กำใจ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 782

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2561 23:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8
แบบอักษร

​  ตอนที่ 8


"เราจะเคาะดีไหมนะ"

ก๊อก ก๊อก

(.........) เงียบ

ก๊อก.    ก๊อก.

"อ้ะ.. ไม่ได้ล็อคนิ "

ปาล์มตัดสินใจเคาะประตูห้องนอนของกำพลอีกครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ ร่างบางจึงหมุนลูกบิด จึงรู้ว่าไม่ได้ล็อค ก่อนจะถือวิสาสะเข้าไป ร่างบางค่อยเดินเข้ามาในห้อง ก่อนจะมองไปรอบๆแต่ไม่เจอเจ้าของห้อง ก็เลยจะหมุนตัวกลับ แต่ต้องมาสะดุดกับตู้ปลาที่ใหญ่แต่กลับมีปลาทองแหวกว่ายอยู่ตัวเดียวเท่านั้น

" แกร้ก. แกร้ก. อยู่คนเดียวไม่เหงาเหรอ เจ้านายเธอทำไมถึงไม่หาเพื่อนมาเธอบ้างน่ะ..ฮึ้มม." ร่างบางเคาะที่ตู้ปลาก่อนจะยื่นคุยกับปลาทองอย่างสนใจ ตัวเขาเองก็ชอบเลี้ยงปลาแต่ไม่มีโอกาสได้เลี้ยงสักที แต่ก็แปลกใจว่าทำไมกำพลถึงเลี้ยงแค่ตัวเดียว

"ก็กำลังจะหาอยู่นี่ไง แต่ไม่รู้จะอยู่ได้และนานหรือเปล่า เพราะปลาตัวนี้มันค่อนข้างเอาแต่ใจ แล้วก็ห่วงของ " ร่างแกร่งยืนหน้าเข้ามากระซิบข้างหูจากทางด้านหลังทันทีที่ได้ยินปาล์มพูด หลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จออกมาจากห้องน้ำ โดยมีผ้าขนหนูพันรอบตัวเดินออกมาอย่างเคยชิน อารมณ์หงุดหงิดที่มีก่อนหน้านี้หายไปทันทีที่เขาที่เห็นว่าปาล์มอยู่ในห้องแล้วก็กำลังคุยกับโทนี่ปลาทองของเขาอยู่อย่างหงอยๆ  เขาเลยตอบโดยจงใจพูดพลาดพิงตัวเอง เพื่อจะดูท่าที

"อ้ะ.. คุณ.มาเงียบๆ ผมตกใจหมด. "

(-------)

  ร่างบางสะดุดสุดตัว ตกใจที่ไม่รู้ว่ากำพลมาจากไหนไม่รู้ แล้วจู่ๆก็มาโผล่อยู่ด้านหลัง พอหันมาก็ต้อง ตกใจไปอีกที่เห็นสภาพร่างของกำพลที่ไม่เรียบร้อย รูปร่างสมบรูณ์แบบฉบับคนรักสุขภาพ   ก่อนจะรีบหันหลังปิดตาตัวเองทันที

"อื้ออ.   คะ.  คุน" ทำอะไรเนี่ย   ทะ. ทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อยเล่า"

ร่างบางที่หน้าแดงจนต้องหันหลังให้ แล้วว่าออกมา  ใจเต้น ตึก ตึก  เขาไม่เคยเจอร่างกายที่ดูดีแบบนี้มาก่อน อย่างมากเคยเห็นของเพื่อนของเขาเวลาถอดเสื้อเปลี่ยนตอนเล่นกีฬาด้วยกันแต่ก็เล็กกว่านี้

"ฮึ. อะไรของนาย นี่ห้องฉันนะ ฉันจะทำอะไรก็ได้ แล้วนายเข้ามาห้องฉันเองนะนี่  งั้นรอแปบนึง อย่าเพิ่งไปล่ะ " ร่างแกร่งยิ้มออกมาเขาก็ทำแบบนี้ทุกวันใครจะไปรู้ปาล์มจะเข้ามาล่ะ  หลังจากพูดเสร็จเขาก็เดินไปแต่งตัวใหม่ ก่อนจะมานั่งที่โซฟาข้างเตียงนอน ส่วนปาล์มก็ยังอยู่ที่ตู้ปลาเหมือนเดิม

"มีอะไร มาหาฉันถึงห้อง แล้วปลานั่นน่ะ จะเอากลับไปนอนกอดด้วยเลยล่ะ จ้องอยู่ได้ " กำพลถามปาล์ม

" ผมจะเข้ามาถามคุณว่ามีอะไรให้ผมช่วยอีกไหม แล้วก็--------    ขอบคุณนะครับที่ให้คนมาจัดเสื้อผ้าให้ของผม  "  ร่างบางที่ละสายตาจากตู้ปลาหันมาพูดกำพล

"อืม. วันนี้ ไม่มีอะไรแล้วล่ะ  วันนี้ไปพักเถอะ พรุ่งนี้มีเรียนด้วยนิ. ถ้ากลับมาจากมหาลัยแล้วมาพบฉันหน่อยนะ " ร่างแกร่งพูดออกมาเพราะพรุ่งนี้เขาพาปาล์มไปที่ที่หนึ่ง

"ครับ งั้นผมขอตัว "

"เดี๋ยว"

"ครับ. คุณมีอะไรหรือเปล่า"

"ต่อไปนี้เรียกฉันว่าพี่เหมือนที่นายเรียกไอ้นัทก็แล้วกัน  จะได้ไม่ต้องมาคุณๆๆ อย่างนี้อีก "  ร่างแกร่งพูดออกมา เขาคิดไว้ว่ามันคงดีมากถ้าเกิดให้ปาล์มเรียกเขาแบบนั้น และไม่รวมถึงการที่อ้อนเขาแบบที่ทำกับเพื่อนของเขา

" เออแต่..ผม. " ปาล์มกำลังจะปฏิเสธ

"ไม่มีแต่.  หรือว่าอยากจะนอนห้องนี้..ฮึ้มมมม. "

"หยุดนะคุณ..ผมไม่ได้......"

" ไม่ได้มาขายบริการนะ ไช่ไหมจะตอบแบบนี้ใช่หรือเปล่าล่ะ..ฉันรู้แล้วไม่ต้องย้ำนักหรอก แล้วเมื่อกี้บอกให้เรียกว่ายังไง " กำพลพูดดักทางปาล์มทันที เพราะปาล์มพูดให้เขาได้ยินทุกที ก่อนจะลุกเดินไปใกล้ๆปาล์ม

"คะ ครับ  พี่ กะกำพล" ร่างบางทำปากยื่นออกมาที่โดนพูดดักแบบนั้น ก่อนจะตัดสินใจพูดออกมาอย่างไม่ค้นปาก ก็จะไม่กดดันได้ไง ใช้สายตาบังคับซะขนาดนั้น

"พล.  เรียกพี่ว่า พี่พล ไหนพูดสิครับ" ร่างแก่รงมองร่างบางอย่างยิ้มๆพูดบอกอย่างอ่อนโอนอีกครั้ง

"พะ พี่พล ผมขอตัวไปนอนก่อนนะครับ " ร่างบางพูดตาม ก่อนจะเดินถอยหลังจนตัวจะติดประตูห้องเพราะกำพลเดินเข้ามาใกล้

"แล้วถ้าพี่ได้ยินปาล์มเรียกพี่ว่าคุณอีก พี่จะทำโทษปาล์ม รู้ไว้นะครับ" กำพลที่เดินมาจนถึงตัวคนตัวเล็กแล้วยื่นหน้ามากระซิบข้างหู ก่อนจะใช้มืออ้อมผ่านด้านหลังของคุณตัวเล็กเพื่อเปิดประตูให้ จนทำให้ร่างเล็กถึงกลับยืนตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก

ตึก ตึก

ตึก ตึก

//ใจเย็นสิปาล์ม นิ่งๆสิปาล์ม  แบบนี้ เขาทำแบบนี้อีกแล้ว มันคืออะไรกัน // ร่างเล็กคิดในใจเมื่อเห็นสายตาของเขาและกำพลสบตากัน มันทำใจเต้นแรงของปาล์มอีกครั้ง ก่อนจะดึงสติตัวเอง แล้วหันหลังอย่างเร็วจนหน้าชนเข้ากับประตู แต่ไม่แรงนัก ก่อนจะลุกลนวิ่งออกไปห้องตนเพราะความเขิน

โป๊ก.

"อ้ะ โอ้ยย "

 ปัง

กำพลมองการกระทำของคนตัวเล็กยิ้มๆอย่างมีความสุข

"แค่นี้ก่อนละกัน ถ้ามากกว่านี้เดี๋ยวจะตกใจ คนอะไรจะน่าจับมาหอมแก้มขนาดนี้ " ร่างแกร่งปิดประตูห้องของตนกลับไปนั่งที่ปลายก่อนจะถึงหน้าของคนตัวอีกครั้ง

"อื้อออ เกือบไปแล้วปาล์ม ทำกับเราแบบนี้อีกแล้วนะ จะรู้ไหมบ้างไหม ว่าจะเป็นบ้าอยู่แล้วเนี่ย ไหนจะสายตาแบบนั้นอีก คนอะไรชอบบังคับกับด้วยสายตาแบบนั้น อย่าเป็นแบบนั้นนะปาล์ม รู้ใช่ไหมว่ามันจะเป็นยังไง  " ปาล์มที่เดินกลับเข้ามาในห้องนอนก็เดินจับหน้าผากของตนที่ชนกลับประตู ก่อนจะระบายความรู้สึกออกมา เพราะตัวเขาเองเริ่มรู้สึกไม่ดีเลยกับความรู้สึกของตัวเอง การกระทำของกำพลมันคือความรู้สึกดี ที่คล้ายกับการกระทำของไลฟ์ที่เคยดูแลปาล์มตอนที่คบกัน  แต่ตอนนั้นหัวใจของร่างเล็กไม่ได้เต้นแรงแบบนี้ มันบ่งบอกถึงอะไรและรู้ดีว่าไม่ควรให้มันเกินขึ้น เพราะมันจะทำร้ายตัวเอง คนที่รวยล้นฟ้ามีทุกอย่างอย่างนั้น ไม่มีวันสนใจคนอย่างเขาแน่

 ร่างบางที่นั่งลงนึกคิดความรู้สึกตัวเองก่อนลุกไปเตรียมตัวนอน

"โทนี่.จริงสิ เราลืมโทนี่ไปเลย อยากได้จัง เดี๋ยวจะแอบไปเล่นบ่อยๆนะ"

ร่างบางนึกถึงปลาทองตัวที่อยู่ในห้องของกำพล

ก่อนจะพูดออกมาคนเดียว ปาล์มอยากขอเอามาเลี้ยง แต่ก็ไม่กล้า จึงคิดเอาไว้ ถ้าเวลาเข้าไปทำสะอาดในห้องคงจะได้เจอกันบ่อยๆ. 

ร่างบางจัดหนังสือเรียนเพื่อจะเตรียมไปเรียนพรุ่งนี้ก่อนจะเข้านอน.    

"ปาล์มทางนี้ " เสียงบัสเพื่อนรักเรียกเมื่อเห็นว่า

ปาล์มกำลังมองหาเขาอยู่ ทั้ง 2 นัดกันมาส่งรายงานก่อนจะขึ้นเรียน

"เป็นไงบ้าง เห็นพี่พัตรว่ามึงไปทำงานกับคุณกำพลเหรอ แล้วกูรู้เรื่องไอ้ไลฟ์แล้ว แม่งเลววะ ดีแล้วล่ะที่โดนแบบนั้น " บัสว่าออกมา เพราะรู้เรื่องจากพัตรมาบ้างแต่ไม่ได้รู้ว่าบัสเอาปาล์มขาย เพราะพัตรแค่บอกว่า ไลฟ์บอกเลิกปาล์มเท่านั้น

"อืมม " ปาล์มตอบอย่างนิ่ง ๆ

"เออ แล้วงานเขาให้ทำอะไรบ้างวะ เขารับคนเพิ่มปะ กูอยากไปทำด้วยว่ะ " บัสที่เห็นอาการของปาล์มเลยเลี่ยงที่จะถามเรื่องไลฟ์เลยรีบถามเรื่องงานทันที แล้วช่วงนี้บัสหาเงินไม่พอใช้ด้วยจึงอยากหางานเพิ่ม

"อืม. ตอนนี้ก็ยังไม่มีอะไรมาก แต่เห็น คุณเออ พี่พลว่าวันนี้หลังเรียนจะพาไปนะ " ร่างบางกำลังจะเรียกกำพลแต่นึกได้เสียก่อนว่าต้องเรียกให้คุ้น

เข้าไว้

"พี่พล ฮู้.  เรียกคุณกำพลว่าพี่เลยเหรอวะ อะไร. ยังไง  " บัสยิ้มแซวออกมา เมื่อได้ยินปาล์มเรียกเจ้านายของเขาอย่างสนิท

"อะไร เขาก็แค่ให้เรียกเฉยๆเปล่าวะ ไม่ได้อะไรสักหน่อย ไปกันเถอะ มึงเดี๋ยวสาย " ร่างบางพูดออกมา เพราะเขาคิดแบบนั้นจริงๆ  เพราะไม่อยากจะคิดมาก


~โปรดติดตามด้วยนะคะ~

😋​​ อยากอ่านต่อ....กำลังใจหน่อยน้า  😋​​

** **

😋​  ​ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ดีๆที่ให้กำลังใจกันนะคะ 😋​


😋 ช่วงนี้อาจลงช้าเพราะมีรายงานต้องส่ง แต่จะพยายามมาลงนะคะ😚

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น