นิมมานรดี อรรวี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

20. ได้ครบตามสั่งครับเจ้านาย

ชื่อตอน : 20. ได้ครบตามสั่งครับเจ้านาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 287

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2561 16:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
20. ได้ครบตามสั่งครับเจ้านาย
แบบอักษร

​6 ข้อแลกเปลี่ยน


ราเมศรสะสางงานที่อมิร่าแอร์ในช่วงเช้า ก่อนเข้านูรีแอร์ในช่วงบ่าย คามัสรายงานปนรอยยิ้มว่าวันนี้เจนสุดาถามถึงเจ้านายหนุ่มทั้งวัน และไม่ทันหุบยิ้มหญิงสาวก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า

“เจนคิดว่าคุณจะไปพังงาแล้วเสียอีก”

“ผมต้องเคลียร์งานก่อนครับ” ราเมศรบอกกล่าวก่อนรับแฟ้มเอกสารด่วนจากคามัสมาดูอย่างตั้งใจ  

“คุณโรมจะไม่บอกเจนหน่อยหรือคะว่าจะไปกับใคร”

“ใครจะไปไหนหรือคะ” กฤษรีย่างกรายเข้ามาติดๆ เจนสุดาเหยียดเสียงต่อว่าที่เธอไม่ได้เคาะประตูก่อน กฤษรีเถียงว่า ประตูห้องเปิดอยู่     เจนสุดาหน้าเสียเพราะเป็นเรื่องจริง ต้องโทษนายเลขาส่วนตัวนั่นแหละที่ชอบเปิดประตูห้องท่านประธานค้างไว้ทุกครั้งที่เธอเข้ามาหาเขาด้วยเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับงาน

“แล้วอีกอย่าง เกรซกับคุณโรมก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลกันด้วย ใช่ไหมคะโรม” กฤษรีเข้าไปเกาะไหล่คนเคยใกล้กาย พร้อมกรีดปลายนิ้วแตะปลายคางหนา ราเมศรกำลังสนใจเอกสารตรงหน้าจึงนั่งเฉยให้หญิงสาวลูบคลำไป

“แหม ช่างพูดได้เต็มปากนะคะคุณเกรซ ทั้งที่เมื่อเช้าคุณยังมาทำงานสายพร้อมพี่จักรอยู่แท้ๆ ไม่ต้องบอกใครๆ เขาก็รู้กันทั้งบริษัทล่ะค่ะว่ายุ่งอะไรกันจนเช้า”

“คุณเจน”

“ทำใจเถอะนะคะคุณเกรซ คุณโรมเขาคงไม่ลดเกรดตัวเองลงไปขอยืมของเก่าที่ชาวบ้านใช้งานซ้ำหลายมือแล้วมาใช้สอยหรอกค่ะ”

“มันจะมากไปแล้วนะ”

“แล้วหล่อนจะทำไมฉัน”          

ราเมศรตบโต๊ะปัง! มองหน้าสองนางอย่างมุ่งร้าย

“พวกคุณคิดว่ากำลังยืนอยู่ในตลาดสดหรือห้องทำงานของผมครับ ถ้ารู้คำตอบแล้วก็เชิญ” ผายมือไปทางประตู กฤษรีขบฟันขณะที่เจนสุดาปราดเข้าไปผลักร่างคนเกาะไหล่กระเด็นออกจากไปแล้วเกาะไว้แทน

“คุณโรมยังไม่ได้บอกเจนเลยนะคะว่าจะขึ้นเครื่องกี่โมง เจนจะได้เตรียมตัว” ราเมศรลอบถอนใจ แล้วเสียงแว๊ดของกฤษรีก็ดังขึ้นสมใจนึก

“จะไปไหนกันคะโรม”

“ซิติเซน รีสอร์ตหรูบนเกาะยาว ค่าห้องคืนละสามแสนกว่า บอกไปคนอย่างเธอก็ไม่รู้จักหรอกย่ะ”

“ไม่จริง โรมจะพาผู้หญิงคนนี้ไปค้างรีสอร์ตคืนละสามแสนกว่าเลยหรือคะ”

“สองคืนด้วยย่ะ” เจนสุดาเชิดหน้า แล้วยิ้มรับเสียงกรี๊ดของกฤษรี

“พอสักที” คราวนี้เสียงเบาและเครียด “ผมต้องการความสงบ จะเดินออกไปเองหรือต้องพึ่งคนอื่น”  

“คุณโรม” เจนสุดายังสะบัดตัวแง่งอน แต่เสียงอ่อนลงมาก

ราเมศรผุดลุกขึ้นตบโต๊ะอีกปัง !

“กรุณาอย่าก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของผม พวกคุณคงไม่ลืมกระมังว่าผมอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร ผมขอเชิญอีกครั้ง” เขาย้ำเสียงและผายมือ คราวนี้ไม่มีเสียงจากสองสาวเล็ดลอดออกมา จะเหลือก็เพียงสายตาที่ฟาดฟันกันระหว่างเดินออกไปจากห้องเท่านั้น

“ปิดประตู” ราเมศรสั่งเลขาหนุ่มด้วยภาษานิวแกรนด์แล้วนั่งลงเปิดแฟ้มงาน ตั้งหน้าสนใจต่อ แต่ต้องหูกระดิกเมื่อคามัสเอ่ยลอยๆ เสียงระรื่น

“จองรีสอร์ตหรูสองคืนเฉียดล้านเลยหรือครับเจ้านาย หึๆ ผมว่าคนนี้คงไม่ธรรมดา” ไม่ใช่ไม่ธรรมดาเพราะมูลค่าของสถานที่ แต่เป็นตรงที่มันเป็นสถานที่อื่นที่ไม่ใช่เซฟเฮ้าส์ ก็เลขาส่วนตัวอย่างคามัสรู้ดีนี่ว่าเจ้านายไม่นิยมมีเซ็กซ์ในสถานที่เสี่ยงภัย

ราเมศรไม่ได้ละสายตาจากงานตรงหน้า แต่รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปาก  คามัสเห็นแล้วยิ้มกว้างจนเกือบต้องหัวเราะเมื่อเจ้านายทำท่าจะหัวเราะก่อน สองหนุ่มผู้รู้ใจส่ายหน้าให้กันขำๆ ได้ไม่นานอัลเบิร์ทก็ก้าวเข้ามาในห้องพร้อมถุงใบใหญ่ของร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดัง แต่มันน่าสงสัยตรงที่เป็นแบรนด์สตรีนี่สิ

“อะไร” คามัสขมวดคิ้วถาม อัลเบิร์ทฉีกยิ้ม หันไปหาเจ้านาย ตอบคำถามเพื่อนแบบรายงานข่าวด้วยภาษานิวแกรนด์เสียงดังฟังชัด

“บิกินี่สีขาวหนึ่งชุด ลายดอกไม้สีชมพูหนึ่งชุด สีฟ้าน่ารักๆ อีกหนึ่งชุด และยาคุมกำเนิดทั้งสองชนิดอย่างดีที่สุดชนิดละหนึ่งกล่อง ทุกอย่างได้ครบตามสั่งครับเจ้านาย”

ราเมศรโคลงศีรษะหัวเราะหึ ขณะที่สองเลขาผู้รู้ใจหัวเราะก๊าก...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น