นิมมานรดี อรรวี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

10. ฝังใจหรือเปล่า

ชื่อตอน : 10. ฝังใจหรือเปล่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 308

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ย. 2561 16:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
10. ฝังใจหรือเปล่า
แบบอักษร

​“คุณรบกวนผมมาสี่ปีแล้วครับคุณจูน เชิญ” ครั้งนี้แตะศอกบังคับกลายๆ ให้ร่างบางขยับตามเขาไปติดๆ เหลือเชื่อเลยที่เขาต้องใช้วิธีนี้กับผู้หญิง... ไม่ว่าจะเป็นนายราเมศรหรือมิสเตอร์โรมิโอ เขาก็ไม่เคยได้ยินคำปฏิเสธจากผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่แม่สาวบริสุทธิ์ที่หลั่งเลือดลงบนผ้าปูที่นอนของเขากล้าปฏิเสธคำเชิญถึงสองครั้งสองครา...มันน่านัก

จลิตาใจเต้นระส่ำ ความกลัวทำให้อยากวิ่งหนีแต่ก้าวขาไม่ออก สัมผัสเบาๆ จากผู้ชายคนนี้เตือนเธอว่าอย่าได้บังอาจขัดใจ ดูอย่างเมื่อสี่ปีก่อนสิ ความผิดแค่นั้นเขายังลงโทษเธอเสียยับเยิน แล้วตอนนี้เขาจะมาถือสิทธิ์ในตัวข่มเหงรังแกเธออีกอย่างนั้นหรือ        

รถยนต์สีเหล็กกล้าที่มีเสือจากัวร์สีเงินวาวกระโจนทะยานอยู่ท้ายรถจอดสนิทอยู่หน้ารถเบนซ์คันใหญ่ ถึงจะไม่แน่ใจยี่ห้อแต่จลิตาก็รู้ว่ามันเป็นรถแบบสองประตูที่เปิดประทุนหลังคาอยู่ ชายต่างชาติหนึ่งในสองส่งกุญแจรถให้ราเมศรหลังใส่กระเป๋าของจลิตาไว้ในเบาะหลังแล้วตามชายอีกคนไปยังรถเมอร์สิเดสพร้อมรถเข็นกระเป๋า

“เอ่อ จูนขอกระเป๋าคืนเถอะค่ะ” จลิตาชะงักไว้ รู้สึกครั่นคร้ามไปทั้งกายใจ ประกอบกับสายตาหลายสิบคู่ที่จับจ้องมองมาอย่างสนใจใคร่รู้ ก็ผู้ชายข้างกายเธอกับรถหรูคันนี้มันช่างดูต่างจากผู้หญิงในชุดแอร์ฯอย่างเธอเหลือเกิน     ราเมศรยกมุมปากขึ้นนิด เปิดประตูฝั่งข้างคนขับค้างไว้แล้วพูดเสียงเบาชิดกาย

“ถ้าคุณยังจำเวลาที่ผมโกรธได้อยู่ล่ะก็ เชิญครับ”       

ทำไมจะจำไม่ได้...นั่นแหละจลิตาจึงต้องกัดฟันก้าวขึ้นรถที่คนอย่างเธอไม่เคยคิดว่าจะได้สัมผัส คนบังคับก้าวขึ้นตามมาประจำที่แล้วจัดการบังคับรถหรูออกไปอย่างนิ่มนวล

“แล้วหลังจากนั้นเจอคุณเกรซบ้างไหม” คำถามลอยมาอีกครั้งหลังรับทราบเส้นทางที่มุ่งสู่อพาร์ตเมนต์ของคนข้างกาย

“เพิ่งเจอเมื่อสองเดือนก่อนค่ะ ตอนนี้คุณเกรซเธอเป็นเลขาฯของท่านประธานนูรีแอร์”

“จุฬาจักร พิลาสร” 

“ค่ะ แต่เธอก็ยังรับงานโชว์ตัวอยู่บ้าง ถ้าคุณโรมอยากพบ ไปที่สำนักงานใหญ่ของนูรีแอร์ก็เจอค่ะ” จลิตาไม่สงสัยเรื่องที่คนระดับเขาจะรู้จักท่านประธานของนูรีแอร์ การเอ่ยชื่อจุฬาจักรจึงไม่น่าสงสัย เป้าหมายของราเมศรอาจจะอยู่ที่กฤษรีมากกว่า แต่เสียงหัวเราะหึๆ ของเขาทำให้คนหวังดีต้องกัดฟัน

“คุณเข้าสำนักงานใหญ่บ่อยไหม” ราเมศรเปลี่ยนคำถาม ไม่ได้ใส่ใจกับข้อเสนอของหญิงสาวและคนอย่างเขาก็ไม่นิยมกลับไปหาผู้หญิงที่ผ่านไปแล้ว

“ไม่หรอกค่ะ ตอนนั้นพี่ที่รับผิดชอบเรื่องส่งรายงานไม่สบาย จูนก็เลยไปแทน ธรรมดาจูนจะอยู่บนเครื่องมากกว่า”        

“แล้วหยุดงานวันไหนบ้าง” ใช้น้ำเสียงแบบที่ไม่ยอมให้ใครปฏิเสธถามออกไป คนกลัวหัวหดจึงต้องตอบ      

“วันที่ 14 ถึง 17 และ 24 ถึง 27 ค่ะ”

“พรุ่งนี้วันที่ 14 กุมภาพันธ์”

ราเมศรกระตุกยิ้มให้อาการเงียบสนิทของจลิตา ก่อนเลี้ยวรถเข้าซอยที่เธอชี้บอก ไม่นานรถหรูก็จอดลงหน้าอพาร์ตเมนต์สี่ชั้นขนาดเล็ก

“ขอบคุณค่ะ” จลิตาพนมมือไหว้ แต่ถูกชายหนุ่มคว้าจับไว้ทั้งสองมือไว้ด้วยมือเดียว

“ผมไม่เคยรู้สึกดีที่ได้ยินคำขอบคุณของคุณเลย ไม่ว่าตอนนี้หรือเมื่อสี่ปีก่อน ถามจริงเถอะ ประชดหรือรู้สึกอย่างที่พูดจริงๆ”

“จูนไม่ได้ประชด แต่จะบอกว่าซาบซึ้งกับสิ่งที่คุณทำก็คงไม่ใช่ จูนแค่ปฏิบัติไปตามมารยาทสังคมเท่านั้น” เธอโต้กลับ พยายามดึงมือกลับมาแต่เมื่อเขาไม่ยอมปล่อย ก็ได้แต่ก้มหน้านิ่ง

“คุณฝังใจกับมันหรือเปล่า”

จลิตาเงยขึ้นสบตาสีสนิมกล้าเมื่อเจอคำถามเปลี่ยนเรื่องหรืออาจจะเข้าเรื่องแบบกะทันหัน... คืนนั้นแสงสีส้มอ่อนๆ ในห้องทำให้เธอมองสีผมเขาไม่ชัดเจน แต่ตอนนี้แม้ในเวลาค่ำคืนและความมืดในตัวรถแต่จลิตาจำได้ว่าบนเครื่องนั่นผมของเขาก็เป็นสีเดียวกับดวงตา และสีรถ... และภาพตรงหน้าก็ทำให้เธอลืมคำถามไปเสียสนิท ครั้นได้ยินคำอธิบายเพิ่มก็เลือดขึ้นหน้า

“ผมเคยได้ยินมาว่า ผู้หญิงที่ถูกข่มขืนบางคนอาจฝังใจถึงขั้นไม่กล้าให้ผู้ชายคนไหนสัมผัสอีกเลย นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณยังไม่มีคนรักหรือเปล่า”

“แล้วคุณจะมาสนใจทำไมล่ะคะ” จลิตาบิดข้อมือออกมาจนสำเร็จก่อนเปิดประตูก้าวลงจากรถ

ราเมศรก็เร็วจัด เปิดประตูลงตามแล้วคว้ากระเป๋าจากเบาะหลังมาถือไว้ได้ก่อนเธอ ชายหนุ่มเดินอ้อมรถมาหาสาวหน้าตูมด้วยรอยยิ้มของจอมวายร้าย

“อย่าเข้าใจผิดสิครับคุณจลิตา คนอย่างนายราเมศรไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนหรอก ผมแค่ถามไปตามมารยาทสังคมเท่านั้น” คนฉุนวางกระเป๋าลงบนพื้นแล้วหันตัวกลับไปอย่างรวดเร็ว เพราะรู้สึกว่าการกระทำของเขาวันนี้มันบ้าสิ้นดี

จลิตามองไฟสีแดงสองข้างเสือจากัวร์ท้ายรถแล้วน้ำตาเอ่อ แค่เธอพลาดใส่อารมณ์ไปนิดเดียวเท่านั้นก็ถูกตอกกลับเสียเจ็บแสบ ใช่สินะ ผู้ชายอย่างเขาหรือจะสนใจผู้หญิงอย่างเธอ ไม่สิ...เขาไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนเลยต่างหาก แล้วเธอก็ไม่ได้สนใจเขาด้วย ไม่เคยสนใจผู้ชายคนไหนเลยด้วยซ้ำ... สิ่งเลวร้ายในชีวิตที่ผ่านมาทำให้หัวใจของเธอตายด้าน โดยเฉพาะสิ่งเลวร้ายเมื่อสี่ปีก่อนจากผู้ชายคนนั้น


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น