าไปจูบหนักๆบนริมฝีปากอวบอิ่มของอิงดาว


"คุณแม่ยังไม่สะทกสะท้านเลยค่ะ"


"ต้องจูบแรงกว่านี้ใช่ไหม" ไม่ถามเปล่าแต่คาเรายังบดจูบแนบชิดจนอิงดาวเบ้หน้า เธอดันใบหน้าคมคายออกห่าง พร้อมมองค้อนคนรักกับลูกสาว แต่เฟรย่ากลับหัวเราะร่าอย่างชอบใจ


"พอกันทั้งพ่อทั้งลูก รีบขึ้นไปอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวเลยเฟรย่า" อิงดาวดุเบาๆ


"รับทราบค่ะ" เด็กสาวทำท่าตะเบ๊ะล้อเลียน "แต่คืนนี้หนูขอไปเที่ยวกับเพื่อนนะคะ แล้วก็อาจจะนอนค้างบ้านเพื่อนด้วย"


"เพื่อน?" คาเรนขมวดคิ้วยุ่ง "หนูมีเพื่อนที่นี่ด้วยเหรอ"


"ใช่ค่ะ เราเพิ่งรู้จักกัน แต่เขาเป็นคนดีแน่นอน เอาไว้วันหลังหนูจะแนะนำเพื่อนใหม่ให้คุณพ่อกับคุณแม่รู้จักนะคะ" เฟรย่าคลี่ยิ้ม


"นี่คิดถึงพ่อกับแม่จริงรึเปล่าเนี่ย กลับบ้านมาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็จะออกไปเที่ยวอีกแล้ว" อิงดาวถาม


"หนูไม่ได้ไปไหนไกลสักหน่อย เอาเป็นว่าหนูขออนุญาตแล้วนะ มาด่าหนูทีหลังไม่ได้นะคะ" ว่าจบก็รีบวิ่งออกไป ทำเอาคนเป็นแม่อย่างอิงดาวส่ายหน้าเอือมระอา


"เชื่อแล้วว่าลูกสาวเนี่ยได้เชื้อพ่อมาเกือบหมด" เธอปรายตามองคนรักด้วยหางตา ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไป


"พูดแบบนี้เดี๋ยวก็เสกลูกชายเข้าท้องอีกสักคนหรอก" คาเรนพึมพำเบาๆ จากนั้นจึงเดินตามภรรยาสุดที่รักออกไป


@ผับหรูใจกลางเมือง

สองเท้าภายใต้รองเท้าส้นสูงกว่าห้านิ้วสะบัดก้าวเดินไปข้างหน้าราวกับนางพญา เฟรย่าในชุดเกาะอกสีแดงสดเสมอต้นขาโปรยยิ้มให้ผู้คนขณะที่เดินฝ่าฝูงชนเข้ามากลางโถงใหญ่ของผับ แสงไฟระยิบระยับที่สาดส่องลงมาพอประปรายขับให้เธอดูเซ็กซี่ขึ้นอีกเท่าตัว


ดวงตากลมโตภายใต้แพขนตางอนสวยกวาดมองไปทั่วบริเวณเพื่อหาใครบางคนที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอมาอยู่ที่นี่ มุมปากบางยกยิ้มเล็กน้อยเมื่อมองเห็นเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของเป้าหมาย เธอรีบเดินเลี่ยงออกไปสั่งเครื่องดื่มในทันที


"ขอเตกีล่าแก้วนึงค่ะ" เด็กสาวยื่นหน้าเข้าไปใกล้บาร์เทนเดอร์หนุ่มด้วยกลัวว่าเขาอาจจะไม่ได้ยิน ด้วยใบหน้าที่หล่อเหลาของเขามันทำให้เธอนึกสนุกอยากกลั่นแกล้ง


"ดื่มเองเหรอครับ" บาร์เทนเดอร์หนุ่มถามกลับ เขาไม่ได้แสดงท่าทางประหม่า มิหนำซ้ำยังยิ้มให้อย่างเป็นมิตร


"ใช่ค่ะ"


"เตกีล่าอาจจะแรงไป ผมขอแนะนำ..."


"ขอเตกีล่าค่ะ" เฟรย่าย้ำชัดอีกครั้ง แล้วหันหลังให้เพราะไม่ชอบพูดซ้ำหลายๆรอบ เธอกัดปากเบาๆขณะที่จ้องมองไหล่กว้างของใครบางคน เขาดูโดดเด่นแม้ไม่ได้นั่งอยู่คนเดียว


"ไม่ต้องทอนค่ะ" เธอหมุนตัวกลับไปยื่นค่าเครื่องดื่มให้บาร์เทนเดอร์หนุ่ม ก่อนจะรับแก้วเตกีล่ามา กระดกลงมาอึกใหญ่ราวกับมันคือน้ำเปล่า ตามด้วยน้ำมะนาวล้างคอ ก่อนจะใช้นิ้วแตะเตกีล่าที่เหลือก้นแก้วขึ้นมาประพรมตามต้นคอและเนินอก


"แค่นี้ก็เรียบร้อย" มุมปากบางยกยิ้มร้ายกาจ ก่อนจะเดินตรงไปหาเป้าหมายที่กำลังนั่งพูดคุยกับเพื่อนของเขา


พรึ่บ!

"เฮ้ย!" ชานนท์อุทานเสียงดังด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆก็มีผู้หญิงคนหนึ่งทิ้งตัวนั่งลงบนหน้าตักพอดิบพอดี กลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์ที่ฟุ้งกระจายออกมาจากตัวเธอทำเอาเขาย่นจมูก แต่เมื่อเห็นใบหน้าของเธอชัดๆก็แทบกุมขยับ


"คูณหมอขาาาา~ อุ่นจางงงง"


"มาได้ไงวะเนี่ย!" ให้ตายเถอะ! เธอมันตัวป่วนชัดๆ ชานนท์ถอนหายใจพรืดใหญ่เมื่อคนตัวเล็กบนหน้าตักขยับใบหน้าขึ้นซุกไซ้ซอกคอราวกับหาความอบอุ่น เขาได้แต่นั่งไว้อาลัยให้กับความสงบสุขที่กำลังจะเลือนหายไปเพราะเธอ


"ใครวะไอ้นนท์" วาโย เพื่อนของชานนท์ถามขึ้นอย่างสงสัย


"เด็กแก่แดด" นายแพทย์หนุ่มตอบเพื่อนสั้นๆ เขาพยายามดันตัวเด็กสาวออกจากหน้าตัก แต่เธอกลับทำตัวอ่อนโอนเอนไปมา มิหนำซ้ำยังกอดรัดเขาไว้อีกต่างหาก




--------------------------------------------

อันความเจ้าเล่ห์ของหนูเฟรนั้น... 5555555555 อยากมีผัวมันต้องลงทุนขนาดนี้เลยเหรอลูก 😂

ขอกำลังใจให้เค้าด้วยน้าาา คอมเมนต์ก่อนกดออกด้วยนะคับ ต้องการกำลังจายยยย (ถ้ามีคำผิดขออภัยด้วยนะ)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น