miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 49

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.9k

ความคิดเห็น : 50

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ย. 2561 12:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 49
แบบอักษร



การหาที่อยู่ของน้องไม่ใช่เรื่องยากนัก แต่เพราะมันกระชั้นชิดจึงดูวุ่นวายไปเสียหน่อย เขาจะต้องรอรับกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น และรอปลอบน้องถ้าจะมีอะไรมากระทบกระเทือนจิตใจของน้อง เขาจะเป็นคนปิดหูปิดตาน้องเอง

“ น้องชินจะกลับไปหาคุณแม่ตอนไหนครับ ” น้องที่ยังพูดไม่ค่อยถูกประโยคหรือชอบพูดสับกันไปมาก็ได้ถามปลาเก๋าขึ้นอีกแล้ว ตอนจะนอนด้วยกันน้องก็ถาม จนตอนนี้ตื่นนอนแล้วก็ยังถามอยู่ ขนาดตอนอาบน้ำยังถามเลย

“ เดี๋ยวคุณลุงปิงจะพาพวกเราไปครับ น้องชินรออีกนิดหนึ่งนะครับ ” เขาตอบน้องประโยคเดิมอีกรอบ ตอนนี้เขากับน้องนั่งดูการ์ตูนด้วยกัน เขากะว่ารอทุกอย่างเข้าที่เข้าทางสักหน่อยแล้วจะพาลูกชายไปเปิดตัวกับเพื่อนด้วย

“ แล้วคุณลุงปิงจะพาไปอีกนานไหมครับ น้องชินคิดถึงคุณแม่อีกแล้ว ” น้องพูดขึ้นอีก ตอนนี้ไม่มีอารมณ์อยากดูคุณโดเรม่อนแล้ว น้องชินอยากหาคุณแม่มากกว่า ปลาเก๋ามองน้องด้วยสายตาอ่อนลง เขาไม่ลังเลที่จะรักน้องเพราะน้องน่ารัก และเขาก็จะเป็นเกราะปกป้องน้องจากทุกอย่างเอง

“ ไม่นานหรอกครับ อืมมม.. พี่ปลาเก๋าอยากรู้จักคุณแม่กับคุณพ่อของน้องชินจังเลย น้องชินเล่าเรื่องคุณพ่อกับคุณแม่ของน้องชินให้พี่ปลาเก๋าฟังได้ไหมเอ่ย? ” เขาถามขึ้นอย่างล่อลวง อยากรู้ว่าน้องมีชีวิตความเป็นอยู่ยังไง เด็กตัวเท่านี้และวัยนี้ต้องการความรักจากผู้ที่เป็นแม่และพ่อมาก แต่น้องไม่มีอะไรที่บอกว่าขาดความรักจากทั้งสองเลยทั้งที่ในจดหมายฉบับนั้นมันไม่ได้มีความรักความเอ็ดดูจากผู้เขียนแม้แต่น้อย

“ อืม.. คุณแม่ต้องทำงานเยอะๆเอาเงินมาซื้อขนมให้น้องชินครับเลยไม่ค่อยว่าง น้องชินเลยต้องอยู่กับคุณยายเล็ก แล้วคุณแม่ก็บอกว่าคุณพ่อต้องทำงานไกลๆมากน้องชินเลยไม่ได้เห็นหน้า แต่คุณพ่อก็โทรศัพท์มาหาน้องชินอยู่บ่อยๆนะครับ คุณแม่ก็จะกลับดึกๆมากอดน้องชินนอนทุกคืนด้วย น้องชินเลยต้องนอนกอดคุณแม่ทุกคืนเลย ” คนที่เลี้ยงน้องชินจริงๆคงจะเป็นยายเล็กคนนั้นที่น้องชินพูดถึง ส่วนตัวคนแม่เองคงไม่ค่อยได้อยู่กับลูก ดีหน่อยที่ยังกลับมานอนกอดลูกตอนกลางคืนอยู่ น้องพูดไปเล่นตุ๊กตาไป ปลาเก๋าให้สาวใช้ไปซื้อมาให้น้องเล่นฆ่าเวลา เขานึกขอบคุณคุณยายเล็กคนนั้นอยู่ในใจที่เลี้ยงดูน้องมาอย่างดี

“ แล้วตอนอยู่กับคุณยายเล็กของน้องชินเป็นยังไงบ้างครับ คุณยายเล็กดุรึเปล่า ” เขาก็หลอกถามถึงการเลี้ยงดูของน้องอีก คนนี้ท่าจะคุยกันได้ถ้าเขาไปเจอ

“ คุณยายเล็กใจดี ไม่ตีน้องชินเลยครับ แต่ถ้าน้องชินดื้อคุณยายเล็กก็จะไม่ให้น้องชินกินขนมน้องชินเลยไม่ดื้อ คุณยายเล็กบอกน้องชินว่าถ้าน้องชินพูดไม่เพราะๆคุณแม่ก็จะไม่รัก แล้วถ้าน้องชินร้องไห้งอแงพูดไม่รู้เรื่องคุณพ่อก็จะไม่โทรศัพท์มาหาน้องชินอีก น้องชินก็เลยไม่ดื้อ ไม่พูดไม่เพราะ และก็ไม่งอแงเลยครับ คุณยานเล็กบอกว่าน้องชินน่ารักที่สุดเลย คิกคิก ” น้องหัวเราะน้อยๆหลังชมตัวเอง เขาคิดว่าดีที่ยายของน้องไม่ตีหรือดุด่าน้อง น้องเป็นเด็กน่ารักสดใสช่างพูดช่างคุยอยู่เสมอ และชอบถามถ้าเวลาที่ผู้ใหญ่อย่างเขาพูดให้น้องไม่เข้าใจ มันเป็นเสน่ห์ที่แสนน่ารักของน้องเลย

“ น้องชินเก่งจังเลย แล้วน้องชินชอบที่นี่ไหมครับ น้องชินชอบพี่ปลาเก๋ากับคุณลุงปิงหรือเปล่า ”




  \*\*............10%.........\*\*

มาให้ก่อนนิดหน่อย โทรศัพท์ไม่ค่อยดีติดๆค้างๆ แถมแบตหมดเร็วอีกต่างหาก คือชาร์จไปเล่นไปเครื่องร้อนมากด้วยกลัวมันจะระเบิด แต่ถ้าให้รอกันนานก็กลัวลืมเนื้อเรื่องไป รออีกหน่อยเด้อ!! ตอนนี้ปวดเบ้าตามากขอพักสายตาสักหน่อยแล้วจะกลับมาต่อให้ เจอกันจ้า👋👋







+++++++++++++++

••••••••ต่อ•••••••

+++++++++++++++





“ น้องชินเก่งจังเลย แล้วน้องชินชอบที่นี่ไหมครับ น้องชินชอบพี่ปลาเก๋ากับคุณลุงปิงหรือเปล่า ” เขาถามน้องชินไป อยากรู้ว่าน้องชินชอบเขากับปิงหรือเปล่า น้องเงยหน้ามามองพี่ปลาเก๋าอย่างน่ารักแล้วก็ตอบอย่างที่ตัวเองคิดไป

“ น้องชินชอบพี่ปลาเก๋าครับ พี่ปลาเก๋าใจดี แล้วก็น้องชินชอบคุณลุงปิงครับแต่คุณลุงปิงตาดุน้องชินกลัวไม่กล้ามมองหน้าเลย น้องชินเลยชอบคุณลุงปิงแค่นิดเดียว ” น้องตอบพร้อมกับกอดตุ๊กตาเอาหน้าซุกพุงคุณตุ๊กตาที่กอดอยู่ น้องชินชอบพี่ปลาเก๋ามากๆเลยเพราะน้องชินไม่เคยเจอใครใจดีเท่าพี่ปลาเก๋ามาก่อน น้องชินอยากได้อะไรพี่ปลาเก๋าก็จะรีบหามาให้ทันทีเลยด้วย

“ น้องชินกลัวที่ตาคุณลุงปิงดุหรอครับ เดี๋ยวพี่ปลาเก๋าจะบอกให้คุณลุงปิงใส่บิ๊กอายส์ฮ่าๆ.. ถึงคุณลุงปิงจะตาดุแต่คุณลุงปิงใจดีมากเลยนะครับ ” น้องชินฟังพี่ปลาเก๋าพูดแล้วเอียงคออย่างสงสัย อะไรคือบิ๊กอายส์กันนะ น้องชินอยากรู้จังเลย มันกินได้หรือเปล่า ถามพี่ปลาเก๋าเลยดีกว่า เด็กน้อยคิดในใจก่อนจะพยักหน้าหงึกๆแล้วถามพี่ปลาเก๋าออกไป

“ พี่ปลาเก๋าครับ บิ๊กอายส์คืออะไรหรอครับ? กินได้ไหมครับ? ” พี่ปลาเก๋าของน้องถึงกับทำหน้าเลิ่กลั่ก เด็กวัยนี้กำลังรับสิ่งรอบตัวรอบข้างเข้าสมองและทำตามพร้อมกับจดจำ จึงไม่แปลกที่จะสงสัยและอยากรู้ตามประสาพัฒนาการของเด็ก ต่อไปเขาจะพูดหรือทำอะไรต้องคิดให้ดีเสียก่อน ไม่งั้นต้องอธิบายกันยาว

“ มันคือ.. มันคือของที่ทำให้ตาคุณลุงปิงไม่ดุครับ ใส่แล้วตาจะเหมือนแมวเหมียวน่ารัก ” น้องพยักหน้าหงึกๆรับทราบว่ามันคืออะไร ถ้าคุณลุงปิงใส่แล้วตาเหมือนคุณแมวน้อยน่ารักน้องชินจะไม่กลัวเลย แต่ตอนนี้ตาคุณลุงปิงดุเหมือนคุณเสือเลยล่ะ!

“ ตาคุณลุงปิงดุเหมือนคุณเสือเลยครับ น้องชินไม่กล้ามองนานเลย แต่ถ้าตาเหมือนคุณแมวน้อยน้องชินจะมองให้นานๆเลยครับ น้องชินไม่กลัวคุณแมวน้อยหรอก ” น้องชินพูดเจื้อยแจ้วตามความคิดแล้วไม่นานปิงก็เดินเข้ามาพร้อมกับภพลูกน้องมือดีที่ตามสืบหาบ้านของน้องชินภายในเวลากระชั้นชิดได้

“ จะไปกันเลยไหม? หรือจะอาบน้ำแต่งตัวทำใจก่อนจะไป ” ปิงที่เป็นคนนิ่งๆถามขึ้นเสียงเรียบๆแบบเดิม แต่น้องชินไม่เคยเจอคนแบบปิงเลยทำให้รู้สึกเกร็งจนปลาเก๋าสังเกตได้

“ คุณปิงครับอย่าพูดเสียงเรียบๆเป็นไม้กระดานแบบนี้สิ ลองพูดว่า ‘พร้อมกันหรือยังครับ’ หรือ ‘จะไปกันเลยไหมเอ่ย’ อะไรแบบนี้สิครับ พูดแบบนี้น้องชินก็กลัวแย่สิ และก็หัดยิ้มแบบอ่อนโยนอบอุ่นด้วยนะครับ ไม่ใช่กระตุกยิ้มมุมปากน้องชินแปลกความหมายผิดกันพอดี เอาเป็นว่ารอผมกับน้องชินขอเวลาครึ่งชั่วโมงอาบน้ำแต่งตัวนะครับ ” ปลาเก๋าร่ายยาวบ่นปิงไป ส่วนปิงก็ได้แต่ส่ายหน้าให้คนตัวเล็ก นี่ขนาดยังไม่ได้เขามาเป็นลูกนะยังขนาดนี้ ต่อไปคงยกบ้านพร้อมที่ดินให้แล้วล่ะ

“ ครับๆคุณมี้ แดดดี้จะพยายามนะครับ ” ปิงพูดพร้อมกับยิ้มอ่อนให้ร่างเล็ก ทำเอาปลาเก๋าเขินหน้าแดงแปร๊ด เรื่องที่จะให้น้องชินเรียกใครเป็นแดดดี้กับป่าป๊านั่นก็เหมือนกัน ปิงบอกเขาว่า ‘ใครที่ไหนเขามีพ่อสองคนกัน มีพ่อก็ต้องมีแม่ ถ้าฉันเป็นแดดดี้เธอก็ต้องเป็นมามี้ เอาตามนี้แหละ’ เขาจะต่อต้านคุณสามีได้ยังไงกัน ขนาดน้องชินนอนด้วยปิงยังกล้าจูบราตรีสวัสดิ์ก่อนนอนเลย

“ ผมจะไปอาบน้ำแล้ว! ” คนเขินก็จูงมือน้องไปอาบน้ำทันที ส่วนน้องก็ยังไม่เขาใจเลยว่าอะไรคือแดดดี้กับมามี้ พี่ปลาเก๋าบอกว่าไว้รอไปเจอคุณแม่ก่อนและจะบอกน้องชิน น้องชินเลยรอไม่ถามอีกถึงจะสงสัยก็ตาม








หลังจากทำธุระเสร็จปิงกับปลาเก๋าก็ออกเดินทางไปที่บ้านของน้องชินทันที มีรถที่ไปสามคัน มีลูกน้องของปิงรวมทั้งทนายของตระกูลของปิงด้วย ทุกอย่างปิงได้เตรียมการมาแล้วอย่างดี ทุกอย่างที่เขาทำคือการตัดขาดน้องชินจากแม่หรือพ่อที่แท้จริงโดยถาวร

“ ถึงแล้วครับ ” รถคันหรูจอดที่หน้าบ้านชั้นเดียวหลังไม่เล็กไม่ใหญ่ ภพรายงานหลังจากรถจอดเทียบหน้าบ้านสนิทแล้ว ชายในชุดสูทสีดำลงไปเดินตรวจดูรอบบ้านและรอบบริเวณนั้นเพื่อความปลอดภัยของเจ้านาย ส่วนปิงที่อยู่ในสูทสีกรมเข้มเรียบหรูก็ลงจากรถหลังจากลูกน้องเปิดประตูให้ ปลาเก๋าก็เหมือนกัน เขาอยู่ในชุดสบายๆแต่ดูสุภาพ ส่วนน้องชินเขาได้สั่งซื้อชุดจากร้านแบรนด์ดังเป็นชุดเอี๊ยมสูทน่ารักใส่แล้วเข้ากับน้องมาก

“ บ้านน้องชินเองครับ บ้านน้องชินเอง คุณยายเล็กครับ! น้องชินกลับมาแล้วครับ คุณยายเล็กน้องชินกลับบ้านแล้วนะครับ ” น้องที่ดีใจบอกกับพี่ปลาเก๋าแล้วก็วิ่งไปเกาะประตูรั้วหน้าบ้านเรียกคุณยายที่จะอยู่กับน้องในเวลานี้ประจำ

“ น้องชิน! น้องชินใช่มั้ยลูก รอยายก่อนนะเดี๋ยวยายเปิดประตูให้ ” หญิงวัยสี่สิบกว่าๆรีบเดินออกมาจากตัวบ้านแล้วรีบร้อนเปิดประตูออกและย่อตัวลงกอดหลานชายตัวน้อยทันที

“ คุณยายเล็กน้องชินกลับมาแล้วครับ ” พอคุณยายเล็กผละออกน้องชินก็พูดกับคุณยายทันที ยายของน้องก็จับตัวน้องหมุนซ้ายหมุนขวามองดูทันทีก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ามีคนมาส่งน้องเลยเชิญเข้าไปในบ้านกัน

“ เชิญคุณๆเข้าไปข้างในบ้านก่อนนะคะ ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับพวกคุณด้วยค่ะ ” เธอพูดอย่างมีมารยาทก่อนจะจูงน้องเดินนำเข้าบ้านไป ปลาเก๋าอยากเดินไปพร้อมกันกับน้องใจจะขาดแต่เขายอมให้คุณยายไปก่อนก็แล้วกัน



ทุกคนที่คิดว่าต้องเกี่ยวข้องเข้าไปในบ้านตรงส่วนชุดโซฟารับแขก บ้านไม่ได้ใหญ่โตอะไรแต่ก็ไม่คับแคบ ดูเป็นสัดส่วนและสะอาดมีระเบียบมาก แต่ปิงไม่เสียเวลามองทัศนียภาพรอบบ้านปิงเข้าเรื่องที่ต้องการเลยทันที

“ ผมต้องการรับเลี้ยงเด็กคนนี้ ” ปิงพูดขึ้นโดยที่มองไปที่คู่สนทนา น้องเองก็ไม่ได้สนใจอะไรนอกจากดีใจที่ได้กลับบ้านเสียที ส่วนคนเป็นยายก็มีทั้งเรื่องที่ดีใจและกังวลใจเหมือนกัน อยากให้หลานตัวน้อยไปอยู่กับคนที่ดูแลหลานดีๆ แต่ก็กลัวว่าหลานจะเสียใจที่ต้องไปอยู่กับคนอื่นที่ไม่ใช่แม่ของตัวเอง

“ ค่ะ.. ฉันขอบคุณที่เอ็นดูตาหนูนะคะ ฉันก็อยากจะขอให้คุณช่วยดูแลตาหนูอยู่เหมือนกัน ฉันไม่คิดเลยว่าริสาจะเอาลูกในไส้ตัวเองไปทิ้ง ตอนที่ฉันได้ยินว่ามันเอาลูกไปปล่อยทิ้งที่ห้างฉันก็เป็นห่วง ออกไปตามหาแต่ก็ไม่เจอขอบคุณที่ดูแลให้ตาหนูไม่ตกระกำลำบากนะคะ ” เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเจือความขอบคุณกับปิง เธอเป็นคุณยายที่อายุยังไม่มากด้วยซ้ำ ที่จริงหลานตัวน้อยคนนี้แทบจะไม่ได้เกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้ แต่เธอขอร้องพร้อมกับพูดกวาดล้อมให้ริสาที่เป็นลูกสาวของพี่สาวเธอกับเด็กเอาไว้ แต่ใช่ว่าแม่เด็กจะดูแลใส่ใจเท่าที่ควร ดีที่เธอได้เลี้ยงดูหลานน้อยของเธอคอยบอกคอยสอนสิ่งที่หลานจะทำเป็นนิสัยให้คนรอบข้างรักและเอ็นดู

“ ที่จริงผมไม่ได้คิดจะรับเลี้ยงเด็กคนไหนทั้งนั้น แต่คนรักของผมเขารักเด็กคนนี้และยังสงสารเด็กที่โดนแม่ทิ้ง เพราะฉะนั้นผมจึงคิดจะรับเลี้ยงเด็กให้เป็นลูกบุญธรรม แต่ต้องมีคนที่เป็นผู้อุปการะเซ็นชื่อยินยอมเสียก่อน ผมคิดว่าคุณคงไม่ขัดข้องอะไร ถ้าคุณต้องการค่าเลี้ยงดูหรือค่านมของเด็ก ทางผมยินดีจ่าย ” ปิงพูดพร้อมกับนั่งพิงหลังไปกับโซฟาในท่าทางสบายๆ แต่คำพูดก็ไม่ได้ดูสบายอย่างกับท่าทางของเขา ส่วนเรื่องพ่อแม่ของเด็กเขาจัดการได้ เรื่องแค่นี้ไม่คณามือเขาหรอก แค่จะเล่นงานส.ส กับผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งเขาทำได้แค่ดีดนิ้วสั่งงาน

“ ฉันไม่มีปัญหาหรอกค่ะ ฉันเซ็นชื่อยินยอมให้ได้ ส่วนเรื่องเงินค่าเลี้ยงดูอะไรนั่นฉันไม่เอาหรอก แค่รับเลี้ยงหลานตาดำๆของฉัน ฉันก็ดีใจแล้ว แต่เรื่องที่ฉันกังวลคือกลัวว่าหลานตัวน้อยๆของฉันจะคิดถึงแม่เลวๆของมัน เมื่อก่อนฉันเคยขอร้องให้มันทำอะไรนิดๆหน่อยๆเพื่อลูกได้ แต่ตอนนี้ฉันทำแบบนั้นไม่ได้แล้วเพราะพ่อของเด็กไม่รับเลี้ยงส่งเสียมันกับลูกแล้ว ฉันกลัวหลานเสียใจ ” เธอพูดอย่างเคืองในอก เธอรู้ว่าหลานตัวน้อยเป็นเด็กน่ารักแล้วก็เลี้ยงง่ายก็เธอเลี้ยงและสั่งสอนมาเองกับมือ ปกติแล้วเธอเป็นคนต่างจังหวัดอยู่ที่บ้านทำไร่ทำนา โดยในบ้านของเธอมีเธอกับสามีอยู่ เธอมีลูกชายหนึ่งคนและลูกชายกำลังเรียนมหาวิทยาลัยเกี่ยวกับการเกษตรอยู่ปีที่สามแล้ว ส่วนหลานสาวของเธอเรียนพึ่งจบ วันๆก็เอาแต่เที่ยวเล่นไม่ทำการทำงาน หาเสี่ยเลี้ยงตัวเอง จนวันหนึ่งพี่สาวของเธอได้โทรศัพท์ไปปรึกษาว่าริสาท้อง ตอนนั้นพึ่งท้องได้แค่สองสามเดือนพี่ของเธอโทรหาเพื่อยืมเงินสามหมื่นบาทเพื่อเอาเด็กออก

“ ผมจะเลี้ยงดูน้องชินเป็นอย่างดีครับ แค่คุณป้าทำตามที่ทนายบอก ทุกอย่างจะเรียบร้อยครับ ” ปลาเก๋าเอ่ยขึ้นมาบ้าง เขาไม่ได้มีความรู้เรื่องกฏหมายหรืออะไรเกี่ยวกับการรับเลี้ยงเด็ก ซึ่งแน่นอนว่าคนของปิงจะจัดการให้ทุกอย่าง ส่วนน้องชินนั้นจะถูกรับเป็นลูกบุญธรรมโดยที่มีปิงรับเป็นพ่อของน้อง

“ ถ้าอย่างนั้นฉันจะทำตามที่คุณต้องการคะ ” มันไม่ยากมากเพราะใบเกิดละชื่อพ่อของเด็กไว้ ไม่มีใครออกหน้ารับเป็นพ่อในนั้นเลยเขียนชื่อยายที่เป็นผู้ปกครองอีกคนแทน ส่วนยายที่เป็นแม่ของริสาจริงๆไม่ได้ออกมารับหน้า เพราะสามีใหม่เธอเป็นนายตำรวจที่พอจะมียศอยู่บ้างจะให้ชาวบ้านที่เป็นบรรดาคุณนายแถวบ้านรู้ไม่ได้ เธอจึงขอให้น้องสาวออกรับไปแทน

“ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือนะครับ ผมจะดูแลน้องเป็นอย่างดีเลยครับ ” ปลาเก๋าพูดแล้วก็ยิ้มให้ยายของน้อง แต่ไม่ทันไรก็มีเสียงรอวเท้ากระทบพื้นเป็นจังหวะก้าวเท้าเร็วๆตรงมาที่โซนรับแขก


“ น้าเล็กใครมาหรอ! รถหรูมากเลยแถมมากันตั้งสามคัน มีคนมาหาสาหรอน้า! ” หญิงสามที่หุ่นสะโอดสะองเดินเข้ามายังไม่ทันได้มองหน้าครับเอ่ยถามผู้ที่มีศักดิ์เป็นน้า ก่อนจะหันไปสะดุดตากับชายร่างสูงอย่างปิง แววตาของเธอพราวระยับไปด้วยความดีใจ เห็นคนหล่อแถมรวยแบบนี้มาหาถึงบ้านแบบนี้แล้วมีหรือที่เธอจะไม่เนื้อเต้น

“ คุณแม่! คุณแม่ครับน้องชินกลับมาแล้ว ” น้องชินเอ่ยทักทายแม่ของตัวเองพร้อมกับยิ้มหวานให้ น้องชินคิดถึงคุณแม่ตลอดเลย แต่คนเป็นแม่กลับมีหน้าตาที่ไม่พอใจที่เห็นว่าลูกชายมารหัวขนของเธอกลับมาหาเธอได้ ทั้งที่คิดว่าผลักภาระออกจากตัวได้แล้วแท้ๆ

“ หนูจ๊ะ ฉันไม่ใช่แม่หนูหรอกนะ ฉันบอกให้หนูเรียกฉันว่าน้าไง บอกไม่เคยจำเลยนะ ” เด็กน้อยที่ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ของผู้ใหญ่ก็ได้แต่ทำหน้างุนงง คุณแม่ก็คือคุณแม่จะเป็นคุณน้าได้ยังไงล่ะ แต่น้องก็ไม่ลดละความพยายาม น้องคิดถึงคุณแม่มากๆเลย

“ คุณแม่ก็เป็นคุณแม่ของน้องชินไงครับ คุณน้าก็ไม่ใช่คุณแม่สักหน่อย น้องชินคิดถึงคุณแม่มากๆเลยครับ ” น้องวิ่งเข้าไปหาคุณแม่ แต่ผู้เป็นแม่กลับถอยหลังหนี น้องไม่เข้าใจพร้อมกับน้ำตาที่หน่วงคลออยู่ที่ตากลมๆทั้งสองข้าง น้องไม่เข้าใจอะไรเลย

“ ขอโทษด้วยนะคะ เด็กอาจจะสับสนไปหน่อย พอดีน้องแกไม่มีแม่น่ะค่ะเลยชอบเรียกฉันว่าแม่ คุณคือคนที่พาเด็กมาส่งใช่ไหมคะ พอดีตอนพาแกไปเดินเที่ยวที่ห้างแล้วหลงกันหาไม่เจอไม่รู้ว่าคุณจะพาแกไปด้วย ฉันตามหาแทบแย่เลยล่ะคะ ” ปลาเก๋ากำมือแน่แทบอยากจะลุกขึ้นไปตบปากผู้หญิงคนนี้ให้เลือดกลบ แต่เธอไม่เห็นเขาเพราะมัวแต่จับจ้องและสนใจคนรักของเขาอยู่ เจ้าหล่อนไม่ได้รู้สึกผิดกับการกระทำของตัวเองเลยสักนิด เขาเสียดายมดลูกที่ติดตัวเธอมาตังแต่เกิดจริงๆ คนส่วนมากชอบมองว่ารักเพศเดียวกันเป็นสิ่งน่ารังเกียจ แต่ถ้าให้รักผู้หญิงแบบนี้เขายอมเป็นคนที่น่ารังเกียจเสียดีกว่า

“ เธอไม่ใช่แม่ของเด็กสินะ ก็ดีเพราะฉันจะรับเลี้ยงเด็กคนนี้เป็นลูกบุญธรรม หมดธุระแล้วผมขอตัวกลับก่อนก็แล้วกัน ส่วนเรื่องของชินผมจะให้ทนายจัดการทุกอย่าง ” ปิงพูดพร้อมกับยืนขึ้นเต็มความสูง ส่วนคนที่เข้ามาใหม่พึ่งจะสังเกตเห็นปลาเก๋าและคนอื่นๆก็ทำหน้าตกตลึง และรีบละลักพูดออกมาโดยทันที

“ ฉะ.. ฉันเป็นแม่ของชินค่ะ! ฉันไม่ยอมให้คุณเอาลูกชายของฉันไปไหนทั้งนั้น!! ถ้าจะไปฉันจะไปด้วย!! ” ในเมื่อเริ่มเข้าใจสถานการณ์เธอจึงได้แสดงสิทธิ์ความเป็นแม่ทันที ถ้าเธอได้ไปอยู่กับคนตรงหน้าในฐานะแม่ของเด็กที่เขารับเลี้ยง เธอคิดว่าเธอจะชูคอได้อยู่อย่างสบาย

“ แน่ใจหรอที่จะพูดกลับกลอกกับฉัน ฉัยยังอยากให้อดีตแม่ของชินเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดานะ ไม่ใช่ผู้หญิงที่ขายตัวในซ่อง.. แต่ทุกวันนี้ก็ขายตัวให้เสี่ยอยู่แล้วนี่นะ คงไม่แปลกแยกกันเท่าไหร่ แล้วอีกอย่างถ้าเธอวุ่นวายกับเรื่องนี้มากเกินไป ก็รู้ไว้ว่าฉันไม่ใช่คนใจดีนักหรอกนะ ไปกันได้แล้ว ” ปิงพูดขึ้นอย่างเรียบเฉยแต่ก็ทำเอาคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่ของน้องถึงกับขนลุกเสียวสันหลังวาบ คำพูดที่เชื่อได้เลยว่าไม่มีทางโกหกล้อเล่นหรือแค่ขู่ให้กลัว แต่อย่าลืมสิว่าลูกชายของเธอรักเธอเสียยิ่งกว่าอะไร แค่เธอที่เป็นแม่พูดอะไรนิดหน่อยลูกของเธอต้องทำตามที่เธอพูดแน่นอน

“ น้องชินลูกแม่ คนพวกนี้จะไม่ให้แม่ได้เจอหน้ากับน้องชินอีกเลย น้องชินทนคิดถึงแม่ได้หรอครับ น้องชินไม่รักแม่แล้วหรอ ” เธอพูดขึ้นขณะที่ปลาเก๋าจูงมือน้องชินไป แต่น้องชินก็อยากหาแม่ทั้งที่แม่บอกว่าไม่ใช่แม่ของน้องชิน แต่น้องก็รักคุณแม่มากๆ จนตอนนี้จะร้องไห้แล้ว

“ น้องชินรักคุณแม่ น้องชินจะอยู่กับคุณแม่ ฮึก.. ” เด็กน้อยปล่อยมือของพี่ปลาเก๋าเพื่อที่จะวิ่งกลับไปหาคุณแม่ แต่ปิงคว้าตัวของน้องได้แล้วอุ้มขึ้นมา ร่างสูงอุ้มเด็กขึ้นทำให้น้องชินตัวเล็กกระจ้อยไปเลย ถึงอยากจะดิ้นขัดขืนแต่ก็ไม่กล้าพร้อมคุณลุงปิงมองน้องชินด้วยตาดุๆ น้องชินเลยได้แต่ซบหน้าลงที่ไหล่ของคุณลุงปิงแล้วก็ร้องไห้เงียบๆ

“ เธอหมดสิทธิ์ที่จะได้เป็นแม่ของชินแล้ว หรือถ้าอยากได้สิทธิ์ความเป็นแม่ก็ไปจ้างทนายขึ้นศาลเอา ” เขาไม่คิดว่าจะแพ้ในเมื่อทนายของเขาฉลาดเป็นกรด และคิดว่ามีหลักฐานทุกอย่างที่สามารถทำให้ผู้หญิงคนนี้หลุดจากการเป็นแม่ตั้งแต่ยังไม่ได้ขึ้นศาลด้วยซ้ำ อย่าลืมสิว่าถ้าเอ่ยถึงแม่แล้วมันต้องกล่าวถึงพ่อของชินอีก รับรองว่าคนที่เป็นถึงท่านส.สไม่มีทางมาออกรับเป็นพ่อเด็กให้กับเด็กเลี้ยงหรอก

“ เดี๋ยว!! ถ้า.. ถ้าอย่างนั้นฉันขอค่าอุ้มท้องแล้วก็ค่าคลอดไอ้เด็กคนนั้นมา!! เงินสดสามล้าน!! แล้วฉันจะไม่ยุ่งวุ่นวายและไม่ไปเจอหน้าเด็กคนนั้นอีก!! ” น้องร้องไห้นักกว่าเดิม ส่วนปิงเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งให้กับข้อเสนอ เขายังไม่ได้ฟังหรือรับรู้เรื่องทุกอย่างจากคนที่เลี้ยงชิน แต่พอรู้ว่าผู้หญิงคนนี้หน้าเงินไม่สมควรที่จะตั้งท้องลูกแม้แต่คนเดียวให้เกิดขึ้นมาด้วยซ้ำ

“ ฉันหวังว่าเธอจะทำตามที่พูดได้ ส่วนเงินพรุ่งนี้ฉันจะให้คนของฉันเอามาให้ ” ปิงหันหลังแล้วกว่าออกไป ได้ยินเสียงไล่ตามมาของผู้เป็นแม่ของเด็กแต่เขาไม่คิดที่จะอยู่ให้คนในอ้อมแขนได้ยินมันนานๆ

“ ดีเหมือนกันเอามันไปเลี้ยงๆเถอะไอ้มารหัวขนนั้น! ฉันเบื่อที่ต้องมาเป็นแม่ที่แสนดีและก็เบื่อที่จะไปจ้างคนโทรศัพท์มาหลอกว่าเป็นพ่อมันแล้ว เอามันไปเลย! ” ถึงเขาจะไม่ได้รู้สึกรักใคร่เด็ก แต่ก็อดสงสารไม่ได้ เด็กคนนี้เกิดขึ้นมาได้เพราะความผิดพลาด แต่ถ้าเป็นเขาถึงจะเกิดขึ้นมาเพราะความผิดพลาดแต่เขาจะเลี้ยงดูอย่างดี


“ อย่าร้อง กลับบ้านกันเถอะ ” ปิงเอ่ยขึ้นแล้วก็เดินออกมาจากบ้านหลังนั้นแล้วขึ้นรถไป ปลาเก๋าเองก็ตามมาติดๆ น้องไม่ยอมปล่อยปิงเลย น้องกอดคุณลุงปิงสะอื้นฮึกฮัก จนปลาเก๋าจะร้องไห้ตามอยู่แล้ว ปิงเลยลูบหลังเล็กๆที่ฝ่ามือของเขาดูใหญ่ทันทีที่สัมผัสมัน น้องร้องไห้งอแงอยู่นานก่อนจะหลับไป






หายไปนานเรยยยย แต่งไปแต่มาก็ระลึกได้ว่า ป๊าดดดดดด คือยาวแท้จะห้าสิบตอนแล้วยังหาที่ลงบ่อได่ ผัวเมียขิงกรยังบ่อทันได่แต่งงานกันเลย กะว่าจะแต่งเกินจนถึงตอนลูกโต วาปไปแบบ สิบห้าปีต่อมาเลยกะบ่อได่ เอาเป็นว่าเรายังหาที่จอดนิยายยังไม่เจอ อ่านกันไปก่อนอย่าพึงเบื่อนะจ๊ะ เจอกันตอนหน้าจ้าาาาาา

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น