นิมมานรดี อรรวี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 68. ประมูลใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 377

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2561 13:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
68. ประมูลใจ
แบบอักษร

​23 ประมูลใจ


งานแสดงอัญมณีโลกถูกจัดขึ้น ณ รัฐดูไบ ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิ-เรตส์ บริษัทจิวเวลรี่ทั่วโลกส่งผลงานชิ้นเอกของตัวเองเข้าประชันโฉม ชิ้นใดมีผู้แจ้งเจตนาซื้อมากกว่าหนึ่งรายก็จะถูกส่งขึ้นประมูลในงานเลี้ยงช่วงค่ำ

ผลงานชุด Free Forever ของหว่องเหม่ยหลินจากวีวองจิวเวลรี่เป็นผลงานที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุด เพราะนอกจากจะเป็นเพชรเจ็ดสีที่หายากแล้ว รูปแบบของชิ้นงานยังโดดเด่นสะดุดตา เป็นการผสมผสานกันระหว่างความแข็งแกร่งของเพชร ความอ่อนช้อยของรูปทรง และความละเอียดอ่อนของการเล่นสี

ตัวสร้อยนั้นมองครั้งแรกยังตัดสินไม่ได้ว่าเป็นรูปลักษณ์ของสิ่งใด แต่เมื่อพิศให้ลึกจะเริ่มเห็นการม้วนตัวของคลื่นน้ำสีใสสลับฟ้า และเมื่อมองภาพโดยรวมอีกครั้งจะเห็นเป็นรูปผีเสือสีสันสดใสกำลังสยายปีกบินอยู่บนเกลียวคลื่น ส่วนกำไล แหวน ต่างหู และเข็มกลัดนั้นก็เข้าชุดกันด้วยลักษณะของคลื่นน้ำและมีบางส่วนของปีกผีเสื้อโผ่ออกมาให้เห็น

มีผู้แจ้งเจตนาซื้อผลงาน Free Forever มากกว่าสิบราย ผลงานชิ้นนี้จึงถูกจัดอยู่ในลำดับท้ายสุดของการประมูล

“ดีใจด้วยนะอาหลิน เธอเก่งจริงๆ แต่ไหนว่าจะก๊อปงานของเจ้าชายไง ฉันดูแล้วไม่เห็นเหมือนเลย” จลิตาสังเกตผลงานออกแบบของหว่องเหม่ยหลินซึ่งไม่มีส่วนเหมือนกับงานเพ้นต์เสื้อของเจ้าชายสเตฟานแต่อย่างใด

“ฉันบอกแล้วว่าเอาไปเป็นแรงบันดาลใจไม่ใช่ลอกมาทั้งดุ้น แต่ถ้าเธอสังเกตให้ลึกๆ จะเห็นว่าแม้รูปทรงชิ้นงานจะไม่เหมือน แต่ตำแหน่งการเล่นสีก็คล้ายๆ กัน และอีกอย่างอย่าพูดว่าฉันก๊อปงานนายนั่นเชียว ฉันไม่ยอมรับเด็ดขาด” อธิบายเสร็จก็ทำหน้าเชิดใส่

“นายนั่นเนี่ยนะ” จลิตาขนลุกแทน ขนาดเธอได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้นของพระสหายก็ไม่มีทางกล้าเรียกเจ้าชายแบบนั้นเด็ดขาด ยืนคุยกับหว่องเหม่ยหลินได้ไม่นาน ราเมศรก็มาถึงงานและเข้าประกบเธอไม่ยอมห่าง พร้อมต่อว่าน้อยใจที่เธอไม่ยอมให้เขาไปรับ

“โธ่คุณโรม จะเดินทางทีกี่ประเทศคะ ยังไงจูนก็ต้องมางานนี้อยู่แล้ว”

“ซึ่งถ้าคุณไม่มา ผมก็ไม่เคยคิดจะมางานแบบนี้ด้วย” ราเมศรยิ้มตอบ ลืมเรื่องขุ่นใจไปทันทีที่ได้เห็นรอยยิ้มหวานของคนรัก อดใจไม่ไหวขนาดต้องมองหามุมสงบแล้วหลบไปมอบจุมพิตดูดดื่มอยู่หลายนาทีกว่าจลิตาจะได้ประท้วงเพราะใกล้เวลาเปิดประมูลแล้ว

“คุณอยากได้ชุดไหนบอกนะ ผมสู้ยิบตาเลย” ราเมศรปล่อยวงแขนให้คนรักควงพร้อมยิ้มรับการทักทายจากสมาชิกสังคมโลกอย่างหน้าชื่น ซึ่งแน่นอนว่าต้องมีหลายคนที่รู้เห็นข่าวฉาวของพวกเขา แต่เมื่อทุกอย่างจบลงอย่างสงบสุขก็ไม่มีใครติดใจถามไถ่นักเพราะสื่อโลกลงรายละเอียดเสียจนไม่ต้องถามก็รู้หมด

“ไม่อยากได้หรอกค่ะ ที่มีอยู่ก็ใส่ไม่ทันแล้ว” วันนี้เป็นโอกาสแรกที่เธอได้ใส่สร้อยเพชรเส้นแรกที่ได้รับจากราเมศร

“อะไรแค่สามชุดเองนะ ผมว่าหามรกตสักชุดดีไหม ผมเห็นชุดหนึ่งสวยมาก”

“อย่าเลยค่ะ” จลิตาเสียงเศร้า ไม่อยากให้เขาใช้เงินกับของฟุ่มเฟื่อยเพื่อเอาใจเธอ และเหมือนราเมศรจะจับความรู้สึกของเธอได้

“จูนครับ ผมรักคุณนะ ไม่อยากให้คุณคิดมากกับเรื่องของที่ผมซื้อให้คุณ ก็ผมไม่รู้นี่ครับว่าจะแสดงออกถึงความรักที่มีต่อคุณด้วยอะไร ถ้าได้อยู่บนเตียงกันเร็วๆ ก็ว่าไปอย่าง จะได้มีวิธีอื่นแสดงความรักบ้าง” ต้นเสียงเศร้าแต่ปลายเสียงระริกระรี้

“บ้า” จลิตาแอบหยิกแขนที่ควงอยู่ “บอกแล้วไงคะว่าจูนไม่ต้องการอะไรนอกจากความซื่อสัตย์ ซึ่งมันก็คือสิ่งเดียวกับความรัก ตราบใดที่คุณยังต้องการจูน คุณก็จะซื่อสัตย์และรักจูนคนเดียว”

“ผมรู้ครับ และมั่นใจเต็มที่เลยว่าจะซื่อสัตย์และรักคุณคนเดียวตลอดไปได้ แต่ก็ยังมีอีกตั้งหลายอย่างในโลกนี่ครับที่คนรักกันจะมอบให้แก่กันได้ อย่างน้อยก็เป็นการสื่อถึงความเอาใจใส่และความปรารถนาดีที่มีให้แก่กัน”       

จลิตาซาบซึ้งในคำพูดนั้น เมื่อความรักเป็นนามธรรมที่จับต้องไม่ได้ มนุษย์จึงสรรหาหนทางแสดงความรักออกมาในเชิงรูปธรรม เธอเองก็รู้สึกได้ว่าถ้ารักใครสักคน ก็อยากให้ทุกอย่างที่พอจะให้ได้แก่คนที่เธอรัก และตอนนี้เธอก็รักราเมศรจึงอยากให้ความสบายใจแก่เขาด้วยการรับของขวัญที่เขาอยากให้ด้วยความยินดี

“ถ้าอย่างนั้น ขอสร้อยบุษราคัมของมิสมารีน่าได้ไหมคะ แบบมันแปลกดี จูนชอบ”

ราเมศรยิ้มกว้างทันที

“ได้ครับ ผมจะประมูลสร้อยเส้นนั้นมาให้คุณ”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น