drexgot7am

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP:01

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 33

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2561 03:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP:01
แบบอักษร



" เอาล่ะนักเรียน อย่าลืมกลับไปทบทวนคำศัพท์ที่ครูให้ไปล่ะ พักได้ "

" นักเรียนเคารพ! "

" ขอบคุณค่ะ/ครับ "

" เย้ อาจารย์ปล่อยก่อนเวลาพัก พวกเรารีบลงไปกันเถอะ ฉันเริ่มหิวแล้ว" เสียงหวานร้องขึ้นอย่างดีใจ

" นั่นสิ รีบลงไปจองที่กันเถอะ " บีมพูดเสริม

" ป่ะ ไปกัน " ฉันเก็บของเสร็จแล้ว หันไปพยักหน้าให้เพื่อน

แล้วพวกเราสามคนก็พากันเดินไปที่โรงอาหารของโรงเรียนทันที


" พวกแกไปซื้อก่อน เดี๋ยวฉันนั่งจองโต๊ะให้ "

เพื่อนสองคนพยักหน้าให้ฉันก่อนจะพากันเดินไปซื้อข้าว

ฉันนั่งลงตรงโต๊ะยาวที่สามารถนั่งได้ประมาณ 8 คน พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นฆ่าเวลา

" ตรงนี้ว่างมั๊ยครับ "

ฉันเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์เมื่อรู้สึกว่าเสียงที่ดังขึ้นมันอยู่ข้างๆ ฉันนี่เอง

" อ้าว นายนั่นเอง ว่างๆ นายนั่งได้เลย "

เขาก็คือเพื่อนผู้ชายคนที่ให้สมุดรายงานกับฉันนั่นเอง

" ขอบใจนะ "

แล้วเขาก็ทรุดตัวลงนั่งที่ว่างข้างๆ ฉัน แต่ก็เว้นระยะห่างพอสมควร

" แล้วเธอไม่กินข้าวเหรอ "

" รอเพื่อนอยู่น่ะ ฉันอาสานั่งจองโต๊ะ "

" เดี๋ยวฉันจองให้ เธอไปซื้อข้าวเถอะ "

" โอเค งั้นฝากด้วยนะ "

ฉันหันไปยิ้มบางๆ ให้เขาแล้วเดินออกมา

จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่รู้ว่าเขาชื่ออะไร

พอจะถามบีมทีไรก็มีเรื่องมาทำให้ลืมตลอด

งั้นฉันเรียกเขาว่านายสมุดรายงานไปก่อนละกัน


ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะก็เห็นว่ามีผู้ชายอีก 4 คนนั่งอยู่ด้วย สองในสี่คือเพื่อนในห้องฉันเอง แต่อีกสองคนฉันไม่รู้จักแฮะ

ฉันนั่งลงที่ว่างหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ตอนนี้ ซึ่งก็คือข้างนายสมุดรายงานนั่นแหละ

" ไงดรีม " ผู้ชายคนที่นั่งข้างหวานพูดขึ้น ซึ่งคนอื่นๆ ก็ส่งยิ้มมาให้

เอ๊ะ! เขารู้จักชื่อฉันได้ไง ถึงจะอยู่ห้องเดียวกันก็เถอะ

" วะ หวัดดี " ฉันส่งยิ้มแห้งๆ ไปให้พวกเขา ก่อนจะรีบหันกลับมาสนใจข้าวตรงหน้าตัวเอง

คือฉันค่อนข้างที่จะประหม่ากับคนที่ไม่สนิทน่ะ

ทุกคนที่รู้จักฉันจะรู้ดีว่าฉันไม่ชวนใครคุยก่อน ไม่ใช่ว่าหยิ่งหรืออะไรนะ แต่ฉันขี้อายมาก เลยไม่กล้าทำอะไรที่มันทำให้เป็นจุดสนใจน่ะ โดยเฉพาะชวนคนอื่นคุยก่อนนี่ลืมไปได้เลย แต่ถ้าสนิทกันแล้วก็อีกเรื่องเลย

โชคดีที่หลังจากนั้นพวกเขาก็ไม่ได้สนใจฉันอีก พวกเราต่างนั่งกินข้าวเงียบๆ แต่ก็มีเสียงพวกเขาคุยกันเบาๆ และก็มีบ้างที่หวานกับบีมคุยกับพวกนั้น

สองคนนั้นน่ะคุยเก่งอยู่แล้ว รู้จักคนเยอะมากด้วย

ฉันนั่งกินข้าวไปฟังพวกเขาคุยกันไปเพลินๆ

แต่จะว่าไปคนที่นั่งข้างๆ ฉันก็เงียบไปเหมือนกันนะ

" มึงขยับไปหน่อยดิ จะมาเบียดพวกกูทำไม "

ผลัก

" เฮ้ย! "

โป้ก!

" โอ๊ะ "

ฉันอุทานอย่างตกใจเมื่อนายสมุดรายงานถูกเพื่อนผลักจนถลามาทางฉันจึงทำให้หัวของฉันกับเขาชนกัน จริงๆ มันไม่ได้เจ็บอะไรหรอก เพียงแต่ฉันตกใจน่ะ

" เฮ้ย โทษทีนะ เธอเจ็บตรงไหนหรือเปล่า " เขารีบหันมาหาฉันพร้อมกับโน้มตัวเข้ามาใกล้ๆ แล้วก็ลูบหัวฉันเบาๆ

ตึกตัก!

" คะ คือ -///-" ไม่ต้องโน้มตัวมาฉันว่าเขาก็น่าจะเห็นนะ ในเมื่อเขาตัวสูงขนาดที่นั่งอยู่ข้างกัน หัวของฉันยังสูงแค่ไหล่ของเขาเอง

" เชี่ย เล่นไรวะ " เขาหันไปว่าให้เพื่อนทั้งๆ ที่มือก็ยังลูบตรงแถวๆ ขมับข้างซ้ายของฉัน " แดงเลย เจ็บมากมั๊ย "

อย่าทำเสียงอ่อนโยนขนาดนั้นได้มั๊ย

>///<

" มะ ไม่ "

" อ่า ฉันขอโทษนะ ไม่ได้ตั้งใจ "

เพื่อนที่เป็นคนผลักนายสมุดรายงานพูดแทรกขึ้น

" ไม่เป็นไร ไม่เจ็บหรอก แค่ตกใจน่ะ "

ฉันรีบพูดเมื่อเห็นว่าเพื่อนเขาทำหน้าเป็นกังวล

" แต่คนไม่เจ็บเนี่ยสิ ทำหน้าจะเป็นจะตายแทนเพื่อนเราซะงั้น " หวานพูดขึ้นยิ้มๆ แล้วส่งสายตาล้อเลียนมาทางฉัน

ฮิ้วววววว~!

เพื่อนคนอื่นๆ ส่งเสียงแซวตาม

" เอ่อ... " ฉันค่อยๆ ผละออกจากเขาอย่างอายๆ ซึ่งเขาก็ยอมปล่อยแต่โดยดี

" โทษทีนะ -///- "

ฮู่วววว ทำไมตรงนี้มันร้อนๆ นะ >///<

ฉันเสหน้ามาดูดแก้วน้ำอีกครั้ง ซึ่งเขาเองก็หันไปปรามเพื่อนให้เลิกแซว แล้วทุกคนก็ทำตัวปกติ ไม่พูดถึงเรื่องเมื่อกี้อีก


พอกินข้าวเสร็จพวกเขาก็แยกออกไปสนามบาสเก็ตบอลของโรงเรียน ส่วนพวกฉันนั้นกลับมาที่ห้องเรียนค่ะ

" เพื่อนเรานี่เสน่ห์แรงจริงจริ๊งงง " บีมหันมายิ้มล้อฉัน

" ไร้สาระน่า เลิกแซวๆ " ฉันโบกมือปัดๆ ใส่เพื่อน

" 5555 เด็กน้อยย " หวานบีบแก้มฉันแล้วโยกไปมา

" แต่จะว่าไป เจมส์มันก็ไม่ค่อยเข้าหาใครก่อนนะแก " บีมพูดขึ้นอีก

หือ?

" นั่นสิ ปกติมีแต่คนเข้าหามัน แต่นี่ถึงขนาดเข้ามาหาเองโดยตรงเลย "

อะไรซิ?

" น่าสงสัย " บีมทำหน้าครุ่นคิด

" ฉันว่ามีโอกาสเป็นไปได้แปดสิบเปอร์เซ็นเลยล่ะ " หวานพูดขึ้นยิ้มๆ ซึ่งบีมก็พยักหน้าเห็นด้วย

" เอ่ออ...พูดเรื่องอะไรกัน เจมส์ไหนอ่ะ " ฉันหันไปทำหน้างงใส่เพื่อน

ก็เมื่อกี้แซวเรื่องฉันกับนายสมุดรายงานอยู่เลย แล้วไปพูดถึงคนอื่นเฉย ฉันตามไม่ทัน

" ยัยบื้อ ก็คนที่ให้สมุดรายงานแกกับคนที่นั่งข้างแกเมื่อกี้นี้แหละ เจมส์ " บีมอธิบายพร้อมกับใช้นิ้วชี้จิ้มหน้าผากฉันค่อนข้างแรง

" -^- " ฉันยกมือลูบหน้าผากตัวเองเบาๆ

เขาชื่อเจมส์สินะ

" แกรู้อะไรกับเขาบ้างมั๊ยเนี่ยดรีม วันๆ เอาแต่อ่านนิยาย " หวานโยกหัวฉันเบาๆ

" ก็ฉันไม่ได้สนใจนี่ "

" ไม่สนใจก็ต้องรู้ไว้ จะได้คุยกับคนอื่นได้ " บีมพูดเรื่องนี้อีกแล้ว

อย่างที่บอกว่าฉันเป็นคนขี้อายมาก และฉันก็ไม่ค่อยสนใจอะไรนอกจากนิยายด้วยแหละ เวลาคุยกับเพื่อนคนอื่นก็คุยได้แค่นิยายกับเรื่องเรียน แล้วเพื่อนก็พยายามมาคุยกับฉันนะ แต่ก็เหมือนเมื่อกี้คือฉันไม่รู้ว่าพวกเพื่อนๆ กำลังพูดถึงใคร หรือเรื่องอะไร

" มานี่ ฉันจะบอกให้ โรงเรียนเราจะมีการจัดอันดับหนุ่มฮ็อตของแต่ละระดับชั้นอยู่ 5 อันดับใช่ป่ะ " อ่าหะ ฉันพยักหน้าให้บีม " แล้วแกรู้หรือเปล่าว่ามีใครบ้าง " บีมถามต่อ

ฉันได้แต่ส่ายหน้าให้บีม ก็จะไปรู้ได้ไงเล่า ฉันสนใจเรื่องพวกนี้ที่ไหนกัน

เอ๊ะ! แต่ฉันคุ้นๆ นะว่านายสมุดรายงาน เอ้ย! เจมส์นั่นน่ะก็เป็นหนุ่มฮ็อตของสายชั้นม.5 หรือเปล่า?

" ก็ 5 คนที่นั่งกับเราเมื่อกี้ไงล่ะคือหนุ่มฮ็อตทั้งห้าของสายชั้นเรา "

เฮ้ย! จริงดิ!? ฉันมองหน้าบีมตาโต

นี่ฉันได้นั่งกับหนุ่มฮ็อตของสายชั้นเหรอเนี่ย OO

โอ้มายก็อดดด~!

" แล้วเจมส์ของแกเนี่ยก็เป็นหนุ่มฮ็อตอันดับหนึ่งของ ม.5 ซะด้วย " บีมยังคงอธิบายต่อ

แต่...

" บ้า! ไม่ใช่ของฉันซะหน่อย -///- "

" นั่นแหละๆ ส่วนอันดับสองน่ะเป็นของกัณฐ์ ผู้ชายที่ผมตั้งๆ อ่ะ อยู่ห้องเดียวกันกับคนที่ผลักเจมส์ หมอนั่นชื่อเวย์ อันดับที่สี่ ส่วนอันดับที่สามกับห้าอยู่ห้องเรา คนที่นั่งข้างหวานชื่อวินอันดับห้า อีกคนชื่อแม็กอันดับสาม " แล้วบีมก็สาธยายไปต่อถึงความฮ็อตของพวกเขา ซึ่งฉันก็จำได้แค่ว่าใครชื่ออะไรเท่านั้นแหละ

ครืด!

ฉันหยิบโทรศัพท์ที่สั่นอยู่ในกระโปรงออกมา

เป็นแอพสีน้ำเงินนั่นเองที่แจ้งเตือนขึ้นมา

ปกติแล้วฉันไม่ค่อยได้เล่นหรอก นานๆจะเข้ามาเช็คที หรือถ้ามันแจ้งเตือนก็ค่อยเข้ามาเช็ค เพราะเพื่อนๆ ในห้องสร้างกลุ่มไว้สำหรับพูดคุย อัพเดตข่าวสารต่างๆ ภายในโรงเรียน

สงสัยอันนี้ก็คงมีเพื่อนสักคนโพสต์ลงกลุ่มล่ะมั้ง

ฉันกดเข้าไปดู

อ้าว ไม่ใช่แจ้งเตือนจากกลุ่มห้องนี่นา

James Pitthawat ส่งคำร้องขอเป็นเพื่อนกับคุณ


ตึกตัก!

ตั้งแต่รู้จักกับเขา ใจฉันเต้นผิดจังหวะกี่ครั้งแล้วนะ



ทูบีคอน❤️

ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น