กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

บทที่28.2 จะเข้มแข็งและอดทน

ชื่อตอน : บทที่28.2 จะเข้มแข็งและอดทน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.4k

ความคิดเห็น : 109

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2561 22:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่28.2 จะเข้มแข็งและอดทน
แบบอักษร

วันต่อมา

“เช้านี้รับไข่ลวกกี่ฟองดีคะนายหัว” อารีเอ่ยเย้าผู้เป็นนายที่เดินเข้ามาในห้องอาหาร โดยโอบประคองเมียไว้ไม่ห่างกาย 

“ฟองเดียวพอ เมียให้กินแค่วันละฟอง เชื่อเมีย” ราฟาเอลตอบด้วยรอยยิ้ม 

“ถ้าอย่างนั้นอารีจัดโต๊ะเลยนะคะ” อารียิ้มตอบ ก่อนจะรีบเดินเข้าครัวไป เห็นทีที่นี่คงจะมีนายน้อยมาวิ่งเล่นภายในเร็ววันเป็นแน่ 

“วันนี้ป้าทำข้าวต้มปลาแซลม่อนให้นะคะ” พุดซ้อนยกชามข้าวต้มมาวางให้กับชายหนุ่ม  

“ลงครัวเองทุกวัน เหนื่อยหรือเปล่าครับป้าพุด ความจริงไม่ต้องทำก็ได้นะ อารีก็มีลูกมืออยู่แล้ว” ราฟาเอลเอ่ยถามอย่างห่วงใย เขาเลี้ยงเมียให้อยู่ดีกินดีแล้ว ผู้ที่เปรียบเสมือนญาติผู้ใหญ่ของเมียเขาก็อยากจะดูแลให้ดีเช่นเดียวกัน 

“ไม่เหนื่อยหรอกค่ะ ป้าทำไหว ลูกมือก็มีอย่างที่คุณราฟาเอลบอกนั่นแหละค่ะ ช่วยกันหยิบจับทำกันไปคุยกันไปสนุกดี ให้คนแก่อยู่เฉยๆก็เหงาแย่เลยค่ะ” พุดซ้อนบอกขณะที่กำลังวางชามข้าวต้มอีกชามให้กับหญิงสาว 

“ถ้าไม่ไหวก็พักนะครับ ผมกับหนูนิดเป็นห่วง”  

“ขอบคุณนะคะ” พุดซ้อนส่งยิ้มให้ด้วยความซาบซึ้งใจ 

“แพท…” ขณะที่คุยกันอยู่นั้น เสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้น เรียกสายตาให้ทั้งสามคนหันไปมองยังผู้มาเยือน 

“อาย” ราฟาเอลหันไปเห็นเพื่อนก็เอ่ยเรียกเบาๆ ก่อนจะลุกออกจากโต๊ะแล้วเดินเข้าไปหา 

“แพท…แพทช่วยอายด้วย อายไม่เหลือใครแล้ว แพทช่วยอายด้วยนะแพท ฮึก…” อารียาเข้าไปสวมกอดชายหนุ่มด้วยน้ำตาไหลริน 

“อายเป็นอะไร ใจเย็นๆนะ” ราฟาเอลยกมือขึ้นลูบแผ่นหลังบางเบาๆ 

“ฮึก….” อารียายังไม่ยอมเอ่ยถ้อยคำใด เอาแต่ซบใบหน้าลงที่อกกว้าง และร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างเดียวเท่านั้น 

“ไปคุยกันข้างบนนะ” ราฟาเอ่ยบอก แล้วหยิบกระเป๋าเดินทางของหญิงสาวขึ้นมาถือไว้ 

“หนูนิดทานไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวพี่มา” ราฟาเอลหันไปบอกหญิงสาว ที่ยืนมองเขาหน้าเจือน 

“ค่ะ” ละอองทรายพยักหน้ารับ แล้วมองดูชายหนุ่มเดินโอบประคองเพื่อนสนิทของเขาขึ้นไปด้านบน 

“อย่าคิดมากเลยนะลูก คุณราฟาเอลรักหนูนิด เชื่อใจกันไว้นะคะ” พุดซ้อนเอื้อมือมาแตะแขนหญิงสาวเบาๆ 

“ค่ะ” ละอองทรายตอบพร้อมรอยยิ้มบางๆ ตอนนี้มีแต่คำพูดซ้ำๆของชายหนุ่มดังขึ้นในหัว ให้เชื่อใจเขา ให้อยู่เคียงข้างเขา และเธอจะทำให้ได้ดั่งที่รับปากกับเขาไว้ ถึงแม้ว่าอาจจะดูไม่ง่ายเลยก็ตามทีเมื่อมีบุคคลที่สามเข้ามา ถึงกระนั้นเธอก็จะเข้มแข็งและอดทนเอาไว้

ห้องพักอารียา

“ไม่เป็นไรนะ อย่าคิดมาก ปัญหาเกิดขึ้นแล้วก็ต้องแก้ไขกันไป ยังไงแพทยังอยู่ตรงนี้นะ” ราฟาเอลเอ่ยปลอบเพื่อน หลังจากที่เธอได้เล่าเรื่องราวให้ฟัง ว่าบริษัทจิวเวอร์รี่ที่จีนถูกโกงจนล้มละลาย และคนที่โกงก็คือชายหนุ่มผู้มีชื่อเสียงในเมืองจีนที่เธอกำลังสานความสัมพันธ์ด้วย ซ้ำร้ายไปกว่านั้นชายผู้นั้นยังมีภรรยาอยู่แล้ว เธอจึงถูกตราหน้าว่าเป็นเมียน้อย กลับมาหาพ่อกับแม่ของตนก็โกรธที่ไปทำเรื่องเสื่อมเสียจึงไม่มีใครยอมพูดจาด้วย เธอเลยต้องมาขออยู่ที่นี่เป็นการชั่วคราว 

“ขอบคุณนะแพท แพทยังเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของอายเสมอ” อารียาหันไปสบตาเพื่อนด้วยน้ำตาคลอ 

“ไม่เป็นไร งั้นอายพักผ่อนเถอะนะ หรืออยากทานอะไรหน่อยมั้ย”  

“ไม่ล่ะ อายขออาบน้ำอาบท่าแล้วงีบสักหน่อยดีกว่า หลายวันมานี่นอนหลับไม่ลงเอาเสียเลย”

“โอเคครับ งั้นแพทไปนะ” ราฟาเอลพยักหน้ารับ ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป 

ห้องครัว 

“ทำอะไรกันครับ กลิ่นหอมฉุยเชียว” ราฟาเอลที่เดินมาในห้องครัวเพื่อที่จะตามหาคนตัวเล็กแต่ก็ไม่พบ เห็นเพียงแต่พุดซ้อนกับอารีและกลิ่นอาหารหอมฉุย  

“ป้าทำไก่ตุ๋นโสมให้คุณราฟาเอลค่ะ เมนูบำรุงกำลัง” พุดซ้อนหันมาตอบ ก่อนจะหันกลับไปง่วนกับหม้อตุ๋นไก่ต่อ 

“แล้วนี่ค่ะนายหัว หอยนางรมตัวใหญ่ๆ มีชาวบ้านนั่งเรือมาขายอารีเลยจัดมาให้ เอาไว้ทานมื้อเย็นนะคะ รับรองฟิตปึ๋งปั๋ง” อารีเอ่ยเมื่อถือตระกร้าหอยนางรมตัวใหญ่เข้ามา 

“แหม…สงสัยจะอยากได้นายน้อยมาวิ่งเล่นกันแน่ๆเลย ถึงพากันมาบำรุงผมเสียขนาดนี้”  

“แน่สิคะ เร่งมือนะคะนายหัว อารีอยากเลี้ยงนายน้อยจะแย่”  

“ป้าก็อยากเลี้ยงค่ะ”  

“งั้นคงต้องจัดแฝดแล้วมั้งครับ จะได้ไม่ต้องแย่งกันเลี้ยง”  

“จัดเลยค่า…” อารีพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย 

“ว่าแต่หนูนิดไปไหนล่ะครับ”  

“ออกไปเก็บยอดกระถินที่สวนครัวน่ะค่ะ เห็นว่าจะเอามาเป็นเครื่องเคียงกับหอยนางรม” พุดซ้อนตอบ 

“งั้นเดี๋ยวผมออกไปหาหนูนิดก่อนนะครับ” ราฟาเอลบอก ก่อนจะเดินออกไป 

สวนครัวหลังบ้าน

“ทำอะไรกันเหรอจ๊ะน้องทราย” อารียาที่เดินมาเห็นหญิงสาว กับเด็กหญิงตัวเล็กอีกสองคนกำลังเดินอยู่ในสวนผักเล็กๆก็เข้ามาเอ่ยถาม

“มาเก็บผักไปทำครัวน่ะค่ะ” ละอองทรายหันมาตอบ 

“ที่นี่ปลูกผักสวนครัวทานเองด้วยเหรอ ดีจัง มาคราวที่แล้วไม่ยักสังเกต สงสัยมาอยู่ยาวคราวนี้คงต้องให้แพทพาเที่ยวรอบเกาะให้ทั่วเสียหน่อยแล้ว น้องทรายคงจะไม่ว่าอะไรใช่มั้ยจ๊ะ” อารียาเอ่ยพลางมองไปรอบๆบริเวณด้วยความสนอกสนใจ ก่อนจะหันไปคลี่ยิ้มให้หญิงสาวในคำถามสุดท้าย 

“ทรายไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ” ละอองทรายตอบพลางยิ้มบางๆกลับ 

“แค่นี้พอแล้วล่ะจะเด็กๆ อันนี้ครูทรายให้นะจ๊ะ เอากลับไปทำต้มจืดกินนะ” ละอองทรายเอ่ยบอกเด็กน้อยทั้งสอง ก่อนจะยื่นตระกร้าที่ใส่ยอดตำลึงให้ 

“ขอบคุณค่ะ” เด็กน้อยยกมือไหว้ขอบคุณแล้วรับไป 

“งั้นเข้าข้างในกันเถอะนะคะ” ละอองทรายบอกกับเด็กๆ 

“เดี๋ยวจ้ะน้องทราย ฉันอยากเดินเล่นรอบๆน่ะ น้องทรายไปเดินเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ” อารียาดึงมือหญิงสาวเอาไว้ 

“เอ่อ…”  

“นะน้องทรายนะ” อารียายังคงทำหน้าร้องขอ 

“ก็ได้ค่ะ” ละอองทรายพยักหน้ารับ 

“เด็กๆจ๊ะ ครูทรายฝากเอาตระกร้าผักนี่เข้าไปให้ป้าอารีด้วยนะ เดี๋ยวครูทรายตามไป” ละอองทรายยื่นตระกร้าให้เด็กๆอีกใบ  

“น้องทรายดีจังเลยนะ ดูเข้ากับเด็กๆได้ง่าย” อารียาเอ่ยเมื่อตรงนั้นเหลือแค่ตนกับละอองทรายแค่สองคน 

“ทรายชอบเด็กค่ะ ทรายถึงอยากเป็นครู อยากให้ความรู้ อยากสอนสิ่งดีๆให้พวกแก” ละอองทรายเล่าด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข หากแต่สุขใจมากกว่าที่กำลังนึกถึงว่าเด็กที่เธอจะได้มีโอกาสสอนทุกอย่างให้เป็นครั้งแรก นั่นก็คือลูกของเธอเองและหวังว่าลูกน้อยจะมาอยู่กับเธอในเร็ววัน 

“ไม่เหมือนแพทเลยนะ รายนั้นน่ะไม่ชอบเด็ก ฉันยังจำได้เลยว่าเคยพาแพทไปที่บ้าน แล้วเจอกับหลานฉัน พอเจอร้องโยเยเข้าหน่อยก็ไม่เอาเลยล่ะ แพทยังเคยบอกเลยนะว่าไม่อยากมีลูก และยังบอกอีกนะว่าถ้าคิดจะมีก็เป็นเพราะเหตุผลมีไว้สืบสกุลเท่านั้น”  

“…………” ละอองทรายไม่ได้เอ่ยโต้ตอบอะไรไป เพียงแต่ฟังนิ่งๆเท่านั้น ไม่รู้เลยว่าที่เขาขอนายน้อยอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน มันเพราะเหตุผลนี้เหมือนกันหรือเปล่า 

“จะว่าไปน้องทรายก็เก่งนะ จับแพทเสียอยู่หมัดเชียว”  

“คุณ…”  

“อุ๊ยขอโทษทีจะ ฉันใช้คำผิดไปหน่อย ฉันหมายถึงว่าดูแลแพทดีน่ะ”  

“ค่ะ” ละอองทรายเอ่ยแค่นั้น พลางมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความแปลกใจ ทำไมอารียาในตอนนี้ กับเมื่อครั้งแรกที่เธอพบ ถึงช่างดูแตกต่างกันอย่างบอกไม่ถูก โดยเฉพาะแววตาที่มองมายังเธอนั้น มันช่างดูแปลกๆพิกล 

“อ้อ…แล้วฉันก็ต้องขอโทษทีนะที่คราวนี้จะมาอยู่นานหน่อย ต้องรบกวนน้องทรายด้วยนะจ๊ะ ที่แพทอาจจะต้องมาคอยดูแลฉันบ่อยๆ”  

“ไม่เป็นไรค่ะ คุณอายเป็นเพื่อนพี่ราฟนี่คะ พี่ราฟก็ต้องดูแลอยู่แล้ว”  

“ใช่เพื่อน เพื่อนสนิทที่สำคัญมาก” อารียาได้ฟังคำว่าเพื่อนที่ละอองทรายเอ่ยมาก็เหมือนถูกจี้จุด จึงเอ่ยย้ำออกไปว่าตนเป็นคนสำคัญของเพื่อนสนิทขนาดไหน 

“ก็ต้องสำคัญสิคะ รู้จักกันมาตั้งหลายปี พี่ราฟก็ยังคงตำแหน่งเพื่อนสนิทอยู่เลย” ละอองทรายเริ่มมั่นใจว่าหญิงสาวต้องมีอะไรกับเธออยู่ลึกๆเป็นแน่ ถึงได้คอยพูดจาเชือดเฉือนเธอนัก จนเธอเริ่มจะนึกรำคาญใจจึงเอ่ยเชือดเฉือนกลับไปบ้าง 

“นัง…”  

“หนูนิด” ยังไม่ทันที่อารียาจะเอ่ยอะไรออกมา เสียงของราฟาเอลก็ดังขึ้น พร้อมกับเดินเข้ามาหาคนตัวเล็กที่เขาตั้งใจจะออกมาหา ทว่าภัทรพลโทรมาเสียก่อนจึงหยุดคุยอยู่นานสองนานถึงได้ออกมา 

“ทำไมออกมานานจังเลย” ราฟาเอลหยุดยืนข้างละอองทราย แล้วเอ่ยถามขึ้น 

“หนูนิด…”  

“แพทอย่าไปว่าน้องทรายเลยนะ พอดีอายนอนไม่หลับน่ะ คิดมากจนปวดหัว เลยออกมาเดินเล่น แล้วเจอน้องทราย เลยขอให้น้องทรายเดินเป็นเพื่อน” ยังไม่ทันที่ละอองทรายจะเอ่ยอะไร อารียาก็เอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน 

“งั้นเข้าข้างในกันเถอะนะ แดดเริ่มร้อนแล้ว หนูนิดร้อนมั้ย” ราฟาเอลบอก ก่อนจะหันไปใช้นิ้วเรียวเกลี่ยเม็ดเหงื่อนที่ไรผมให้กับคนตัวเล็ก 

“ร้อนนิดหน่อยคะ”  

“ถ้าอย่างนั้นเข้าบ้านกันเถอะนะ” ราฟาเอลจับมือละอองทรายเอาไว้ ก่อนจะพากันเดินเข้าไปด้านใน โดยมีหญิงสาวอีกคนเดินตามด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยจะสู้ดีเท่าไรนัก...


*****************************************

คุณเพื่อนอายมาแล้วจ้า คราวนี้รู้ยังว่านางร้ายหรือดี แต่ก็นะไม่มีใครว่านางดีอยู่แล้ว5555^^ แต่นางจะเกี่ยวกับเหตุการณ์วุ่นวายก่อนหน้านั้นมั้ย ต้องมาตามลุ้นเอาน๊า

ปล.ช่วงนี้ไรท์ยุ่งๆ อาจมาวันละรอบนะคะ ถ้าวันไหนปั่นทัน2พาร์ท ก็มาสองรอบนะ รักเหมือนเดิมค่า❤❤❤

ปล.2 ฝากอีบุ๊ค เรื่องห้ามใจรัก และหล่อร้ายพ่ายรักด้วยนะคะ (หล่อร้ายพ่ายรัก ไรท์อัพไฟล์แบบ epubเพิ่มให้แล้วนะคะ)



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}