악마 ปีศาจเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย30

คำค้น : คริสยอบ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2561 07:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย30
แบบอักษร


เมียมาเฟีย๓๐



ครือออ ครือออ


ออแกนละสายตาจากกลุ่มของชานยอลหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงออกมาดู เขาขมวดคิ้วขึ้น พี่ชายคนโตของเขาโทรมา แถมยังเป็นโทรแบบวีดีโอคอลอีกต่างหาก เขารีบกดปุ่มรับ ไม่อยากให้พี่ต้องรอนาน เพราะสำหรับพี่ชายของเขาต้องมาก่อนทุกครั้ง แต่เมื่อกดรับทุกอย่างกลับมีเพียงความว่าเปล่า เขาขมวดคิ้วอีกครั้ง พี่ของเขาเผลอไปกดโดดปุ่มโทรออกเหรอ


"โจเซฟ" เขารอเรียกคนเป็นพี่ดู แต่ไม่มีเสียงตอบกลับมา


"โจเซฟ" เขารองเรียกอีกครั้ง


"โจ"


"โจ นายได้ยินฉันไหม...โจ" 


(ก็ดูจะรักพี่ชายดีนิ) เสียงปลายสายที่ดังขึ้นมา ทำให้ออแกนตัวแข็งทื่อ เขาจำเสียงได้ ถึงไม่เห็นหน้าเขาก็รู้ว่าเป็นใคร ออแกนกำหมัดแน่น ทำไมถึงรู้เรื่องเร็วขนาดนี้ มันเพิ่งจะผ่านมาสิบกว่าวันเอง หรือน้องสาวของเขาทำงานพลาด แล้วทำไมพี่ชายเขาถึงได้ไปอยู่กับมาเฟียฮ่องกงคนนี้ น้องสาวเขาล่ะ


"คริส...โจอยู่ไหน แล้วติน่าล่ะ" น้ำเสียงร้อนรนทำให้คริสยกยิ้มขึ้น เขานั่งไขว่ห้างเคาะโต๊ะดังบ๊อกๆเป็นจังหวะ ทำให้คนที่รอฟังคำตอบลุ้นไปพร้อมกับเสียงที่ดัง ออแกนกัดริมฝีปากของตัวเองจนห่อเลือด แต่ปลายสายก็เอาแต่เคาะโต๊ะเป็นจังหวะชวนหลอน


"คริส...ฉันถามว่าโจอยู่ไหน โจ...โจเซฟ นายได้ฉันไหม โจ" ออแกนร้อนรนจนคนที่มองผ่านจอภาพโปรเจคเตอร์ยกยิ้มอย่างอารมณ์ดี ผิดกับโจเซฟและติน่าที่มองออแกนอย่างสงสาร พวกเขาสามคนรักกันมาก ถึงติน่าจะไม่ใช่น้องแท้ๆก็ตาม ติน่ามองพี่ชายคนโตพร้อมกับน้ำตาที่หายไปแล้วไหลกลับมาอีกครั้ง


"โจ"


(จู๊ๆๆๆ ไม่เอาน่า ทำแบบนี้ฉันปวกหูนะ) เสียงมาเฟียหนุ่มพูดขึ้น ทำให้ออแกนหายใจเจ้าออกลึกๆเพื่อควบคุมตัวเองใหม่


"คริส นายทำอะไรโจ" ออแกนถามขึ้นใหม่ด้วยน้ำเสียงที่นิ่ง เขาจ้องมองโทรศัพท์ของตัวเองที่ยังคงเป็นภาพที่ว่างเปล่า จนกระทั้งหน้าจอปรากฎใบหน้าของมาเฟียหนุ่มขึ้น


(บรรยากาศรอบๆนายดีนะ) มาเฟียหนุ่มพูดขึ้น ไม่ได้มองอีกคนที่สนทนาด้วยเลยสักนิด เพราะตอนนี้มือทั้งสองข้างมีสิ่งของให้จับอยู่ มือซ้ายถือผ้าเช็ดหน้า มือขวาจับด้ามของมีดที่มีน้ำสีแดงติดอยู่ ออแกนกลืนน้ำลายลงคือ เขาไม่อยากคิดว่าสีแดงที่ติดอยู่บนใบมีด มันคือเลือด


"นายต้องการอะไร" ออแกนถาม


(นายรู้จุดประสงค์ของฉันอยู่แล้ว...ออแกน) มาเฟียหนุ่มละใบหน้าขึ้นจากใบมีดจ้องมองอีกคนผ่านจอภาพโปรเจคเตอร์


"ฉันไม่รู้" ออแกนไม่ยอมรับ มาเฟียหนุ่มยกยิ้มให้กับคนปลายสาย จากนั้นจึงลุกขึ้น ทำให้ออแกนมองไม่เห็นใคร


(โอ๊ย) จนกระทั้งได้ยินเสียงร้องดังขึ้น


"โจ โจ...คริส นายทำอะไรโจ" เขาจำเสียงของพี่ชายได้ เสียงที่ร้องดังขึ้นมันเป็นเสียงของพี่ชายเขา ออแกนกระวนกระวาย ทำอะไรไม่ถูก ใบหน้าซีดเผือดเพราะเป็นห่วงพี่ชาย เขาจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองจนกระทั้งหน้าจอถูกหันไปอีกทาง ภาพที่เขาเห็นคือภาพพี่ชายที่ถูกคุมตัวเอาไว้ข้างๆมีมาเฟียหนุ่มกำลังใช้ใบมีดทาบไปบนใบหน้าของพี่ชาย มีเลือดสีแดงไหล่เล็กน้อยเหมือนรอยแผลถลอก


"(พอจะรู้หรือยังว่าสิ่งที่ฉันทำมันคืออะไร) มาเฟียหนุ่มถามอีกครั้ง ออแกนเงียบ เขาไม่ตอบ


ตุบ


(โอ๊ย)


"พอๆ โอเค ฉันยอมแล้ว" ออแกนร้องขึ้น เมื่อเขาเห็นพี่ชายถูกมาเฟียหนุ่มดึงคอเสื้อของพี่ชายขึ้นแล้วกระชากตัวไปอัดกับผนังห้องอย่างรุนแรง


"เรือกำลังจะไปที่อิตาลี ที่ซิซิลี" ออแกนยอมที่จะบอก เขาคงต้องปล่อยคนที่จับมาเพื่อแลกกับพี่ชายของตัวเอง 


(จอดเมืองที่ใกล้เรือของนาย) มาเฟียหนุ่มพูด ทำไมต้องไปรอรับถึงอิตาลี ในเมื่อบริเวณใกล้เคียงก็สามารถจอดเรือได้เหมือนกัน


"เรือไม่มีใบอนุญาต บนเรือมีแต่ของหนีภาษี ถ้าจอดก็ต้องถูกจับ นายน่าจะรู้ว่าทุกคนบนเรือไม่มีใครมีพาร์คสปอร์ต" ออแกนพูด มาเฟียจึงเงียบไป


(ได้ เจอกันที่ซิซิลี ทุกคนต้องปลอดภัย เพื่อแลกกับพี่และน้องของนาย) ออแกนพยักหน้าตกลง


"คริส...คนที่นายจับ เขาคือพี่น้องของนายนะ ทำไมนายถึง"


(แต่คนที่นายจับไปเขาคือเมียของฉัน ถ้าให้เลือก นายน่าจะรู้ว่าฉันต้องเลือกใคร) ออแกนเงียบไป เขารู้แล้วว่าคนอย่างคริสไม่น่าเล่นด้วยจริงๆ เขาตัดญาติฝั่งพ่อออกไปจากชีวิตแล้วจริงๆ


(ฉันถามอีกอย่าง ใครเป็นคนสั่งจับตัวคนรักฉันไป) ออแกนจ้องหน้าคนถามผ่านหน้าจอ


"ไม่มี"


กรี๊ดดดด


"คุณย่า คุณย่าเป็นคนสั่ง" จบคำของออแกน ปลายสายก็ถูกตัดไป


“คริส คริส โธ่เว้ย” ออแกนโยนโทรศัพท์ในมือลงพื้นด้วยความหงุดหงิด เมื่อถูกมาเฟียหนุ่มตัดสายทิ้ง แต่เขาก็หงุดหงิดไม่ได้นาน เมื่อทางด้านหลังของเขามีเสียงของนกสับของปืนดังขึ้น


แกร็ก


“พวกแกจะทำอะไร” เขาถามชายฉกรรจ์ หรือลูกน้องของมาเฟียอิตาลีที่คนเป็นย่าของเขาได้จ้างมาให้ช่วยงานนี้ เขาไม่เคยคิดเลยว่าคนเป็นย่าจะรู้จักมาเฟียพวกนี้ทั้งๆที่พวกมันเป็นอริกับคุณปู่ของเขา


“ผู้หญิงคนนั้นสั่งว่า ถ้าหาว่าคุณมีท่าทีที่เปลี่ยนไป ให้พวกเราลงมือจัดการตามที่เคยว่าแผนเอาไว้ โดยไม่ต้องฟังคำสั่งจากคุณ” หนึ่งในผู้ถูกจ้างเอ่ยขึ้น ออแกนมองคนสี่ห้าคนด้วยความโกรธ รวมไปถึงคนเป็นย่าที่กลับไปแล้วด้วยเช่นกัน


“ขึ้นไป” เสียงที่ดังขึ้น ทำให้ออแกนหันไปมอง ทำให้เขาสบตาเข้ากับชานยอลกับกลุ่มเพื่อนพอดี เด็กหนุ่มยกยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นออแกนถูกปืนจี้อยู่


“ถูกหักหลังล่ะสิ” ชานยอลเดินเข้าไปใกล้แล้วเอ่ยถาม ทำให้ได้รับสีหน้าไม่พอใจจากออกแกน


“เป็นเพราะคนรักของนายเล่นงานฉันไง มันถึงได้เป็นแบบนี้” ชานยอลมองคนพูดอย่างไม่เข้าใจ คนรักของเขามาเกี่ยวด้วยได้ยังไง หรือคนพวกนี้เป็นคนของคริส แต่ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะคนพวกนี้เป็นคนจับเขาขึ้นเรือมา แถมยังเป็นมาเฟียต่างถิ่นอีกต่างหาก


“คริส เขาทำไม” ชานยอลถามเพราะความอยากรู้ แต่ดูเหมือนว่าออแกนจะไม่ตอบปล่อยให้เด็กหนุ่มอยู่กับความสงสัยต่อไป


“แล้วให้ฆ่าทิ้งเลยไหม” เสียงของชายฉกรรจ์ดังขึ้น ทำให้ชานยอลกับพวกหันมอง คนหลายสิบคนที่ยื่นปลายกระบอกปืนมายังพวกเขา


“เอาไว้ก่อน ให้ถึงอิตาลีแล้วค่อยจัดการ ถ้าฆ่าตอนนี้มันก็จะเน่าบนเรือ” อีกคนพูดขึ้น 


“แล้วให้พาพวกมันขึ้นมาทำไม” คนเดิมถาม


“มึงไม่ขี้เกียจเทียวขึ้นเทียวลงหรือยังไง เอาไว้บนนี้แหละ เพราะยังไงพวกมันก็หนีไม่ได้ อยู่กลางมหาสมุทรแบบนี้พวกมันจะหนียังไง” แล้วไอ้คนเดิมก็ตอบมันอีกครั้ง ชานยอลกับพวกถูกคุมตัวอยู่ที่ท้ายเรือ มีคนคุมอยู่สี่คน


“นี่ ขอเดินได้ไหม” ชายฉกรรจ์หันมองคนถาม


“ยังไงผมก็หนีไม่ได้อยู่แล้วนิ แค่อยากเดินยืดเส้นยืดสายเท่านั้นเอง” ชายฉกรรจ์พวกนั่นมองชานยอล ก่อนจะพยักหน้าอนุญาต เพราะคิดว่ายังไงก็ไม่มีทางหนีได้อยู่ดี ถ้าอยากตายไวก็ต้องโดดลงเรือ เมื่อได้รับคำอนุญาต ชานยอลจึงทำการเดินเล่นบนเรือทันที โดยมีชายฉกรรจ์อีกคนคอยเดินตามหลัง แต่เด็กหนุ่มก็ไม่ได้สนใจ ปล่อยให้เดินตามไปแล้วแต่ความต้องการ





กรี๊ดดดด


(คุณย่า คุณย่าเป็นคนสั่ง) มาเฟียหนุ่มตัดสายทิ้งกำโทรศัพท์ในมือแน่น เขาคิดแล้วไม่มีผิด ทำไมถึงต่างคนต่างอยู่ไม่ได้นะ แล้วที่ทำแบบนี้คิดว่าเขายังไม่ตัดขาดจากครอบครัวของตนสินะ ถ้ายังคิดอยู่แบบนั้น เขาคนนี้จะทำให้เห็นเองว่า นรกนะ มันมีจริง


“แจ็คสัน ไปสืบดูว่า คุณย่าปาร์คเกอร์อยู่หรือเปล่า ถ้าอยู่ให้รายงานฉันทันที หลังจากนั้นเราจะบินไปอิตาลี” แจ็คสันรับคำ จากนั้นจึงออกไปทำตามคำสั่ง คริสมองดูญาติของตัวเองที่ถูกลูกน้องลากไปยังอีกห้อง เขาไม่สนว่าลูกน้องจะลากไป หรือแค่คุมตัวเท่านั้น เพราะถ้าอยู่ที่ฮ่องกง เขาอาจจะโดยสอบคนนี้ให้เสือกินไปแล้วก็ได้


สี่วันหลังจากที่ให้ไปสืบเรื่องของคุณย่า วันนี้มาเฟียหนุ่มจึงได้มานั่งมองคฤหาสน์หลังงามโดยมีคุณย่ามาเรียเป็นเจ้าของ เขาไม่ได้ที่จะเข้าไปในบ้าน เพราะที่เข้ามาที่นี่ เขาตั้งใจมาเผา ใช่ เขาจะมาเผาบ้านหลังงามแห่งนี้ แต่เขาก็ไม่ได้คิดที่จะเผาทั้งหลังหรอกนะ แค่ที่จะเผาก็คือห้องนอนของคุณย่ามาเรียเท่านั้น 


“อีกสิบนาทีคุณมาเรียน่าจะมาถึงคฤหาสน์แล้วครับนาย” แจ็คสันรายงาน เมื่อยกนาฬิกาขึ้นดูหลังจากที่ว่างโทรศัพท์จากลูกน้องอีกกลุ่มที่ตามเฝ้าดูคุณย่ามาเรีย ปาร์คเกอร์ ที่เพิ่งจะเดินทางกลับมาจากต่างประเทศ


“ให้คนไปทำตามแผน” แจ็คสันรับคำหันไปสั่งลูกน้องที่เตรียมพร้อมในการทำงาน จากนั้นลูกน้องสองคนจึงได้ปีนกำแพงขนาดสูงเพื่อข้ามไปยังอีกฝั่งอย่างเงียบๆ 


“พวกนายรอรับเขาสองคนอยู่ที่นี่ เจอกันที่สนามบิน” แจ็คสันสั่งลูกน้องอีกสองคนเพื่อให้รอรับเพื่อน จากนั้นเขาจึงก้าวขึ้นรถตรงฝั่งคนขับ แล้วขับออกไปพอดีกับที่รถของคุณย่ามาเรียขับสวนทางมา 


ครือออ


สิบนาทีให้หลัง โทรศัพท์ของมาเฟียหนุ่มดังขึ้น เขายกมันขึ้นมาดู จากนั้นจึงละสายตาจากมันมองไปยังคฤหาสน์หลังงามที่อยู่ไกลๆที่กำลังอบอวลไปด้วยกลุ่มควัน มาเฟียหนุ่มยกยิ้มมุมปากก่อนที่นิ้วจะกดสัมผัสไปที่ปุ่มสีเขียว


(ฝีมือหลานใช่ไหม) เขาไม่ได้กลอกเสียงลงไป แต่คนโทรมากลับถามด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน


(คริส ทำไมทำแบบนี้) เมื่อหลานชายไม่ตอบ เขาจึงถามขึ้นอีกครั้ง แต่เมื่อถามจบคุณย่ามาเรียจึงได้รับกลับมาเพียงหัวเราะขึ้นจมูกของมาเฟียหนุ่มเท่านั้น


(ย่าไปทำอะไรให้ หลานถึงเผาห้องย่า อย่าปฏิเสธว่าไม่ใช่หลาน เพราะย่าเห็นตอนที่รถเราสวนทางกัน)


“มันเป็นเพียงแค่คำเตือน เพราะถ้าชานยอลเป็นอะไรไป ผมกลับมาทำมากกว่านี้” พูดจบมาเฟียหนุ่มจึงกดตัดสายไป ไม่รอฟังคำอธิบายหรือคำแก้ตัวจากคนเป็นย่า เขาโยนโทรศัพท์ไปอีกด้านของเบาะ


“พาสองคนนั้นไปที่สนามบินแล้วใช่ไหม” มาเฟียหนุ่มถามถึงญาติอีกสองคนที่เขาจับตัวเอาไว้ โดยไม่ดูดำดูดีอะไรเลยหลังจากที่เขาได้สั่งให้ลูกน้องนำตัวไปขัง


“เรียบร้อยครับนาย ตอนนี้น่าจะถึงสนามบินแล้ว” แจ็คสันตอน สายตายังคงจับจ้องอยู่บนท้องถนน ในยามบ่าย มาเฟียหนุ่มไม่พูดอะไรอีก เขาหันมองออกไปยังนอกหน้าต่างที่ตอนนี้ยังคงเป็นป่าเหมือนเดิม กว่าจะเรียกรถดับเพลิงมาถึง คฤหาสน์คงเสียหายไปเยอะ 


“รอก่อนนะชานยอล ฉันกำลังไปรับกลับบ้าน” 



1 คอมเม้น 1 กำลังใจในการลงต่อ ฝากด้วยนะคะ



มาเฟียจะไปช่วยแสบทันไหม แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับแสบหรือเปล่า เอาใจช่วยทั้งสองกัน





ความคิดเห็น