ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 7

คำค้น : อาคราม เพลย์เยอร์ อาหลาน ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2561 20:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7
แบบอักษร

WTF! :: 07

จะทำยังไงดี!อีกไม่กี่นาทีอาครามจะถึงบ้านแล้ว..เมื่อสักครู่อาครามส่งข้อความมาว่าชั้นใกล้จะถึงบ้านแล้วซึ่งนั่นหมายความว่า...ผมจะโดนอีกใช่มั้ย? ไม่เอาหรอก!ผมยังระบมก้นอยู่เลยนะถ้าโดนอีกผมได้ตายและกลายเป็นคนพิการแน่นอน...เอาไงดีวะ!คิดสิเว้ย!

"หึๆ ตูดแหกซะไอ้น้องเวร" ในขณะที่ผมนั่งหน้าเครียดอยู่ที่เดิมไอ้พี่คิลก็เดินลงมาหน้าตายิ้มแย้มแล้วเข้ามาซ้ำเติมผมด้วยน้ำเสียงของผู้ชนะ ผมตวัดสายตามองก่อนคว้าหมอนอิงปาใส่พี่คิลด้วยความหมั่นไส้!

"พี่คิลจะบอกทำไมวะ! พี่ไม่โดนเองพี่ไม่รู้หรอกว่ามันเจ็บแค่ไหน!" ผมโวย

"ทำไมจะไม่รู้...บางครั้งเพิร์ธมันรัดซะกูเจ็บเลยก็มี" พี่คิลยักคิ้วกวนๆแล้วเดินกลับขึ้นไปบนห้อง อ้อ...จุดประสงค์ที่ลงมาเนี่ย...มากวนโอ้ยกันใช่มั้ย!

"ไอ้พี่คิล..สักวันผมต้องแก้แค้นพี่ให้ได้เลย!" พูดไล่หลังก่อนลุกขึ้นเตรียมกลับบ้านตอนนั้นเองที่อาครามเดินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มเเย้มในมือถือถุงอะไรบางอย่างแต่ทำไมผมถึงสังกรณ์ใจไม่รู้

"ชั้นคิดว่าแกอยู่บ้านนั้น..นี่มาแกล้งไอ้คิลมันใช่มั้ย?" อาครามถามยิ้มๆก่อนเดินมาจับมือผมแล้วพาผมขึ้นห้อง

"อ..อาคราม..คือผม..จะกลับบ้าน" ขืนตัวนิดๆแล้วพยายามดึงมือออก อาครามหันมองแล้วส่ายหัว

"ไม่ให้กลับ...คืนนี้แกต้องนอนที่นี่แล้วรับโทษซะ"

"อาคราม! ผมไม่ผิดนะเนี่ย" ผมโวยเสียงดังก่อนแกะมืออาครามออก..โหย~ นี่กินตุ๊กแกเข้าไปหรือไงถึงได้เหนียวหนึบขนาดนี้!

"ชั้นเชื่อลูกชายชั้น" จบข่าว! ผมเบ้ปากแล้วเบนสายตามองไปที่ห้องพี่คิล...ระวังตัวเถอะพี่..ผมจะเอาคืนให้สาสมเลยคอยดู!...ทันที่เข้ามาในห้องล็อกประตูเสร็จสรรพอาครามก็ยื่นถุงที่ถือมาให้ผม..ผมรับมาก่อนเปิดดู

"อ...อาคราม...ม..มันคือ...?" ผมกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วมองหน้าอาครามอึ้งๆ อาครามยิ้มกริ่มแล้วถอดสูทออกตามด้วยเสื้อเชิตสีขาวเผยให้เห็นหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแข็งแรงก่อนที่จะเข้ามาประชิดตัวผม

"หูแมว...ใส่ซะสิ..มันคือบทลงโทษของแกในคืนนี้" สิ้นคำอาครามก็นั่งลงที่ปลายเตียงยกขาไขว่ห้างสายตาจับจ้องผมไม่ละ ผมกำถุงแน่นแล้วยื่นคืนให้อาคราม

"ไม่ใส่ได้มั้ยครับ...มัน...มันเเบ๊วไป" ใช่..หูแมวที่อาครามซื้อมามันเป็นหูแมวแบบที่คาดผมสีชมพูหวานแหววเลย...ใครจะไปใส่กัน

"ใส่ซะ...อ้อ..มีปลอกคออยู่ด้วยนะ" ผมอ้าปากค้างก่อนล้วงหยิบมันออกมาดู

กริ๊ง~

!!!! อาครามซื้อมาทำไมเนี่ย! หูแมวกับปลอกคอมันใช่เรื่องมั้ยวะ!?

"อาคราม! ใครจะไปใส่กันล่ะ!" ผมโวยเสียงดังรู้สึกว่านับวันอาครามยิ่งทำให้ผมกลัว

"หนึ่ง..."

"อาคราม!"

"สอง..."

"ก็ได้! ยอมแล้ว!" อาครามยิ้มพอใจแล้วปรบมือเบาๆผมค้อนขวับหันหลังให้อาครามแล้วกลั้นในสวมหูแมวนั่น...ตามด้วยปลอกคอสีชมพูขลิบดำมีกระดิ่งสีทองห้อยอยู่ขยับแต่ละครั้งเสียงกระดิ่งดังกริ๊งๆตลอด

"หันมา" ผมเม้มปากแน่นก่อนค่อยๆหันไปหาอาคราม..โอ้ย..นี่ผม...กำลังทำอะไรเนี่ย

"อ..อาคราม..ผมอายนะเห้ย.." อาครามหัวเราะหึๆก่อนลุกขึ้นแล้วหยิบเสื้อเชิตที่พึ่งถอดไปยื่นให้ผม

"ถอดออกให้หมดแล้วใส่แค่เสื้อชั้นตัวเดียว" โอ้...มาย..ก๊อด ผมทำหน้าจะร้องไห้รับเสื้ออาครามมาแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำทันที...ผมเดินมาหยุดหน้ากระจกบานใหญ่มองเงาที่สะท้อนให้เห็นแล้วถอนหายใจ...ไม่ใช่ว่าอยากขัดอาครามแต่ผมอายจริงๆผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้นี่นะ...เฮ้อ..แต่พอคิดว่าออกไปต้องเจออะไร..ร่างกายไม่รักดีก็เกิดอาการแปลกๆ...บ้าชะมัด...อาครามทำกับร่างกายผมแบบนี้ได้..มันไม่ฟังคำสั่งผมแล้วนะ..มันฟังแต่อาครามคนเดียว ผมถอนหายใจอีกครั้งก่อนถอดหูแมวออกตามด้วยเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นประมาณเข่าที่ใส่มาเหลือไว้แค่ชั้นในสีขาวแล้วสวมเสื้อเชิตของอาครามไล่ติดกระดุมทุกเม็ดก่อนคว้าหูแมวมาใส่

"นี่มึงหรอเพลย์...แต๋วชิบ..." พูดกับเงาในกระจกแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่...ในกระจกสะท้อนเงาของผู้ชายคนนึงสภาพเสื้อเชิตตัวเดียวบนหัวมีหูแมวโผล่ขึ้นมาที่คอมีปลอกคอสวมอยู่...นี่ผม..กลายร่่างแล้วใช่มั้ย?..ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนหันหลังเดินออกจากห้องน้ำ

"เหมาะกับแกดี" อาครามเดินเข้ามาใกล้มือหนาเชยคางผมขึ้นก่อนไล่สายตาสำรวจรูปหน้าและการแต่งตัวที่อาครามเป็นคนจัดสรร ผมเบือนหน้าหนีก่อนปัดมืออาครามเบาๆ

"ม..มันน่าอาย.." เม้มปากแน่นหายใจแรงๆ...กลิ่นของอาครามที่ติดกับเสื้อมันแตะจมูกจนร่างกายเริ่มมีอาการ เสียงหัวเราะหึๆดังมาจากคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าผม..อาครามเขารู้ว่าผมเป็นอะไร...นี่คือจุดประสงค์ที่ให้ผมใส่เสื้ออาใช่มั้ย!

"ตอนนี้แก..น่ารักมากน่ารักกว่าใครที่ชั้นเคยเจอ" ให้ตายสิ...พูดบ้าอะไรเนี่ยผมก้มหน้างุดคางชิดอกมือกำชายเสื้อแน่น...ทั้งเขินทั้งอาย อาครามหัวเราะก่อนอุ้มผมในท่าเจ้าสาวแล้วเดินมาที่เตียงก่อนวางผมลง

"อ...อาคราม.."

"ไม่ต้องกลัวน่า...ชั้นไม่ทำอะไรนอกจากกินแกเป็นมือเย็น" มุมปากกระตุกยิ้มขำก่อนที่จะกดแนบริมฝีปากบนแก้มเบาๆแล้วผละออกมองหน้าผมยิ้มๆ ผมยกมือปิดหน้าอาครามก่อนถอนหายใจแรงๆ...สายตานั่น..ผมแพ้มันนะจะมองแบบนั้นทำไม

"ไม่กินไม่ได้หรอครับ..." ทำหน้าน่าสงสารแล้วลุกขึ้นพิงหัวเตียง อาครามส่ายหน้ายิ้มๆก่อนที่จะกระชากผมอย่างแรงจนปลิวไปแหมะบนตัก...ผมตาโตมองหน้าอาครามอึ้งๆ...ก็ตรงนั้นของอาครามมันทิ่มก้นผมแล้ว!อะไรจะเร็วขนาดนี้วะ

"รู้มั้ยว่าแกน่ะทำชั้นหลงและเสพติดแกมากแค่ไหน" อาครามยิ้มก่อนกดจูบบนปากบางแผ่วเบาผมหลับตาแล้วยกแขนโอบคอหนาขยับปากตอบรับจูบของอาครามอย่างเต็มใจ...ริมฝีปากหนาบดเบียดเบาๆก่อนที่จะหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆฟันคมกัดดึงปากล่างผมอย่างสนุกพลางไล่ลิ้นร้อนวาดเลียตามรูปปาก ผมเริ่มหอบหนักจิกเล็บลงบนหลังกว้างส่วนนั้นของอาครามขยายขึ้นอย่างเร็วจนน่าตกใจ..ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามากวาดชิมความหวานในโพรงปากนิ่มลิ้นเล็กไล่เกี่ยวรัดดึงลิ้นอีกคนพลางดูดเม้มอย่างสนุก มือหนาทั้งสองข้างสัมผัสที่แก้นก้นทั้งสองก่อนที่จะขยำมันแรงๆ

"ใส่ไว้ทำไม?" อาครามถอนจูบออกกระทันหันแบบไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้น้ำลายเชื่อมเป็นสายระหว่างปากผมและอาคราม ผมขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ

"อ..อะไร?"

"เกงในน่ะใส่ไว้ทำไม?ชั้นให้ใส่เสื้อตัวเดียวใช่มั้ย?" อาครามทำหน้ายักษ์ใส่ผมหลุบตาลงต่ำก่อนกอดอาครามแน่น

"ก..ก็ผมอายนี่!..เว้นไว้สักตัวไม่ได้หรอ"

"ยังไงมันก็ต้องถอดจะใส่ทำไม"

"ให้อาครามถอดไง" อ๊าก! อยากจะตบปากตัวเอง...พูดอะไรวะนั่น...โคตรจะน่าอายเลย อาครามหัวเราะอย่างชอบใจแล้วผลักผมนอนลงพร้อมๆกับดึงชั้นในผมออกอย่างเร็ว!

"อาคราม!" ผมมองอึ้งๆดีดตัวขึ้นนั่งดึงชายเสื้อปิดส่วนนั้นไว้...ทำไมอาครามเป็นแบบนี้!..ให้ผมเตรียมตัวบ้างสิ

"แมวน่ะ...เขาไม่ใส่ชั้นในกันหรอกนะ"

"แมวก็ไม่ใส่เสื้อนะครับ!"

"งั้นถอดซะ"

เอ่อ...นี่ผมขุดหลุมฝังตัวเองหรือเปล่า? ผมส่ายหัวรัวๆแล้วยกมือจับกระดิ่งมั่นดังจนน่ารำคาญเลย

"ไม่ถอดครับ!..ยังไงผมก็ไม่ถอด!"

"ตามใจ...เอาทั้งๆอย่างนี้ก็เอ็กซ์ดี" สิ้นคำอาครามก็ผลักผมนอนราบแล้วทาบทับลงมาชนิดที่ว่าไม่มีช่องว่างให้อากาศวิ่งผ่านริมฝีปากหนาบดจูบอีกครั้งพลางขยับส่วนนั้นถูไถกันจนของผมเริ่มตื่นตัว..ร่างกายผมตอบสนองอาครามทุกอย่างแค่สัมผัสมันก็ทำตามอย่างว่าง่าย..เหมือนกับตอนนี้เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสที่ขามันก็ขยับอ้าออกอัตโนมัติ..ร่างกายร้อนวูบวาบจนแทบปริแตก..สัมผัสของอาครามมันอ่อนโยน..เบาบางแต่หนักแน่น..ผม..ผมแทบรอไม่ไหว..รอไม่ไหวจริงๆ

"ฮึก!..อ๊ะ...อ..อาคราม..อื้ออ.." สะดุ้งเฮือกแอ่นตัวขึ้นเล็กน้อยเมื่อนิ้วเรียวแตะที่ช่องทางไล้วนรอบๆรอยจีบช้าๆกดเข้ามาเพียวนิดเดียวก็เอาออกทำแบบนี้ซ้ำกันหลายๆครั้งช่องทางตอดรัดตุบๆเป็นจังหวะ อาครามยังคงเล่นไม่หยุดริมฝีปากซุกไซร้คอผมไปมาดูดเม้มทำรอยเป็นว่าเล่น

"อย่ากลั้นเสียง...ชั้นอยากได้ยินเสียงแก" สิ้นคำอาครามก็สอดนิ้วเข้ารวดเดียวสามนิ้วแล้วขยับควานเป็นวงกลม

"อ๊าาา!..อ..อาคราม..อ่ะ..แฮ่ก" สะโพกยกตามนิ้วของอาครามอย่างน่าอายผมยกแขนปิดหน้าอ้าปากส่งเสียงครางไม่หยุดเสียงกระดิ่งยังดังมาเป็นระยะ

กริ๊ง~ กริ๊ง~ ผมอยากถอดมันออก!..มัน...มันเกะกะคอที่สุด

"รัดมันแน่นๆสิเจ้าเพลย์" อาครามยิ้มขำก่อนจะขยับดันนิ้วเข้าออกถี่ๆฟันคมกัดยอดอกแรงๆผ่านเนื้อผ้า..อกบางแอ่นรับสัมผัสอย่างลืมตัวเสียงครางกระเส่าออกมาเป็นระยะๆ...ยอดอกสีหวานเเข็งชันสู้ฟันคมอย่างท้าทายเสียงหัวเราะหึๆของอาครามดังขึ้นพร้อมๆกับนิ้วร้ายงอครูดผนังอ่อนด้านในอย่างแรง!

"อ๊าาาา!..อึก..อื้ออ!..แฮ่ก..อาคราม!..ม..มันเจ็บ" ตาปรือมองอาครามเคืองๆแต่ตอนนี้สายตาผมคงบ่งบอกอย่างอื่นมากกว่าความรู้สึกโกรธเคืองเพราะอาครามเริ่มซอยนิ้วถี่ๆสู้กับแรงตอดรัดที่แน่นขึ้น ผมนอนหอบหัวสมองขาวโพลนไปหมดมันคิดอะไรไม่ออกนอกจากอาคราม

"อีกเดี๋ยวก็รู้สึกดี" อาครามถอนนิ้วออก..ผมหายใจแรงขึ้นขยับขาไปมาก่อนมองอาครามไม่ละสายตา..มือหนาปลดซิปกางเกงดึงขอบกางเกงลงมาพอให้อยู่ใต้แก่นกาย..ผมมองอาครามอึ้งๆใจหวิวๆ...ขนาดยังไม่เอาออกมาผมก็เห็นส่วนที่เป็นลำท่อนที่นูนออกมาชัดเจนขนาดนี้แล้วถ้าเอาออกมาจะขนาดไหน..ผมเบือนหน้าหนีแต่อาครามก็จับหน้าผมให้หันกลับไปมอง

"ห้ามหลบ...มองมันซะ"

"ต..แต่ว่า.."

"มันไม่ทำร้ายแกหรอกเจ้าเพลย์...หึๆ" อาครามยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วค่อยๆดึงขอบชั้นในลง..ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนโวยกลบเกลื่อนความเขิน

"ท..ทำไมจะไม่เคย!ทุกครั้งที่อาครามเอามันเข้ามามันเจ็บนะ!"

"เจ็บ?..แต่แกก็ครางเสียงหวานทุกครั้งนี่" สิ้นเสียงเป็นจังหวะเดียวกันที่แก่นกายใหญ่ดีดผึงออกมาสู่สายตา..ผมอ้าปากค้างขยับตัวหนี..ผมกลัวนะเห้ย!ครั้งนี้มันเห็นแบบชัดเเจ๋วเลย...ส่วนหัวที่ป้านใหญ่มีน้ำใสๆเยิ้มเล็กน้อยลำท่อนอวบน่ากลัวมีเส้นเลือดปูดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแค่ขนาดมันก็กินขาดแล้วไหนจะความยาวนั่นอีก...ให้ตายสิ..มันเข้ามาได้ยังไง!?

"อ..อาคราม..ใช้เจลได้มั้ย" อย่างน้อยมันก็อาจจะเข้าง่ายกว่าแบบไม่ใช้

"เจล? ชั้นไม่คิดจะใช้กับแกแต่ถ้าอยากให้ใช้เจล..แกก็กินมันซะแล้วคุ้ยน้ำลายทามันแทนเจลซะ" ผมอ้าปากค้างก่อนส่ายหัวรัวแต่อาครามกลับพูดให้ผมกลัว

"ไม่ก็ไม่..แต่มันอาจจะทำให้ก้นของนายเลือดเลยก็เป็นได้..อ่า..งั้นชั้นจะเริ่ม..."

"โอเค! ผมจะทำ!" ใครจะอยากเลือดออกกันวะ!...มันคงเจ็บน่าดูเลย อาครามยิ้มกริ่มแล้วพยักหน้าเชิงให้ผมทำเร็วๆ ผมเบ้ปากก่อนยันตัวลุกนั่งสายตาจับจ้องแกนกายที่อยู่ตรงหน้าก่อนสูดลมหายใจลึกๆอ้าปากอมส่วนหัวเข้ามาแล้วค่อยๆเลื่อนปากอมส่วนที่เหลือ..เข้ามาได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น..คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันก่อนใช้มือจับส่วนที่ปากไปไม่ถึงรูดเบาๆ

"อืม..มันเป็นของแกเจ้าเพลย์" คนแก่แม่ง...หื่นหมดหรือเปล่า ผมเม้มปากขยับรูดแกนกายในปากช้าๆก่อนเร็วขึ้นเรื่อยๆอาครามก็ขยับสะโพกสอบรับจังหวะเนิบๆมือหนาคอบบีบขมับให้ผมเบาๆ

"อื้ออ!..." ครางประท้วงตวัดสายตามองอาครามเคืองๆ..อยู่ๆก็กระแทกมันเข้ามาจนเกือบล้วงเข้าคอโชคดีที่จังหวะนั้นผมรูดปากออก

"พอแล้ว...ได้เวลาที่ชั้นจะเข้าไปแล้วล่ะ" ผมค่อยๆถอนปากออกน้ำลายเชื่อมกันเป็นสายผมปาดเช็ดแล้วล้มตัวนอนลงอ้าขาออกเล็กน้อยมือเรียวดึงชายเสื้อปิดแกนกายตัวเองพลางเบือนหน้าหนี..ไม่กล้ามองแล้วนะเห้ย

"อ...อาคราม..ค่อยๆนะ"

"อ่า..จะพยายาม" คำตอบอะไรล่ะนั่น! ผมหลับตาปี๋ทันทีที่รู้สึกว่าส่วนหัวโดนปากทางแล้วและมันก็ค่อยๆเข้ามาข้างในช้าๆ..นิ้วเท้าจิกเกร็งลงบนที่นอนเเน่นระบายความกระสันที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆอกบางกระเพื่อมขึ้นลงแรงลมหายใจติดขัดเหงื่อซึมตามไรผม..ม..มันเจ็บนิดๆแต่เสียวนี่สิ...ระดับสิบเลย!

"อึก!..อื้ออ..อ..อาคราม..อ๊า" ผมบิดตัวอย่างทรมาณหมอนที่ใช้หนุนก็กระเด็นออกไปไหนแล้วไม่รู้

กริ๊ง~ เสียงกระดิ่งที่ดัง...น่าแปลกที่มันกลับทำให้ผมเขินและรู้สึกว่าตัวเองเป็นแมวจริงๆ

"ฮื่มม..อ่าห์" อาครามกัดฟันมือหนาประคองสะโพกผมไว้เบามือพลางกดสอดแกนกายเข้ามาเรื่อยๆ ..ผมแ้าขาออกกว้างกว่าเดิมมือเรียวทั้งสองข้างจิกกำผ้าปูที่นอนแน่น

"ฮึก..อ๊าา!..ม..มันเสียว..อื้ออ!" น้ำตาคลอเล็กน้อยเมื่อรู้สึกเหมือนจะขาดใจท้องไส้ปั่นป่วยไปหมดแกนกายผมสั่นระริกอย่างน่าอายน้ำใสๆไหลเยิ้มอย่างหยาบโลน..ฮึก..น่าอายชะมัด

"ชั้นไม่ไหว..อืม..ดันมันเข้าไปล่ะนะ" ไม่ต้องรอให้ผมอนุญาตอาครามก็ดันส่วนที่เหลือเข้ามารวดเดียวจนสุด! ความคับแน่นและความจุกโจมตีอย่างหนัก..ของอาครามมันอยู่ในตัวผมแล้วและมัน...ใหญ่ไป

"อ๊าา..อ..อาคราม..ฮึก..มันแน่น..อ๊ะ!" ปรือตามองอาครามก่อนหลับตากัดฟันแน่นเมื่ออาครามเริ่มขยับเอวช้าๆลำท่อนอวบเสียดสีกับช่องทางไปมาอย่่างลามกแต่กลับรู้สึกดีจนน่าแปลกใจ..ผมควานหาหมอนมาปิดหน้าครางเสียงอู้อี้..ไม่กล้าที่จะปล่อยเสียงออกไป

"อ่าห์...แน่นชิบ..ซี๊ด" อาครามครางต่ำก่อนเร่งจังหวะเร็วขึ้นมือหนาจับต้นขาผมบีบเค้นหนักๆความเสียววูบวิ่งทั่วตัวจนขนลุก..ผมบิดเกร็งตัวไปมายามที่ส่วนหัวครูดกับผนังอ่อนด้านในและกระแทกโดนจุดกระสันหลายครั้ง

"อ๊ะ..อ๊ะ..อาคราม!..อื๊ออ..อึก..ผม..อ๊ะ..ผมเสียว..นะ" ผงกหัวขึ้นมองอาครามก่อนครางลั่นเมื่อเอวสอบขยับหมุนวนเป็นวงกลมทำให้แกนกายใหญ่ถูไถทั่วภายในช่องทาง..เสียว..ฮึก..ที่สุดเลย

"หึ..ชอบมั้ย?..ฮื่มม" อาครามโน้มตัวลงมากระซิบเสียงพร่าข้างหูก่อนแหย่ลิ้นเข้ามา ผมยกมือดันอกกว้างเบือนหน้าหลบก่อนส่ายหัวรัว..ใคร..ใครจะไปชอบกัน อาครามหัวเราะหึๆแล้วกดแกนกายเข้ามาลึกขึ้นกว่าเดิมแล้วหมุนวนสะโพกไปมาเรื่อยๆ ผมอ้าปากครางไร้เสียง..มันจุก..จุกจนเปล่งเสียงไม่ออก

"อ่ะ..." มันจุกจริงๆแล้วยิ่งอาครามเปลี่ยนมากระแทกเเรงๆจนถี่ยิบยิ่งจุกเข้าไปอีก!ราวกับว่าอาครามจะเอาแกนกายนั่นเข้ามาในท้องผม!..มัน..มันวูบวาบทั่วท้องน้อยไปหมด

"อืมม..เจ้าเพลย์..แกเซ็กส์มากรู้ตัวมั้ย?" ตาแก่นี่!...ใครสอนให้พูดคำน่าอายตอนเซ็กส์กัน?!...แบบนี้มันตั้งรับไม่ทันนะเห้ย! ผมเม้มปากแน่นแล้วส่ายหัวไปมา...ใครจะไปรู้กันเล่า! อาครามยิ้มแล้วยืดตัวขึ้นก่อนพลิกผมให้นอนคว่ำมือหนาจับยกสะโพกขึ้นสูงแล้วสอดแกนกายเข้ามาไม่ยั้งแรง ผมซบหน้ากับเตียงมือกำเข้าหากันแน่น..ท่านี้..ผมรู้สึกได้ว่าลึกกว่าเมื่อกี้อีก

กริ๊ง~ กริ๊ง~ เสียงกระดิ่งดังรัวติดกันไม่หยุดเมื่อตัวผมสั่นคลอนตามแรงกระแทกที่ถี่ยิบ..เหงื่อไหลซึมไม่หยุดตอนนี้ผมชุ่มไปด้วยเหงื่อทั้งๆที่แอร์ก็เปิด...เตียงที่ว่าแข็งยังยอมแพ้ให้กับอาคราม!...คนบ้าอะไร..สี่สิบห้าแต่ร่างกายและแรงเหมือนกับหนุ่มๆอายุยี่สิบต้นๆ...มัน...มันมากไปแล้ว!

"อ๊ะ!..อ๊ะ...อื้ออ!..อาคราม..แฮ่ก..มัน..มันลึก...อ๊าา"

"อ่าห์...รัดชั้นได้ดีนี่" อาครามไม่สนใจมือหนาบีบขยำแก้มก้นแรงๆอย่างหมั่นเขี้ยวสะโพกก็ขยับซอยเข้ามาไม่หยุด..ผม..ผมจะบ้าตายแล้วนะ

"อึก!...อ...อาคราม..โรคจิต!..อ๊าาา!" ร้องเสียงหลงลั่นห้อง อาครามกระแทกทีเดียวแรงๆเข้ามาจนผมเกือบทรุด...มันเจ็บ!...เจ็บจนน้ำตาเล็ดเลย

"ใครโรคจิต?..พูดใหม่สิ" ไม่ว่าเปล่ายังกระแทกเน้นๆทีละครั้งอย่างหนัก ผมหอบหายใจอ้าปากครางลั่น..ค..ใครจะไปตอบได้กัน!

"อ๊าา!..พ...พอนะ..ซี๊ด..อาคราม...ผมยอมแล้ว" ไม่รู้ว่ายอมอะไร...ยอมๆไปก่อนแล้วกัน อาครามหัวเราะจากนั้นก็รัวกระแทกมาไม่ยั้ง!

"ซี๊ด...ดี..อ่าห์..แบบนี้แหละดี" โถ่เว้ย!...ผม...ผมจะไม่ไหวแล้วนะ..แกนกายผมมันกระตุกแล้วด้วย..และเหมือนว่าอีกไม่นานมันกำลังจะออกมา!

"อึก!..อ๊ะ..จะออกแล้ว..ฮื่ออ..อ่ะ" มือเรียวเอื้อมจับแกนกายรูดถี่ๆปลายนิ้วชี้กดส่วนหัวแรงๆกระตุ้นให้มันออกเร็วๆ

"อืม..พร้อมกับชั้น..อ่าห์" อาครามเร่งถี่ขึ้นแกนกายใหญ่กระตุกในตัวผมแรงๆ

"อาคราม..อาคราม..อ๊าาาา!!"

"เพลย์..อ่าห์!" น้ำรักจำนวนมากไหลพุ่งออกมาเต็มมือผมบางส่วนหยดลงบนเตียง..ช่องทางขมิบถี่รับน้ำรักของอาครามเข้ามา..อาครามค่อยๆเอาแกนกายออกไปส่วนผมหมดแรงทิ้งตัวนอนตะแคงหอบหนักๆ อาครามนอนซ้อนหลังแขนแกร่งสอดกอดผมหลวมๆ

"แฮ่กๆ...อื้ออ..พอแล้วอาคราม" ขยับเบี่ยงเล็กน้อยแล้วถอดหูแมวกับปลอกคอออกวางบนโต๊ะหัวเตียง อาครามยังไล่แทะเล็มตามลาดไหล่และท้ายทอยไม่หยุด

"ชั้นขออีกรอบแล้วกัน" สิ้นคำอาครามก็จับแก้มก้นแยกออกเล็กน้อยก่อนกดสอดแกนกายเข้ามาใหม่ทั้งๆที่เรายังนอนอยู่! ผมเม้มปากเเน่นมือจิกผ้าปูจนยับยู่ยี่อาครามยังกดมันเข้ามาเรื่อยๆ

"อ๊ะ..อ๊า..อา..อาคราม..ผมไม่ไหวแล้วนะ.."

"น่า..ชั้นทำเอง"

แล้วอาครามก็เริ่มจัดหนักอีกรอบ..และอีกรอบ...ถ้ายังโดนอยู่แบบนี้วันไหนผมจะได้ไปทำงานล่ะ!

- หลายชั่วโมงผ่านไป -

ในที่สุดผมก็ได้พักสักที..ตอนนี้ผมหมดแรงแล้วได้แต่นอนหอบให้อาครามเช็ดตัวและเอาน้ำออกให้ทุกๆครั้งที่สอดนิ้วเข้าไปควานออกผมต้องหลุดครางทุกครั้ง

"หิวหรือยัง?"

"อือ หิวแล้ว..แฮ่กๆ" พยักหน้าเบาๆอาครามจึงโทรลงไปข้างล่างให้ป้าว่านทำข้าวต้มหมูขึ้นมาให้ระหว่างนั้นอาครามก็เข้าไปอาบน้ำผมกระชับผ้าห่มแล้วมองประตูห้องน้ำเงียบๆ...อาคราม...ผม..รักอาครามนะครับ..แต่เรื่องของเรามันจะเป็นไปได้มั้ย?..ถ้าหากว่าผมรักอาในฐานะผู้ชายคนนึง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}