ดงมิน

เรื่องนี้เป็นเรื่องราวระหว่างคุณโซ๋ คุณชายผู้ร่ำรวยและเอาแต่ใจ กับสาวใช้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นกาฝากในบ้านอย่างมีนา โปรดติดต่อและลุ้นเรื่องราวของพวกเขาไปพอๆกันได้เลยค่ะ :)

Chain Love โซ่ขังรัก 3

ชื่อตอน : Chain Love โซ่ขังรัก 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ค. 2562 02:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chain Love โซ่ขังรัก 3
แบบอักษร

 #Chain Love โซ่ขังรัก

วันรุ่งขึ้น...

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของฉัน ซึ่งฉันตื่นตั้งแต่ตี 4 เพื่อมาทำกับข้าวที่ห้องครัวกับพวกพี่ๆป้าๆแม่บ้านที่นี่ พอทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยฉันก็ต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปโรงเรียนทันที..

“มีนา..! ไม่กินข้าวเช้าก่อนหรอลูก เดี๋ยวปวดท้องนะ..” เสียงแม่ของฉันดังขึ้นในขณะที่ฉันกำลังมัวร์แต่ก้มหน้าก้มตาใส่รองเท้านักเรียนอยู่บริเวณหน้าบ้านหลังเล็กๆของฉันกับแม่

“ไม่ล่ะจ๊ะแม่ เดี๋ยวหนูไปหากินที่โรงเรียนเอง งั้นหนูไปก่อนนะ..” ฉันตอบกลับแม่ไปหลังจากที่ใส่รองเท้าเสร็จเรียบร้อย พร้อมยืนขึ้นและเดินเข้าไปสวมกอดมารดาผู้ที่ให้กำเนิดฉันทันที ซึ่งการที่ฉันทำแบบนี้ฉันไม่รู้สึกเขินอายเลยสักนิด เพราะว่าฉันทำแบบนี้กับแม่มาตั้งแต่เด็กๆจนเริ่มคุ้นชินแล้วฉันก็สนิทกับแม่มาก เวลามีปัญหาอะไรฉันก็จะเอามาปรึกษาแม่ตลอด ยกเว้นเรื่องคุณโซ่ แม่ฉันไม่เคยรู้เลยว่าคุณโซ่ชอบหาเรื่องหรือชอบมากลั่นแกล้งฉันอยู่ตลอด แม่ของฉันรู้เพียงว่าคุณโซ่ค่อยไม่ชอบขี้หน้าของฉันและก็แม่ เท่านั้น

ฟอดดดดด..!

“มีนารักแม่ที่สุดเลย” ฉันหอมแก้มแม่แรงๆหนึ่งฟอดใหญ่ พร้อมพูดอ้อนแม่อย่างเคยชิน

เพี้ยะ..!

“ยัยลูกคนนี้นิ ติดแม่แบบนี้เมื่อไหร่แม่จะได้มีลูกเขยกับเขาสักที ฮ่าๆๆ..” แม่ตีไหล่ฉันเบาๆ แล้วท่านก็พูดเรื่องลูกเขยขึ้นอย่างขบขัน ก็เพราะท่านชอบคิดว่าฉันมัวร์แต่ติดท่าน จนไม่มองหาหนุ่มๆและไม่เคยมีฟงมีแฟนมาให้ท่านดูหน้าดูตาแสกนเป็นลูกเขยสักคน

“แม่อ่า..หนูยังไม่อยากมีความรักนะ” ฉันตอบท่านแบบไปด้วยน้ำเสียงงอนๆ

“ฮ่าๆ แม่ล้อเล่นน่า ดีล่ะที่ลูกยังไม่คิดเรื่องความรักเรื่องแฟน ยังไงก็เอาเรื่องเรียนให้รอดก่อนนะ ส่วนจะมีแฟนหรือไม่มีแม่ไม่ห้าม ขออย่างเดียวอย่าพากันเสียการเรียนพอ..” แม่ยิ้มบางๆพลางพูดสอนเตือนฉันอย่างอ่อนโยน พร้อมลูบผมฉันไปเบาๆอย่างรักใคร่

แม่ของฉันท่านเปรียบเสมือน ไอดอลในชีวิตของฉันเลย แม่ฉันทั้งเก่ง ทั้งเข้มแข็ง แถมยังฉลาด และสวยมากๆเลยแหละถึงแม่จะอายุ เข้าเลข4แล้ว แต่แม่ของฉันยังหน้าเด็กและดูแลผิวพรรณตัวเองดีเสมือนวัยรุ่นไม่มีผิด

แต่การที่คุณโซ่ตราหน้าของแม่ฉันว่าเป็นชู้กับพ่อเขาเรื่องนี้ฉันขอค้านเต็มที่ เพราะแม่ฉันไม่เคยคิดที่จะไปเป็นชู้ของใคร และแม่ฉันรักพ่อของฉันมาก แม่ฉันรักพ่อของฉันคนเดียว ฉันรู้ดีท่านไม่เคยรักใครอีกเลยนอกจากพ่อ

ไม่ใช่ว่าจะไม่มีผู้ชายเข้าหาแม่ฉันเชิงจีบ มันมีนะมีเยอะด้วย แต่แม่ฉันเลือกที่จะไม่สนใจ ท่านเลือกแต่ที่จะทำงานและคอยดูแลอบรมสั่งสอนฉันแค่เท่านั้น

“งั้นหนูไปโรงเรียนก่อนนะ เดี๋ยวจะไม่ทันรถเมล์..ฟอดๆๆ..!” ฉันเอ่ยลาแม่ พร้อมขโมยหอมแก้มท่านไปอีกหลายฟอดใหญ่

 

พอฉันเดินออกมาถึงหน้าคฤหาสน์ ก็เจอเข้ากับพี่ดิน พี่ที่เป็นคนขับรถของคฤหาสน์หลังนี้กำลังตั้งอกตั้งใจเช็ดรถตู้ที่เป็นคล้ายๆรถบ้านคันหรูอย่างสบายอารมณ์ ซึ่งพี่แกก็พึ่งอายุเพียง 30ต้นๆเท่านั้นเอง..

“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ดิน” ฉันเดินเข้าไปทักพี่ดิน ตามประสาพี่น้องที่เคยเล่นด้วยกันตั้งแต่เด็กๆ ซึ่งพี่ดินเป็นลูกป้าแจ่มอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้มาตั้งแต่เกิดแล้ว..

พอฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ก็มีแต่พี่ดินที่ตอนนั้น อายุพึ่งจะ20กว่าๆ ต้องคอยมาเป็นเพื่อนเล่นให้กับฉัน ทั้งเล่นขายของ เล่นอะไรสารพัดตามประสาผู้หญิง โดยที่พี่ดินก็เล่นด้วยหมดโดยไม่เคยขัดขืนฉันแม้แต่น้อย..

ถ้าไม่ติดว่าพี่ดินโตขึ้นมาจะหล่อเข้มตามสไตล์หนุ่มใต้ที่มีสาวๆลุมล้อม ฉันอาจจะคิดว่าเขาเป็นตุ๊ดเป็นแต๋วไปแล้วนะเนี่ย ก็เห็นชอบมาเล่นกับฉัน ฮ่าๆๆ..

“อ้าว..! น้องมีนาจะไปโรงเรียนหรอ นั่งไปกับคุณโซ่ด้วยกันไหมล่ะ คุณโซ่กำลังจะไปโรงเรียนพอดีเลย” พี่ดินเงยหน้าขึ้นมาทักทายฉันอย่างร่าเริงและเป็นกันเอง พร้อมพูดชื่อผู้ชายที่ฉันเกลียดขี้หน้าที่สุดในชีวิตขึ้น

ซึ่งทำให้ฉันทำหน้าแหยงๆขึ้นทันที เมื่อวานพึ่งกัดปากเขาไปขืนไปด้วยเขาคงได้ถีบฉันลงจากรถแน่

“ไม่เป็นไรจ๊ะ เดี๋ยวมีนานั่งรถเมล์ไปเองได้” ฉันพูดปฏิเสธพี่ดินออกไปพลางส่งยิ้มให้บางๆ

“แต่พี่ว่า..” พี่ดินกำลังจะพูดอะไรขึ้นมาแต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อมีเสียงหนึ่งแทรกเข้ามา

“ไม่ไปด้วยอ่ะดีแล้ว เพราะเดี๋ยวกูคงต้องให้ไอ้ดินมันไปล้างรถทั้งคันแน่ๆถ้าเผื่อมึงขึ้นมานั่งด้วย..” หึ..! พอเขาเห็นหน้าฉันปุ๊ปหมาในปากเขาก็วิ่งมากัดฉันปั๊ปให้มันได้อย่างนี้สิ..ทำไมฉันซวยแต่เช้าเลยที่ต้องมาเจอหน้าคุณโซ่แถมยังต้องโดนเขากัดด้วยคำพูดไปอีกหนึ่งที

คุณโซ่เดินเข้ามาใกล้ฉันกับพี่ดิน ด้วยชุดนักเรียนกางเกงน้ำเงินที่กางเกงโคตรสั้น ย้ำว่าโคตรสั้น..! และรองเท้านักเรียนสีดำที่เขาใส่ ถุงเท้าสั้นลายการ์ตูนสั้นแค่ครึ่งข้อเท้าเท่านั้น

ซึ่งขอบอกเลยนะคะว่าเขาแต่งตัวผิดกฎระเบียบโรงเรียนชัดเจน ทั้งถุงเท้าที่โรงเรียนให้ผู้ชายใส่ถุงเท้าข้อยาวพับครึ่ง อีกทั้งต่างหูสีดำที่เขาเจาะไว้ข้างนึง ซึ่งทางโรงเรียนห้ามผู้ชายเจาะหูหรือใส่ต่างหูเด็ดขาด แล้วไหนจะกางเกงนักเรียนเขาที่มันสั้นมาก สั้นที่สุดในโรงเรียนแล้วล่ะ คิดเอาล่ะกันว่าสั้นขนาดไหน

แล้วเรื่องพี่ดินซึ่งคุณโซ่ก็เรียกพี่ดินว่า (ไอ้ดิน)แบบนี้มาตั้งนานแล้วซึ่งในพจนานุกรมชีวิตของเขาเคยรู้จักคำว่า ต้องเคารพคนที่แก่กว่ารึป่าวเถอะ

“ค่ะ..! ฉันก็ไม่ได้อยากไปนั่งแย่งออกซิเจนกับคุณโซ่เหมือนกัน งั้นฉันขอตัวนะคะ” ฉันกระแทกเสียงตอบกลับคนโซ่ พร้อมเอ่ยลาเพื่อตัดบทสนทนากับเขา..เจอหน้ากันไม่เคยจะพูดดีๆกันสักครั้งหรอก

“งั้นมีนาไปแล้วนะจ๊ะพี่ดิน..” หลังจากนั้นฉันก็หันมาเอ่ยลาและส่งยิ้มให้พี่ดินเล็กน้อย แล้วผ่านคุณโซ่และพี่ดินไปที่หน้าป้อมยามเพื่อให้ลุงสนเรียกวินมอเตอร์ไซค์ให้เพื่อนั่งออกไปรอรถเมล์ที่ป้าย

ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะได้ติดรถไปโรงเรียนกับคุณชายโซ่หรอก แม้ว่าคุณผู้ชายจะให้ฉันไปโรงเรียนพร้อมกับเขาก็ตาม แต่ฉันก็เลือกที่จะเลี่ยงไปโรงเรียนเองทุกครั้ง

(โซ่ Part.)

“มองตาละห้อยเหมือนหมาเลยนะมึง เร็วๆกูจะไปโรงเรียนแล้ว” ผมพูดแขวะไอ้ดินด้วยน้ำเสียงนิ่งๆตามแบบฉบับของตนเอง พร้อมเดินไปเปิดประตูรถตู้ แล้วเข้าไปนั่งตากแอร์บนรถเพื่อรอให้ไอ้ดินมันไปเก็บข้าวเก็บของมัน

สวัสดีครับทุกคน ผมโซ่ รู้จักกันแค่นี้ก็พอ เดี๋ยวพวกคุณอ่านเรื่อยๆก็จะได้รู้จักผมเพิ่มขึ้นเองแหละ ขี้เกียจแนะนำตัวเยอะ..!

“ทำไมคุณโซ่ ไม่ให้น้องมีนาไปด้วยกันล่ะครับ น้องเขาน่าสงสารออก ต้องไปคอยยืนรอรถเมล์ที่ป้ายตลอด แถมรถเมล์มาก็ไม่รู้จะได้นั่งรึป่าวเลย เผลอๆอาจต้องยืนโหนรถเมล์ไปถึงป้ายหน้าโรงเรียนเลยนะครับ” ไอ้ดินพูดขึ้นให้ผมฟังในขณะที่มัน พึ่งจะขึ้นมาประจำตำแหน่งคนขับ

“ถ้ามึงยังไม่หยุดพูดชื่อยัยนั่น กูจะถีบมึงลงรถเดี๋ยวนี้แหละ แม่งพากูหงุดหงิดแต่เช้าเลย..!” ผมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบนิ่ง อย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก พอได้ยินชื่อยัยนั่นออกจากปากไอ้ดินทีไร ทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดตลอดเลย หึ..ดูท่ายัยนั่นคงจะไปโปรยเสน่ห์ใส่ไอ้ดินไว้ซะเยอะเลยล่ะสิ

“ครับๆ คุณโซ่ผมจะเงียบปากเดี๋ยวนี้ทันทีเลยครับ” ไอ้ดินพูดขึ้นอย่างติดตลก พร้อมเหยียบคันเร่งเครื่องยนต์พาออกจากคฤหาสน์หลังนี้ทันที

“คุณโซ่ครับแวะรับน้องมีนาไหมครับ รถเมล์ยังไม่มาเลย เดี๋ยวน้องเขาจะไปโรงเรียนสายนะครับ..!” ไอ้ดินชะลอรถพลางพูดขึ้น ในขณะที่เราพึ่งออกมาคฤหาสน์ได้ไม่นานนัก

จึงทำให้ผมหันไปเปิดผ้าม่านที่ติดกระจกหน้าต่างพอเพ่งสายตาออกไปก็เจอเข้ากับหญิงสาวใส่ชุดนักเรียนโดยมีโลโก้โรงเรียนหรูประดับอยู่ที่หน้าอกด้านซ้าย ซึ่งตอนนี้เธอกำลังยืนรอรถเมล์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและกังวลอย่างเห็นได้ชัด..!

“ไม่ต้อง ให้มันรอรถเมล์ของมันไปอย่างนั้นแหละ จะไปสายหรือไม่สายก็เรื่องของมัน ไม่เกี่ยวกับกูสักหน่อย กูไม่ได้เดือดร้อนอะไรด้วยอยู่แล้ว..!” ผมพูดขึ้นด้วยท่าทีเฉยเมยอย่างไม่แยแส แต่สายตาก็ยังคงจดจ้องไปที่เธออย่างไม่ละไปไหน

“แต่คุณโซ่ครับ ไม่..”

“มึงหยุดเลย..! กูไม่สงสารห่าเหวอะไรทั้งนั้นแหละ รีบไปส่งกูที่โรงเรียนได้แล้ว ถ้ากูไปสายมึงโดนดีแน่ ไอ้ดิน..!” ผมรีบพูดขัดไอ้ดินขึ้นก่อนมันจะพูดจบ ผมรู้ดีว่ามันกำลังจะพูดอะไร จะให้ผมสงสารเธอหรอ บอกเลยไม่ทีทาง..! จะหาว่าผมแร้งน้ำใจก็ได้ แต่แล้วไงผมไม่แคร์พวกคุณอยู่แล้ว..!

หลังจากจบประโยคของชายหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นคุณชาย รถตู้คันหรูก็ได้เคลื่อนตัวออกจากบริเวณนั้นอย่างเร่งรีบทันที..

 

“มึงชอบมีนาหรอ..?” ผมถามไอ้ดินขึ้น หลังจากที่สังเกตเห็นพฤติกรรมแบบนี้ของมันอยู่หลายครั้งแล้ว..

“เอ่อ...คุณโซ่ถามแบบนี้ผมก็เขินแย่สิครับ แหะๆ..” ไอ้ดินพูดขึ้นแก้ต่างอย่างอ้ำอึ้ง

“กูถามว่ามึงชอบมันหรอ ห๊ะ..!” ผมตะคอกถามไอ้ดินอีกครั้งอย่างเสียงดัง ทำให้มันสะดุ้งตกใจขึ้นมาทันที

“คะ..ครับๆ...ผมชอบน้องมีนา ชอบมาตั้งนานแล้วด้วย..!” ไอ้ดินรีบตอบคำถามผมทันทีอย่างกระตุกกระตัก

หึ..! มึงชักจะเสน่ห์แรงเกินไปแล้วนะ

ยัยกาฝาก..!

“เลิกชอบมันเดี๋ยวนี้..!” ผมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความกดดันอย่างเห็นได้ชัด..

“ห๊ะ..! ผมคงทำไม่ได้หรอกครับ ผมไม่ได้แค่ชอบน้องมีนาแต่ผมหลงรักน้องเขาเข้าแล้ว..!” ไอ้ดินพูดขึ้นอย่างตกใจ พร้อมสารภาพความในใจของมันออกมา หลงรักบ้าหลงรักบออะไรไร้สาระสิ้นดี..!

“กูบอกให้เลิกชอบเลิกรักมันไง ถ้ามึงไม่เลิกชอบมัน มึงเจอดีกับกูแน่..!” ผมพูดขู่ไอ้ดินขึ้นอย่างเสียงแข็ง จะใครก็แล้วแต่ก็ไม่มีสิทธิ์จะรักจะชอบยัยกาฝากนั่นเด็ดขาดถ้าผมไม่ยอม..!

“เอ่อ..คุณโซ่คงไม่ได้ชอบหรือหึงผมใช่ไหมครับ..?” ไอ้ดินถามด้วยน้ำเสียงสั่นๆ พร้อมมองหน้าผมผ่านกระจกส่องด้านหลังอย่างหวาดระแวง

“ไอ้ควาย มึงใช้สมองส่วนไหนคิด ว่ากูชอบหรือหึงมึง มึงหยุดความคิดอุบาทว์นี้เลยนะ กูจะ อ๊วกเลยเนี่ยไอ้เวร..!” ผมพูดกับไอ้ดินอย่างไม่สบอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง มันใช้สมองส่วนไหนคิดว่าผมจะไปชอบมัน อย่างผมเนี่ยผู้ชายทั้งแท่ง ฟันแต่ผู้หญิงแถมฟันดาวคณะดาวมหาลัยดังๆ มาแทบจะหมดแล้ว..!

“ฟู่..! ผมก็นึกว่าคุณโซ่ชอบผม..”

“งั้นหมายความว่าคุณโซ่ชอบน้องมีนาหรอครับ..!” ไอ้ดินถอนหายใจอย่างโล่งอก พร้อมทำตาโตถามผมขึ้นอย่างตกใจเมื่อนึกขึ้นได้

“กูไม่ได้ชอบยัยนั่น กูแค่ไม่อยากให้มึงไปเกี่ยวพันธ์กับมัน นิสัยมันกับแม่ก็คงไม่ต่างกันหรอก..” ผมตอบไอ้ดินออกไปพร้อมมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อดูวิวนอกรถ

“ต่อไปนี้มึง ห้ามชอบยัยนั่นเด็ดขาด และพยายามอยู่ห่างยัยนั่นด้วย เข้าใจไหมไอ้ดิน..!” และผมก็พูดย้ำเตือนความจำมันอีกรอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบทั้งๆที่ตายังคงเอาแต่จ้องออกไปที่วิวนอกหน้าต่างของรถ

“ครับๆ ต่อไปนี้ผมจะไม่ชอบน้องมีนาอีกแล้วครับ คุณโซ่สบายใจได้..!” ไอ้ดินพูดขึ้น ผมจึงเลิกสนใจวิวข้างนอกรถแล้วหันไปมองมันก็พบว่ามันพยักหน้าตอบตกลงผมรัวๆ

“หึๆ..ทำดีมากไอ้ดิน..!”

 

++++++++++++++++

กดไลค์ + คอมเม้น = เป็นกำลังใจให้นักแต่งนะคะซิสๆ ♥️

 

 

 

 

ความคิดเห็น