Hunny Exo

เจแปน vs คุณหมอตรี ใครจะโรคจิตและแสบกว่ากัน! ขอบคุณที่เข้ามาอ่านน้าาา~

​บทที่7 : ตาลุงขโมยจูบ!

ชื่อตอน : ​บทที่7 : ตาลุงขโมยจูบ!

คำค้น : My doctor,รักโหดๆ,มุ้งมิ้ง,หมอตรี,เจแปน,Nc18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2561 20:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
​บทที่7 : ตาลุงขโมยจูบ!
แบบอักษร

​บทที่7 : ตาลุงขโมยจูบ!

.

.

.

7:00น.


แสงแดดในยามเช้าเริ่มสาดผ่านเข้ามาทางผ้าม่านผืนบาง ร่างเล็กที่กำลังนอนอย่างสบายตัวก็ค่อยๆขยับด้วยความเคยชิน แต่ว่า...

ทำไมตัวกูถึงหนักขนาดนี้วะ? 

รู้สึกได้ดังนั้นก็ค่อยๆลืมตาขึ้น จมูกเล็กเป็นรูปเริ่มรับรู้กลิ่นแปลกๆที่เขาไม่เคยชินก็ยิ่งต้องรีบลืมตาตื่นทันที

ฟุดฟิดๆ~

"หืม กลิ่นอะไรวะ เห้ย!!!"

ร่างบางดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันทีก่อนจะอุทานออกมาเสียงดังลั่นห้อง กลิ่นไอหอมอ่อนๆที่เขาได้กลิ่นเมื่อกี้มันไม่ใช่ของเขาแต่เป็นของตาลุงที่มานอนกอดเขาซะแน่นเมื่อกี้นี้!

"หมอนข้าง เห้ย!...ตาลุง! ตื่น! เมื่อคืนทำอะไรผมอ่ะ เห้ยตื่นก่อน..ไหนบอกแล้วไงอย่าข้ามเขตดิวะ! แล้วอย่าบอกนะว่า!..."

"เงียบๆ"

ร่างสูงที่ยังคงงัวเงียเพราะเหมือนกำลังถูกปลุกแต่เช้าก็สั่งร่างบางที่กำลังโวยวายทำเหมือนเมื่อคืนเสียตัวไปได้ แค่เสียงแจ้วๆนั่นโว้ยวายเขาก็แทบแก้วหูแตก

"ไม่! ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ! มาคุยกันให้รู้เรื่อง! ตาลุงตื่น!...บอกให้ตื่นโว้ยยยยยย!!!"

ไอ้ลุงนี่มึงก็ตื่นยากตื่นเย็นชิบหาย! เขย่าตัวขนาดนี้อย่างกับแผ่นดินไหวตาลุงมันยังไม่ตื่นเล้ย! 

"เสียงดัง"

"ก็บอกให้ลุกขึ้นมาคุยกันไงเล่า! เมื่อคืนพี่มึงลํ้าเขตมานะ! แล้วเมื่อกี้คืออะไร กอด!? ไอ้คนฉวยโอกาส!!!"

"โวยวาย"

"เอ้า! ไอ้บ้านี่! ได้ยินที่พูดมั้ยฮะ! อธิบายมาเดี๋ยวนี้เลยนะ! เมื่อคืนมากอดผมได้ยังไง!?"

แม่ง! หลับตาพูดมาได้ไงวะ! แหกตาตื่นมาอธิบายเดี๋ยวนี้!!!

ร่างบางที่นั่งกระฟัดกระเฟียดเขย่าตัวร่างสูงอยู่นานสองนานก่อนที่ร่างของคุณหมอจะงัวเงียลุกขึ้นมานั่งแล้วค่อยๆลืมตามองใบหน้าหวานที่ลมออกหูแต่เช้า

"เธอกอดฉันเอง"

"ฮะ!"

"ฉันไม่โกหก"

"จะบ้าหรอ! ผมจะเข้าไปกอดได้ยังไงในเมื่อหมอนข้างก็มี มีแต่พี่มึงนั่นแหละเอาออกไปน่ะสิ!"

"พาล"

"อะไร! พาลอะไรฮะ! นี่คิดจะทำมิดีมิร้ายผมหรอ! จะฟ้องพ่อ!"

โห่ กูนี่โคตรเหมือนลูกแง่อ่ะ แต่เอาวะตอนนี้ขออ้างพ่อก่อนแล้วกัน

ร่างบางจ้องหน้าอีกคนเขม็งก่อนที่กระชากผ้าห่มมาคลุมตัวเองอย่างหวงเนื้อหวงตัว ผิดกับร่างสูงที่นั่งมองแบบนิ่งๆแต่ก็นึกขำในใจว่าทำไมคนตัวเล็กตรงหน้าเขาช่างงอแงเอาแต่ใจขนาดนี้ แต่มันก็น่ารักน่าฟัดอยู่ดี

"หึ ฉันน่ะเสียหาย"

"จะบ้าหรอ! ผมสิต้องเสียหาย!"

"นายมากอดฉันก่อน"

"ไม่เชื่ออ่ะสร้างเรื่อง! ไอ้คนฉวยโอกาส ไอ้ลุงบ้ากาม ไอ้หื่น!"

ไอ้ลุงนี่จะไม่ยอมรับหรอวะ ได้! ไอ้เจคนนี้จะด่าจนกว่าจะยอมรับและเอาให้อายกันไปเลย! 

"คอยดูนะจะแจ้งตำรวจ จะให้ลงข่าวหน้าหนึ่งเลยคอยดู! ไอ้พวกบ้ากะ...!?"

จุ๊บ~

ร่างบางผงะทันทีเมื่อตัวเองถูกข้อมือหนาจับท้ายทอยของตนก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาพร้อมทั้งริมฝีปากที่แตะกันไว้เฉยๆไม่ได้ลึกซึ้งอะไร แต่ถึงอย่างนั้นคนที่อึ้งและหน้าเอ๋อที่สุดก็คงต้องเป็นเจแปนที่ทำอะไรไม่ถูก

ริมฝีปากทั้งคู่ค่อยๆผละออกจากกัน ร่างสูงที่ตอนนี้มีชัยเหนือกว่าก็ยกยิ้มทันทีเมื่อทำให้อีกคนทั้งเงียบและค้างไปได้ ก่อนที่จะลุกออกจากเตียงแล้วเดินหายเข้าไปในห้องนํ้า ทิ้งให้อีกคนตกอยู่ในความอึ้งและทำอะไรไม่ถูกอยู่บนเตียง

เหี้ย!!! อะ..ไอ้ลุง! มะ..แม่งจูบกู!

"กูโดนจูบหรอวะ?" 

ร่างบางใช้นิ้วแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆก่อนที่ใบหน้ามันรู้สึกเริ่มเห่อร้อนมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่เพราะว่ากำลังเขินนะ แต่กำลังเดือดจัดเลยล่ะ...

"แม่งเอ้ย!!! จูบแรกของกูเชียวนะเว้ยยยยย!! ไอ้ลุงงงง!!!"

จากนั้นเจแปนก็ดิ้นพลัดๆอยู่บนเตียงนานสองนานพร้อมกับโวกเวกโวยวายกรนด่าอีกคนแทบสารพัดจนเสียงแจ้วๆนี่ยังสามารถดังทะลุผ่านกำแพงเข้าไปจนอีกคนที่กำลังยืนอาบนํ้าอยู่นั้นยกยิ้มออกมา

"ออกมาเดี๋ยวนี้นะ! มาคุยกันให้รู้เรื่องเลยนะตาลุงบ้า! ขโมยจูบกูหรอฮะ! จะฟ้องพ่อ!!!"

แกร๊ก!....

ไม่นานประตูก็เปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่เดินออกมาพร้อมผ้าขนหนูที่พันอยู่รอบเอวลำตัวมีหยดนํ้าใสๆแสดงว่าพึ่งอาบนํ้าเสร็จ ส่วนอีกคนที่ลมออกหูก็พุ่งเข้าใส่อีกคนทันที....

"ออกมาจนได้นะ! จงใจใช่มั้ยฮะ!?"

"อืม"

เห้ย!...ยอมรับง่ายจังวะ?

"จะ..จะบ้ารึไงฮะ! รับผิดชอบมาเดียวนี้เลยนะ ทำแบบนี้ได้ยังไง กูเสียหายนะเว้ย!"

ใช่!...เสียหายมากตัวกูเนี้ย จูบนั่นก็เป็นจูบแรกไอ้เราก็อุตส่าห์เก็บไว้ให้เมียสวยๆในอนาคต ไงไอ้ลุงบ้าหน้ามึนนี่ถึงมาชิงเอาไปง่ายๆ คอยดูเถอะ กูจะฟ้องพ่อ!

"อะไร?"

"จะอะไรล่ะ! พูดมาเลยนะว่าจะรับผิดชอบยังไง นั่นมันจูบแรกของกูนะเว้ย! มาทำแบบนี้ได้ยังไงฮะ! ยังไม่รวมเมื่อเช้าอีก อธิบายมาเดี๋ยวนี้!"

"วันนี้วันจันทร์?"

"ก็วันจันทร์ไงแล้วจะทำไมล่ะ แล้วก็ช่วยอย่าแถได้มั้ยฮะ!"

"ดูเวลาสิ"

7:16น.

ร่างบางเหลียวหลังหันไปมองนาฬิกาที่อยู่ตรงผนังห้องอย่างชั่งใจ เหมือนเขาจะลืมอะไรไปสักอย่าง พอนึกได้อีกทีก็ตาเหลือกตาลานร้องบางอ้อไปหลายสถานี จนต้องรีบวิ่งเข้าห้องนํ้าไป

"ไอ้บ้าเอ้ย! สายแล้วเนี้ย!"

"หึ"

"ขำบ้าไรตาลุง! ฝากไว้ก่อนเถอะ!"

.

.

.

.

.

สุดท้ายเมื่อเช้านี้ร่างบางก็วิ่งผ่านนํ้ามาโรงเรียนในรอบหลายๆเดือนที่สาย ขนาดช่วงหน้าหนาวเขาไม่เห็นจะอาบนํ้าเร็วปานนี้ แต่วันนี้เขาแทบจะบ้าตายเมื่อแทบจะไม่มีเวลาด่าทออีกฝ่ายที่มาขโมยจูบเขาสักคำ พออาบนํ้าแต่งตัวเสร็จก็ใส่เกียร์หมาวิ่งจากคอนโดมาที่โรงเรียนทันที

พรึ่บ...

ปุ้งงงง!!!

"ไงมึง นอนดึกหรอวะเมื่อเช้ามาสายสัส"

นอนดึกห่าไรล่ะ! ตื่นสายแถมโดนตาลุงแม่งขโมยจูบบวกกับยืนด่ากรอกหูจนเมื่อยปาก เลยมาสายนี่ไง!

"เออ นอนดึกไปหน่อย"

ถึงในใจร่างบางอยากจะอาละวาดให้โรงยิมแตก แต่ก็ต้องอดกลั้นอดทนเก็บเอาความเคียดแค้นนี้ไปลงกับลูกวอลเลย์แทนซะดื้อๆ อย่างน้อยไม่ได้จัดการร่างสูงก็ขอซ้อมมือไว้ก่อนแล้วกัน

พรึ่บ!

ปุ้งงงงง!!!

"เชี่ย โกรธใครมาวะไอ้เจ ตบหนักโคตร"

"ถามมากว่ะไอ้ไมล์ จะให้กูตบอัดมึงมั้ยล่ะ?"

"ไม่ดีกว่า กูกลัวมึงเจ็บมือ"

"เออ ไปเอาลูกมาดิ๊"

พรึ่บ...

ปุ้งงงงง!!!

ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้ตาลุงฉวยโอกาส ไอ้เจคนนี้จะฟ้องพ่อทั้งเรื่องแย่งที่นอนแถมกอดกูซะแน่นแทบหายใจไม่ออกตายคาอก แล้วก็ขโมยจูบกูอีก ฮึ้ย!...คิดแล้วแค้นโว้ยยยยย!!!

ปุ้งงงง!!!

"ไอ้เจ! มึงตั้งสติแล้วตั้งใจตบดิวะ มึงจะใช้อารมณ์ทำไมเนี้ย!"ไอ้เทลว่า

"เออ แม่งรุนแรงกับลูกกูตลอด"ไอ้ไมล์เสริมตาม

"แล้วมึงสองตัวจะไม่พูดอะไรเลยหรอ?"

ร่างบางหยุดตบลูกวอลเลย์ ก่อนจะหันไปถามเพื่อนซี้ทั้งสอง ซีโอกับปันที่เอาแต่ยืนมองเขาที่เอาแต่ตบลูกบอลเอา ตบเอาๆแทบไม่ยั้งมือจนเพื่อนๆก็รู้ได้ทันทีว่าเจแปนก็คงแค้นใครมาแน่นอนถึงได้มาลงกับลูกวอลเลย์ที่ตบลูกแตกไปห้าลูกแล้ว! 

"ช่วยถนอมบอลบ้างไอ้เชี่ยเจ เสียดายของเดี๋ยวก็ไม่มีซ้อมหรอก"

ซีโอว่าขึ้นพร้อมกับมองลูกวอลเลย์ในมือเขาที่มันถูกเจแปนตบแตกไปเมื่อครู่นี้

"มึงล่ะ"

"โนคอมเม้นต์ว่ะ กูกลัวโดนมึงตบ"รายสุดท้ายคงไม่พ้นปันคู่หูของเขาเองที่พยายามเลี่ยง

"เออ ซ้อมต่อ ไอ้ปันไปเซ็ตดิ๊ขอสูงๆ กูจะตบให้ตายกันไปข้าง"

"เออๆ อย่ารุนแรงมากนะมึง เดี๋ยวโค้ชบ่นอีก"

ในช่วงเช้าวันนั้นร่างบางก็กระหนํ่าตบลูกวอลเลย์ซะเต็มเหนี่ยว ไม่สนว่าตัวเองจะเหนื่อยหรือร่างกายนั้นชุ่มไปด้วยเหงื่อซกไหลเป็นนํ้ามากแค่ไหน รู้แค่ว่าความแค้นนี้มันต้องได้ทดลองก่อนจะลงสนามจริงซะก่อน

.

.

.

.

.

ณ โรงพยาบาลเอกชน

หลังจากเลยช่วงเช้าแสนวันธรรมดามาแล้ว ร่างสูงคุณหมอแผนกอายุรกรรมที่นั่งทำงานตามปกติเช่นเคยเหมือนทุกๆวัน ทั้งเช็คประวัติคนไข้ ตรวจคนไข้ที่มีนัดในแต่ละวันจนเป็นที่คุ้นชิน แต่อีกสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือรอยยิ้มแสนอบอุ่นที่เขาต้องยิ้มประดับมันไว้บนหน้านั้นอยู่ตั้งแต่เช้าที่ต้องเจอคนไข้หลายรายจนนี่ก็บ่ายแล้ว

"ขอบคุณมากๆนะคะ"

"ไม่เป็นไรครับ ผมก็ทำตามหน้าที่ครับ อย่าลืมที่หมอสั่งและนัดไว้ด้วยนะครับ"

"ค่ะ ฉันไม่ลืมทานยาแน่นอนค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ"

"ครับ โชคดีนะครับ"

ร่างสูงโค้งตัวเพื่อเป็นการขอบคุณเล็กน้อยก่อนที่หญิงสาวที่เป็นหนึ่งในคนไข้ของเขาจะเดินออกจากห้องตรวจของเขาไป แต่ก็ไม่ถึงวินาทีก็มีร่างสูงพอๆกับเขาปรากฏตัวขึ้นมา

"ปั้นยิ้มอยู่ได้ มึงไม่เมื่อยรึไงวะ หึๆ"

"มีอะไร?"

"โห่ เย็นชาจังนะไอ้หมอ กูเพื่อนนะเว้ย ตอบยาวๆหน่อยสิว้าาา"

"ลีลา"

"เออๆ เข้าเรื่องเลยแล้วกัน วันนี้ไปผับไอ้พายกันไอ้กู๊ดก็ไป"

ร่างสูงคิดไว้แล้วจริงๆด้วยที่ไอ้เพื่อนตัวดีจะมาหาเขาทีก็ต้องชวนไปดื่มตามประสาไป ร่างสูงมองหน้าเพื่อนซี้ที่เป็นคุณหมอเหมือนกันกับเขาแต่ว่าอยู่แผนกฉุกเฉิน เวลาว่างส่วนใหญ่เพื่อนซี้อีกสามคนก็มักจะพากันไปดื่มเป็นประจำ

"ไม่ไปหรอวะ อย่าบอกนะมึงจะไปกกเมีย"

"กูยังไม่ได้พูด"

"เอ้า! มึงก็รีบๆตอบสิวะ กูรอบอกพวกมันอยู่เนี้ย"

อ้าย...คุณหมอหนุ่มไฟแรงแสนขี้เล่นก็น่าจับตามองพอๆกับตรี แต่มันติดว่าดีตรงที่ทั้งคู่เป็นเพื่อนกันก็เลยต่างคนต่างไม่ได้จะชิงดีชิงเด่นอะไรหรือสั้นๆในสมองของทั้งคู่แทบไม่คิดเลยต่างหาก

คงจะมีแต่คุณหมออ้ายที่วันๆชอบจะไปหยอดสาวๆพยาบาลเป็นประจำ หรือไม่ก็จะชวนเพื่อนซี้ไปดื่มรวมถึงพ่วงเอาคุณหมอตรีไปด้วยอีกคน

"ไป"

"เชรด! ดีใจเว่อร์ เออ...ลุงเค้าบอกกูว่ามึงมีเด็กต้องดูแล จริงหรอวะ?"

"อืม"

"เออๆ พามาด้วยดิวะ เห็นพ่อมึงเค้าชมนักชมหนาว่าน่ารัก เอามาด้วยล่ะ"

"อืม"

ร่างสูงของตรีครางตอบอยู่ในลำคอตามลักษณะนิสัยที่แท้จริงคือพูดน้อย คงไม่แปลกอะไรที่คุณหมออ้ายจะพูดถึงพ่อเขาและเรียกว่าลุงตามความสนิทสนนมดันมานานเพราะเขากับอ้ายนั้นก็เป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยมัธยมจึงไม่แปลกด้วยที่ทั้งสองครอบครัวจะสนิทกัน ว่าแล้วร่างสูงก็พลางคิดถึงร่างบางขึ้นมาอีกจนได้ เมื่อเช้าเขาก็หูชามาโรงพยาบาลเลยก็ว่าได้ เพราะถูกอีกคนทั้งบ่นทั้งด่าสารพัด คิดรึไงว่าคนอย่างเขาจะฟัง ก็ทำเป็นหูทวนลมไปสิ

"หึ"

ตอนนี้อาจจะได้ขโมยแค่จูบ แต่ต่อๆไปไม่น่าจะหยุดแค่จูบแน่นอน...










ติดตามตอนต่อไป



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}