เรณุมาศ

ขอบคุณที่ติดตามผลงานนะคะ

ชื่อตอน : บทที่ 25

คำค้น : บ่วงรักอัปสรสวรรค์, เรณุมาศ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 297

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2561 23:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 25
แบบอักษร

​บทที่ 25 


"รวมพลังกันอย่างนี้ พี่คิงตายแน่  รวมทั้งแฟนเก่าของพี่ด้วย" ขจรศักดิ์พูดแทรกขึ้น แม่และย่าหันมา ตาเขียวปั๊ดใส่ทั้งพี่และน้อง


คนในบ้านรู้กันดีว่าดวงใจผู้เป็นย่าไม่ยอมรับสะไภ้  หรือหลานสะไภ้เป็นฝรั่ง  ลูกชายและหลานชายเรียนเมืองนอกหมดทุกคน  ฝรั่งมีสิทธิ์เป็นได้แค่แฟน  นำเข้าบ้าน หรือจะแต่งงานด้วยนั้นไม่ได้เลย  นางยื่นคำขาด

"ไอ้ขิง  ปากเสีย  อวยกันได้นะ" อัมรินทร์คิดจะแฉเรื่องของน้องชายแต่ก็เปลี่ยนใจ  ผู้ใหญ่ปวดหัวแต่เรื่องของเขาก็พอแล้ว

"ในเมื่อหล่อนกล้ามาบ้านนี้  ก็ต้องเจอกับเจ้าของบ้าน  ย่าจะไปรับแขกเอง"

"คุณย่าครับ ขอร้องนะครับ ผมจัดการเองได้" เขาทัดทาน

"ไม่ได้  บ้านนี้มันบ้านย่า  หล่อนจะมาสร้างความวุ่นวาย สร้างความรำคาญใจให้คนในบ้านไม่ได้   ย่าไม่ยอมหรอกตาคิง  ถ้าไม่ให้ย่าเจอหล่อนก็ไล่หล่อนไปให้พ้น" ดวงใจยื่นคำขาด  แม้แต่ลูกสะไภ้อย่างรินลดายังตกใจกับความเด็ดขาดของแม่ของสามี

"ตาคิง เรากำลังจะแต่งงานกับหนูอายนะลูก  คิงรักหนูอายหรือเปล่า?"  รินลดาถามลูกชายคนโต

"รักครับ  ผมรักอาย  รักมาก  มากกว่าผู้หญิงทุกคนที่เคยคบมา  ผมอยากให้อายเป็นคู่ชีวิตของผมตลอดไป จนตายจากกัน"  ว่าแล้วเขาก็คว้าตัวว่าที่เจ้าสาวมากอด  หอมแก้มฟอดใหญ่ต่อหน้าสมาชิกในบ้าน

" ขอบคุณค่ะที่ให้ความมั่นใจแก่อาย  แรกๆอายก็ใจเสียแล้ว  คิดว่าจะเสียคู่หมั้นให้กับแฟนเก่าเสียแล้ว"

"พี่เป็นลูกผู้ชายพอ  ไม่กลับคำ  ไม่กลับใจ  รักใครก็รักเป็นคนๆไป  ไม่หลายใจ  ไม่มักมาก  เชื่อใจพี่นะ"  เขาให้สัญญา  มองตาอัปสรสวรรค์หวานเชื่อม

"แล้วพี่คิงออกไปเจอเธอทำไมคะ?  ยังติดต่อกันอีก"

เขาดูมีท่าทีตกใจ

"อายส่องโทรศัพท์มือถือของพี่เหรอ?"

"ไม่ได้ตั้งใจหรอกค่ะ เดินเข้ามาในห้องนอน  ข้อความเข้าพอดี  ก็เลยอดสงสัยไม่ได้ ว่าใครส่งข้อความมาหลังเที่ยงคืน"

"เอาโทรศัพท์มือถือของคิงมาให้แม่เดี๋ยวนี้"  รินลดาบอกลูกชายเสียงแข็ง  อัมรินทร์ปลดล็อคแล้วจึงยื่นให้มารดาอย่างไม่มีทางเลือก  

รินลดายบล็อกเบอร์เจนนิเฟอร์  และอันเฟรนด์หล่อนในโลกโซเชียลทุกอย่าง  แล้วส่งคืนให้ลูกชาย

"ถ้าพ่อเราติดต่อกับแฟนเก่า  แม่ก็คงไม่สบายใจเหมือนกัน อย่าบอกนะว่ายังจำเบอร์โทรแม่ลิซ่านั่นได้อยู่คุณกันต์"   ว่าลูก  แลต่อมาดุมาถึงสามีที่เคยมีแฟนเก่าเป็นฝรั่งชาวอเมริกันเหมือนกันกับลูกชาย อดีตฝังใจ  จนรินลดาน้ำตาไหล  ดร.กันต์จนต้องเช็ดน้ำตาให้ภรรยา

"ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย  ตั้งแต่วันที่ง้อรินคืนดีและให้อภัยผม"

"อ้าวคุณพ่อก็เคยมีแฟนเก่าเป็นฝรั่ง  ไม่ยักรู้" ขจรศักดิ์โพล่งขึ้น

"พ่อเราก็วีรกรรมเยอะนะจะบอกให้  แม่ทะเลาะกับแฟนเก่าของพ่อ  จนเกือบเลิกกัน"

"ตากันต์ ทำไมแม่ไม่รู้เรื่อง"  ดวงใจดุลูกชาย

"เรื่องแย่ๆในชีวิต  ผมไม่อยากให้คุณแม่ไม่สบายใจครับ"

"คิง  แม่ต้องทำอย่างนี้เพราะแม่ไม่อยากให้เกิดปัญหาขึ้น  อีกไม่กี่วันเรากับหนูอายจะแต่งงานกันแล้ว  แม่ดูหนัง  อ่านนิยายฝรั่งมาเยอะ  หล่อนมาเจอแล้ว ยังไม่ยอมเลิกลา  ยังตามมาหาถึงบ้าน แสดงว่าหล่อนไซโค จะมาปรากฎตัวให้คู่หมั้นของลูกเห็น  พนันหนึ่งล้านเลยเอ้า ถ้าแม่ทายผิด"

"ไม่ยักรู้ว่าแม่ตัวเองติดการพนัน" ขจรศักดิ์พูดแล้วหัวเราะ  ทำให้บรรยากาศรอบข้างดีขึ้น

"ตาขิง  เล่นมุขไม่ถูกเวลา"

"คุณแม่ก็  อย่าเครียด  ซีเรียสไปเลยครับ  คุณย่า  รวมทั้งพี่อายด้วย  ผมรู้นะว่าผู้หญิงชอบคิดมาก  มโนไปเอง  มันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่คิดก็ได้  ผมเชื่อ  และมั่นใจในตัวพี่ชายของตัวเอง  ว่าคงไม่เลวชิงหมาเกิด  ยกเลิกงานแต่งแล้วกลับไปหาแฟนเก่าหรอกนะ ถ้าทำอย่างนั้นก็โง่กว่าควายแล้วครับ"

"ไอ้ขิง  นี่แก  มันเหมือนชม  แต่แกด่าฉัน  ไอ้น้องเลว"

"อย่ามาว่ากันเดะพี่ชาย  ถึงผมจะเคยเจ้าชู้  เวลาผมรักใครมากๆ  แล้วรู้ว่าเขารักผมตอบ  ผมก็หยุดที่เธอนะพี่"  สายตาของขจรศักดิ์มองไปมองกระถิน  ลูกสาวแม่บ้านที่เติบโตมาในบ้าน รู้จักกันมาตั้งแต่เกิด

"คมนะแก  กู๊ดลัคว่ะ"

"อาว่า คิงปล่อยให้แขกรอนานแล้วนะ"

"กุ้งปกติไม่เคยปลื้มเรื่องแบบนี้นี่" อรรนพสงสัย

"ถ้าเป็นกุ้ง พี่นพก็รู้ว่ากุ้งจะจัดการยังไง?"

"จัดการยังไงครับอากุ้ง?" อัมรินทร์อยากรู้  ดวงตาอาสาวเบิกกว้างด้วยความอาฆาต  ผู้หญิงบ้านนี้คงเจอปัญหาเดียวกัน  สู้รบกับแฟนเก่าของสามีมาก่อน

"อาจะไล่ตะเพิด  ไม่ให้กลับมาอีกนะสิ" ภรรยาเก่าของอรรนพก็เคยมาเจอเธอถึงที่บ้าน  กิติมาไม่ได้ใจดีเหมือนมารดา  หรือพี่สะไภ้ที่ยอมสนทนากับแฟนเก่าของแฟนตัวเอง 

"ไปเถอะคิง  ปล่อยให้แขกรอนานมันไม่ดีนะลูก"      ปราโมทย์ผู้เป็นปู่  เงียบฟังมาตลอดพูดขึ้นบ้าง   อัมรินทร์หยิบเสื้อยืดคอกลมสีเทามาสวม  ใช้ผ้าขนหนูสีขาวพันรอบกางเกงว่ายน้ำเปียกๆของตน 

"อายไปกับพี่ไหม?"

"ไม่ค่ะ  อายไม่อยากเจอเธอ"

"เดี๋ยวพี่มานะ" 

"ค่ะ" 

เขาสังเกตว่าอัปสรสวรรค์ไม่ค่อยสบายใจนัก  คงหึงหวงเขากับแฟนเก่า  เขายังค้างที่จะต้องอธิบายเรื่องที่ไปพบเจนนิเฟอร์มา  เพิ่งเจอกับหล่อน เมื่อไม่กี่วันมานี้  ทำไมหล่อนถึงตามมาถึงบ้าน? แล้วหล่อนรู้จักที่อยู่ของเขาได้อย่างไร  คงจากเพื่อนๆของเขาที่รู้จักหล่อนแน่นอน  เพราะเขาไม่เคยบอกหล่อนที่อยู่ที่เมืองไทย  เพราะรู้ว่าย่าและแม่คงไม่ปลื้มแน่ ถ้ารู้เรื่องที่เขาคบกับสาวฝรั่ง คบได้  แต่ห้ามพาเข้าบ้าน  เขาไม่ได้พาหล่อนเข้าบ้าน  หล่อนมาเองต่างหาก


"Why did you let me wait so long?"    หล่อนบ่นที่ให้หล่อนรอนาน

"I had fun with my fiance' and my family at the pool. It is rude to  get away so fast.   เขาไม่ได้อยากมาพบหล่อน  เขาตั้งใจบอก  กำลังมีความสุขสนุกสนานกับคู่หมั้นและครอบครัว  จะออกมาหาเหาใส่หัว  หาเรื่องใส่ตัวเองทำไมให้ยุ่งยาก

"So you think I am rude to show up here without invitation? หล่อนเริ่มยั้วที่เขาบอกเป็นนัยว่าหล่อนเสียมารยาท

"You are smart, I know you know, what do I mean.  We talked already . I thought you understand, but you are not. I am going to marry my fiance' . Why do you show up here? Do you want to screw us up?  เขาโมโห  พูดออกไปด้วยแรงโทสะ  เขาออกไปพบหล่อนในคืนเดียวกันที่อัปสรสวรรค์ออกไปพบเพื่อนๆ  เขาบอกเจนนิเฟอร์ให้ตัดใจ  แล้วลืมเขาเสีย  เขาเจอคนที่พร้อมที่จะครองรักด้วยแล้ว  หล่อนโวยวาย  หาว่าเขาทำประชดครอบครัว  แต่งงานกับผู้หญิงไทยตามใจครอบครัว  ทั้งที่ยังรักหล่อน


"I want to give you a chance King, I do not think you love that boring lady. You love me. We are good couple. We are good lovers. We have a great sex. You told me that you love me.  หล่อนพยายามอธิบายว่าเขารักหล่อน  ให้โอกาสเขาเลือกคนที่ใช่  ไม่ใช่ทำตามที่ครอบครัวต้องการ


"Noooooooooooo. เขาลากเสียงยาว

"I will not give a shit. I am done with you. We broke up. I moved on. What's wrong with you? "


"You made a mistake, King. You are not follow your heart, but you are going to sell yourelf like a  heartless man.   หล่อนหาว่าเขาไม่เลือกทำตามหัวใจของตัวเอง  แต่งงานเพื่อเงิน เพื่อชื่อเสียงของครอบครัว


"You are wrong about that. I loved you once, but I love her now. I follow my heart.  She is a  best woman that I ever met.  I found my soulmate, do not worry about that. I love her at a first sight.  I think I can 't live without her. I jealious all the guys around her.  I told you already that night. We are over, move on Jen."


หล่อนดื้อดึงเพราะยังเชื่อว่าเขายังรักหล่อน  ผู้หญิงที่เป็นแฟนมาหกปีกว่าๆ  เขาเรียนปีสองตอนที่หล่อนพบเขา หล่อนทำงานแล้ว เขาเรียนหมอ  ทั้งสองเจอกันที่บาร์  หล่อนเหงาเพราะเพิ่งเลิกกับแฟน  เขารักหล่อน  คลั่งหล่อนมาก  แต่ไม่เคยพูดเรื่องแต่งงาน ไม่เคยชวนไปเที่ยวบ้าน  ไม่เคยเจอครอบครัวของเขาเลย  เขาเองก็ไม่เคยไปพบครอบครัวของหล่อน  เพราะรักหล่อนจึงไม่ถือสา เขาเรียนจบปริญญาเอก  เรียนจบก็บอกเลิกหล่อน  ทั้งๆที่หล่อนหวังลึกๆว่าเขาจะขอหล่อนแต่งงาน 


 อัมรินทร์ส่ายหัว  เขาเคยรักเจนนิเฟอร์ก็จริง  แต่อยู่กันมา  หล่อนก็เริ่มจู้จี้จุกจิก  หึงหวงเขาจนเกินเหตุ  จะไปเจอเพื่อนๆทีก็ยากลำบาก   หล่อนไม่ชอบทำอาหาร บ่นว่าเหนื่อย  ชวนเขาออกไปกินข้าวข้างนอกประจำ   และครอบครัวของหล่อนก็ดูแปลกๆ  แต่ละคนสักลาย  มีต่างหู  มีเพี๊ยสที่ลิ้น  และสะดือ  หล่อนไปทำที่น้องสาวมาแล้วทำที่ลิ้น  เขาขอให้เอาออก  ทะเลาะกันใหญ่  และหลังๆ  หล่อนชวนเขาไปงานออร์จี้ปาร์ตี้  ซึ่งเขาปฏิเสธ  หล่อนประชดด้วยการไปคนเดียว  เขารู้เพราะเห็นจากหลักฐานบนร่างกาย  จากนั้นมาก็เลยไม่อยากแตะต้องหล่อนอีก  ไลฟ์สไตล์ที่แตกต่างกัน  วิถีชีวิตของหล่อนเป็นฝรั่งจ๋า  ฟรีไป  ไม่มีขอบเขต  ในขณะที่เขาชอบผู้หญิงทำอาหารเก่ง  ดูแลบ้าน  ดูแลสามีได้ดีเหมือนมารดา  เขาบอกตัวเองว่า  ถ้าเขาไม่เจอผู้หญิงเหมือนมารดาก็คงไม่แต่งงานเด็ดขาด  ในที่สุดเรื่องออร์จี้ปาร์ตี้  และเรื่องเพีีี๊ยส  และรอยสักที่หล่อนสักขาด้วย  เป็นเหตุผลที่เขาดึงมาใช้ บอกเลิกกับหล่อนได้  เขารับไม่ได้  มันเกินไปจริงๆ  ถึงหล่อนไปลบรอยสัก  และเอาเพี๊ยสออกจากลิ้น  แต่เรื่องเซ็กส์หมู่  มันก็ทำให้เขาอภัยให้หล่อนไม่ได้ เมื่อรักได้ก็เลิกได้  เขาเดินออกมาเอง  ย้ายของออกมา  เตรียมตัวกลับบ้านหลังเรียนจบปริญญาเอก


"Give me a chance please? I will not do what you don't like.  หล่อนยังจะมีหน้ามาขอโอกาสอีก

"Nope, sorry. It's done. It's over.  เขาไม่กลับไปหรอก คงจะโง่กว่าควายอย่างนายขิงว่า  ถ้าเขาเลือกแฟนเก่าแทนว่าที่เจ้าสาวที่สวยแสนหวานอย่างกับนางฟ้า  ผู้ชายบางพวกอาจจะชอบผู้หญิงร่าน ร้อน  แต่สำหรับผู้ชายอย่างเขา  ชอบให้ภรรยาของเขา มีภาพลักษณ์ดีๆ  เป็นผู้หญิงสวยหวาน  เรียบร้อยต่อสาธารณะ    แต่ในห้องนอน แน่นอนว่าอัปสรสวรรค์เกินคาดกว่านั้น  เขาคลั่งหล่อนมากกว่าผู้หญิงทุกคนที่เคยคบมา  หล่อนร้อน ฮอต และเซ็กซี่ ปรนเปรอเขาจนเขาสำลักความสุขจนล้น  สำหรับผู้หญิงที่ผ่านมา  เขาใช้คำว่า have sex  แต่สำหรับอัปสรสวรรค์  มันคือการ make love   เขาต้องการหล่อนมากขึ้นๆทุกวัน  รักทุกวินาทีที่อยู่ด้วยกัน  หล่อนทำอาหารอร่อย  ทำงานเก่ง สวย  อ่อนหวาน  และครอบครัวของหล่อนไม่มีใครผิดปกติ  หรือมีพฤติการแปลกๆ  ทำให้เขามีความสุข  และเป็นตัวของตัวเองที่ได้อยู่ด้วย เขารู้ว่าใครที่เขารัก  และควรเลือกใครเป็นคู่ชีวิต


หล่อนพยายามง้อเขาคืนดี  เพราะค้นกูเกิล เห็นว่าครอบครัวของอัมรินทร์ร่ำรวยมาก  มีกิจการโรงพยาบาลนานาชาติ  และกิจการอื่นๆอีก  หล่อนมีแฟนอีกคนหลังจากที่เลิกกับอัมรินทร์  พอเห็นว่าครอบครัวของเขารวย  หล่อนก็หวังสบาย เลิกกับแฟนทันที หวังจะได้คืนดีกับอัมรินทร์  เขาไม่ใช่ผู้ชายชอบอวด  หล่อนเองก็ไม่ถามซอกแซกจึงไม่เคยรู้เรื่องฐานะทางบ้าน รู้แต่ว่า  พ่อเขาเป็นหมอ  แม่เป็นครูเท่านั้น  เมื่อหล่อนพยายามแล้ว  เขาก็ยังไม่ใจอ่อน  จึงอยากมาสร้างความร้าวฉาน ทำให้ผู้หญิงหึงหวงแล้วยกเลิกการแต่งงาน  แต่หล่อนไม่สามารถเข้าถึงตัวอัปสรสวรรค์ได้  เพราะอัมรินทร์ อยู่กับหล่อนตลอดเวลา  ในเมื่อรักกันนัก  หล่อนก็จะทำให้แตกหักไปเลย 

"Can I meet and greet you wife to be?"  หล่อนยังมีความหวังที่จะป่วน  อยากเจอะหน้าอัปสรสวรรค์

"No, you should leave before my grandma  and my mother show up here.  เขาไม่ยอมให้หล่อนเจออัปสรสวรรค์เด็ดขาด  หวั่นใจกลัววิวาห์ล่ม  เพราะคนอย่างเจนนิเฟอร์อาจจะทำสิ่งที่ไม่คาดฝันได้  ถึงหน้าตาของหล่อนจะสะสวย  แต่หัวใจของหล่อนนั้นไม่ได้สวยไปด้วย


"Come on baby. Let' me meet and greet her once.

"Bye Jennifer."  เขาเดินจากหล่อนมา  บอกให้มะขิ่นและนายชิด  คนใช้ส่งแขก 


  *********************



อัปสรสวรรค์ใจตุ้มๆต่อมๆ  วันนี้วันมงคลสมรสของหล่อนและอัมรินทร์ 

"พี่คิงจะมาไหมนะ?"  หวังว่าคงไม่ ทิ้งหล่อนแล้วกลับไปหาแฟนเก่าที่เคยคบกันมาหลายปี  หญิงสาวไม่มั่นใจเลย  มองออกนอกหน้าต่างก่อนเวลาฤกษ์พิธีรสน้ำสังข์เล็กน้อย 


เมื่อได้ยินเสียงดนตรี กลองยาว  และเสียงโห่ดังมาหล่อนก็ยิ้มกว้าง

"ขบวนเจ้าบ่าวมาแล้วอาย  อุ้ยตื่นเต้นๆ" ธาราที่ยืนอยู่ข้างหล่อนพูดขึ้น  อัปสรสวรรค์พยายามมองหาเจ้าบ่าว  ซึ่งยืนสง่า  หล่อเข้าอยู่กลางขบวน  สวมชุดไทย ราชประแตนสีครีม  ขบวนเจ้าบ่าวมีบอดี้การ์ดกระจายในชุดไทย  คนอื่นไม่รู้  แต่อัปสรสวรรค์จำได้ทุกคน    เห็นจากห้องแต่งตัวของตนว่าบอดีการ์ดกำลังกันฝรั่งสาวแต่งไทยออกไปจากงาน

*​เจนนิเฟอร์มางานนี้ด้วย  หล่อนต้องการอะไร  แต่ก็โล่งอกที่คนของหล่อนหูตาไว  กันเจนนิเฟอร์ออกไปได้ *


​ตามที่ตกลงกัน  ถ้าเจนนิเฟอร์กล้าปรากฎตัวในงานแต่ง  หล่อนจะถูกจับส่งตำรวจและส่งกลับประเทศไป  และเป็นอเมริกันคนแรกที่จะโดนแบน  ไม่ให้เข้าประเทศไทยอีก  ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายปรึกษาผู้หลักผู้ใหญ่ก่อนแล้ว


"ในที่สุดเราก็แต่งงานกัน  วันนี้คือวันที่พี่ตื่นเต้น  และมีความสุขที่สุดในชีวิต"  อัมรินทร์พูดขึ้นหลังส่งตัวเข้าเรือนหอแล้ว

"อายก็เหมือนกันค่ะ  ใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ  กังวลว่าจะเสียพี่คิงไป"

"ได้พี่มาแล้วดีใจไหม?" เขาล้อ  ยิ้มหวานให้หล่อน

"ดีใจสิถามได้  โล่งอกด้วยล่ะ  ก็เนื้อหอมนักนี่  สาวไทย  สาวฝรั่งแย่งกันอยากได้"

"ขอโทษที่ทำให้ให้อายคิดมากนะ  พี่ไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้ และคืนนั้นที่พี่ออกไปพบเจนเพราะพี่ต้องการเคลียร์ว่าพี่หมดรักเธอแล้วจริงๆ"

"อืม เจ้าสาวของพี่สวยมาก" เขาเปลี่ยนเรื่อง มองหล่อนตั้งแต่หัวจรดเท้า  ชุดแต่งงานสากลสีขาวลูกไม้ที่แขน เครื่องหน้าแต่งบางๆ  ขับผิวระเรื่อ  ผมเป็นลอน  เหมือนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบในชุดแต่งงานที่เขาเคยเห็น

"พี่คิงก็ดูดีนะคะ"  ทั้งที่เคยเห็นเขาในชุดสูทมาบ่อยแล้ว  อัมรินทร์ก็ยังหล่อเหลา คมเข้มเหมือนเดิม 

"ความจริงแล้วอายไม่ต้องกังวลเรื่องพี่กับเจนเลยนะ  ลืมไปหรือเปล่าว่าเราจดทะเบียนสมรสกันตั้งนานแล้ว  เพิ่งจัดพิธีแต่งงานตามหลังมาเพื่อความเหมาะสม   เราเป็นสามีภรรยากันมานานเกินสามเดือนแล้วนะ"

"ก็ใครจะรู้นี่คะ  สมัยนี้คนเราเดาใจยากค่ะ  คนที่แต่งงานเพียงเดือนเดียว  เลิกกันไปก็มี  หรือคนที่รักกันมานานๆ  คบกันมาเป็นสิบปี  ก็ยังเลิกกันได้"

"พี่ว่ามันอยู่ที่ใจคนสองคนมากกว่า  ที่จะรักกันมากพอ  ที่จะใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอดชีวิตหรือไม่ ส่วนพี่อายุยังไม่ถึงสามสิบ  แต่พี่ก็มั่นใจว่าพี่เจอคนที่ใช่แล้ว  ยิ่งรู้จักอายมากขึ้น  พี่ก็ยิ่งรักอายมากขึ้น  ผู้หญิงที่พี่ตามหามาตลอดชีวิต  ในที่สุดพี่ก็เจอ  และได้ครอบครอง  เป็นเจ้าสอง  มั่นใจเถอะว่า  พี่เลือกอายแล้ว  พี่จะไม่หวั่นไหวไปกับผู้หญิงอื่นแน่นอน  พี่จะซื่อสัตย์ เป็นสามีที่ดี  ดูแลเอาใจใส่ และให้เกียรติอาย"  อัปสรสวรรค์  นั่งลงแทบเท้าอัมรินทร์ แล้ว กราบเท้าสามี

"ขอบคุณค่ะ  พี่คิง   " เขานั่งยองๆแล้วพยุงหล่อนให้ลุกขึ้น  มานั่งตักเขาบนเตียงนอนที่โรยไปด้วยกลีบกุหลาบแดง ทั่วเตียงนอน

"อายและพี่จะเป็นคู่ที่เดินเคียงข้างกัน  พี่จะไม่ยอมให้อายเป็นช้างเท้าหลังเด็ดขาด  อายทั้งสวย  ทั้งเก่ง  ต้องยืนเคียงไหล่ของพี่ได้"

"ค่ะ"


"คุยกันมานานแล้ว  เลิกพูดเถอะ  เรามีอีกครึ่งค่อนชีวิตที่จะคุยกัน  ตอนนี้พี่อยากจูบเจ้าสาวของพี่เต็มทีแล้ว จูบที่ไม่มีผู้ชม "  ว่าแล้วเขาโน้มตัวลงมาก็ประกบปากเจ้าสาว  แทรกลิ้นไปพัน  รัดตลัด  ดูดกลืนกินรสหวานในปาก

"พี่รักอาย  รักมากเลยรู้ไหม?"

"ค่ะอายรู้  อายเองก็รักพี่คิงมาก"

ทั้งสองมองตากันนาน  ก่อนจะประกบปากจูบกันอีก  จูบแห่งความสุขสมหวัง ความรักที่สมหวัง  รักที่คลั่งหลั่งฮอร์โมน เจอคนโดนใจแล้ว ก็อย่าได้เสียเวลาคิดมาก  ไม่ต้องคบนาน ความรักที่ยังไม่สุกงอม  แต่ค่อยๆบ่มรักไปด้วยกันเหมือนอัมรินทร์และอัปสรสวสวรรค์  เขาสนใจเธอตั้งแต่แรกเห็น  ยิ่งรู้จักหล่อน  เรียนรู้กันมากขึ้นก็ยิ่งรัก  ติดบ่วงรักของสาวสวย  เรียบร้อย อย่างอัปสรสวรรค์ไปเสียแล้ว


               - จบ-



    ************************************ 


ตอนจบที่ยาวมาก  ปรบมือรัวๆค่ะ  ตื่นเต้นดีเนอะ   จบไปอีกเรื่อง  เย้  ดีใจที่สรรสร้างงานออกมาให้ทุกคนได้อ่าน  จะพยายามจะทำให้ดีกว่าเดิม  มีสาระ  มีข้อคิด ดีๆ  อย่างต่อเนื่องนะคะ  

ขอบพระคุณที่ติดตามผลงานตลอดมาค่ะ  Thank you so much.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}