ธรรมภัทรนาคา สิริภัทรนาคี

นวนิยายรัก by ธรรมภัทรนาคา สิริภัทรนาคี (จิ้มที่ชื่อผู้แต่งเลย) มีหลายเรื่อง หลายคู่ หลายตอน หลายแบบ ชอบตอนไหน แบบไหน เลือกอ่านได้ครับผม #กดติดตามด้วยนะครับ

สอนสวาท ให้น้องชาย (อ่านฟรีเล่นๆ)

ชื่อตอน : สอนสวาท ให้น้องชาย (อ่านฟรีเล่นๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2561 18:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สอนสวาท ให้น้องชาย (อ่านฟรีเล่นๆ)
แบบอักษร

บาส อายุ 23 เพิ่งจบจากรามคำแหงหมาดๆ  ตอนนี้บาส กลับมาอยู่บ้านแม่ที่ต่างจังหวัด ระหว่างที่ยังหางานทำไม่ได้ ช่วงนี้ หลานชายวัยเก้าขวบของบาส ชื่อ  “แซมซั่น ”  ถูกส่งมาอยู่กับเราด้วย แม่บอกว่าลุงรอนกับป้าแพรกำลังทำเรื่องหย่ากัน แม่ไม่อยากให้แซมซั่น อยู่รับรู้เรื่องแบบนั้นของพ่อแม่ จึงรับตัวมาอยู่ด้วยจนกว่าเรื่องจะเรียบร้อย

.. แน่นอนว่าบาส กับหลานต้องนอนห้องเดียวกัน เพราะบ้านเราไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก นี่เป็นครั้งแรกที่บาส ได้พบกับหลานชายคนนี้ แรกเมื่อรู้ว่าจะต้องนอนร่วมห้องกับเขาก็ไม่ชอบใจนัก แต่พอเวลาผ่านไปได้ไม่ถึงอาทิตย์ บาส กับเขา “สนิท” กันมากกว่าที่คิด อาจเป็นเพราะบาส ไม่เคยมีน้อง และเจ้าแซมซั่น ก็เป็นเด็กว่าง่าย และตามใจบาส ทุกอย่างก็เป็นได้

.. เตียงในห้องของบาส เป็นเตียงสองชั้น แน่นอน แซมซั่น นอนชั้นบน ซึ่งก็ต้องเป็นอย่างนั้น เพราะห้าปีที่บาส ไปอยู่กรุงเทพฯ นั้น บาส ทั้งสูงทั้งใหญ่ขึ้นจนน่ากลัวว่า เตียงเก่าที่เคยนอนมาแต่แบเบาะหลังนี้จะรับน้ำหนักไม่ไหว

.. พ่อแม่บาส เข้านอนแต่หัวค่ำ แต่บาส กับแซมซั่น นอนดึก เราเล่นเกมกันก่อนนอนเสมอ เกมที่เขาชอบที่สุดคือเกมล่มเรือ โดยเราสมมุติเอาว่าเตียงชั้นบนเป็นเรือ บาส จับเสาเตียงแล้วเขย่าไปมา เจ้าตัวเล็กหัวเราะชอบใจเสียงดังกับเกมนี้เสมอ

.. ส่วนอีกเกมคือ “ถ้ำลึกลับ” ที่บาส ได้มาจากการออกค่ายสมัยเรียนอยู่ปีสอง บาส จะใช้ผ้าห่มสอดใต้ฟูกของเขา แล้วปล่อยชายลงมาคุมเตียงของบาส จนมิด สมมุติว่าเตียงของบาส เป็นถ้ำลึกลับ หรือเป็นปราสาท เป็นวัง หรือเป็นอะไรก็แล้วจะนึก บาส อยู่ข้างในใช้ไฟฉายส่องบนผ้าห่มเป็นตัวหนังสือให้เขาอ่าน ถ้าเขาอ่านและผสมคำถูก เขาก็ได้เข้ามา โดยจะมีรางวัลเป็นขนม ลูกอมรออยู่ข้างใน

.. บาส มักใส่กางเกงฟุตบอลผ้าร่ม กับเสื้อกล้ามตัวโคร่งนอนเสมอ แน่นอน ไม่ใส่กางเกงใน บาส ไม่ใส่ใจเรื่องชุดนอนของบาส นัก รู้หรอกว่ามันโป๊ แต่ไม่มีอะไรน่าห่วงนี่ครับ เขาเป็นเด็กตัวเล็กๆ เท่านั้น บาส คิดแบบนั้นโดยลืมไปว่า ธรรมชาติของเด็กวัยนี้นั้น อยากรู้อยากเห็นเป็นที่สุด

.. คืนนี้บาส เป็นโจรสลัดร้าย ปีนขึ้นไปบนเรือของแซมซั่น  เจ้าหนูหัวเราะเสียงดังขณะที่บาส คว้าขาของเขา เขาทั้งกรีดทั้งร้องด้วยความสนุก ดิ้นจนตุ๊กตาหลายขนาดของเขากระจุยกระจาย ดิ้นจนกางเกงนอนตัวจ้อยของเขาหลุดติดมือของบาส ออกมา “อย่า อย่า ไม่เอา...” เขากรีดร้องปนเสียงหัวเราะ ดังจนบาส ต้องยกนิ้วแตะริมฝีปากเป็นสัญญาณให้เขาเงียบ แต่ไร้ผล บาส ห่วงว่าเสียงของเจ้าตัวเล็กจะปลุกให้พ่อของบาส ตื่นขึ้นมา พ่อบาส เป็นคนขี้โมโห บาส ไม่อยากให้แซมซั่น โดนตีเหมือนอย่างที่บาส เคยโดนตอนอายุเท่าเขา

.. “แซมซั่น ” บาส เรียกเขาเบาๆ “เข้ามาในถ้ำลึกลับของพี่ดีกว่า คืนนี้ไม่ต้องใช้โค้ดลับหรอก” เขาเบิ่งตาโตกับคำเชื้อเชิญของบาส  ซึ่งเขาไม่เคยได้รับง่ายดายแบบนี้มาก่อน .. เขาคว้าตุ๊กตาหมีตัวเก่ง แล้วไต่บันไดเตียงลงมาโดยไม่ใส่ใจกางเกงนอนของเขา ที่บาส วางเอาไว้ให้

.. เขาผลุบเข้ามาในเตียงของบาส ในสภาพท่อนล่างที่เปล่าเปลือย บาส เห็นก้นกลมๆ ของเขาเต็มตา รวมถึงท่อนเอ็นอันน้อยที่แกว่งไกวอย่างชัดเจนด้วย ขนแม้สักเส้นก็ยังไม่มีให้เห็น และถ้าบาส ตาไม่ฝาด ก่อนที่เขาจะนั่งลงในท่าขัดสมาธิที่ปลายเตียง และบังสายตาบาส จากส่วนกลางลำตัวเขาด้วยเข่า และท่อนขาเรียบลื่นนั้น บาส ว่าบาส เห็นท่อนเอ็นของเขาอยู่ในลักษณะชูชันทีเดียว ส่วนขนาดนั้น ถือว่าไม่เลวทีเดียวเมื่อเทียบกับกับอายุของเขา

.. แม้จะยังเป็นเด็ก แต่หน้าอกและหน้าท้องของเด็กคนนี้แน่นเป็นแผง หัวนมเล็กจ้อยเป็นสีชมพู บาส มองหน้าตาที่เรียวเป็นรูปไข่ ตาโต คิ้วดก ปากสวย เด็กคนนี้ได้มรดกรูปโฉมจากพ่อของเขามาเต็มที่ โตขึ้น เจ้าแซมซั่น ต้องหล่ออย่างหาตัวจับยากทีเดียว

.. นี่เป็นครั้งแรกที่บาส พิจารณาเด็กชายคนนี้อย่างชื่นชม บาส ผ่านผู้ชายมามากมายระหว่างเรียนอยู่ที่รามคำแหง ทั้งผู้ชายมาดแมนกล้ามเป็นมัดๆ แบบนักกีฬา ทั้งผู้ใหญ่รุ่นพ่อ หรืออ้อนแอ้นแบบกระเทยแต่งผู้หญิง บาส ก็เคยเอามาแล้วทั้งนั้น แต่นี่เป็นครั้งแรกที่บาส รู้สึกแบบนี้กับเด็กตัวน้อยๆ แบบนี้ บาส ว่า ส่วนหนึ่งอาจจะเกิดขึ้นจาก การที่ได้เห็นแซมซั่น แอบมองหว่างขาของบาส เสมอถ้ามีโอกาส

.. เช่นวันก่อน ที่โซฟาหน้าทีวี บาส แกล้งนั่งนิ่งๆ ถ่างขาออกกว้าง ทำทีเป็นสนใจหนังสือในมือ แต่ตาบาส จับอยู่ที่กระจกเงาข้างฝา ภาพสะท้อนของแซมซั่น ในกระจกเงาบานนั้น กำลังมองหว่างขาบาส อย่างตั้งอกตั้งใจ นั่นทำให้คืนนี้ บาส อยากจะลองใจแซมซั่น ให้มากกว่านี้

.. บาส ขยับตัวขึ้นไปนั่งพิงหัวเตียง ยกหัวเข่าขึ้นแล้วถ่างขาออก ถ้าแซมซั่น อยากดู เขาก็จะได้เห็นเครื่องเคราของบาส  ผ่านขากางเกงฟุตบอลแบบค่อนข้างชัดเจนทีเดียว ตาของแซมซั่น กวาดไปรอบๆ เหมือนหาอะไรบางอย่าง แต่ครู่เดียวก็มาหยุดอยู่ที่หว่างขาของบาส 

.. บาส ขยับขาให้ถ่างกว้างขึ้น เพื่อตอบสนองสายตาอยากรู้อยากเห็นของเขาอย่างเต็มที่ จนถึงตอนนี้บาส ยังไม่รู้เลยว่า ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

“พี่จะเล่นอะไรล่ะ” เขาถามขึ้นมาดื้อๆ เล่นเอาบาส สะดุ้ง “พี่ว่าเราเล่นอะไรแบบเงียบๆ ดีกว่านะ” บาส พูดขณะมองท่อนเนื้อเล็กๆ ของแซมซั่น ที่โผล่ออกมารำไรเมื่อเขาขยับขา “ก็ได้ครับ” เขาพูดแบบยกให้บาส เป็นคนตัดสินใจเต็มที่ “ลุงรอนเคยพาแซมซั่น ไปตกปลามั้ย” บาส ถามด้วยเสียงที่ชักจะสั่น ด้วยความตื่นเต้นกับเกมชั่วร้ายที่บาส เพิ่งนึกขึ้นได้เดี๋ยวนั้น และความตื่นเต้นที่ว่า มันเกิดขึ้นพร้อมกับท่อนเนื้อในกางเกงฟุตบอลของบาส  ชักจะเกร็งตัวเหยียดตั้งขึ้นมา แซมซั่น พยักหน้า “เคยใช้หนอนตกปลามั้ย” บาส ถามอีก “เคยใช้แต่ไส้เดือน พ่อขุดให้” เขาตอบ สายตาเลื่อนไล้ไปตามท่อนขาที่ดกดำไปด้วยขนของบาส  “เอาล่ะ” บาส พูดพร้อมกับขยับตัวให้ความอึดอัดในกางเกงผ่อนคลายลง “เกมนี้ เรียกว่าเกมปลากินหนอน เล่นง่ายๆ คือแซมซั่น ต้องเป็นปลา แล้วหาหนอนให้พบ” “โอเคครับ” แซมซั่น รับคำง่ายๆ

.. แสงบางๆ จากหลอดไฟกลางห้องที่ลอดผ้าห่มเข้ามาในเตียงของบาส ตอนนี้ บาส เห็นแซมซั่น นั่งนิ่ง เม้มริมฝีปากแน่น บาส คิดว่าเขาคงรู้สึกได้ว่าเกมนี้ไม่เหมือนเกมอื่นๆ เพราะดูเขาเงียบและสงบกว่าที่เคย บาส สิ กลับตื่นเต้น คิดถึงเรื่องร้ายๆ ที่อาจเกิดขึ้นหากบาส ปล่อยให้ “เกม” นี้ดำเนินต่อไป

.. สามัญสำนึกของบาส ตั้งคำถามถึงสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นมากมายหลายอย่าง... “แซมซั่น ต้องทำงี้นะ” บาส พูดขณะดึงผ้าห่มผืนบางอีกผืนขึ้นคลุมขาตัวเองจนถึงเอว ถ่างหัวเข่าทั้งสองออก “แซมซั่น ต้องใช้มือสอดเข้าไปใต้ผ้าห่มนะ สมมุติว่าเป็นปลา แล้วหาหนอนให้พบ ต้องว่ายน้ำให้เหมือนปลาเข้าไปในถ้ำมืดๆ ถ้าเจอหนอนก็ให้จับเอาไว้ทันที เข้าใจมั้ย” “ครับ” แซมซั่น รับคำขณะขยับตัวเข้ามาใกล้

.. บาส รู้สึกได้ถึงการเต้นแรงของหัวใจตัวเอง เลือดฉีดขึ้นหน้าจนร้อนวูบไปหมดตอนที่เห็นมือน้อยๆ ของแซมซั่น ลอดใต้ผ้าห่มเข้าไป มือของแซมซั่น สัมผัสในลักษณะลูบคลำท่อนขาของบาส  ตั้งแต่หัวเข่าเข้าไปหากลางลำตัวเรื่อยๆ จนถึงขอบกางเกงผ้าร่มของบาส  บาส กลั้นหายใจเมื่อมือของแซมซั่น สอดผ่านขากางเกงเข้าไป และแตะส่วนหัวของท่อนเอ็นบาส 

“อา...” บาส คราง แปลกใจที่เขาใช้เวลาน้อยมาก และไม่ลังเลเลยที่จะกำท่อนเนื้อของบาส ไว้ในอุ้งมือ “หนอนใช่ไหมครับ” ญาติตัวน้อยของบาส ถาม “ใช่แล้ว” บาส ตอบอย่างตื่นเต้น “เอาล่ะจับมันไว้แน่นๆ เลย” บาส พูดโดยไม่กลัวสักนิดว่าเขาจะทำให้บาส เจ็บ เขากำท่อนเนื้อของบาส เอาไว้เต็มมือ แล้วขยับมือขึ้นลงช้าๆ อันเป็นการกระทำที่บาส คิดไม่ถึงมาก่อน “อูย...ซีด...แซมซั่น  พี่เสียวจัง” บาส คราง ตอนนี้บาส แน่ใจแล้วว่า เจ้าตัวเล็กคนนี้ “เล่นเป็น” จะเป็นมาจากไหนก็แล้วแต่... ซึ่งนั่นทำให้บาส กล้าพอที่จะเดินหน้าต่อไป “ซีด...เจ้าปลาน้อยมันหิวหรือเปล่าล่ะแซมซั่น ” “หิวครับ” แซมซั่น ตอบขณะมือยังคงบีบและรูดท่อนเนื้อของบาส อยู่ใต้ผ้าห่ม ซึ่งตอนนี้มันแข็งเหมือนหินไปแล้ว

.. แล้วโดยที่บาส ไม่คาดคิด แซมซั่น ใช้มือข้างที่ว่างตวัดชายผ้าห่มออกจากร่างของบาส ไปกองอยู่ข้างๆ ภาพที่เขาเห็นตอนนี้คือท่อนเนื้อขนาดเจ็ดนิ้วของบาส  ผงาดง้ำออกมาจากขอบกางเกง และเต้นหงึกๆ อยู่ในอุ้งมือของเขา... น้ำเมือกใสๆ ปริ่มออกมาเต็มหัว แซมซั่น ส่งเสียงครางด้วยความตื่นเต้น

“หนอนของพี่ตัวใหญ่จังเลยครับ” ตอนนี้ บาส เองเป็นฝ่ายนิ่งแบบไม่รู้จะพูดหรือทำอะไร นอกจากขยับตัวเอนพิงหัวเตียงในท่าที่สบายขึ้น รวมทั้งหลับตาแน่น ปล่อยให้เกมนี้อยู่ในความควบคุมของเจ้าตัวเล็กแต่เพียงผู้เดียว

.. บาส ได้ยินเสียงแซมซั่น หายใจแรงๆ ด้วยความตื่นเต้น ขณะที่มือของเขาเริ่มขยับขึ้นลง เหมือนไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่างของบาส ในทุกจังหวะที่มือน้อยๆ ของแซมซั่น ถอกท่อนเอ็นของบาส  เพียงแค่ไม่กี่ครั้ง บาส ก็ต้องหยุดมือเขาไว้...ก่อนที่บาส จะถึงจุดระเบิด และเมื่อบาส มองไปที่หว่างขาของแซมซั่น  ท่อนเอ็นขนาดสามนิ้วครึ่งของเขาแข็งชี้ชันอยู่ตรงนั้น .. บาส ไม่รู้มาก่อนหรอกว่าท่อนเอ็นของเด็กเก้าขวบสามารถแข็งตัวได้ขนาดนี้ น่าตื่นเต้นเป็นบ้า

“เฮ้ย อะไรน่ะ” บาส พูดล้อๆ ชี้ไปที่หว่างขาของเขา แซมซั่น ก้มลงมองท่อนเอ็นตัวเอง ไม่รู้มาก่อนว่าตัวเองกำลังท่อนเอ็นโด่ “แซมซั่น ก็มีหนอนน้อยของตัวเองเหมือนกันนะ” บาส พูดยิ้มๆ “เหรอครับ” แซมซั่น พูดแค่นั้นแล้วก็หันกลับมาสนใจท่อนเอ็นของบาส ต่อ “ถอดกางเกงได้มั้ยครับ เห็นไม่ชัดเลย” เขาขอดื้อๆ ขณะที่มือยังคงรูดท่อนเอ็นของบาส ช้าๆ “แน่ใจนะ” บาส ถามเพื่อให้แน่ใจว่าเขาโอเคกับสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น “ถ้าพี่ให้แซมซั่น ดู แซมซั่น ต้องไม่บอกใครนะ” “ไม่หรอกครับ” “ก็ได้”

.. บาส บอกพร้อมกับยกก้นขึ้น และใช้สองมือรูดขอบกางเกงฟุตบอลลงไปถึงหัวเข่าในจังหวะเดียว ท่อนเอ็นแข็งปั๋งของบาส ดีดผึงขึ้นมา ผงาดง้ำอยู่ต่อหน้าญาติวัยเก้าขวบของบาส โดยไม่มีอะไรปิดบัง มันเหยียดตัวเต็มความยาวของบาส  ชี้ชันขึ้นฟ้าเป็นมุมฉากกับลำตัว .. บาส อยากอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน เมื่อเห็นสีหน้า โดยเฉพาะตาและปากของเขา ที่เปิดกว้างเหมือนกับท่อนเอ็นของบาส คือสิ่งที่ตื่นเต้นที่สุดที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตของเขา

“โอโห ใหญ่จังครับ” เขาร้องดังจนบาส ต้องจุปากให้เขาเบาเสียง “แซมซั่น ยังอยากเป็นปลาที่กินหนอนอยู่อีกหรือเปล่า” บาส ถาม ขณะที่เอื้อมมือลงไปกำที่ฐานท่อนเอ็น แล้วบีบเบาๆ ก่อนจะดันท่อนเอ็นชี้ไปยังปากของแซมซั่น 

.. ตอนนี้บาส อยากจัดจนกลัวว่ายังไม่ทันที่แซมซั่น จะทำอะไร บาส จะกระฉูดเอาเสียก่อน แซมซั่น พยักหน้าโดยไม่พูดอะไร “แน่ใจนะ” บาส ถามไปงั้นแหละ รู้ดีหรอกว่าเขาอยาก แทนคำตอบ แซมซั่น ขยับตัวและก้มหน้าหาท่อนเอ็นที่ชี้ชันอยู่ตรงหน้า “เอาล่ะ ปลามันกินหนอนโดยการอมเฉยๆ ไม่กัด ใช้แค่ริมฝีปากกับลิ้นเท่านั้น เอาล่ะ ลองดู”

.. ตาของแซมซั่น ยังคงมีแววตื่นเต้นขณะก้มหน้าลงไปดูดท่อนเอ็นบาส  สำหรับบาส แล้ว ภาพทั้งหมดเหมือนกับหนังสโลโมชั่น... แล้วบาส ก็เสียววูบเมื่อหัวท่อนเอ็นของบาส ถูกดูดวูบเข้าไปในปากของแซมซั่น  จ๊วบเดียวถึงเงี่ยง

“อูย...ดีจัง” บาส ครางขณะที่แซมซั่น เริ่มขยับหัวขึ้นลง แก้มใสๆ ของเขาตอบเข้าไปเพราะแรงดูด โดยที่ฟันของเขาไม่กระทบเนื้อบาส เลย “อย่างนั้นแหละแซมซั่น  อูย...เก่งมาก ใช้ลิ้นหน่อย เลียตรงปลายมันน่ะ...อูย...ซีด...อย่างนั้นแหละ”

.. ทันใดนั้นแซมซั่น ก็หยุด เงยหน้าขึ้นมามองบาส  น้ำอยากใสยาวเป็นเส้นเชื่อมระหว่างริมฝีปากล่างของเขากับหัวท่อนเอ็นของบาส  ภาพที่เห็นทำให้บาส เกือบกระฉูดในทันที ถ้าไม่ห่วงว่าแซมซั่น จะตกใจที่อยู่ๆ บาส ก็พ่นเมือกขาวๆ ใส่หน้าเขาล่ะก็

“แซมซั่น ทำถูกมั้ยครับ” เขาถาม ดวงตายังส่อแววตื่นเต้นและสนุกสนาน “แจ๋วเลย” บาส พูดขณะที่มือกระตุกท่อนเอ็นตัวเองช้าๆ แทบไม่เชื่อว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับบาส ตอนนี้คือความจริง “รสชาติมันตลกดีนะครับ” แซมซั่น พูดขณะยกหลังมือขึ้นเช็ดปาก “หนอนมันก็รสชาติแบบนี้แหละ” บาส บอก รู้สึกโง่ๆ พิกล แต่ก็ยังอยากที่จะใช้ภาษาในเกมนี้กับแซมซั่น ต่อ “แล้วแซมซั่น รู้มั้ยว่า บางทีหนอนมันก็อ๊วกได้นะ” แซมซั่น ส่ายหน้า “จริงๆ นะ บางที ถ้าปลาดูดมันนานๆ หนอนก็จะพ่นน้ำเมือกขาวๆ ออกมาเพื่อไม่ให้ปลายุ่งกับมันอีก” “จริงหรือครับ” แซมซั่น ถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ท่อนเอ็นอันน้อยของเขาชี้ชันราบไปกับหน้าท้องเรียบของเขา “จริงสิ” บาส ย้ำ “มันทำงั้นเพื่อไม่ให้ปลากินมันไง” “แล้วของพี่ทำได้หรือเปล่า มันอ๊วกได้หรือเปล่าล่ะ” แซมซั่น ถาม “แน่นอน”

.. บาส พูดขณะรู้สึกว่าน้ำอยากกำลังรวมตัวแน่นอยู่ในถุงอัณฑะ จากนั้นบาส ก็โน้มตัวลงไปจับท่อนเอ็นอันน้อยของแซมซั่น ด้วยมือขวา มันร้อนและแข็งปั๋ง บาส บีบและคลึงเบาๆ ด้วยนิ้วโป้งและนิ้วชี้ รู้สึกถึงอาการกระตุกหงึกของมัน แซมซั่น ไม่พูดอะไรสักคำขณะก้มลงมองหัวท่อนเอ็นตัวเองที่ถูกบาส รูดให้อยู่

“ดีมั้ย” บาส เอ่ยปากถามเพราะอยากรู้ว่าเขามีความสุขแค่ไหน กับการที่บาส ชักว่าวให้เขาอยู่แบบนี้ เขาพยักหน้าแทนคำตอบ .. มือขวาชักว่าวให้แซมซั่น  มือซ้ายชักว่าวให้ตัวเอง ครู่เดียวเท่านั้นบาส ก็รู้สึกตัวว่าไม่รอดแล้ว

“เอาล่ะแซมซั่น  พี่จะนอนลง แซมซั่น อยู่ที่เดิมนะ” บาส บอกขณะนอนตะแคงลงบนเตียง “เอาล่ะ ทีนี้แซมซั่น นอนเอาขามาทางหัวพี่นี่ แบบนี้พี่จะเล่นหนอนน้อยของแซมซั่น ได้ แล้วแซมซั่น ก็ได้ดูหนอนพี่ชัดๆ ไง” แซมซั่น ทำตามที่บาส บอกอย่างว่าง่าย ทำให้เราสองคนนอนตะแคงอยู่ในท่าหกสิบเก้าทันที แม้จะเป็นท่าหกสิบเก้าที่บาส ต้องงอตัวมากกว่าปกติอยู่สักหน่อยก็เถอะ

.. และก่อนที่บาส จะทำอะไรเขาก็คว้าท่อนเอ็นของบาส ใส่ปากอีกครั้ง “อูย...แซมซั่น จ๋า...ดีเหลือเกิน กินหนอนต่อไปอย่างที่พี่สอนนะ ใช้ลิ้นเลียมันด้วย ซีด...เดี๋ยวพี่จะกินหนอนของแซมซั่น มั่ง” ว่าแล้วบาส ก็ดูดท่อนเอ็นเล็กๆ ของแซมซั่น เข้าปาก เป็นท่อนเอ็นเด็กท่อนแรกที่บาส เคยดูด รสชาติของมันเยี่ยมมาก หอมหวานอย่างที่บาส ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

.. บาส เม้มริมฝีปากเพียงเบาๆ ขณะรูดขึ้นลง ไม่นาน แซมซั่น ก็เริ่มกระโยกสะโพกถี่ๆ บาส หยุดขยับ ปล่อยให้เขา “โยกปาก” บาส เอง บาส รู้ว่าเขากำลังถึงจุดสุดยอด ท่อนเขาของเขาเกร็งแน่นขณะท่อนเอ็นอันน้อยกระตุกหงึกรุนแรงสองสามที แซมซั่น ครางเสียงดังขณะที่บาส รับรู้ถึงรสชาติเค็มปะแล่มในปาก น้ำอยากของแซมซั่น แม้จะมีน้อย แต่ก็พุ่งแรง บาส กลืนกินจนหมด รวมทั้งดูดเอาส่วนที่ค้างอยู่ในท่อออกมาจนเกลี้ยงเกลาด้วย

.. ใครจะคิดว่า ในชีวิตนี้บาส จะมีโอกาสได้ดูดท่อนเอ็นเด็กอายุเก้าขวบจนน้ำแตกใส่ปากแบบนี้ พอคิดแบบนี้บาส ก็สุดทนเหมือนกัน บาส กระตุกท่อนเอ็นออกจากปากแซมซั่น ทันที

“อ๊าก...แซมซั่น  เอาละนะ มันจะอ๊วกแล้วนะ” แซมซั่น เงยหน้าขึ้นจากหน้าตักของบาส  ขณะที่บาส แอ่นตัวดันสะโพกลอยสูงขึ้น เท่ากับว่าท่อนเอ็นของบาส ตามใบหน้าของแซมซั่น ขึ้นไปติดๆ “โอย...ออกแล้ว” บาส ร้องเสียงดังขณะน้ำอยากแตกกระจาย

.. แซมซั่น ก้มหน้าลงมาดูให้ชัดโดยไม่รู้ว่าอ๊วกของหนอนตัวนี้จะมีมากและพุ่งแรงแค่ไหน นั่นทำให้น้ำอยากของบาส กระจายใส่หน้าของเขาเต็มที่ “อือ...” บาส ส่งเสียงครางผ่านฟันที่กัดเอาไว้แน่น ขณะที่อาการน้ำแตกอย่างรุนแรงที่สุดในชีวิตเริ่มสงบลง

.. แซมซั่น นั่งตัวตรงอยู่ข้างๆ โดยมีน้ำอยากของบาส เลอะไปทั่วหน้า ทั้งจมูก แก้ม ปาก บางส่วนย้อยเป็นสายอยู่ที่ปลายคาง รวมถึงที่หน้าอกของเขาด้วย .. ภาพเด็กวัยเก้าขวบหน้าตาหล่อเหลาน่ารัก เปลือยร่างกายที่เลอะไปด้วยน้ำอยากจากท่อนเอ็นของบาส ตรงหน้านี้ เป็นภาพที่ทำให้บาส อยากจะกระฉูดอีกหน เขาแลบลิ้นออกมาชิมน้ำอยากของบาส เข้าไปเล็กน้อย ก่อนที่บาส จะเอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูที่พาดพนักเก้าอี้ข้างเตียงมาให้เช็ดทำความสะอาดให้เขา

“รสแปลกๆ นะครับ แต่อร่อยดี” บาส ยิ้มแล้วบอกว่า “ของแซมซั่น ก็อร่อยเหมือนกัน” เราสองคนหัวเราะให้กันอย่างมีความสุข

.. คืนนั้นบาส ชวนให้เขานอนด้วยกับกับบาส  ท่าทีเขาตื่นเต้นมาก และดูเหมือนจะลืมเกมปลากินหนอนของเราไปแทบจะทันที .. ก่อนจะหลับไปในคืนนั้น บาส ได้ตะล่อมถามแซมซั่น จนได้ความว่า การที่เขาดูเหมือน “รู้จัก” เกมปลากินหนอนของเราในคืนนี้ดีพอควรนั้น เป็นเพราะเขาเขาเคยเล่นหนอนน้อยของลุงรอน พ่อของเขามาเสียนักต่อนักแล้ว ผิดแต่เพียงว่าลุงรอนกับแซมซั่น  เรียกชื่อเกมของเขาแตกต่างออกไปเท่านั้น รวมทั้งรู้ด้วยว่า เกมเสียวระหว่างพ่อลูกนี่แหละ ที่ทำให้ป้าแพร แม่ของแซมซั่น ทนไม่ได้ และครอบครัวเล็กๆ ของแซมซั่น กำลังถึงจุดล่มสลายอย่างที่เป็นอยู่

.. แต่ตอนนี้ ดูเหมือนแซมซั่น จะไม่ใส่ใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับครอบครัวเขานัก ตาของเขาหรี่ปรืออย่างเด็กที่กำลังง่วงจัด และกอดก่ายบาส แน่น บาส ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมร่างเปลือยของเรา คืนนี้บาส คงนอนไม่หลับด้วยความตื่นเต้นกับเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น แต่บาส จะปล่อยให้แซมซั่น หลับเต็มที่ จนกว่าจะถึงคืนพรุ่งนี้ ที่บาส จะสอนให้เขารู้ว่า หนอนของบาส นั้น มันหลบลงรูแคบๆ ได้อย่างไร

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น