ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 7

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 68k

ความคิดเห็น : 117

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2561 17:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 7
แบบอักษร

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4   นีลนิค ตอนที่ 7

Author :   (ยอนิม)



หลังจากที่โหมทำรถจนเสร็จเรียบร้อยก็เลยมาถึงช่วงเช้า  เหลือเก็บรายละเอียดอีกนิดหน่อย นีลก็ส่งต่อให้ลูกน้องในอู่ทำต่อ ส่วนเขาก็ขับรถออกจากอู่ เพื่อมาหาคนรักที่ร้านของเดย์ที่ชลบุรี นีลกินกาแฟเพื่อกระตุ้นตัวเองให้ขับมาถึงร้านของเดย์ในช่วง 8 โมงกว่าๆ พอเขาจอดรถ เดย์ก็เดินออกจากร้านมาหานีล

“ไงมึง ยังไม่ได้นอนเลยล่ะสิ” เดย์ทักขึ้น


“เออ กูเร่งเรื่องรถด่วนเมื่อคืนจนเสร็จตอนเช้า นี่ทิ้งงานให้พวกนั้นมันเก็บรายละเอียดให้เรียบร้อย แล้วขับรถตรงมานี่เลย” นีลตอบกลับ ด้วยท่าทีเพลียๆ

“แล้วไอ้เตี้ยมันอยู่ไหน” นีลถามหาคนรักที่มากับเดย์เมื่อคืนนี้


“นอนอยู่ที่ห้องเล็ก ยังไม่ตื่นหรอก ขึ้นไปสิ” เดย์บอกกลับ นีลถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


“กูอยากจะบ้า มีเมียขี้มโน กูล่ะอยากจะขย้ำให้ตาย ห่า ทุกอย่างก็ทำให้มันทั้งนั้นแหละ” นีลบ่นออกมาอย่างหงุดหงิด ส่วนหนึ่งเพราะเขาอดนอนด้วย


“ใจเย็น ไอ้อิฐก็เคยเป็นแบบนี้ ก็มึงอยากปิดมัน มึงก็ต้องยอมรับอารมณ์มันให้ได้” เดย์บอกกลับไป นีลพยักหน้ารับ


“กูไปหามันก่อน ถ้าห้องมึงเละก็อย่าว่าอะไรกูละกัน” นีลพูดทิ้งท้าย ก่อนจะเดินไปยังทางขึ้นห้องพักที่นิคนอนหลับอยู่  นีลขึ้นมาบนห้อง และสามารถเปิดเข้าไปได้อย่างง่ายดาย เนื่องจากนิคไม่ได้ล็อคห้อง นีลเปิดเข้าไปเบาๆ แสงแดดรอดผ่านผ้าม่านเข้ามารำไร แต่ก็ทำให้เห็นภายในห้องได้ โดยไม่ต้องเปิดไฟ ร่างเล็กของนิค นอนขดตัวหลับไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียง นีลจัดการล็อคห้อง แล้วเดินมานั่งที่ขอบเตียง


ทางฝ่ายของนิค เมื่อรู้สึกว่าเตียงยวบลงก็ค่อยๆรู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้นมา แวบแรกที่เห็นว่ามีเงาตะคุ่มนั่งอยู่ข้างๆตนเอง นิคก็สะดุ้งเฮือกพร้อมกับขยับถอยไปอีกด้านด้วยความตกใจ

“เห็นหน้าผัวแล้วตกใจ หมายความว่าไง” นีลถามขึ้น นิคขมวดคิ้วทันทีเมื่อรู้ว่าเป็นนีล อาการตกใจเมื่อสักครูแปรเปลี่ยนเป็นความโล่งใจ และก็น้อยใจในเวลาเดียวกัน


“มึงมาได้ไง” นิคถามเสียงห้วน พร้อมกับลุกนั่งอย่างมึนๆ


“ก็ขับรถมาสิ จะให้กูเดินมารึไง” นีลย้อนกลับ นิคขมวดคิ้วเข้าหากันทันที


“อย่ามากวนตีนได้ป่ะ แล้วมึงจะถ่อขับรถมาถึงนี่ทำไม” นิคถามต่อด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ


“แล้วแรดตัวไหน ทำให้กูต้องถ่อมาถึงที่นี่ล่ะหะ บ้านไม่มีอยู่รึไง ถึงได้ตามเค้ามาถึงนี่น่ะ” นีลว่าออกมาเสียงนิ่ง นิคกัดปากมองคนรักด้วยความขุ่นเคืองในใจ


“บ้านน่ะมีอยู่! แต่ไอ้คนที่อยากให้อยู่ด้วย มันไม่มีไงล่ะ!” นิคพูดออกมาเสียงดัง


“เตี้ย มึงอย่ามางี่เง่าว่ะ กูทำงาน มึงก็รู้ แล้วไอ้ข้อความที่ส่งไปน่ะ มันหมายความว่าอะไร เบื่อเหี้ยอะไร” นีลว่าออกมาอย่างหัวเสีย เขาไม่ได้นอน ก็หงุดหงิดมากพอแล้ว พอมาเจอคนรักงี่เง่าใส่ เขาก็ยิ่งหงุดหงิดมากขึ้น


“ก็มันจริงมั้ยล่ะ ช่วงนี้มึงแม่งไม่สนใจกูเลย แล้วก็ชอบไม่รับโทรศัพท์ด้วย  กูรู้ว่ามึงมีเรื่องปิดบังกูอยู่ใช่มั้ย” นิคเองก็ตะโกนใส่หน้านีลไปด้วยความน้อยใจเช่นเดียวกัน


“กูบอกแล้วไง ว่าช่วงนี้งานยุ่ง กูไม่มีเวลามานั่งเอาใจมึง แล้วเลิกมโนคิดไปเองได้แล้ว” นีลว่าออกมาอีก นิคมองหน้านีลอย่างตัดพ้อ


“กูไม่ได้มโน กูรู้สึกได้ ว่ามึงมีอะไรปิดบังกู แม่ง ทำไมมึงเป็นคนแบบนี้วะนีล ทำไมจะต้องปิดบังกูด้วย” นิคคว้าหมอนมาฟาดใส่คนรักด้วยความโมโห


“เตี้ย! หยุด มึงบ้ารึไง” นีลเอาแขนปัดหมอนที่คนรักฟาดมา


“ถ้าเบื่อกูก็ไปเลย! ไม่ต้องมายุ่งกับกู” นิคโวยออกมาด้วยความอึดอัดใจ เขาเก็บความน้อยใจมาได้สักระยะ พอได้พูดมันก็เลยระเบิดออกมาอย่างคุมไม่อยู่ นีลคว้าข้อมือคนรักเอาไว้ ให้หยุดฟาดหมอน ก่อนที่เขาจะดึงนิคเข้ามาหาตนเองแล้วจับนอนคว่ำ


เพียะ! เพียะ!

“ฮึกก..ไอ้บ้านีล..กูเจ็บนะ” นิคโวยขึ้น พร้อมกับดีดขาไปมา เมื่อนีลฟาดมือลงไปที่ก้นของเขา


“ก็มึงมันดื้อ งี่เง่า พูดไม่รู้เรื่อง” นีลว่าออกมา แล้วตีลงไปอีกครั้ง นิคร้องไห้ออกมาทันที เพราะนีลไม่เคยตีเขาแบบนี้มาก่อน ขาของนิคดีดดิ้นไปมา จนไปโดนโคมไฟข้างเตียงล้มลงพื้นห้อง


ปึงๆๆ เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น


“ไอ้นิค เกิดอะไรขึ้นวะ นิค” เสียงของอิฐดังขึ้น ด้วยความไม่รู้


“ฮึกก..” นิคกำลังสะอื้นอยู่จึงไม่ได้ตอบอะไรเพื่อนกลับไป แล้วเสียงของอิฐก็เงียบไป พร้อมกับเสียงวิ่ง นีลรับรู้ได้ว่า อิฐคงไปบอกเดย์แน่ๆ แต่เขารู้ว่ายังไงเดย์ก็จะไม่เข้ามายุ่งแน่นอน


“หยุดร้อง!”นีลว่าเสียงเข้ม ก่อนจะจับคนรักพลิกนอนหงายลงไป แล้วตัวเองก็ขึ้นไปคร่อมทับ


ปึก ปึก

นิคทุบไปทั่วไหล่ทั่วอกของคนรักด้วยความไม่พอใจ

“ก็มึงตีกูทำไมล่ะ ฮึกก มันเจ็บนะเว้ย” นิคโวยเสียงสะอื้น นีลจึงจับมือของนิครวบขึ้นไปบนเหนือหัว ดวงตาของนิคบวมแดง


“เดี๋ยวจะตีหนักกว่านี้อีก ถ้ามึงยังงี่เง่าน่ะ” นีลว่าออกมาไม่จริงจังนัก เขาพูดขู่ไปอย่างนั้นเอง แค่เห็นคนรักร้องไห้ เขาก็รู้สึกแย่มากพอแล้ว


“ก็ลองตีสิ ฮึกก ถ้ามึงทำกูเจ็บนะ กูจะกลับไปอยู่บ้าน ไม่อยู่กับมึงหรอก” นิคพูดขู่ออกมาบ้าง


“กูไม่ทำมึงเจ็บหรอก มีแต่จะทำให้เสียว” นีลพยายามเปลี่ยนบรรยากาศ


“กูไม่เสียวอะไรกับมึงทั้งนั้นแหละ ปล่อยกู ฮึก” นิคโวยวายออกมาอีก นีลเลยก้มลงไปจูบปิดปากดูดกลืนเสียงโวยวายของคนรักทันที

"อื้อออ" นิคพยายามหันหน้าหนีริมฝีปากร้อนของคนรัก แต่นีลก็ตามประกบจูบได้อยู่ดี ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปกวาดต้อนปลายลิ้นเล็กของนิคอย่างเอาแต่ใจ พร้อมกับดูดเม้มริมฝีปากของนิคและกัดแรงๆ คล้ายจะลงโทษไปในตัว ทำให้นิคเจ็บริมฝีปากไม่น้อย นีลปล่อยมือของนิค เพื่อมาลูบไล้ร่างกายของคนรัก นิคเลยได้โอกาสจิกเส้นผมของนีลขึ้นมา


"เตี้ย! มันเจ็บ" นีลว่าเสียงเข้ม พร้อมกับจับมือของนิคออกจากเส้นผมของตัวเอง


"ก็มึงทำกูเจ็บก่อนนี่!" นิคโวยวายออกมา


"อยากเล่นบทซาดิสต์รึไง เดี๋ยวกูจัดให้" นีลแกล้งขู่ ก่อนจะก้มลงไปซุกไซ้ซอกคอของนิคทันที


"ไม่เอานะนีล ..มึงแม่ง..อื้อออ" นีลกดจูบนิคอีกครั้ง เขาไม่ได้จะรุนแรงอะไรกับคนรักมากมาย แค่อยากแกล้งเท่านั้น เขารู้ว่าตัวเองก็มีส่วนผิด ที่ทำให้คนรักคิดมาก แต่เขายังไม่สามารถพูดอะไรตอนนี้ได้ มือแกร่งของนีลสอดเข้าไปใต้เสื้อของนิคแล้วใช้นิ้วโป้งบดขยี้ตุ่มไตยอดอกของคนรักด้วยความมันเขี้ยว

"อื๊ออ" นิคส่งเสียงออกมาจากลำคอ จากที่ขัดขืนในตอนแรก กลับรู้สึกวาบหวามในเวลาต่อมา นิคเกลียดตัวเองก็ตรงที่ร่างกายมักจะคล้อยตามแรงชักจูงของคนรักได้อย่างง่ายดายนี่แหละ นีลรั้งเสื้อของนิคขึ้นไป จนเห็นยอดอกเล็ก เขาก็ก้มลงไปกัดทันที

"อ๊ะ.." นิคสะดุ้งเฮือก พร้อมกับทุบไหล่คนรัก นีลยกยิ้มแล้วเลียตรงรอยกัดที่ตนเองทำเอาไว้ ทำให้นิครู้สึกสั่นสะท้านไปทั่วร่างกาย ตรงกลางกายของทั้งสองคนก็เสียดสีกันไปมา โดยมีกางเกงกั้นกลางเอาไว้ นีลดูดเม้มยอดอกและไล้เลียสลับไปมาทั้งสองข้าง จนนิคตัวสั่นเพราะความเสียว มือแกร่งของนีลค่อยๆเลื่อนลงไปที่ขอบกางเกง แล้วรั้งกางเกงทั้งนอกและในของนิคออกอย่างชำนาญ จนนิคตัวเปล่าเปลือย

"นิสัยไม่ดี กูโกรธมึงอยู่นะ" นิคโวยวายใส่นีล แต่ร่างกายก็ร้อนรุ่มไปด้วยความต้องการ


"กูก็ง้ออยู่นี่ไง" นีลพูดพร้อมกับลุกมาถอดกางเกงของตัวเองออกจนหมด แล้วลงไปทาบทับนิคเหมือนเดิม นีลบีบเค้นไปทั่วร่างกายของคนรัก พร้อมกับเค้นคลึงกลางกายของนิค จนดิ้นพล่านไปมา

"ไม่มีเจล งั้นคงต้องปล่อยก่อนสักรอบละนะ" นีลพูดกับตัวเอง ก่อนที่เขาจะจับนิคให้ลุกขึ้นมานั่งทาบทับบนตักของเขา

"อยู่นิ่งๆน่าเตี้ย" นีลว่าไม่จริงจังนัก เมื่อนิคดิ้นไปมาอย่างฮึดฮัด


"ก็มึงอ่ะ" นิคส่งเสียงงอแง อีกใจก็อยากจะห้ามไม่ให้คนรักทำ อีกใจก็ต้องการ แต่ไม่ทันที่นิคจะให้คำตอบกับตัวเอง มือแกร่งของนีลก็รวบแท่งร้อนของเขาและแก่นกายของนิคไว้ด้วยกัน พร้อมกับขยับรูดรั้งขึ้นลง

"อ๊ะ..อื๊ออ" นิคส่งเสียงครางออกมา มือก็จิกไปที่ไหล่แกร่งของนีล นีลประกบจูบนิคเป็นระยะ พร้อมกับรูดรั้งกลางกายของเขาทั้งสองคนไปพร้อมกัน


"อืมมมม..ซี๊ดด" นีลส่งเสียงครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน ลมหายใจก็กระเส่า มือของนีลเร่งจังหวะระรัว จนนิคครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ไม่นานนัก นิคก็ปลดปล่อยออกมา นีลเร่งจังหวะมืออีกนิดและปลดปล่อยตามออกมาเช่นเดียวกัน นิคก้มหน้าไปซบกับไหล่แกร่งของคนรักด้วยความเหนื่อยหอบจากการเกร็งตัว


"มึงนิสัยไม่ดี" นิคยังคงว่าคนรักออกมาเหมือนเดิม นีลยกยิ้มนิดๆ ก่อนจะดันตัวนิคให้นอนหงาย แล้วจัดแจงเอาน้ำรักของเขาทั้งสองคนไปป้ายที่ช่องทางรักของนิค และแท่งร้อนของตัวเองทันที


"มึงก็งี่เง่าเหมือนกัน" นีลว่ากลับไปบ้าง แต่ไม่ได้จริงจังอะไร ก่อนที่เขาจะจับแท่งร้อนตนเองไปจ่อตรงปากทางเข้า


"ถ้ากูงี่เง่าแล้วมึงมาเอา..อื๊ออออ" นิคทุบต้นขาคนรักระรัว เมื่อนีลไม่บอกไม่กล่าว สอดแท่งร้อนเข้าไปในช่องทางของนิค โดยที่นิคไม่ทันตั้งตัว


"อะไร ยังเข้าไม่หมดเลย" นีลพูดพร้อมกับยิ้มหื่น เพราะเขาสอดเข้าไปได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น


"เจ็บ" นิคบอกออกมาด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอด


"อย่าเกร็งนักสิ เข้าจะหมดแล้ว" นีลพูดเสียงพร่า พร้อมกับกดสะโพกเข้าไปอีกนิด ช่องทางของนิคก็บีบรัดแท่งร้อนของเขาเอาไว้แน่น นิคจึงต้องพยายามผ่อนคลายตัวเอง จนนีลเข้าไปได้จนสุด


"มึงทำกูเจ็บ มึงนิสัยไม่ดี อ๊ะ.."นิคร้องออกมาในตอนท้าย เมื่อนีลขยับสะโพก


"มึงก็พอกับกูนั่นแหละ ซี๊ดด" นีลครางออกมาด้วยความเสียว เมื่อช่องทางของนิคบีบรัดแท่งร้อนของเขา

"ดื้อนัก อ่าาา" นีลพูดว่า สลับกับครางออกมา ขณะที่สะโพกก็ทำงานระรัว จนร่างกายของนิคสั่นคลอน นีลขยับสะโพกอยู่สักพักก็ถอนแท่งร้อนออกมา จับนิคนอนคว่ำ แล้วยกสะโพกนิคให้ลอยเด่นขึ้น


"อ๊าาา..นีล..อ๊ะ" นิคสะดุ้งเฮือก เมื่อนีลสอดแท่งร้อนเข้าไปอีกครั้ง นิคจำต้องใช้ท่อนแขนยันร่างกายตัวเองเอาไว้ ก่อนที่นีลจะขยับสะโพกอีกครั้ง


เพียะ!

"อ๊ะ..เจ็บนะเว้ย...มึงแม่ง..อื๊ออ" นิคว่าออกมาเสียงสั่น เมื่อนีลตบบั้นท้ายของเขาอย่างมันเขี้ยว


"หมั่นไส้มึงไง..อ่าาา...ชอบมโนไปเอง...ซี๊ดด" นีลว่าไปด้วยครางไปด้วย ช่องทางของนิคบีบรัดแท่งร้อนของเขาจนแทบคลั่ง นิคเองก็เสียวช่องท้องไม่น้อย นีลยังคงโยกสะโพกระรัว พร้อมกับตีบั้นท้ายของนิคไปด้วย นิคก็ส่งเสียงกร่นด่าไปเป็นระยะ


"อึ่ก...นีล..อ๊ะ..อ๊าา..แรง..อึ่ก..ไป" นิคพูดบอกคนรักเสียงกระท่อนกระแท่น เพราะเสียวแทบจะขาดใจ นีลแทบจะไม่ออมแรงเลยสักนิด มีการผ่อนความเร็วลงบ้าง แต่ก็เร่งสะโพกซอยถี่ในเวลาต่อมา จนร่างกายของนิคสั่นกระตุกตลอดเวลา นิคต้องฟุบหน้าไปกับหมอน แล้วปล่อยให้นีลประคองสะโพกของเขาเอาไว้เอง


"ซี๊ดด..อ่าา..." นีลก็ครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน จนนิคเริ่มจะทนไม่ไหว


"นีล..ไม่ไหว....อ๊ะ..อีกนิด..อื๊ออ" นิคร้องบอกนีลเสียงพร่า นีลเองก็เร่งสะโพกเร็วขึ้น เขาใช้ท่อนแขนล็อคเอวของนิคเอาไว้ แล้วซอยสะโพกถี่รัว

"อ๊ะ.อ๊ะ..อื๊ออ..อ๊าา" นิคร้องครางลั่น พร้อมกับตัวกระตุกเกร็ง เมื่อปลดปล่อยน้ำรักออกมา นีลเองก็หายใจหอบกระเส่า เร่งสะโพกไม่หยุด ไม่นานนักก็แตะฝั่งฝันตามนิคไปติดๆ ก่อนจะทาบทับลงบนแผ่นหลังของนิคด้วยความเหนื่อยหอบ นิคเองก็กลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก เพราะคอแห้ง นีลยังไม่ถอดแท่งร้อนออกมา เขายังคงคาไว้อยู่อย่างนั้น พอเริ่มหายเหนื่อย นีลก็เริ่มรอบที่ 2 โดยไม่ฟังเสียงทัดทานจากนิคเลยสักนิดสุดท้ายนิคก็ต้องยอมนีลในรอบที่ 2 อย่างเลี่ยงไม่ได้ พอจบรอบที่ 2 นีลก็พานิคไปล้างตัว แล้วพากันมานอนบนเตียงเหมือนเดิม ยังดีที่เตียงไม่ได้เปื้อนอะไรมากนัก นิคยังคงหน้างออยู่

“มึงเห็นกูเป็นอะไร กูยังโกรธมึงอยู่นะ แล้วมึงก็มาเอากูแบบนี้ได้ไง” นิคว่าออกมาเสียงขุ่น โดยที่นีลก็กอดนิคเอาไว้


“มึงเองก็ชอบ อย่ามาด่ากูนักเลย” นีลพูดดักออกมา นิคทำปากยื่นใส่เล็กน้อย


“กูจะชอบมากกว่านี้ ถ้ามึงทำตอนที่กูอารมณ์ดี” นิคว่าออกมาอีก

“มึงกับกูยังเคลียกันไม่รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำ” นิคพูดต่อด้วยน้ำเสียงแผ่วลง นีลกอดนิคมาแนบอก เขาง่วงมาก เพราะยังไม่ได้นอน แถมยังมาใช้แรงบนเตียงไปอีกสองรอบ


“เลิกคิดมากได้ละ กูรักมึงอยู่คนเดียว มีมึงแค่คนเดียวเนี่ย ถ้ากูเบื่อ กูจะถ่อมาหามึงทั้งๆที่กูยังไม่ได้นอนทำไม กูทำงานหามรุ่งหามค่ำก็เพื่อมึง ทำไมไม่เข้าใจกันบ้างวะ กูเหนื่อยเรื่องงานมากพอแล้ว อย่าให้กูต้องเหนื่อยมาอธิบายกับมึงนักเลย” นีลพูดออกมาเสียงจริงจัง นิคเลยเงียบไปนิด

“เอาไว้ค่อยไปคุยกันต่อที่บ้านนะ ตอนนี้กูไม่ไหวแล้วจริงๆ ขับรถมาหามึงโดยไม่หลับในก่อน ก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว” นีลพูดออกมาเสียงแผ่ว ตอนนี้เขาหลับตาพูดด้วยซ้ำ


“งั้นปล่อยกูสิ กูจะไปหาไอ้อิฐ มึงจะได้นอนพัก” นิคไม่ได้ประชดแต่อย่างไร แต่อยากให้คนรักได้พักผ่อน


“ไม่เอา กูอยากนอนกอดมึง นอนกับกูเนี่ยแหละ” นีลบอกออกมาอีกครั้ง นิคเองก็รู้สึกเพลียเหมือนกัน จึงพยักหน้ารับ ไม่นานนัก นีลก็หลับไปก่อนด้วยความอ่อนเพลีย ส่วนนิคก็หลับตามไปในเวลาไม่นาน

..

..

นีลกับนิคตื่นขึ้นมาในช่วงบ่ายแก่ๆ จึงพากันอาบน้ำและใส่ชุดเดิมเพื่อเดินทางกลับกรุงเทพฯ

“จะกลับเลยเหรอ” นิคถามขึ้น


“เออน่ะสิ นี่กูทิ้งให้พวกนั้นมันเก็บรายละเอียดเล็กๆน้อยๆแล้วส่งรถแทนกู ไม่รู้ว่าจะมีปัญหาอะไรรึเปล่า” นีลบอกออกมา

“กูรู้นะเตี้ย ว่ามึงคิดมาก แต่กูบอกเลยว่ามันไม่มีอะไรจริงๆ” นีลพูดย้ำออกมา นิคก็พยักหน้ารับ ก่อนที่ทั้งสองจะพากันลงจากห้องไปหาเดย์กับอิฐ


“เป็นไงบ้างวะมึง ห่า โดนหมากัดมาเหรอวะ แล้วตามึงก็โคตรบวม” อิฐถามนิคขึ้นมาเมื่อเห็นสภาพของนิค


“เออ หมามันกัดกู” นิคตอบกลับเพื่อนตัวเอง พร้อมกับมองค้อนคนรักที่เมื่อคืนฝากรอยรักให้เขาทั่วทั้งตัว


“เดี๋ยวมึงจะโดนกัดอีกเตี้ย พูดมากนัก ไปรอที่รถเลยไป” นีลหันไปว่าคนรักไม่จริงจังมากนัก นิคก็ยกเท้าเตะขาคนรักอย่างหมั่นไส้


“ป่ะ เดี๋ยวกูไปส่งที่รถ” อิฐพูดพร้อมกับรับกุญแจที่นีลมา แล้วเดินไปพร้อมกับนิค เพราะอิฐอยากจะถามนิคเหมือนกัน

“คุยกันเข้าใจแล้วใช่มั้ยวะ” อิฐถามขึ้น


“ก็ไม่รู้สิ เข้าใจแล้วมั้ง มันบอกว่าให้กลับไปคุยที่บ้าน” นิคตอบกลับ เพราะตนเองก็รู้สึกเหมือนยังคุยกันไม่เคลียเท่าไร


“อ่าว แล้วที่ทะเลาะกันโวยวายนั่น ยังไม่ได้คุยกันอีกเหรอวะ” อิฐถามกลับอย่างข้องใจ


“คุยเหี้ยอะไรล่ะ เอากูอยู่น่ะสิ แม่ง ด่าไปเอาไป กูแม่งก็เสียวไปด่าไปเหมือนกัน” นิคบอกกลับมา อิฐถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


“สัด กูไม่น่าห่วงมึงเล้ยย ให้โดนเอาให้ตาย” อิฐว่าเพื่อนอย่างหมั่นไส้ นิคก็ยิ้มนิดๆ จนนีลเดินออกมา


“เสื้อผ้ามึง เดี๋ยวให้มันซักมาคืนให้” นีลพูดขึ้น อิฐพยักหน้ารับ ก่อนที่ทั้งสองจะลากลับ แล้วขึ้นรถไป


“ถ้าขับไม่ไหวก็เปลี่ยนให้กูขับก็ได้นะ” นิคพูดขึ้น เพราะเห็นว่าคนรักยังคงเพลียอยู่


“อืม แต่ยังไม่กลับเข้าบ้านนะ จะแวะไปเอาเอกสารที่อู่ก่อน มึงโทรบอกไอ้มอสดิ ว่าให้เตรียมรายการส่งรถของวันนี้ไปไว้บนโต๊ะในห้องทำงานด้วย” นีลพูดสั่งออกมาเมื่อนึกได้ นิคก็โทรไปบอกมอสตามที่นีลสั่ง นิคเอนเบาะรถเพื่อนอน นิคนอนมองเสี้ยวหน้าของคนรักนิ่งๆ

“ไม่ต้องมาฟุ้งซ่าน ที่กูเร่งทำงาน ก็เพราะกูต้องใช้เงิน” นีลพูดออกมาเสียงเรียบ เพราะรู้ว่าคนรักยังคงคาใจอยู่


“ใช้เงินทำอะไร” นิคถามกลับไป


“แม่กูต้องใช้ กูเลยรีบหาเงินให้เค้า” นีลตอบกลับ นิคทำหน้างงเล็กน้อย เพราะเท่าที่รู้มา แม่ของนีลก็มีเงินเก็บมากมาย


“ไม่ต้องถามว่าทำไมแม่ถึงมาเอาเงินที่กู เพราะกูไม่รู้ ถ้ามึงอยากรู้ก็ลองไปถามเค้าดู” นีลพูดดักออกมา เพราะรู้ว่านิคจะต้องถามต่อแน่ๆ


“ใครจะไปกล้าถาม แล้วทำไมมึงไม่บอกกูให้เร็วกว่านี้ล่ะ” นิคถามกลับไปอย่างข้องใจ


“กูไม่อยากให้มึงมานั่งคิดนั่งเครียดไปด้วย” นีลบอกออกมาอีก นิคก็พยักหน้ารับรู้


“แต่กูก็อยากให้มึงบอกกูบ้าง กูรู้ว่ามึงทำงาน แต่กูก็ห่วงมึง ที่กูโทรหา เพราะกูห่วง ไม่ได้จะไปงี่เง่าใส่มึงสักหน่อย” นิคว่ากลับเสียงงอนๆ


“เหรอ ไม่ได้งี่เง่าเลยจริงๆน่ะเหรอ” นีลแกล้งถามกลับไป

“แล้วไอ้เรื่องเบื่อน่ะ เลิกคิดไปได้เลย คนอย่างกูถ้าจะเบื่อน่ะ คงไม่มาตามมึงอยู่แบบนี้หรอก เลิกมโนเลิกฟุ้งซ่านได้แล้ว น้ำไม่ออกใช่มั้ย ถึงได้คิดมากน่ะหะ” นีลว่ากลับไปอีก


“ไม่เกี่ยวกับน้ำกูสักหน่อย ก็มึงอ่ะ เหมือนไม่สนใจกูเลย ตอนที่กูเดินออกมาจากอู่ มึงโทรมาแค่ตอนที่กูขึ้นแท็กซี่ แล้วหลังจากนั้นก็ไม่โทรอีก” นิคพูดอย่างน้อยใจ


“ก็เพราะกูรู้ไง ว่ามึงจะไปไหน อยู่กับใคร อีกอย่างกูรู้ดีว่าคนอย่างมึงน่ะ ไม่คิดจะพาตัวเองไปอยู่ในจุดที่อันตรายหรอก จริงมั้ย” นีลถามกลับไป นิคทำปากยื่น แต่ก็พยักหน้ารับ

“น้อยใจได้ โกรธได้ แต่ก็ให้มันมีเหตุผลและความพอดีหน่อย บางทีกูเองก็อยู่ในจุดที่ตามมึงไม่ได้ มึงเข้าใจมั้ยเตี้ย แล้วไม่ใช่ว่ากูจะไม่ห่วงมึง กูห่วงมึงมากกว่าที่มึงคิดอีก แต่สถานการณ์มันทำให้กูแสดงออกให้มึงรู้ไม่ได้ มึงเข้าใจที่พูดมั้ย ยิ่งเวลาทำงานกูยิ่งตั้งใจอยากให้มันออกมาดีที่สุด” นีลพูดออกมาเรื่อยๆ


“แล้วถ้าสมมุติว่ามึงติดต่อกูไม่ได้ แล้วกูก็ไม่ได้อยู่กับไอ้อิฐล่ะ” นิคลองถามด้วยความอยากรู้


“ถ้าแบบนั้น กูทิ้งงานไปตามหามึงแน่นอน ถึงจะเสียงานกูก็ไม่สนแล้วเหมือนกัน แต่ในสถานการณ์ที่เกิดขึ้น คือกูรู้ว่ามึงอยู่กับไอ้อิฐ กูถึงไม่ทิ้งงานยังไงล่ะ” นีลตอบกลับ นิคก็เริ่มเข้าใจคนรักมากขึ้นกว่าเดิมแล้ว


“อืม กูจะพยายามไม่คิดมากละกัน มึงเองก็ดูตัวเองด้วย ว่าอย่าทำอะไรให้กูระแวง หรือคิดไปเอง บางอย่างถ้ามึงไม่บอกกูก็ไม่รู้หรอกนะนีล กูก็จะเอามาคิดมากอยู่แบบนี้เรื่อยๆนี่แหละ” นิคบอกกลับไปบ้าง นีลก็พยักหน้ารับ


“ถ้าเข้าใจแล้วก็นอนพักไปเถอะ ถ้ากูขับไม่ไหวจะเรียกอีกที” นีลพูดตัดบท เพราะรู้ว่านิคเข้าใจที่เขาจะบอกแล้ว นิคพยักหน้ารับ ก่อนจะนอนไปเงียบๆ จนหลับไป นีลหันไปมองคนรักที่ปรับเบาะเอนนอนแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ ที่เขาบอกนิคไป เขาโกหกนิคไปครึ่งหนึ่ง ที่บอกว่าเขาไม่รู้ว่าแม่ของเขาจะเอาเงินไปทำอะไร ซึ่งจริงๆแล้วนีลรู้ดี

..

..

“เตี้ย มึงจะแวะกินข้าวนอกบ้านเลยมั้ย” นีลถามขึ้น เมื่อเข้าไปเอาเอกสารที่อู่รถมาแล้ว และกำลังจะกลับบ้าน


“มึงอยากกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนมั้ยอ่ะ” นิคถามกลับ เพราะนีลยังอยู่ในชุดของเมื่อวาน


“กูไม่ซีเรียสเรื่องนี้หรอกน่า” นีลบอกออกมา


“งั้นแวะร้านอาหารได้มั้ย กูอยากกินปลานึ่งมะนาว” นิคบอกกลับ นีลพยักหน้ารับด้วยความที่อยากจะเอาใจนิคด้วย นีลเลือกร้านที่อยู่ไม่ไกลจากอู่ของเขามากนัก ตอนนี้อยู่ในช่วง 6 โมงเย็นกว่าๆ ก็มีคนแวะมาทานข้าวเย็นที่ร้านอาหารแห่งนี้กันเยอะพอสมควร นิคกับนีลเข้าไปในร้าน ก็หาโต๊ะนั่งที่ไม่ค่อยวุ่นวายนัก พร้อมกับสั่งอาหารที่อยากจะกินไป  นีลให้นิคสั่งอาหารได้ตามใจ ระหว่างที่นั่งรออาหาร นิคก็ลุกไปนั่งข้างๆนีล


“อะไร” นีลถามกลับ


“อยากนั่งข้างมึง” นิคตอบกลับไป นีลก็ยกยิ้มขำเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร นิคเอาหัวไปเอนซบไหล่ของนีลอย่างอ้อนๆ โดยไม่สนสายตาของใครทั้งนั้น

“กูไม่ชอบที่เราทะเลาะกันเลยว่ะ” นิคพูดขึ้นลอยๆ


“มึงก็อย่าฟุ้งซ่านให้มากนักสิ” นีลว่าออกมาอย่างขำๆ นิคเลยก้มไปกัดไหล่ของคนรักอย่างหมั่นไส้


“อ่าว คุณนีล สวัสดีค่ะ” เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น ซึ่งนิครู้สึกคุ้นเสียงอยู่ไม่น้อย


“สวัสดีครับคุณเกด มากับใครครับเนี่ย” นีลทักกลับไป


“มากับเพื่อนน่ะค่ะ นั่งอยู่โซนนอก แล้วนี่...ใช่คุณนิคมั้ยคะ” หญิงสาวถามขึ้นเมื่อหันมาเห็นนิค นิคงงเล็กน้อย เพราะเขาไม่รู้ว่าหญิงสาวรู้จักเขาได้ไง


“ครับ” นีลตอบสั้นๆ แล้วมองหน้าหญิงสาวอย่างสื่อความหมาย หญิงสาวก็ยิ้มรับอย่างเข้าใจ


“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณนิค” หญิงสาวพูดด้วยรอยยิ้ม


“เอ่อ..ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ” นิคก็ตอบรับไปอย่างงงๆ


“เกดขอตัวก่อนดีกว่าค่ะ เชิญคุณนีลคุณนิคตามสบายเลยนะคะ อ่อ คุณนีลคะ ถ้าพร้อมวันไหนแจ้งเข้ามาได้เลยนะคะ” เกดพูดส่งท้ายยิ้มๆ นีลก็พยักหน้ารับ ก่อนที่หญิงสาวจะเดินแยกไป นิคก็หันไปมองหน้าคนรักทันที


“คนเมื่อกี้ใครวะ รู้จักกูได้ไง” นิคถามอย่างสงสัย


“คุณเกด เค้าทำรายการทีวีอยู่ เป็นรายการที่สัมภาษณ์ผู้ประกอบการต่างๆน่ะ พอดีเค้าโทรมาติดต่ออยากจะสัมภาษณ์และถ่ายทำการทำงานในอู่ของเราน่ะ” นีลตอบกลับด้วยท่าทีปกติ


“รายการอะไรวะ” นิคถามต่อ


“รายการ Just do it” นีลตอบกลับมา นิคพยักหน้ารับ เพราะเคยได้ยินรายการนี้อยู่ แต่ไม่เคยดูแบบจริงจัง


“เค้าจะมาสัมภาษณ์มึงคนเดียวเหรอ” นิคถามออกมาอีก


“กูยังไม่ตอบตกลง กูบอกเค้าไปว่ากูยังไม่พร้อม” นีลตอบด้วยน้ำเสียงปกติ นิคก็พยักหน้ารับ


“แต่ถ้าได้ออกทีวีก็ดีนะมึง อู่ของเราจะได้ดังๆ” นิคพูดออกมายิ้มๆ เมื่อนึกถึงผลที่จะตามมา


“เอาไว้ก่อน ถ้ากูพร้อม กูบอกมึงแน่” นีลพูดยิ้มๆ นิคก็พยักหน้ารับ แล้วก็ไม่ติดใจจะถามอะไรต่อ พอดีอาหารของเขาสองคนมาเสริฟ ก็ลงมือกินไปด้วยกัน


Tru…Tru…Tru

เสียงมือถือของนีลดังขึ้น นิคแอบเหลือบมองก็เห็นว่าเป็นเบอร์พี่ชายตนเองที่โทรเข้ามาหานีล นีลหยิบมาดูแล้วกดรับสาย


“ว่าไง.....พรุ่งนี้เหรอ....อืม...ได้....อยู่ด้วยกันนี่ไง” นีลพูดพร้อมกับมองมาที่นิค นิคก็มองนีลกลับไปอย่างงงๆ

“โอเค จะพาไปด้วยละกัน ....ได้...ไว้เจอกัน” นีลพูดสายกับนิคเสร็จก็วางสายไป


“พี่นนท์โทรมาทำไมเหรอ” นิคถามขึ้น


“พอดีพี่มึงจะให้กูไปช่วยดูสถานที่จัดงานเลี้ยงให้ลูกค้าน่ะ พอดีเป็นโรงแรมของคนรู้จัก กูก็เลยจะไปช่วยดีลให้ แล้วพี่มึงก็ให้ชวนมึงไปด้วย จะได้กินข้าวกลางวันด้วยกัน” นีลตอบออกมา นิคก็พยักหน้ารับ


“โอเค” นิคตอบรับ แล้วนั่งกินข้าวกันต่อจนอิ่ม จึงได้เรียกคิดเงินแล้วพากันกลับบ้าน เมื่อกลับมาถึงบ้าน ทั้งสองก็นอนเล่นอยู่ด้วยกันเหมือนปกติ จนนันโทรเข้ามาหานีล นีลก็กดรับสาย


“ว่าไงไอ้นัน...หืม...จริงเหรอวะ เมื่อไร...เหี้ยเอ๊ย” เสียงตกใจของนีล ทำให้นิคมองหน้าคนรักด้วยความอยากรู้


“พรุ่งนี้กูมีนัดตอนสายๆ มึงจะไปก่อนใช่มั้ย งั้นเดี๋ยวกูตามไปช่วงเย็นๆหน่อย ฝากมึงช่วยมันด้วยละกัน” นีลพูดสายกับนันสักพักแล้ววางสายไปทันที


“มีอะไร” นิคถามด้วยความร้อนใจ เพราะสีหน้าของนีลไม่ดีเท่าไรนัก


“ร้านไอ้เดย์โดนวางเพลิง” 



2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ขอโทษที่หายไปนานนะคะ 

ติดงานหนังสือ พอจบงานก็ป่วยต่อเลย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น