กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

บทที่29.1 สถานการณ์ตึงเครียด

ชื่อตอน : บทที่29.1 สถานการณ์ตึงเครียด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.6k

ความคิดเห็น : 126

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2561 21:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่29.1 สถานการณ์ตึงเครียด
แบบอักษร

ฟาร์มท้ายเกาะ

“นายหญิงไม่ขึ้นไปอยู่กับนายหัวล่ะคะ ดูสิคุณเพื่อนคนงามเกาะติดไม่ห่างเลย ทำตัวอย่างกับเป็นนายหญิงไปได้ นายหญิงทนได้ยังไงคะ นี่ถ้ามีผู้หญิงมาเกาะแกะสามีอารีขนาดนี้เห็นทีต้องได้เลือดตกยางออกกันแน่เชียวค่ะ” อารีที่เห็นอารียาเอาแต่เดินตามเกาะแข้งเกาะขาผู้เป็นนายก็นึกหงุดหงิดใจแทนนายหญิงจนทนไม่ไหวจึงต้องเอ่ยขึ้นมา 

“ทรายเองก็ไม่ชอบเหมือนกันค่ะ แต่ทรายไว้ใจพี่ราฟ” ละอองทรายตอบขณะที่กำลังรินน้ำส้มคั้นสดๆใส่แก้วเพื่อรอเสิร์ฟของว่างให้กับนักท่องเที่ยว 

“แต่เพื่อนนายหัวไม่น่าไว้ใจเลยนะคะ มาเมื่อตอนงานสัมมนากับมาตอนนี้ อารีว่าเหมือนคนละคนเลยค่ะ” อารีเอ่ยพลางมองไปที่ด้านในฟาร์มที่ราฟาเอลกำลังพาอารียาเดินชมรอบๆบริเวณ 

“ช่างเขาเถอะค่ะพี่อารี เขาอยากทำอะไรก็ทำไป ขอแค่อย่ามาเกะกะระรานกันก็พอ เราก็ทำหน้าที่ของเราไปเนอะ เดี๋ยวนักท่องเที่ยวก็จะออกมากันแล้ว” ละอองทรายพยายามไม่เก็บอะไรมาใส่ใจ เพียงตั้งใจทำหน้าที่ของตนต่อไปเพียงเท่านั้ย 

“สวัสดีครับคุณละอองทราย”  

“เอ่อคุณ…” ละอองทรายหันไปตามเสียงก็พบว่าเป็นชายชาวต่างชาติคนหนึ่ง เขาหน้าตาดี ดูท่าทีสุภาพ แต่ทว่าเธอไม่รู้จักเขา 

“ผมชื่อสตีฟครับ ผมเคยมาสัมมนาที่นี่ คืนนั้นผมประทับใจรำมโนราห์ของเด็กๆมาก แล้วก็ประทับใจครูสอนด้วยครับ” ชายหนุ่มเอ่ยแนะนำด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร 

“เอ่อ…”  

“อย่าทำหน้ารังเกียจผมแบบนั้นสิครับ ผมรู้ว่าคุณละอองทรายเป็นภรรยาของคุณราฟาเอล แต่ที่ผมประทับใจเพราะผมชอบความเป็นไทยมาก และงานคืนนั้นทั้งการแสดงรำเอย ทั้งขนมเลี้ยงรับรองเอย ผมล้วนแล้วแต่ประทับใจทั้งนั้น และเมื่อคุณราฟาเอลประกาศปาวๆว่าทั้งหมดทั้งมวลนั้นคุณคือผู้อยู่เบื้องหลัง ผมเลยอยากจะมาเอ่ยชม แต่คืนนั้นไม่มีโอกาศเข้าไปหาน่ะครับ”  

“เอ่อ ฉันไม่ได้รังเกียจคุณนะคะ ฉันแค่สงสัยเพราะฉันจำคุณไม่ได้ แต่ถึงยังไงก็ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ” ละอองทรายยิ้มรับอย่างเป็นมิตรเช่นเดียวกัน 

“ว่าแต่อันนี้เรียกขนมอะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางชี้มือไปที่ถาดขนมหน้าตาสวยงามน่ารับประทาน 

“ขนมช่อม่วงค่ะ ลองทานสิคะ” ละอองทรายเอ่ยพลางตักขนมใส่จานเล็กๆให้กับชายหนุ่ม 

“ขอบคุณครับ” เขาพยักหน้า แล้วยื่นมือมารับไป 

“มันทำจากอะไรเหรอครับ หน้าตาและสีสันสวยมากเลย” เขาถามต่อ 

“ด้านในเป็นไส้หมูสับผัดกับสามเกลอ ไชโป้หวาน ถั่วลิสง และงาคั่วค่ะ ส่วนด้านนอกทำจากแป้งข้าวเจ้า แป้งเท้า แป้งมัน นำมาผสมกันกับน้ำเปล่า และที่เห็นเป็นสีม่วงนี้ก็มาจากน้ำดอกอัญชัญค่ะ นำแป้งไปกวนจนจับตัว และนำมานวดจนปั้นได้ จากนั้นเราก็นำแป้งมาห่อแล้วปั้นเป็นลูกกลมๆ จับจีบให้เป็นรูปดอกไม้แล้วนำไปนึ่ง ก็จะได้ขนมสวยงามแบบนี้ค่ะ” ละอองทรายเห็นท่าทางสนอกสนใจของเขาจึงอธิบายให้เขาได้ฟังคร่าวๆ 

“สามเกลอ?”  

“สามเกลอคือ กระเทียม รากผักชี และพริกไทย นำมาโขลกให้เข้ากันค่ะ คนไทยเรียกว่าสามเกลอ”  

“อ่อ…” ชายหนุ่มพยักหน้า 

“ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวไปดูแลนักท่องเที่ยวคนอื่นก่อนนะคะ”  

“เอ่อเดี๋ยวครับ จะว่าอะไรมั้ยถ้าผมจะขอเบอร์ติดต่อของคุณไว้” ชายหนุ่มรีบเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะแยกตัวออกไป 

“คือฉัน…”  

“ถ้าไม่สะดวกให้เบอร์ ให้เป็นไอดีไลน์แทนก็ได้นะครับ ผมจะอยู่เที่ยวที่เมืองไทยอีกสองสามอาทิตย์ ผมอยากได้คำแนะนำจากเพื่อนชาวไทยน่ะครับ ไม่ได้คิดเป็นอื่นจริงๆ”  

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ” ละอองทรายรับโทรศัพท์จากชายหนุ่มมา แล้วจึงกดเบอร์โทรศัพท์ให้ 

“เบอร์ออฟฟิศที่นี่นะคะ ฉันไม่มีโทรศัพท์ส่วนตัว” ละอองทรายกดเบอร์เสร็จก็ยื่นโทรศัพท์คืนให้กับชายหนุ่ม 

“ขอบคุณมากครับ” เขาพยักหน้ารับ  

“ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวนะคะ” ละอองทรายคลี่ยิ้มบางๆให้ ก่อนที่จะเดินแยกตัวออกไป 

“อุ๊ย! พี่ราฟ หนูนิดตกใจหมดค่ะ” ละอองทรายที่เดินออกมาทางโรงอาหารคนงาน อุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆชายหนุ่มก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ ซ้ำยังดึงแขนเธอเอาไว้ 

“กลัวถูกจับได้เหรอ”  

“คะ?” ละอองทรายเลิกคิ้วมองเขาอย่างไม่เข้าใจ นี่เขาเป็นอะไรของเขา 

“ค่อยๆพูดกันสิแพท น้องทรายเขาอาจไม่ได้ให้เบอร์ผู้ชายเหมือนที่เราสองคนเข้าใจก็ได้นะ” อารียาที่ยืนอยู่ข้างๆชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยเสียงอ่อนหวานนุ่มนวล แต่แน่นอนว่ามันเสแสร้งสิ้นดี ละอองทรายมองปราดเดียวก็ดูออก 

“คือว่าหนูนิด…”  

“ถ้าจะขอมาช่วยงานเพื่อที่จะหาเป้าหมายใหม่ ก็ควรตั้งใจทำงานใช้หนี้ฉันก่อนนะละอองทราย” ราฟาเอลเอ่ยด้วยท่าทีเรียบเฉย 

“พี่ราฟ…” ละอองทรายมองหน้าชายหนุ่ม ด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งผิดหวังที่เขาไม่คิดเชื่อใจเธอ ทั้งเสียใจที่เขาพูดจากระทบกระทั่งเชือดเฉือนกัน และทั้งหงุดหงิดใจที่เขากลับมาเป็นคนเย็นชาปากร้ายเหมือนเมื่อก่อน ทว่าลึกๆในใจเธอยังมีความรู้สึกบางอย่าง ความรู้สึกที่เธออยากจะลบล้างความขุ่นข้องทั้งหมดเมื่อครู่ให้หายไป เมื่อได้มองไปในแววตาของเขา 

“ไปกันเถอะอาย บางทีที่อายพูดไว้มันอาจจะจริง ว่าเลี้ยงหมามันยังเชื่องกว่าคน” ราฟาเอลไม่เปิดโอกาสให้ละอองทรายได้เอ่ยอะไรสักคำ เขาก็จับมืออารียาเดินจากไปทันที 

“นายหญิงคะ อารีจะไปอธิบายให้นายหัวฟังเองค่ะ อารีเป็นพยานได้ว่านายหญิงกับพ่อฝรั่งคนนั้นไม่ได้คิดอะไรอย่างที่นายหัวว่า” อารีที่เดินตามละอองทรายมาก็ได้ยินเรื่องราวทั้งหมด 

“ไม่เป็นไรค่ะพี่อารี ทรายขอกลับบ้านก่อนนะคะ รบกวนพี่อารีคอยดูแลนักท่องเที่ยวที่นี่ต่อด้วย” ละอองทรายเอ่ยห้ามพลางคลี่ยิ้มบางๆให้ 

“ค่ะเดี๋ยวอารีดูแลให้ค่ะ” อารีพยักหน้ารับ จากนั้นละอองทรายจึงเดินออกไป 

“นายหัวนะนายหัว” อารีส่ายหน้าอย่างคิดเหนื่อยใจ บรรยากาศในเกาะแห่งนี้กำลังเต็มไปด้วยความรักความอ่อนหวานแท้ๆ พอคุณเพื่อนคนงามของผู้เป็นนายมาเหยียบที่นี่ไม่ทันข้ามวัน สถานการณ์ต่างๆก็ดูจะเปลี่ยนเป็นตึงเครียดทันที ไม่รู้เลยว่าในวันต่อๆไปจะมีอะไรที่หนักหนากว่านี้อีกแค่ไหนกัน...


******************************************

เอาเลยค่ะอนุญาตให้ยำอารียาได้เต็มที่เลยจ้า5555^^ หรือว่าอยากยำคุณราฟกันนะ อิอิ😁😁😁



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น