Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

บทที่ 18 หน้าที่ของคนโปรด (จบตอน)

ชื่อตอน : บทที่ 18 หน้าที่ของคนโปรด (จบตอน)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน ร้าย เถื่อน ดุ NC โรมานซ์ ตบจูบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ย. 2561 16:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 18 หน้าที่ของคนโปรด (จบตอน)
แบบอักษร

ผู้หญิงก็เป็นแบบนี้ ตามใจมากก็ไม่รู้จักพอ!

“จำได้หมดทุกคนรึยัง” ชายหนุ่มเอ่ยถามโดยไม่ลืมตา

“จำได้แต่ชื่อ รูปถ่ายมันจะไปเหมือนคนเป็นๆ ได้ยังไง เดินสวนกันฉันอาจจะไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ” หญิงสาวหมายถึงประวัติคร่าวๆ ของหัวหน้าสาขาทั้งสิบหกคนที่เขาให้เธอจำฆ่าเวลา

“เข้าประชุมเดี๋ยวก็ได้เจอ”

“เข้าไปแล้วฉันช่วยอะไรได้” เธอเลิกคิ้วเอ่ยถาม

“ฉันสั่งอะไรก็ทำตามบ้างเถอะ” ผู้พูดขมวดคิ้วกลบเกลื่อน หน้าที่ของอีกฝ่ายคือนั่งอยู่ในสายตาก็พอ

“ขออนุญาตค่ะ” เสียงพูดผ่านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์บนโต๊ะดังขัดบทสนทนาของคนทั้งสอง ชายหนุ่มเจ้าของห้องพยักหน้าเชิงอนุญาตให้เลขาของตนเข้ามา

“ฉันต้องบอกเหรอ” เธอขมวดคิ้วชี้นิ้วไปที่สปีกเกอร์โฟน

“หรือจะให้ฉันตะโกนออกไป” เสียงทุ้มดูไม่สบอารมณ์เล็กน้อย

“เข้ามาได้ค่ะ” หญิงสาวกดปุ่มกล่าวอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก นี่มันใช่หน้าที่ของเธอที่ไหน!

เพียงไม่นานร่างอวบอิ่มก็เดินเข้ามาพร้อมถาดกาแฟในมือ อีกฝ่ายดูตกใจเล็กน้อยที่เห็นคนแปลกหน้าอย่างเธอยึดครองโต๊ะทำงาน แต่นั่นดูไม่เป็นปัญหาเมื่อเลขาสาวมองเห็นเจ้านายของตนนั่งเท้าศีรษะหลับตาอยู่อีกด้าน ถาดกาแฟหอมกรุ่นจึงถูกยกไปทางนั้น

“ห้องประชุมเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ ไม่ทราบนายท่านต้องการอะไรเพิ่มเติมรึเปล่าคะ” เลขาสาววางของในมือเบาๆ พลางเอ่ยถามเสียงอ่อนเสียงหวาน

“เอาไปทางนั้น” ชายหนุ่มสะบัดมือสั่ง

เลขาสาวหน้าเสียเล็กน้อยแต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่ง ยกถาดกาแฟไปหาคนแปลกหน้าอย่างจำยอม

“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวแปลกหน้ายิ้มขอบคุณอย่างเป็นมิตร เมื่อเห็นว่าในถาดมีแค่กาแฟหนึ่งแก้วและของว่างอีกหนึ่งจานจึงเอ่ยถามเจ้าของห้องตัวจริงอย่างไม่แน่ใจ

“คุณไม่ดื่มกาแฟหน่อยเหรอ เดี๋ยวต้องเข้าประชุมนะ”

“งั้นก็เอามา” นานๆ ทีจะเห็นว่าอีกฝ่ายชายตาเหลียวแลตนจึงตอบรับอย่างยินดี

“ขอโทษนะคะ” พิมพ์นาราไม่กล้าให้เลขาสาวตรงหน้าเดินไปเดินมา ผงกศีรษะขอโทษขอโพยก่อนจะยกถาดตรงหน้าไปหาคนเรื่องมากเอง

ผู้เป็นเลขามองหญิงสาวแปลกหน้าอย่างตะลึงงัน นอกจากจะยึดครองโต๊ะทำงานราวกับเป็นเจ้าของห้องแล้วยังกล้าขมวดคิ้วใส่เจ้านายของตน ความสนิทสนมของคนทั้งคู่เป็นธรรมชาติอย่างที่สุด คนข้างนอกบอกว่าหญิงสาวแปลกหน้าคนนี้อาจจะเป็นหุ้นส่วนคนใหม่แต่พวกนั้นไม่ได้มาเห็นภาพเช่นนี้

นี่ไม่ใช่หุ้นส่วนธรรมดาแล้ว!

“ออกไปได้แล้ว” น้ำเสียงไม่พอใจสั่งขึ้นเมื่อเห็นผู้มาใหม่ยังคงยืนนิ่ง

“ค่ะนายท่าน” ผู้ถูกสั่งรีบรับคำก่อนจะหายตัวออกไปทันที

“ฉันไม่เข้าประชุมกับคุณนะ” หญิงสาววกกลับมาประเด็นเดิมเมื่อเห็นว่าคนนอกออกไปแล้ว

“เธอไม่มีสิทธิ์ต่อรอง ฉันบอกให้ทำอะไรก็ต้องทำแบบนั้น” เขาปฏิเสธเสียงแข็ง

ผู้ถูกปฏิเสธหน้าง้ำ เมื่อครู่แค่สายตาของเลขาสาวคนเดียวเธอก็แทบต้านทานไม่ไหวแล้ว การเข้าไปในห้องประชุมก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากกลายเป็นเป้าสายตาของคนนับสิบ เธอจะรับแรงกดดันมากขนาดนั้นได้ยังไง!

“ฉันขอร้องไม่ได้เหรอ” เธอยังไม่ยอมแพ้

“ฉันตามใจเธอมามากพอแล้ว” เขายังคงยืนกรานปฏิเสธ ยังแค้นใจที่ต้องนอนบนโซฟาตัวแคบไม่หาย

ผู้ถูกปฏิเสธหลายหนหน้าตาไม่สบอารมณ์อย่างถึงที่สุด นี่เป็นถิ่นของเขา ท่ามกลางสายตาของพนักงานนับร้อยหากใช้ไม้แข็งงัดข้อก็คงมีแต่เธอที่ต้องอับอายเอง แต่ถ้าต้องทำตามที่อีกฝ่ายสั่งเธอก็ไม่เต็มใจเช่นกัน นี่ไม่มีทางรอดดีๆ เหลือแล้วเหรอ

“ปวดท้อง” หญิงสาวเริ่มแสดงละคร

“หน้าตาฉันดูโง่เหรอ” น่าเสียดายที่ไม่มีผู้ชม

“ปวดท้องจริงๆ ดูสิมือเย็นไปหมดแล้ว” ไม่เพียงพูดเปล่า มือบางรีบประกบลงบนแก้มสากที่พึ่งโกนหนวดของชายหนุ่มเป็นการพิสูจน์

“เธอเป็นคนขี้หนาว” ผู้พูดคลี่ยิ้ม กุมมือเย็นที่อยู่บนหน้าของตนเบาๆ

พิมพ์นารารีบชักมือกลับเหมือนโดนไฟช็อต รู้สึกแปลกๆ แต่ก็บอกไม่ถูกว่าเพราะอะไร ร่างบางขยับถอยออกมาอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ปั้นสีหน้าเอ่ยเสียงแข็งอย่างไม่ยอมแพ้

“ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น คุณบังคับฉันไม่ได้”

“ก็ลองดู” ชายหนุ่มหรี่ตา เสียดายความเย็นบนผิวหน้าอยู่บ้าง

หญิงสาวกลอกตาไปมาแต่อยู่ๆ สมองก็พลันเห็นแสงสว่างอันเป็นทางรอด ริมฝีปากอ้าๆ หุบๆ อย่างลังเลหลายครั้ง ในที่สุดความรู้สึกไม่อยากเข้าห้องประชุมก็ชนะ เสียงที่เอ่ยออกมาจึงอ่อนอกอ่อนใจอยู่บ้าง

“ไหนคุณบอกว่าจะตามใจฉันไง”

ผู้ฟังชะงัก แม้ก้อนเนื้อในอกจะเต้นรัวเหมือนตีกลองแต่ก็ต้องแสร้งทำหน้าขรึม

“ฉันบอกจะตามใจคนโปรดต่างหาก แต่เธอไม่สนใจไม่ใช่เหรอ”

“ก็ถ้าคุณตามใจได้อย่างที่พูดจริงๆ” ผู้พูดเว้นวรรค ใบหน้าปรากฏริ้วแดงจางๆ บนแก้มโดยไม่รู้ตัว

ตำแหน่งคนโปรดบ้าบออะไร ช่างคิดมาได้!

“ฉันไม่ชอบบังคับใคร”

‘ไม่ชอบบังคับใคร? กล้าพูดออกมาได้! หน้าไม่อาย!’ หญิงสาวข่มเขี้ยวเคี้ยวฟันด่าอีกฝ่ายในใจ

“ดูทำหน้าเข้า แค่นี้เธอยังแอบด่าฉันในใจเลย จะมาเป็นคนโปรดของฉันพฤติกรรมต้องดีกว่านี้นะ” ชายหนุ่มกลั้นขำอาการหน้าแดงสลับเขียวของคนตรงหน้าแทบไม่ไหว ถือไพ่เหนือกว่านี่มันสนุกจริงๆ

“อ๋อเหรอ! งั้นก็เป็นศัตรูกันไปอย่างนี้ก็ได้ ไว้คุณล้มเมื่อไหร่เตรียมฟังเสียงหัวเราะของฉันคนแรกได้เลย” พูดจบก็ผุดลุกขึ้นเตรียมไปจำรายชื่อและหน้าตาของเหล่าหัวหน้าสาขาต่อ

“เดี๋ยวก่อน! เรื่องพฤติกรรมมันปรับกันได้” มือคีมเหล็กรีบฉวยร่างบางกลับมานั่ง พลิกลิ้นแทบไม่ทัน

“ไม่ปรับ! ฉันจะไปจำข้อมูลต่อ อย่ามาทำให้เสียเวลา”

“งั้นฉันปรับเอง” เมื่อจบประโยคแขนแข็งแรงพลันรั้งเอวคอดของอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ก่อนจะโน้มหน้าลงไปกลืนกินริมฝีปากอวบอิ่มทันที

ชายหนุ่มต้องหักห้ามใจอย่างมากที่จะไม่บดขยี้กลีบปากนุ่มนิ่มรุนแรงเกินไปจนทิ้งร่องรอยให้หล่อนมาเกรี้ยวกราดใส่เขาอีก แม้จะอาลัยอาวรณ์ความหวานล้ำตรงหน้าแต่กรงเล็บที่กำลังลอยฝ่าอากาศมากลับน่ากลัวกว่า ฟันคมขบกัดสั่งสอนสองสามครั้งก่อนจะรีบผละออกอย่างรวดเร็ว

หมับ!

มิเกลรีบคว้าข้อมือบางก่อนที่มันจะปะทะหน้าของตน เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากก่อนจะยกยิ้มที่คิดว่าร้ายกาจน้อยที่สุด

“ตอนนี้ไม่ได้ อีกเดี๋ยวต้องไปประชุม” แม้จะพยายามมากแค่ไหนแค่ก็ไม่อาจกลั้นเสียงหัวเราะที่ปลายน้ำเสียงได้

หญิงสาวพลันหน้าแดงก่ำ อยากจะบีบคอคนตรงหน้าให้ตายซักหลายสิบหน แต่อะไรที่เสียไปแล้วก็นำกลับคืนมาไม่ได้อยู่ดี เมื่อปลงตกแล้วจึงข่มความอายเค้นคำพูดออกมา

“พอใจรึยัง!”

“ทำไมต้องโมโหด้วย นี่ก็เป็นหนึ่งในหน้าที่ของคนโปรดที่เธอต้องจำไว้ คนอย่างฉันใช้กาแฟดาดๆ ปลุกไม่ตื่นหรอก ต้องมีมอนิ่งคิสซักที”

ผู้ฟังเหลือบมองแก้วกาแฟบนโต๊ะ หากยังมีเหลือจะได้ยกขึ้นมาสาดคนพูดจาลอยหน้าลอยตา เผื่อความร้อนจะทำให้หนังหนาๆ นั่นรู้สึกมียางอายขึ้นมาบ้าง

“ไหนลองทำให้ดูหน่อยว่าเรียนรู้ได้ดีรึเปล่า ถ้ามีตรงไหนผิดพลาดจะได้แก้ได้ทัน”

“…”

“ไม่เป็นไร ฉันสอนใหม่อีกรอบก็ได้”

“ไม่เอา!! อุบ!”

__________________________________________________________________________

สวัสดีค่าทุกคนนนนน

เข้าใจตรงกันนะคะเลขาคนสวย คนโปรดเค้าไม่พูดเยอะ 5555555 

สองคนนี้ใส่ใจกันและกันแบบไม่รู้ตัว แต่ก็มึนด้วยกันทั้งคู่เลยไม่รู้ความเปลี่ยนแปลง ไรท์แอบเกลียดตามิเกล ปากบอกไม่ตามใจแต่สุดท้ายก็นะ ทนลูกอ้อนไม่ไหว แต่คนอย่างมิเกลไม่มีทางยอมเสียเปรียบหรอก เอะอะหาเรื่องนัวเนีย 555555

คอมเม้นต์พูดคุยกันเข้ามาได้เน้อ ขอบคุณที่ติดตามนะค้าาาา


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น