Waterbee

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.22

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2561 06:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.22
แบบอักษร

ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมามาบนเตียง มองไปรอบๆเป็นห้องที่ไม่คุ้นเคยเลย ฉันลุกจากเตียงเดินไปดูที่หน้าต่างก็เจอทะเล เเต่ที่แปลกคือมันดูสงบไม่มีคนขายของไม่มีนักท่องเที่ยวดูสะอาดสะอ้านผิดหูผิดตา


แกรก...


“ตื่นแล้วหรอ” เค้านั้นเองที่เดินเข้ามา

“.....”

“มาปุกไปทานข้าว” ฉันไม่พูดไม่ตอบอะไรเพียงแค่ยืนมองเค้าแค่นั้น

“โอเค.....พี่รู้ว่าพี่ผิดไม่พูดกับพี่ก็ได้แต่ไปกินข้าวนะครับ” เค้าเดินมาจูงมือฉันให้เดินตามออกไป ออกจากห้องมาก็เพิ่งรู้ว่าที่นี้เป็นบ้านริมทะเลพื้นที่กว้างขวาง ที่นี่ถูกตกแต่งสไตล์ที่เข้ากับทะเลดูสบายหูสบายตา

“ที่นี่เกาะส่วนตัวของพี่เอง” โอ้โห่...รวยไปอีกพ่อคุณ นี่ฉันไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ย จับไปเป็นลูกเขยให้แม่ดีกว่า... (เดี๋ยวๆ มึงงอนเค้าไม่ใช่หรอ)

“ไม่ได้อยากรู้นิ” ฉันทำเป็นไม่สนใจแล้วก็เดินไปตรงระเบียงพอเดินมาก็เห็นสระว่ายน้ำมันติดกับระเบียงเลยอะ เจ๋ง.!! ตื่นนอนมาก็โดดลงสระได้เลยนะสิเนี่ย

“อยากลองเล่นไหม” เค้าเดินมาจากทางด้านหลัง พูดอย่างรู้ทัน “ไม่ลึกมากหรอก ไม่ต้องกลัว” เค้าจำได้ด้วยหรอ ฉันชอบเล่นน้ำชอบว่ายน้ำแต่ฉันว่ายน้ำยังไม่แข็ง ก็พอว่ายได้แต่ถ้าน้ำลึกมากฉันก็กลัว เพราะฉันเคยจมน้ำมาก่อน ตอนนั้นฉันพึ่งเรียนว่ายน้ำมาใหม่ๆก็คิดว่าตัวเองน่าจะว่ายเป็นแล้วแต่พอกระโดดลงสระเท่านั้นและ เป็นลูกหมาตกน้ำเลยจ้าาา ตอนนั้นก็เกือบตายแต่มีเค้านี่แหละมาช่วยฉันไว้ได้ทันชะก่อน

“ไม่มีชุดจะว่ายยังไง” ฉันพูดไปตามความจริงเพราะฉันมาที่นี่กับเค้าโดยไม่ได้ตั้งตัวเสื้อผ้าอะไรก็ไม่มี

“พี่เตรียมไว้ให้หมดแล้วเสื้อผ้าหนูอยู่ในตู้ครับ”



30นาทีต่อมา

ฉันยืนมองตัวเองในกระจกที่ตอนนี้ใส่ชุดบิกินีเรียบร้อย อี่ตาบ้านี่เห็นว่าเราอยู่ที่นี่สองคนใจคอคือเตรียมแต่ชุดโป๊ๆไว้ให้ แผนสูงจริงนะ ในตู้เสื้อผ้ามีเสื้อผ้าชุดกระโปรงมากมายที่ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย จะมาอยู่ถาวรหรือไง ฉันเลือกหยิบเสื้อคลุมใส่ทับไว้นิดหนึ่ง ถึงจะอยู่สองคนแต่มันก็รู้สึกเขินอยู่ดี


ฉันเดินออกมาจากห้องไม่เจอเค้าเลย ดูเงียบผิดปกติด้วย ไปไหนของเค้า แต่ช่างเถอะไม่อยู่ก็ดี ไปเล่นน้ำดีกว่า...

ฉันเล่นน้ำในสระจนฟ้าเริ่มมืด เล่นอยู่คนเดียวจนรู้สึกเบื่อ ขึ้นจากสระ

“ไปไหนของเค้านะ” ตอนเเรกไม่อยู่ก็ดี แต่นี่มันนานเกินไปแล้ว ให้อยู่คนเดียวมันก็น่ากลัวนะ ฉันหยิบเสื้อคลุมมาใส่แล้วก็เดินตามหาเค้า บ้านนี่ก็เล็กเกิน ฉันเดินเข้าห้องนั้นออกห้องนี้ไปเรื่อยๆ จนมาถึงห้องโถงหนึ่งมีทางเดินเข้าไปยาวลึกเข้าไปอีก จนมาถึงมันเป็นเหมือนโถงเดินทางยาวแล้วก็มาเจอเป็นห้องเหมือนห้องทำงานมีชั้นหนังสือเรียงกันอย่างเป็นระเบียบตรงกางมีโต๊ะทำงาน แล้วเค้าก็นั่งอยู่ตรงนั้นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์อย่างตั้งใจ ห้องนี้จะมีประตูเป็นกระจก ฉันสามารถมองเห็นข้างใน เค้าคงไม่ทันสังเกตฉัน ฉันยืนอยู่หน้าประตูนานพอสมควรมองเค้านั่งทำนู่นนี่อย่างตั้งใจเค้าครงงานหยุ้งมาก แล้วก็มีเสียงโทรศัพท์ของเค้าดังขึ้น เค้ากดรับ

“ว่าไง มีไร”

(.......)

“ทำงานอยู่” เค้าคุยโทรศัพท์ไปดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ไป

(........)

“เปล่า....เล่นน้ำอยู่มั้ง” เล่นน้ำหมายถึงฉันหรือเปล่า

(.......)

“ไม่รู้...เค้าไม่ยอมคุยกับกู”

(.......)

“ไม่รู้จะเริ่มยังไง กูทำเค้าไว้เยอะทั้งเรื่องวันก่อนแล้วก็แต่ก่อน แต่กูรักเค้าวะมึง” เค้าพูดอะไรนะ..! รักงั้นหรอเค้าพูดว่ารักฉันหรอ เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินแบบที่เค้ากล้าพูดกับคนอื่น เพราะเค้าพูดต่อหน้าฉันไม่ค่อยอยากจะเชื่อเค้าสักเท่าไหร่แต่พอมาได้ยินแบบนี้แล้ว มันก็รู้สึกดีอะนะ

“เหมือนไอซ์ยังไม่หมั้นใจในตัวกู เหมือนเค้ามีอะไรในใจตลอดเวลา”

(........)

“กูอยากพิสูจน์ การกระทำของกูอาจรุนแรงแต่ที่ทำไปเพราะกูหวง ห่วง กูรักของกูอะ มึง...”

ตุบ!

ตายละฉันเผลอเดินถอยหลังเรวไปหน่อยจนไปชนกับตู้ที่ตั้งอยู่ใกล้ประตูพอดี ทำให้เค้าหันมามอง พอสบตากับเค้าแล้วฉันก็รีบวิ่งหนี เหมือนเค้าจะรู้ตัวแล้วรีบลุกวิ่งตามมา

“ไอซ์..!” เค้าเรียกฉันพร้อมกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามฉันมา ฉันไม่ตอบอะไรรีบวิ่งเข้าห้องพร้อมปิดประตู

“ไอซ์ครับ” เค้าเคาะประตูเรียกที่วิ่งหนีไม่ใส่อะไรนะ ฉันไม่อยากมองหน้าเค้าตอนนี้ มันเขิน•//•

“ไอซ์ออกมาคุยกันหน่อย”

“อย่าหนีพี่แบบนี้ได้มั้ย”

“ไอซ์เป็นอะไรบอกพี่ได้มั้ย” เค้าพูดยาวมา แต่ฉันไม่ตอบอะไรเค้าเลย

แล้วเสียงก็เงียบไป ฉันเอาหูแนบประตูแอบฟังดูมีเสียงอะไรมั้ย แต่ก็เงียบๆมาก เค้าไปไหนแล้วอะ ฉันสงสัยเลยเปิดประตูแง้มดู มองซ้ายไม่เจอ มองจวาปุบ

“ว้าย..!!!”

“หนีพี่ทำมั้ยครับ” เค้าเอามือมาจับประตูรั้งไว้กลัวฉันปิด

“เปล่าสักหน่อย*//*”

“เห็นอยู่ว่าตั้งใจวิ่งหนี” เค้าถามมาหน้าตายติดกวนๆนิดๆ

“กะ...ก็ตกใจพี่มินวิ่งตามมาอะ”

“ถ้าไอซ์ไม่วิ่งพี่ก็ไม่วิ่งตาม” เอ่อจริงด้วย

“ไหนคนแอบฟังพูดมาสิได้ยินอะไรบาง” เค้าทำหน้ากวนๆพร้อมเข้ามากอดฉันจากด้านหลัง

“เปล่าแอบฟังนะ แค่ไม่เห็นเลยเดินตามหาแค่นั้นเอง”

“คิดถึงหรอ แล้วนี้ใส่เเค่เสื้อคลุมมานี่คิดจะอ่อนพี่ไงเรานะ”

“บ้า...เปล่าสักหน่อยเพิ่งขึ้นจากสระ ใครจะไปอ่อยพี่ละ แค่หนูอยู่เฉยพี่ก็รักหนูไม่ใช่หรอ” เค้าหน้าแดงเลยพอได้ยินฉันพูดเเบบนั้น

“^//^” ยิ้มหน้าบานเลยจร้าาา

“รักแบบธรรมดาไม่ได้นะ มันต้องมีเสียง”

“ว้าย...!!”


(โดนอุ้มไปแล้ว)


baby i’m sorry :จากไรท์😢


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น