กำใจ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 922

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2561 16:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร

"ผมขอร้องนะคุณ แม่ผมไม่สบายผมต้องกลับไปดู" ร่างบางว่าออกมา เพราะเขาต้องกลับไปดูแม่ของเขาจริงๆ

"ฉันจะเชื่อใจนายได้ยังไง ว่านายจะไม่โกหกฉัน" กำพลพูดออกมา

"ฉันไม่ยอมหรอกนะ  ฉันจะให้นายทำงานอย่างอื่นที่บ้านแทนละกัน พอดี เด็กที่บ้านฉันลาพัก 3 เดือน นายจะต้องมาพักที่นี่และทำงานอยู่จนกว่าจะใช้หนี้หมด  " กำพลพูดออกมาหาเรื่องให้ร่างบางอยู่กับเขา

"แต่ผมอยู่ที่นี่ไม่ได้นะคุณ ผมต้องต้องดูแลแม่กับน้อง" ร่างบางพูดออกมา เขาจะอยู่ที่นี่ได้ยังไง ไหนจะต้องทำงานหาค่ารักษาแม่อีก ถ้าจะให้ทำงานใช้หนี้ อาจจะหาเวลามาทำหลังจากเลิกเรียนเท่านั้น แต่จะให้มาอยู่เขาคงทำได้ไม่ ได้

" นั้นมันเรื่องของนาย ไม่เกี่ยวกับฉัน แล้วถ้านายปฏิเสธ ฉันจะคิดว่านายหนีหนี้ฉัน " กำพลพูดขู่ออกมา เพราะอยากรู้ว่าร่างเล็กจะแก้สถานการณ์ยังไง

"คุณ   ไม่เข้าใจคนอื่นบ้างหรือไง ถ้าเป็นคุณ เจอแบบนี้คุณจะทำยังไงล่ะ  อ้อ ผมคงลืมไป ว่าคุณไม่เคยเป็นคนจนสินะ ถึงไม่เข้าใจคนจนๆหาเงินไปวันๆอย่างผม แต่ช่างเถอะ ถึงผมพูดอะไรไปก็คงไม่เข้าถึงหูของคุณหรอก " ร่างเล็กพูดออกมาอย่างน้อยใจอนาคตตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้เลย

"อะ. อะ. งั้นฉันจะให้เงินเดือนนายด้วยละกัน จ่ายล่วงหน้าด้วย โดยจะให้หักหนี้จากเงินเดือนของนายเดือนละ 30 % เงินเดือนเด็กที่บ้านนี้ เดือนละ 3 หมื่น นายจะได้มีเงินไปดูแลแม่กับน้องนายด้วย " ร่างแกร่งพูดมาอย่างให้เหตุผล เมื่อกี้เขาคงเล่นแรงไป จนทำร้ายจิตใจทำให้ร่างเล็กพูดน้อยใจแบบนั้น

"คุณ ..แต่ผมก็มาพักที่นี่ไม่ได้ ผมขอกลับไปพักที่บ้านแล้วหลังจากเลิกเรียนผมค่อยมาทำงานได้หรือเปล่า " ร่างเล็กถามออกมา เพราะถ้าจะให้มาทำงานก็พอได้อยู่ ส่วนเงินเดือนมันก็ดีและมากกว่าที่เขาต้องทำงานทั้งวันและทั้งคืนอยู่แล้ว  แต่ติดตรงที่ต้องมาพักที่นี่ ซึ้งเขาทำไม่ได้เพราะเป็นห่วงแม่กับน้องจริงๆ หากเกิดอะไรขึ้นตอนกลางคืน แม่เขาเป็นอะไร เขาจะทำยังไง

"ฉันช่วยนายได้เท่านี้ ถ้านายไม่ทำก็หาเงินมาใช้ฉันแล้วกัน หรือไม่ก็หาคนมาช่วยนายจ่ายหนี้ละกัน " ร่างแกร่งยื่นคำขาดออกมา ทำเอาร่างบางเริ่มคิดหนัก จนคิดถึงใบหน้าหมอนัท พี่ชายที่คอยให้คำปรึกษาออกมา

"พี่หมอนัทไง ไช่คุณเป็นเพื่อนกับเขานี่ พี่นัทช่วยผมได้แน่ " ไช่หมอนัทเขาลืมไปสนิทเลยว่าร่างแกร่งตรงหน้าเป็นเพื่อนกับหมอนัท เรื่องนี้หมอนัทจะต้องช่วยเขาได้แน่ๆ ร่างบางหวังว่านัทช่วยเขาเรื่องนี้ให้

เมื่อร่างบางว่าจบ กำพลกดโทรศัพท์หาหมอนัทแล้วพูดคุยกันนิดหน่อย ก่อนจะเดินไปพูดใกล้ร่างบาง พร้อมกับเปิดลำโพงให้ร่างเล็กได้ยิน

//หมอนัท : ว่าไง

กำพล.   : อืม เด็กมึงอยู่บ้านกู ติดหนี้กู อยู่ห้าแสน

               บาท กูเลยให้มาทำงานใช้หนี้ที่บ้าน แต่

               เด็กมึงไม่ยอม บอกว่าต้องดูแม่กับน้อง

               เด็กมึงบอกว่ามึงจะช่วยได้

               กูเลยโทรมาหามึง

หมอนัท  : กูขอคุยกับปาล์มได้ไหม ไม่ต้องเปิดลำโพง  //

            กำพลมองหน้าร่างเล็กทันทีก่อนจะปิดลำโพงแล้วส่ง

            โทรศัพท์ให้กับปาล์ม ปาล์มรับมาก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้น

//ปาล์ม.     :  พี่นัทครับ คือผม. ......

    หมอนัท.  : ไง ทำไมถึงไปอยู่บ้านของเพื่อน

                      พี่ล่ะ

    ปาล์ม.     :  พี่นัท. ..... ไลฟ์หลอกปาล์มมาขาย

                     ให้กับเพื่อนของพี่. ปาล์มจะทำไงดี

                      ครับ ปาล์มไม่ได้ขายนะพี่ ปาล์ม

                     ไม่รู้ เรื่องที่ไลฟ์เขาเป็นคนส่ง

                      เด็กมาขายบริการแบบนี้

                       ปาล์มขอโทษนะครับที่ปาล์มไม่

                       ยอมเชื่อพี่ แล้ว ปาล์มเป็นห่วง.   

                      แม่เป็นห่วงน้อง ฮึก. ฮือ.

                       (ร่างบางร้องให้ออก

                      มาอย่างสุดทน เขากลั้นน้ำตาไว้

                      อย่างแข็งแกร่ง แต่พอได้ยินเสียง

                      ของพี่ชายที่สนิท เขากลับกล้า

                       ปล่อยน้ำตาออกมา)

หมอนัท.     : ปาล์ม หยุดร้องให้ก่อน คนมันไม่ดี

                     ก็ปล่อยมันไป  เพื่อนพี่มันเป็นคนดี

                     นะ พี่คุยกับมันแล้ว มันจะมีงานให้

                     ปาล์มช่วย 3 เดือน แต่ปาล์มจะต้อง

                     ย้ายมาอยู่บ้านมัน จนกว่าจะใช้หนี้

                      หมด และถ้าอยู่จนครบ 3 เดือน

                      ปาล์มจะได้เงินเดือน เพิ่มอีก 2 เท่า

                     ของเงินที่ติดหนี้อยู่ ไม่รวมเงิน

                     เดือนที่มันจะต้องจ่ายให้ทุกเดือน

                     งานที่จะต้องทำมันต้องใช้คนที่.  

                      ไว้ใจได้ระดับหนึ่ง และพี่อยากให้

                       เป็น ปาล์มที่ช่วยเพื่อนพี่ ในส่วน

                       งานตรงนี้ เพราะพี่ไม่ไว้ใจใคร 

                      ส่วนเรื่องแม่กับ

                     น้อง พี่จะช่วยดูแลให้ ไม่ต้องห่วง

                     นะ. พี่รู้ว่าปาล์มเป็นคนเก่ง ปาล์ม

                     ทำได้อยู่แล้ว

ปาล์ม.      :    แต่ผม (ร่างบางกำลังจะพูดออกมา

                     แต่ก็โดนหมอนัทพูดดักซะก่อน)

หมอนัท.  :   พี่รู้ แล้วถ้าพี่บอกว่าจะจ่ายหนี้แทน 

                    ปาล์มก็คงไม่ยอมใช่ไหม ในเมื่อ

                     ปาล์มไม่ให้พี่ช่วยเรื่องเงิน    

                    ปาล์มก็ต้องยอมให้พี่ช่วยเรื่องแม่

                     กับปริม โอเครไหม

ปาล์ม.      :  (............) ร่างบางเงียบ

หมอนัท.  : ปาล์ม. ได้ยินพี่หรือเปล่า

ปาล์ม.     :  ก็ได้ครับ ผมจะทำงานนี้ ขอบคุณพี่นัท

                  มากนะครับ

                  และขอบคุณที่เชื่อว่าปาล์มไม่ได้เป็น

                   อย่างนั้น

หมอนัท.  :  เคร. งั้นพี่ขอคุยกับไอ้พลหน่อย

(ร่างบางเดินถือโทรศัพท์ไปให้ ร่างแกร่ง ทันที)

กำพล.  : ไง

หมอนัท : ทุกอย่างเป็นไปตามแผน

กำพล.   : อืม

หมอนัท. : อย่าลืมที่กูบอกนะมึง ถ้ามึงทำปาล์ม

                เสียใจเมื่อไหร่ มึงจะไม่ได้เจอปาล์ม

                 อีก

กำพล.  :  สั่งกูจังนะ. กูว่าเด็กนี่ต่างหาก จะทำ

                ร้ายกู  แค่นี้ 

                ติ้ด

(กำพลพูด   พร้อมกับมองหน้าร่างบางไปด้วย )

" ตกลงจะทำงานนี้ไช่ไหม งั้นเดี๋ยวให้พัตรไปส่งที่บ้าน 

แล้วพรุ่งนี้จะให้พัตรไปรับเตรียมตัวเอาไว้ด้วย " 

ร่างแกร่งว่าออกมา ก่อนจะมองร่างบางไปด้วย

 "ฮะ. พรุ่งนี้ ผมขอเวลาหน่อยได้ไหม " ร่างบางถึงกลับตกใจ ที่ต้องมาอยู่ที่นี่พรุ่งนี้ ไม่คิดจะให้ทำใจบ้างหรือไง คนคนนี้เอาแต่ใจชะมัด

"ไม่ได้ พัตร  ไอ้พัตร พาเด็กนี่ไปส่ง ได้แล้ว " กำพลพูดสั่งลูกน้องก่อนจะเดินออกไปจากห้อง 

"คนอะไรเอาแต่ใจชะมัด. พี่พัตร พี่ทนกับคนแบบนี้ได้ยังไง " ร่างบางมองตามร่างแกร่งที่เดินออกไปพร้อมกับหันไปถามลูกน้องคนสนิทที่เอาแต่ยืนเงียบไม่พูดไม่จา คนอะไรจะนิ่งขนาดนั้น

" นายเขาเป็นแบบนี้แหละ เดี๋ยวปาล์มอยู่ก็จะชินเอง" พัตรพูดแล้วยิ้มให้กับว่าที่นายใหม่ของเขา ที่เขาคิดว่าคงต้องเป็นคนนี้แน่ๆ และต้องเป็นคนอย่างปาล์มด้วยถึงจะเอาเจ้านายของเขาอยู่

"ไปกันเถอะ " พัตรพูดออกมาก่อนจะพาร่างบางไปส่งบ้าน



โปรดติดตามตอนต่อไปนะ

😋อยากอ่านต่อ....อย่าเงียบ.😚

อย่าเป็นคนอ่านที่ไร้เงานะคะ

🌹  ขอสักเม้น เพื่อให้กำลังใจไรท์หน่อยนะคะ   🌹


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น