Manatchanok

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter8 (NC18+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 97.9k

ความคิดเห็น : 79

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2561 22:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter8 (NC18+)
แบบอักษร

image


“ฉันขอนะ ไม่ไหวแล้ว” ร่างสูงอุ้มร่างบางขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้วมุ่งตรงพาไปที่ห้องนอนอย่างไม่รอช้า ร่างสูงวางร่างบางลงบนเตียงอย่างเบามือเพราะกลัวว่าคนตัวเล็กจะเจ็บตัว ก่อนที่ร่างสูงจะตามไปขึ้นค่อมร่างบางที่นอนราบอยู่บนเตียงขนาดคิงไซด์

“พะพี่เมฆจะทำ อื้ม” ร่างสูงไม่ปล่อยให้ร่างบางได้พูดรีบจู่โจมริมฝีปากอีกครั้ง มือหนาค่อยๆปลดกระดุมชุดนักศึกษาออกไม่นานร่างบางก็มีเพียงบาร์เซียลายลูกไม้สีดำที่ปกปิดหน้าอกหน้าใจของหญิงสาวเอาไว้ แต่ไม่นานร่างสูงก็เอาไม่ออกไป เมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งปกปิดแล้วร่างสูงก็ออกแรงบีบเต้าสวยตรงหน้าทันที

“อ๊า อื้ม พะพี่” ทันทีที่ร่างสูงปล่อยให้ริมฝีปากของร่างบางเป็นอิสระ ร่างบางก็ส่งเสียงออกมาด้วยความเสียว ร่างสูงก้มลงที่คอขาวของร่างบางเพื่อสูดดมความหอม

“พี่ ขอนะ” พูดจบร่างสูงก็ใช้ริมฝีปากหนาดูดดุนยอดประทุมทัดที่แข็งเป็นไตของร่างบาง ร่างหนาฝากรอยรักไว้เต็มเนินอกของคนใต้ร่าง

“อื้อ พะพี่ เมญ่า สะเสียว” ร่างหนาใช้มือเกี่ยวตวัดดึงแพตตี้ตัวจิ๋วออกจากตัวของคนใต้ร่างทันทีก่อนที่จะเลื่อนกะโปร่งขึ้นไปไว้ช่วงเอว มือหนาค่อยๆลูบไล้ไปบนเนินสวาทของหญิงสาวใต้ร่าง

“เริ่มละนะ” ร่างบางพยักหนาเป็นเชิงอนุญาติคนบนร่างไม่รอช้ารีบส่งนิ้วสากเข้าไปในช่องทางรักทันที

“อาร์ จะเจ็บ อืม” ร่างสูงแช่นิ้วไว้สักพักก่อนที่จะส่งนิ้วที่สองเข้าไป

“อ๊ะ มันแน่น” ร่างสูงก้มลงไปจูบร่างบางเพื่อให้เธอผ่อนครายจะได้ไม่เกร็ง พอเห็นว่าเธอหายเกร็งแล้วร่างสูงเริ่มขยับนิ้วเข้าออกทันที แต่ปากก็ยังคงทำหน้าที่ของมัน

“อื้ม แค่นิ้วยังตอดขนาดนี้” ร่างสูงค่อยๆเร่งความเร็วขึ้นเลื่อยๆเมื่อเห็นว่าคนใต้ร่างเริ่มบิดเกร็งเพราะความเสียว

“อาร์ จะสะเสร็จแล้ว อื้ม” ร่างบางคางออกมาอย่างลืมอาย เมื่อเห็นดังนั้นเขาก็ไม่รอช้าที่จะขยับนิ้วเข้าออกเร็วๆ ไม่นานคนใต้ร่างก็กระตุกเกร็งเบาๆ

“อ๊า อาร์” ร่างสูงดึงนิ้วที่มีน้ำรักของหญิงสาวออกมาก่อนที่จะก้มลงไปชิมน้ำหวานของหญิงสาว พร้อมกับดูดเน้นๆที่จุดกระสันของเธอด้วย

“อ๊ะ พะพี่เมฆ อื้ม ทะทำ อาร์ อะไร”

“ถึงรอบพี่แล้วนะ” ร่างสูงไม่ตอบแต่กลับยืดตัวขึ้นแล้วถอดเสื้อผ้าของตนออก ไม่นานร่างสูงก็เปลือยเปล่า

“รอบนี้ของจริงแล้วนะ”

“มะเมญ่า กะกลัว” เธอมองความใหญ่โตของร่างสูงแล้วเริ่มขยับหนีเพราะเริ่มกลัวกับสิ่งๆนั้น

“พี่สัญญาจะทำเบาๆ” ชายหนุ่มดึงให้ร่างบางกลับมานอนที่เดิม ก่อนที่ตนเองจะหยิบสิ่งปกกันออกมาจากลิ้นชักตรงหัวเตียงเขาไม่ลืมที่จะป้องกันเพราะยังไงคนใต้ร่างของเขาก็ยังเด็ก

“เริ่มแล้วนะ” ร่างหนาบอกพร้อมกับนำแก่นกายที่ใหญ่โตของตัวเองจออยู่ที่ช่องทางรักของหญิงสาว เขาค่อยๆทันมันเข้าไปปต่ก็เข้าได้แค่ส่วนปลายเท่านั้น

“จะเจ็บ ฮือ เอามะมัน อ๊า ออกไป” ร่างบางใค้ร่างพูดพร้อมกับน้ำตาแห่งความเจ็บปวดที่ไหนลินออกมา

“ อ๊า ยะอย่าเกร็ง พะพี่เจ็บ” ร่างสูงก้มลงไปกระซิบบางเธออย่างออนโยนคนใต้ร่างพยักหน้ารับ เมื่อเห็นแบบนั้นร่างสูงก็ดันเข้าไปทีเดียวจนสุดลำ

“กริ๊ด มะเมญ่า จะเจ็บ อึก” ร่างสูงจูบซับน้ำตาให้ร่างบาง จะให้เขาหยุดตอนนี้มันไม่ได้แล้วมันมาเกินครึ่งทางแล้ว ร่างสูงแช่แก้นกายไว้แบบนั้นเพื่อให้ร่างบางได้ปรับตัวก่อน

“หายจะเจ็บยัง” ยังไม่ทันขยับก็เสียวแล้ว

“หายล่ะแล้วค่ะ” ร่างหนาไม่รอช้าเมื่อได้ยินคำตอบก็ขยับแก่นกายเข้าออกทันที

“อ๊า แน่นชิป อื้ม”

“อาร์ สะเสียว” ผับ ผับ ผับ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมทั่วห้องไม่ต่างกับเสียงคางของสองร่างที่บรรเลงบทรักอันเร่าร้อนอยู่บนเตียง

ร่างหนาจับร่างบางให้นั่งชันเข่าหันหลังแล้วเอามือเทากับหัวเตียงไว้

“แน่นจัง อาร์”

“พะ พี่เมฆ อาร์ มะเมญ่า อื้ม สะเสียว อาร์” ร่างบางพูดออกมาไม่เป็นสับแต่ก็พอจับใจความได้บ้าง ผ่านไปสักพักร่างสูงก็ให้ร่างบางนอนราบกับเตียงโดยที่ส่วนนั้นยังคงเชื่อมกันอยู่แล้วยกขาของร่างบางมาพาดที่ย่าแกร่งของต้น ร่างหนาเริ่มเพิ่มความเร็มของเอวสอบเมื่อรู้สึกว่าใกล้จะถึงแล้ว

“จะสะเสร็จ อาร์ แล้ว”

“พะพร้อม อาร์ กันนะคะครับ อื้ม” ร่างสูงกระแทกเน่นๆสองสามที่ร่างบางก็กระตุกเกร็งไม่ต่างจากร่างสูงที่มีอาการไม่ต่างกัน

ร่างสูงดึงแก่นกายออกพร้อมกับถอดสิ่งป้องกันออกแล้วโยนลงข้างเตียง เขามองร่างบางที่นอนหอบหายใจถี่ๆอยู่บนเตียงก่อนที่จะเอื้อมมือไปหยิยสิ่งป้องกันอันที่สองมาสวมใส่

“พะพี่จะทำอะไร”

“ขออีกรอบนะ” ไม่รอช้าร่างสูงรีบจัดการทันทีถ้ารอคำตอบจากร่างบางเขารู้ดีว่าจะไม่ได้สิ่งที่ต้องการแน่นอน

และบทรักของทั้งสองก็บรรเลงจนถึงช่วงเช้าเพราะคงามเอาแต่ใจของร่างสูงที่ไม่ยอมพอในเรื่องที่อยากจะทำให้ร่างบางที่เหนื่อยมากๆถึงกับสลบคาอกร่างสูง

“อื้อ อ๊ะ เจ็บจัง” ฉันขยับมองร่างสูงที่นอนอยู่ข้างๆโดยมีแขนหนักๆของเขาพาดอยู่ที่เอวของฉัน มันเกิดอะไรขึ้นนะทำไมฉันถึงยอมเขาขนาดนั้น ฉันเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาก็พบว่ามันเที่ยงแล้ว

ฉันยกแขนของร่างสูงออกแล้วพยายามที่จะลุกไปอาบน้ำทำความสะอาดร่างกาย

“โอ้ย จะเจ็บ”

“จะรีบลุกไปไหน ขาก็เจ็บ ไอ้....นั้นก็เจ็บยังจะลุกอีก” ร่างสูงที่ใส่บล็อกเซอร์แค่ตัวเดียวก้าวลงมาจากเตียงแล้วอุ้มฉันขึ้นนั่งบนเตียง ดีนะที่เมื่อคืนเขายังใส่เสื้อผ้าให้ฉันไม่งั้นฉันคงอายมากแน่ๆ

“เมญ่าจะไปเข้าห้องน้ำ” ฉันพูดโดยที่ไม่สบตาเขาใครมันจะกล้าล่ะเราพึ่งมีอะไรกันไปนะแล้วอีกอย่างฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าเขาคิดยังไงกับฉัน

“เดี๋ยวไปส่ง” เขาพูดจบก็อุ้มฉันขึ้นทันที นี้ช่วงนี้เข้าเป็นอะไรเนี่ยเอ๊ะอ่ะก็อุ้มอย่างเดียว

เขาวางฉันลงในอ่างแล้วเปิดน้ำให้ไม่นานเขาก็ลงมานั่งในอ่างกับฉันโดยที่เขานั่งซ้อนอยู่ข้างหลังของฉัน

“เมญ่าจะอาบน้ำ พี่เข้ามาทำไม”

“จะอาบให้นั่งเฉยๆ”

“แต่เมญ่า”

“จะต่อในนี้มั้ย” ฉันเงียบลงทันทีที่เขาพูดออกมาแบบนั้นถึงฉันจะใสแต่ฉันก็รู้นะว่าเขาหมายถึงอะไร

“ขอโทษ” ฉันหันไปมองร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างหลังก็อยู่ดีๆมาพูดคำว่าขอโทษแบบนี้เป็นใครใครก็สงสัย

“เรื่องอะไรคะ”

“เมื่อคืน พี่หยุดไม่ได้” จริงสิเขาแทนตัวเองว่าพี่ทั้งๆที่ปกติเขาจะแทนตัวเองว่าฉัน

“ช่างมันเถอะค่ะ” ฉันพูดแล้วก็หันหน้าหนีทำไมหน้าฉันมันถึงร้อนแบบนี้นะ

“ช่างได้ไง เมญ่าเป็นเมียพี่แล้วนะ”

“แต่มันแค่ครั้งเดียว แล้วพี่ก็ไม่ได้ตั้งใจด้วย”ใช่เขาไม่ได้ตั้งใจเขาก็บอกแล้วนิว่าเขาหยุดตัวเองไม่ได้ต่อให้ตังใจเขาก็ไม่ได้คิดอะไรกับฉัน

“เมญ่าฟังนะ พี่ตั้งใจ” ร่างสูงสวมกอดจากด้านหลังของฉัน ตั้งใจแค่ไหนเขาก็ไม่ได้รักฉันแล้วอีกไม่นานเขาก็ต้องแต่งงานแล้ว

เราสองคนไม่พูดอะไรกันอีกจนเขาอาบน้ำให้ฉันเสร็จเขาก็อุ้มฉันออกมาด้านนอก ฉันยืนแต่งตัวอยู่ข้างๆเตียงที่มีร่างสูงนอนมองฉันอยู่เขาก็ไม่ได้แต่งไรมากนอกจากใส่บล็อกเซอร์แล้วโดดขึ้นเตียง

“พี่เมฆ เดินออกไปหยิบยานวดให้หน่อย” ไม่รู้อะไรทำให้ฉันกล้าใช้เขาแต่ก็ใช้ไปแล้วนิส่วนเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรนอกจากออกไปหยิบยามาให้ฉัน

“นั่งลง” เขาเดินมานั่งลงที่เตียงแล้วสั่งให้ฉันนั่งลง ฉันเลยนั่งลงตามที่เขาสั่ง

“เอาขามาจะนวดให้”ฉันขยับตัวไปนั่งพิงหัวเตียงแล้วยืนขาไปให้เขาทันที

“ไม่เจ็บแล้วใช่มั้ย” เขาบีบเบาๆมี่ข้อเท้าของฉันที่จริงมันก็ไม่เจ็บแล้วแหละแต่อาจจะมีเจ็บบ้างเวลาลงน้ำหนักมากๆ

“ไม่ค่ะ คงหายแล้ว”

“ดี พรุ่งนี้จะได้ไปรับน้องได้ถ้าเราไม่หายพี่ไม่ให้ไปแน่นอน” เขาพูดกับฉันแต่ตากับมือก็ยังอยู่ที่ข้อเท้าของฉัน

“พี่เมฆ เมญ่าขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยคะ” ฉันจะต้องถามเขาให้แน่ใจฉันจะได้ทำตัวถูกฉันจะได้รู้ว่าที่เขาทำกับฉันมันหมายความว่าอะไรกันแน่

“อืม ว่ามาสิ” เขาเงยหน้าขึ้นมามองฉันทำให้ฉันสบตากับเขาแต่ก็เป็นฉันที่เป็นฝ่ายหลบสายตาของเขาก่อน

“พี่ทำแบบนี้กับเมญ่าทำไม”ถามออกไปแล้วบางทีฉันก็กลัวกับคำตอบที่จะได้จากเขานะถ้าเขาบอกว่าแค่เล่นๆแล้วไม่ได้คิดอะไรฉันจะทำยังไง

“พี่.......รักเมญ่า”

image


ฮ่าๆๆๆๆ ตอนแรกว่าจะชงให้พรุ่งนี้แต่ไรท์ก็ค้างไม่ต่างจากรีดเลยรีบมาลงให้การตอบรับจากตอนที่แล้วดีมาก

อย่าลืมเป็นกำลังใจให้ไรท์ เมฆาแล้วก็เมญ่าด้วยนะคะ รีดเดอร์ ที่น่ารัก❤️❤️

“ขอบคุณที่คิดตามนะคะ”✌️🙏

“หนึ่งไลค์ หนึ่งเม้น หนึ่งกำลังใจ”☺️✌️

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น