ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 8

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 48.3k

ความคิดเห็น : 109

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2561 20:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 8
แบบอักษร


รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4   นีลนิค ตอนที่ 8

Author :   (ยอนิม)




“เฮ้ย จริงดิ เกิดอะไรขึ้น” นิคถามด้วยความร้อนใจ และเป็นห่วงเพื่อนตัวเองไม่น้อย


“จริงๆไอ้เดย์มันสงสัยเรื่องคนยักยอกเงินในร้านของมันอยู่ ตอนนี้มันกำลังสืบเรื่องนี้อยู่เงียบๆ คิดว่าที่โดนวางเพลิงน่าจะเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย” นีลพูดเสียงเครียด เขายังไม่อยากโทรหาเดย์ตอนนี้ ถึงแม้ว่าจะห่วง เพราะรู้ว่าเพื่อนจะคงยุ่งอยู่แน่ๆ ครั้นจะตีรถไปหาเพื่อนเลยก็ไม่ได้ เนื่องจากพรุ่งนี้เขามีนัดสำคัญจริงๆ แต่ก็ยังดีที่รู้ว่านันกับแม็คจะไปหาเดย์ในตอนเช้ามืดก่อนเลย


“จริงเหรอวะ ทำไมไอ้อิฐไม่เห็นบอกอะไรกูเลย” นิคถามอย่างแปลกใจ


“อิฐเองก็คงจะยังไม่รู้อะไรมากหรอกมั้ง เฮ้อ พรุ่งนี้กูว่าจะเข้าอู่ไปเคลียงานให้เรียบร้อย เพราะเสร็จจากทำธุระกับพี่มึงแล้ว เราจะไปหาไอ้เดย์เลย มึงเตรียมเสื้อผ้าไปเลยนะ จะได้ไม่เสียเวลา” นีลบอกย้ำ นิคเลยเดินไปจัดเตรียมเสื้อผ้า ใส่กระเป๋า พรุ่งนี้เขาจะเอาขึ้นรถไปเลย จะได้ไม่ต้องย้อนกลับมาที่บ้าน เมื่อจัดเตรียมทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองก็ขึ้นไปบนเตียงพร้อมกัน นิคเข้าไปซุกอกของนีลทันที

“กูเพิ่งนึกอะไรได้” อยู่ๆนีลก็พูดขึ้นมา นิคเงยหน้าไปมองคนรัก


“อะไร” นิคถามกลับ


“ตอนมึงไปผับกับพวกไอ้อิฐ ใครใช้ให้มึงไปเต้นสีกับผู้ชายคนอื่น มึงอยากตายใช่มั้ยเตี้ย” นีลพลิกตัวไปขึ้นคร่อมทับนิคเอาไว้ นิคตาโตเล็กน้อย


“มึงรู้ได้ไง” นิคถามกลับ


“ไอ้เดย์มันส่งคลิปมาให้กูดู กูบอกแล้วใช่มั้ยเตี้ย ว่าอย่าแรดให้มากนักน่ะ หืม” นีลบีบคางคนรักไม่แรงมากนัก


“กูไม่ได้แรดสักหน่อย กูเต้นของกูเฉยๆ แล้วเค้ามาเต้นใกล้ๆเอง” นิคลอยหน้าลอยตาตอบ


“อย่าคิดว่ากูจะใจดีทุกเรื่องนะเตี้ย” นีลแกล้งพูดเสียงนิ่ง นิคยิ้มอ้อน ก่อนจะยกแขนขึ้นไปโอบรอบคอของคนรักเอาไว้


“ถ้าไม่อยากให้กูแรด มึงก็มาตามคุมกูสิ” นิคพูดขึ้นยิ้มๆ


“ให้กูเฝ้ามึงตลอด 24 ชั่วโมง โดยไม่ต้องทำงานทำการเลยดีมั้ย แล้วเราก็ไปนั่งขอทานด้วยกัน ไม่ต้องทำงานหาเงินกันละ” นีลแกล้งประชดไปอย่างนั้นเอง นิคย่นจมูกใส่คนรักทันที


“กูไม่ได้หมายถึงแบบนั้นสักหน่อย มึงนี่ชอบกวนตีนจริง” นิคว่าคนรักกลับไปบ้าง นีลยกยิ้มมุมปากนิดๆ


“แต่ยังไงมึงก็มีความผิดเรื่องไปเต้นยั่วคนอื่นอยู่นะเตี้ย” นีลพูดคาดโทษเอาไว้ นิคแกล้งกลอกตาไปมา


“ผัวครับ ถ้าคิดอยากจะเอากูก็เอาเลยเหอะ ไม่ต้องอ้างว่าจะลงโทษกูหรอก กูเคยขัดมึงได้รึไง” นิคถามออกมาตรงๆ ทำให้นีลยกยิ้มที่นิครู้ทันเขา


“เออ ดี จะได้ไม่ต้องพูดเยอะ เจ็บคอ” นีลพูดจบก็ประกบริมฝีปากลงไปทันที โดยที่นิคก็พร้อมรับอารมณ์ของคนรักเต็มที่เหมือนกัน



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



“เอาของขึ้นรถเรียบร้อยแล้วใช่มั้ยเตี้ย” นีลถามขึ้นในช่วงเช้าของวัน เพราะเขามีนัดจะไปเจอกับพี่ชายของนิคในวันนี้


“เอาขึ้นแล้ว” นิคตอบด้วยน้ำเสียงเนือยๆ นีลหันไปมองก็ยิ้มขำ


“เป็นอะไรของมึง ทำท่าเหมือนจะตาย” นีลแกล้งถาม ทั้งๆที่เขารู้อยู่แล้วว่าคนรักเป็นอะไร นิคมองค้อนนีลทันที


“ยังมีหน้ามาถามอีก ใครวะที่สูบพลังชีวิตกูเมื่อคืนน่ะ” นิคโวยใส่คนรักอย่างไม่จริงจังนัก


“ก็มึงบอกเองว่าอยากเอาก็เอา กูก็เอาน่ะสิ” นีลตอบกลับ นิคมองค้อนคนรักอย่างหมั่นไส้


“มึงเลยเอาเต็มที่เลยเนอะ หื่นเอ๊ย” นิคว่าออกมา นีลเดินมาช้อนตัวของนิคขึ้นอุ้ม นิคก็คว้าคอคนรักอย่างตกใจ


“มา เดี๋ยวกูบริการให้” นีลบอกออกมายิ้มๆ ก่อนจะอุ้มนิคไปนั่งบนรถอย่างเบามือ นิคก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พร้อมกับหอมแก้มคนรักเพื่อเป็นรางวัล เมื่อขึ้นรถกันเรียบร้อยแล้ว นีลก็ขับรถพานิคไปยังโรงแรมที่นัดกับนนท์เอาไว้ เมื่อไปถึง นิคก็โทรหานนท์แล้วรู้ว่านนท์กับโทนี่มารออยู่ก่อนแล้วตรงที่นั่งรับแขกหน้าล็อบบี้


“สวัสดีครับพี่นนท์ พี่โทนี่” นิคยกมือไหว้พี่ชายและคนรักของพี่ชายตนเองทันทีเมื่อเจอหน้า ทั้งสองก็ยิ้มให้นิดๆ นิคมองรอบๆด้วยความสนใจ เพราะโรงแรมแห่งนี้เป็นโรงแรมระดับ 5 ดาว


“กินข้าวกันมารึยัง” นนท์ถามขึ้น นิคส่ายหน้าไปมา

“งั้นเดี๋ยวเราไปหาข้าวเช้ากินกันก่อนนะ แล้วค่อยคุยเรื่องงานกันด้วย” นนท์พูดพร้อมกับมองหน้านีล นีลก็พยักหน้ารับ ก่อนที่ทั้งสี่คนจะพากันไปที่ห้องอาหารของโรงแรม


“พี่นนท์ ทำไมสั่งอาหารเยอะจังเลยครับ” นิคถามขึ้น เมื่อเห็นอาหารมากมายตรงหน้า มีทั้งอาหารไทย อาหารจีน อาหารญี่ปุ่น อาหารตะวันตก


“พอดีพี่อยากมาลองชิมอาหารของที่นี่ดูน่ะ ว่ารสชาติเป็นยังไง เพราะเดี๋ยวพี่ต้องจัดงานเลี้ยงให้ลูกค้า พี่อยากให้พวกเราช่วยกันชิมด้วย ว่าถูกปากมั้ย” นนท์พูดขึ้น นิคก็พยักหน้ารับ แล้วก็ลงมือทานไปพร้อมๆกัน นิคลองชิมอาหารทุกอย่าง และชมไม่ขาดปาก


“เป็นไง ชอบอาหารที่นี่มั้ย” นีลถามขึ้นบ้าง นิคก็พยักหน้ารับทันที


“ชอบ อร่อยทุกอย่างเลย” นิคตอบยิ้มๆ


“งั้นนิคว่าถ้าพี่จะเลือกอาหารให้แขกในงาน พี่จะเอาอะไรดี จะทำเป็นโต๊ะจีน หรือว่า บุฟเฟ่ท์ดีล่ะ” นนท์ถามขึ้นมาอีก ส่วนโทนี่ก็เหมือนกำลังจะจดอะไรบางอย่าง


“ให้ผมเลือกเหรอครับ แล้วผมจะเลือกถูกใจแขกของพี่มั้ยล่ะเนี่ย” นิคถามอย่างขำๆ


“ถ้ามึงบอกว่าอร่อย คนอื่นๆเค้าก็คงชอบทั้งนั้นแหละ” นีลบอกออกมาอีกคน


“แต่ผมไม่รู้นี่ครับ ว่าแขกของพี่นนท์คือกลุ่มคนแบบไหน แล้วอีกอย่าง เป็นงานแบบไหนผมยังไม่รู้เลย” นิคพูดกลับไป เพราะเขาไม่รู้จริงๆว่ามันเป็นงานแบบไหนกันแน่


“มันจะเป็นงานแบบไม่ทางการนักหรอก มันจะมีคนทุกวัย พูดง่ายๆว่าเหมือนงานเลี้ยงสังสรรค์ของญาติพี่น้อง เพื่อนฝูงอะไรแบบนั้นน่ะ พี่อยากให้งานออกมาเป็นแนวอบอุ่นและเป็นกันเอง” นนท์พูดออกมาด้วยท่าทีปกติ นิคก็นั่งคิดตามไปด้วย พร้อมกับมองอาหารตรงหน้า


“เป็นคนไทยหรือคนต่างประเทศเหรอครับ” นิคถาม เพราะคิดว่าจะเลือกให้เหมาะกับแขกของพี่ชาย


“คนไทย อาจจะมีต่างชาติบ้าง แต่ไม่เยอะหรอก” นนท์ตอบกลับ นิคนั่งคิด


“แล้ว ทำไมทั้งสามคนจะต้องนั่งลุ้นกับผมขนาดนั้นล่ะครับ” นิคถามอย่างขำๆ เมื่อเห็นว่า นีล นนท์ และโทนี่ ต่างนั่งมองเขาเหมือนรอคำตอบ


“คุณนนท์เค้าอยากให้นิคมีส่วนร่วมในการจัดงานเลี้ยงด้วยน่ะครับ เหมือนได้ช่วยงานเค้าด้วย” โทนี่พูดออกมายิ้มๆ นิคพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะมองอาหารตรงหน้าอีกครั้ง


“ผมว่า เอาเป็นแบบบุพเฟ่ท์รวมทุกชาติเลยดีมั้ยครับ แบ่งเป็นโซนๆไปเลย ผมคิดจากว่า ถ้าผมจัดงานเลี้ยงสังสรรค์รวมเพื่อนๆผมเนี่ย ผมคงจะทำแบบนี้ เพราะแต่ละคนชอบไม่เหมือนกัน ถ้าเราอยากเอาใจทุกคนก็ทำไปหลายๆประเทศเลย” นิคพูดออกมาอย่างยิ้มๆ


“นายว่าไงนีล” นนท์หันไปถามนีลบ้าง นีลยกยิ้มขำเล็กน้อย


“ก็สมเป็นมันดี เอาอย่างที่นิคมันบอกก็ได้” นีลเห็นด้วยกับนิค นนท์หันไปหาโทนี่ แล้วกระซิบคุยกันสองคนอยู่สักพัก


“โอเค เอาตามนั้น เดี๋ยวกินอิ่มแล้วไปดูห้องจัดเลี้ยงกัน” นนท์บอกออกมาอีก พอทุกคนกินอิ่ม ก็พากันไปยังห้องจัดเลี้ยงของทางโรงแรม


//ทำไมพี่นนท์จะต้องมาถามความคิดเห็นของเราสองคนด้วยวะ// นิคพูดกับนีลไม่ดังมากนัก ขณะเดินตามพี่ชายตนเองไป


//ก็เหมือนอย่างที่คุณโทนี่บอก เค้าอยากให้มึงมีส่วนร่วมในการทำงานด้วย อีกอย่าง คงอยากดูว่ามึงมีประสิทธิภาพมากแค่ไหนล่ะมั้ง// นีลบอกกลับด้วยท่าทีปกติ นิคก็พยักหน้ารับโดยไม่ได้คิดอะไร จนมาถึงห้องจัดเลี้ยง ซึ่งมีเจ้าหน้าที่รออยู่


“แขกที่มางานจะมีประมาณ 500 คนได้ คิดว่าห้องนี้โอเคมั้ย” นนท์หันมาถามนิคอีกครั้ง นิคก็พยักหน้ารับ


“ผมว่าห้องนี้โอเคแล้วนะพี่นนท์ นี่ถ้าเราวางโซนอาหารไว้รอบๆแบบนี้นะ ส่วนตรงกลางก็เป็นโต๊ะให้แขกนั่ง” นิคเริ่มมีไอเดียให้พี่ชาย ก็เดินชี้ตรงนั้นตรงนี้ บอกไอเดียตัวเองไปเรื่อยๆ โทนี่ก็จดตามที่นิคบอก จนนนท์ยิ้มออกมาอย่างพอใจ


“ความคิดดีนะ งั้นเดี๋ยวพี่เอาคำแนะนำจากเรามาจัดงานละกันนะ งานนี้พี่ให้เครดิตเราเต็มที่” นนท์พูดยิ้มๆ


“ขอค่าไอเดียด้วยนะพี่นนท์” นิคแบมือตรงหน้านนท์ยิ้มๆ นนท์ก็ตีมือน้องชายเบาๆ


“ไม่ต้องห่วง งานนี้ได้เยอะแน่” นนท์พูดยิ้มๆ


“เตี้ย งั้นเดี๋ยวมึงอยู่กับโทนี่ไปก่อนนะ กูกับพี่มึงจะไปคุยเรื่องรายละเอียดอื่นๆกับทางโรงแรมสักหน่อย” นีลพูดออกมา


“ทำไมมึงจะต้องไปอ่ะ” นิคถามอย่างงงๆ


“ก็บอกแล้วไง ว่ากูรู้จักกับเจ้าของโรงแรม ก็เลยต้องเป็นคนพาพี่มึงไปคุยไง คุณโทนี่ ผมฝากนิคมันหน่อยนะครับ” นีลหันไปฝากฝังกับโทนี่ โทนี่ก็ยิ้มรับ


“เร็วๆนะ เดี๋ยวต้องไปชลฯต่ออีก” นิคกำชับ นีลก็พยักหน้ารับ ก่อนที่นีลกับนนท์จะแยกตามเจ้าหน้าที่ไปอีกทาง ส่วนนิค ก็ออกมานั่งรอที่ล็อบบี้พร้อมกับโทนี่


“นิคชอบสีอะไรเหรอครับ” โทนี่ถามขึ้น ทำให้นิคมองโทนี่อย่างงงๆ


“ทำไมเหรอครับ” นิคถามกลับ


“ผมแค่อยากรู้น่ะครับ ว่านิคกับคุณนนท์ชอบอะไรคล้ายๆกันรึเปล่า” โทนี่บอกกลับ ทำให้นิคยิ้มล้อออกมาทันที


“ผมชอบสีน้ำเงินครับ” นิคตอบกลับไป


“แล้วดอกไม้ล่ะครับ” โทนี่ถามต่อ


“ผมชอบดอกกล้วยไม้ครับ” นิคตอบออกมา โทนี่เลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนที่นิคจะหัวเราะออกมาเบาๆ

“แปลกเหรอครับ” นิคถามกลับ


“ผมน่านิคจะชอบพวกกุหลาบอะไรแบบนั้นน่ะครับ” โทนี่พูดตามที่คิด


“กุหลาบผมก็ชอบนะครับ แต่ผมชอบกล้วยไม้มากกว่า มันมีตั้งหลายสายพันธุ์ มีแบบแปลกๆเยอะด้วย บางพันธุ์ก็หอม ผมเลยชอบน่ะครับ มันให้ความรู้สึกหลากหลายดี” นิคพูดตามที่ตนเองคิดเช่นเดียวกัน โทนี่ก็ยิ้มรับเล็กน้อย


“เหมือนกับที่อยากให้มีอาหารหลากหลายในงานเลี้ยงด้วยใช่มั้ยครับ” โทนี่แซวกลับมา นิคก็ยอมรับอย่างหน้าชื่นตาบาน แล้วโทนี่ก็ถามเรื่องนั้นเรื่องนี้กับนิคไปเรื่อยๆ นิคก็ตอบกลับระหว่างรอนีลกับนนท์ จนเวลาผ่านไปรวมชั่วโมงกว่าๆ นีลกับนนท์ก็เดินออกมา แต่สิ่งที่ทำให้นิคชะงักไปนิด ก็คือ ดอลเดินมาพร้อมกับทั้งสองคนด้วย


“สวัสดีฮะคุณนิค” ดอลทักทายนิคยิ้มๆ ทำให้นิคขมวดคิ้วเข้าหากันทันที


“ครับ” นิคตอบรับกลับไป ก่อนจะมองหน้านีลไปด้วย


“คุณดอลเค้าเป็นเพื่อนกับเจ้าของโรงแรมนี้น่ะ แล้วก็เป็นหุ้นส่วนกันด้วย เลยมาช่วยคุยเรื่องราคาให้” นีลบอกออกมา นิคพยักหน้ารับรู้


“รู้สึกว่าเพื่อนจะเยอะดีนะครับ” นิคพูดกึ่งประชดกลับไป นนท์เลิกคิ้วทันที เพราะไม่รู้ว่านิคกับดอลไม่ถูกกัน


“ฮะ พอดีผมน่าคบน่ะฮะ” ดอลพูดออกมายิ้มๆ ทำให้นิคอยากเบ้ปากใส่ แต่ก็เกรงใจพี่ชายกับโทนี่


“แล้วนี่คุยเสร็จรึยังนีล เมื่อกี้ไอ้เกียร์โทรมา บอกว่าให้ขับรถไปพร้อมกันเลย พวกมันก็จะไปเหมือนกัน” นิคหันไปพูดกับนีล โดยไม่สนใจอะไรดอลอีก


“เสร็จแล้วล่ะ” นีลตอบกลับ


“ถ้ามีอะไรขาดเหลือ หรือต้องการอะไรเพิ่มเติม คุณนีลโทรบอกผมได้เลยนะฮะ ผมยินดีช่วยเสมอ” ดอลพูดด้วยรอยยิ้ม


“ครับ ขอบคุณมากนะครับ ที่ช่วย” นนท์เป็นฝ่ายพูดขึ้นมา ดอลก็หันไปยิ้มรับ ก่อนจะขอตัวแยกไป นิคมาจับแขนนีลเอาไว้ทันที


“ทำไมมึงไม่บอกกูว่าที่นี่เป็นของหมอนั่น” นิคถามนีลเสียงแข็ง


“ไม่ใช่ของเค้าทั้งหมดหรอก เค้าเป็นหุ้นส่วนอยู่ แต่ก็ช่วยดีลราคาถูกลงได้บ้าง” นีลตอบกลับ นิคทำหน้างอเมื่อได้ยิน


“หรือว่าจะเปลี่ยนโรงแรมดี” นนท์พูดขึ้นมาลอยๆ


“ที่นี่ดีแล้ว” นีลพูดขึ้นมาทันที


“นี่งานพี่นนท์นะ มึงจะไปตัดสินใจแทนพี่นนท์ได้ไง พี่นนท์เปลี่ยนโรงแรมเหอะ ผมไม่ชอบหมอนั่น” นิคหันไปอ้อนพี่ชายตนเอง นนท์มองหน้านีลเล็กน้อย


“แต่ เอาที่นี่ก็ได้ พี่คุยตกลงกับเค้าไปแล้วนี่สิ ถ้ายกเลิก คงเสียคำพูดแน่” นนท์บอกออกมา นิคฮึดฮัดเล็กน้อย แต่ก็ไม่อยากออกความคิดเห็นไปมากกว่านี้ เพราะเห็นว่าเป็นงานของพี่ชายตนเอง


“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เดี๋ยวผมขอพานิคมันไปชลบุรีต่อเลยละกันนะ ถ้ามีอะไรเพิ่มเติมก็โทรหาผมละกัน” นีลพูดขึ้น นนท์กับโทนี่ก็พยักหน้ารับ ก่อนจะล่ำลากันอีกเล็กน้อย แล้วแยกกันไป นีลต้องพานิคขับรถไปที่บ้านของเกียร์ เพื่อเดินทางไปพร้อมกัน

“ไม่เอาน่าเตี้ย อย่ามาหงุดหงิดใส่กู กูช่วยพี่มึงนะ” นีลพูดขึ้น เมื่อเห็นคนรักทำหน้างอตลอดทาง


“ก็กูหมั่นไส้หมอนั่นนี่ คงหาทางเข้าหามึงสุดฤทธิ์ มึงเองก็เสือกเปิดช่องให้มันเข้าหาได้แบบนี้อ่ะนะ พูดแล้วหงุดหงิด” นิคบ่นออกมาด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ


“ถึงเค้าจะเข้ามาหายังไง แต่กูไม่สนใจ เค้าก็ทำอะไรไม่ได้รึเปล่าวะ” นีลถามกลับ นิคฮึดฮัดเล็กน้อย


“มึงอย่าไปทำอะไร ที่ดูเหมือนให้ความหวังหมอนั่นเด็ดขาดนะ ไม่งั้นกูเอาตายแน่” นิคชี้หน้าคนรัก


“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า งานนี้ ดับความหวังแน่นอน” นีลพูดออกมาลอยๆ นิคทำหน้างงในคำพูดของคนรัก


“ดับความหวังอะไรวะ” นิคถามกลับด้วยความอยากรู้


“ไว้ก็รู้น่า มึงโทรไปบอกพวกไอ้เกียร์ดิ๊ ว่าไปเจอกันที่โลตัสใกล้ๆบ้านมันดีกว่า จะได้ไม่ต้องวนเข้าไป เราจะได้หาซื้อของใช้ติดไปด้วย” นีลเปลี่ยนเรื่อง และนิคก็ไม่ได้คาดคั้นถามอะไรต่อ เขาโทรนัดแนะกับเพื่อน ตามที่นีลบอกเอาไว้


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


นีลกับนิคไปอยู่ช่วยเดย์ที่ร้านสาขาชลบุรี หลังจากที่โดนวางเพลิง นิคจะอยู่กับเดย์และอิฐตลอด ส่วนนีลจะขับรถกลับไปดูอู่ที่กรุงเทพฯบ้าง เป็นครั้งคราว จนร้านของเดย์ซ่อมแซมและต่อเติมจนเสร็จเรียบร้อย และสามารถวางแผนจับคนร้ายที่วางเพลิงได้แล้วเช่นเดียวกัน

หลังจากนั้นอิฐก็ชวนนีลกับนิคไปเที่ยวอยุธยาด้วยกัน นีลเองก็เหมือนได้หยุดพักหลังจากที่โหมทำงานหนักมาช่วงหนึ่ง นิคเองก็ไม่มีเรื่องให้คิดมากแต่อย่างไร ทั้งสองเที่ยวกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนานอยู่หลายวัน ถึงได้กลับบ้าน


“ขอบใจมึงมากนะไว ที่มาส่ง” นีลพูดกับไว หลังจากที่ไวขับรถมาส่งเขากับนิคที่บ้าน


“ไม่เป็นไรครับเฮีย งั้นผมกลับก่อนนะครับ” ไวตอบกลับ นีลพยักหน้ารับ ก่อนที่ไวจะขับรถออกไป


“เตี้ย มาช่วยกันยกของเข้าบ้านด้วย” นีลเรียกคนรักที่ไปเปิดประตูรั้วเข้าบ้าน และทำท่าจะตรงดิ่งเข้าบ้าน


“กูเมื่อยตัวอ่ะ” นิคเดินย้อนมายกกระเป๋าแล้วโอดครวญกับคนรัก เพราะเขานั่งรถไฟกลับมา เลยรู้สึกเพลียและปวดตัว


“เดี๋ยวอาบน้ำแล้วนอนพักไป ตอนเย็นจะพาไปบ้านม๊ามึง จะเอาของฝากไปให้เค้าใช่มั้ย” นีลถามขึ้น นิคก็พยักหน้ารับ ก่อนที่ทั้งสองคนจะพากันขึ้นไปบนห้องเพื่อนอนพัก

..

..

“ความจริงไม่ต้องซื้อมาฝากก็ได้นะนิค หอบกันขึ้นรถไฟกลับมาเนี่ยนะ” นนท์พูดขึ้น เมื่อนีลพานิคเอาของฝากมาให้ที่บ้านใหญ่ ในช่วงเย็นของวัน หลังจากที่นอนพักผ่อนกันเต็มที่แล้ว


“ก็ช่วยกันหอบนี่แหละครับ” นิคตอบกลับไป


“นิคเค้ามาแล้ว ก็ให้เค้าดูเรื่องอาหารในงานเลี้ยงดีมั้ยครับ” โทนี่พูดกับนนท์ นนท์ก็พยักหน้ารับเมื่อนึกได้ ก่อนจะเปิดไอแพดให้นิคดูบางอย่าง


“อะไรเหรอครับ” นิคถามขึ้นอย่างสงสัย


“ก็งานเลี้ยงที่พี่จะจัดนั่นแหละ พี่อยากถามความคิดเห็นของเราว่ารายการอาหารที่เลือกโอเคมั้ย” นนท์พูดพร้อมกับส่งรายการให้นิคดู นิคก็นั่งดูแล้วเสริมไปด้วย แต่โดยรวมแล้วนิคคิดว่ามันโอเคแล้ว


“เหมือนผมเป็นเจ้าของงานเลยแหะ คึคึ” นิคพูดพร้อมกับขำออกมาเบาๆ


“เราก็เหมือนเจ้าของงานคนหนึ่งนั่นแหละ” นนท์พูดยิ้มๆ นิคทำหน้างง

“ก็เรามีส่วนร่วมซะขนาดนี้ไง” นนท์บอกออกมาอีก นิคก็ยิ้มรับ ก่อนจะนั่งคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปเรื่อย ส่วนใหญ่จะเป็นการถามความคิดเห็นในการจัดงานของนนท์เสียมากกว่า พอได้เวลา นีลก็พานิคกลับบ้าน


“นีล ที่มึงบอกว่าจะมีคนมาสัมภาษณ์น่ะ เค้าจะมาเมื่อไร” นิคถามขึ้นเมื่อนึกได้


“สัมภาษณ์ไปแล้ว” นีลตอบกลับด้วยท่าทีปกติ ทำให้นิคหันมามองนีลทันที


“อ่าว เมื่อไรอ่ะ ทำไมกูไม่เป็นรู้เรื่องเลย” นิคถามอย่างงุนงง


“ตอนที่มึงอยู่ร้านไอ้เดย์ที่ชลฯนั่นแหละ กูกลับมาที่อู่ แล้วเค้าติดต่อขอเข้ามาสัมภาษณ์พอดี”นีลตอบกลับไป นิคทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย


“ไม่เห็นพูดบอกกันบ้าง” นิคพูดเสียงงอแง แต่ก็ไม่ได้จรงจังอะไร


“อยากออกทีวีด้วยเหรอ” นีลถามออกมา


“ก็นิดหนึ่งอ่ะ กูก็เป็นเจ้าของร้านป่ะ แล้วแบบนี้ คนอื่นจะคิดว่ามึงโสดรึเปล่า” นิคพูดไปตามที่คิด


“หึหึ ที่แท้ก็กลัวคนจะคิดว่ากูโสด มึงไม่ต้องห่วงหรอก ใครดูรายการก็จะรู้ว่ากูมีเมียแล้ว” นีลบอกมายิ้มๆ


“แล้วรายการจะออกวันไหนอ่ะ” นิคถามต่อ


“น่าจะอีก 2 อาทิตย์ล่ะมั้ง เดี๋ยวเค้าจะโทรมาบอกอีกที” นีลตอบกลับไป นิคก็พยักหน้ารับ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรในเรื่องนี้ต่อ


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


“เตี้ย เดี๋ยวมึงไปอยู่เป็นเพื่อนไอ้อิฐที่บ้านหน่อยนะ เดย์มันโทรมาบอกกูเมื่อกี้” นีลพูดกับคนรัก ขณะแต่งตัวจะไปทำงาน


“อืม ได้” นิคตอบรับอย่างเต็มใจ เพราะเมื่อวานซืน อาการ PTSD ของอิฐกำเริบเลยทำให้นิคค่อนข้างห่วงอิฐไม่น้อย และไหนจะยังมีเรื่องคนที่เคยเผาร้านของอิฐ หนีการประกันตัว ทำให้ทางอิฐต้องระวังตัวให้มากขึ้น


“มีอะไรก็โทรหากูนะ วันนี้กลับช้าหน่อย แต่ไม่ดึก” นีลพูดออกมาอีกให้คนรักรับรู้ ก่อนจะเดินมาจูบที่หัวของคนรักเบาๆ เพราะนิคยังคงนั่งอยู่บนเตียง

“กูทำแซนวิชไว้ให้แล้วกินรองท้องไปก่อนละกัน” นีลบอกย้ำออกมาอีก นิคก็พยักหน้ารับ ก่อนที่จะลงมาส่งคนรักที่หน้าบ้าน ส่วนตนเองก็กลับขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อเตรียมตัวไปบ้านของอิฐ เมื่อไปถึงก็เลยทำให้รู้ว่า ทำไมวันนี้อิฐไม่ไปร้านกับเดย์


“มึงโดนรุมโทรมมาเหรอวะ” นิคถามขึ้นอย่างขำๆ เมื่อเห็นสภาพของอิฐ


“รุมโทรมบ้านมึงดิ” อิฐว่ากลับมา นิคก็หัวเราะขำเบาๆ ก่อนจะเอานิ้วเกี่ยวคอเสื้อของอิฐขึ้นมา


“ก็มึงดูดิเนี่ย คอมึง มีแต่รอยกัดรอยดูด ถามจริง เมื่อคืนผัวมึงโกรธอะไรรึเปล่าวะ ดูรุนแรงฉิบ” นิคถามขึ้นยิ้มๆ อิฐดีดตัวลุกนั่ง พร้อมกับพยายามเอี้ยวมองไหล่ของตนเอง


“โกรธบ้าอะไรล่ะ ไม่ได้โกรธ ไม่ได้ทะเลาะกันทั้งนั้นแหละ” อิฐตอบเพื่อนกลับมา

“ว่าแต่ มึงกินข้าวมารึยัง” อิฐถามเพื่อเปลี่ยนเรื่อง


“กินแซนวิชมานิดหน่อย ว่าแต่บ้านมึงมีอะไรให้กินบ้างวะ” นิคถามกลับไปบ้าง


“ไม่รู้ แต่เดย์มันบอกว่าทำไว้ให้แล้ว มึงไปกินพร้อมกูเลยก็ได้” อิฐตอบกลับไปเพราะตอนนี้เขาเริ่มหิวแล้วเหมือนกัน ทั้งสองจึงพากันเดินเข้าไปในครัว และนั่งกินข้าวไปพร้อมกัน แล้วก็พากันไปอุ้มน้องกันต์มานั่งเล่นที่บ้าน พอช่วงเที่ยง บอลก็เข้ามาที่บ้านเพื่อเอาของฝากมาให้อิฐ นิคก็นั่งคุยกับบอลและอิฐ พร้อมกับเลี้ยงน้องกันต์ จนบอลขาตัวกลับ พวกเขาจึงนอนดูทีวีไปเรื่อยๆ จนน้องกันต์ตื่น อิฐก็ชวนนิคพาน้องกันต์ไปเล่นที่สวนกลางหมู่บ้าน


“ไหวมั้ยมึง” นิคถามอิฐอย่างขำๆ หลังจากที่พาน้องกันต์มาวิ่งเล่นได้สักพัก นิคก็เห็นว่าอิฐยังคงดูเพลียๆ


“ขาสั่นว่ะ” อิฐตอบกลับพร้อมหัวเราะแห้งๆ


“กูว่ากลับบ้านกันเหอะ มึงจะได้พักด้วย” นิคเสนอขึ้นมา อิฐก็เห็นดีด้วย เขาจึงชวนน้องกันต์กลับ อิฐกับนิคพากันเข็นน้องกันต์กลับบ้าน ซึ่งบ้านบางหลังยังคงปิดเงียบอยู่ เพราะยังไม่กลับจากทำงาน ระหว่างที่เดินกลับใกล้ถึงบ้าน นิคก็ได้ยินเสียงรถยนต์แล่นมาทางด้านหลัง พอจะหันไปมอง รถคันนั้นก็พุ่งมาทางพวกเขาแล้ว


เอี๊ยดด

เสียงเบรกรถดังขึ้น พร้อมกับรถยนต์สี่ประตูมาจอดขวางทางอิฐกับนิค ทำให้ทั้งสองตกใจเป็นอย่างมาก

“เฮ้ย อะไรกันวะ!” อิฐโวยขึ้น เมื่อมีชายสามคนใส่หมวกโม่งคลุมหน้าตาลงมาจากรถแล้วตรงมาฉุดกระชากอิฐ


“ปล่อยเพื่อนกูนะโว้ย” นิคโวยลั่น พร้อมกับตรงเข้ามาช่วยอิฐ กลายเป็นการโกลาหลอยู่ตรงนั้น


“เอาไปทั้งสองคนเลย!” เสียงคนหนึ่งพูดขึ้น เพราะกลัวว่าจะมีคนออกมาเห็น กลายเป็นว่าทั้งอิฐและนิคโดนลากขึ้นไปบนรถ โดยที่น้องกันต์ถูกทิ้งไว้ตรงนั้น

..

..

Tru..Tru…Tru

เสียงมือถือของนีลดังขึ้น แต่เขายังไม่สะดวกรับสาย เพราะกำลังถอดน็อตล้อรถอยู่


“ไอ้บิล รับสายแทนกูหน่อยดิ๊ ดูด้วยใครโทรมา” นีลพูดขึ้น เพราะเขาเอามือถือวางไว้บนโต๊ะเครื่องมือ


“เฮียเดย์โทรมาครับ บอกว่ามีเรื่องด่วน” บิลตะโกนบอก เมื่อรับสายของเดย์ให้แล้ว นีลเลยยอมวางมือ แล้วเดินมารับสาย


“เออว่าไง” นีลรับสายเพื่อนรักที่โทรเข้ามา ก่อนจะนิ่งไปนิด เมื่อได้ยินเรื่องราวจากปากของเดย์



2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น