กำใจ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 845

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2561 17:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3
แบบอักษร

​ตอนที่ 3 

"นายครับ คุณหมอไปตรวจคนไข้อยู่ อีกสักพักคงตามมาครับ" พัตรบอกกับเจ้านายของตน เพราะเขาได้รับคำสั่งให้ไปตามหมอนัทที่ห้องทำงานแต่ไม่พบจึงไปถามหาพยาบาล ถึงรู้ว่า หมอนัทไม่อยู่

"อืม" กำพลที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ ในร้านกาแฟ ใกล้โรงพยาบาลของนัท ตอบกลับลูกน้องของตน   หลังจากที่เขากับ นัท แยกกันเมื่อคืน เขาได้รับข้อความในตอนสายของอีกวัน ว่าคนไข้ที่ฝากให้ นัทดูฝื้นแล้ว   วันนี้เขาจึงอยากจะเข้ามาสอบถามข้อมูลด้วยตัวเอง เพราะไม่อยากพลาด เพราะถ้าอีกฝ่ายรู้ว่ายังมีคนรอดชีวิตปนอยู่ในพวกศพนั้น พวกนั้นจะต้องตามเก็บแน่ 

"สวัสดีครับลูกค้า จะรับอะไรดีครับ" ปาล์มที่ยืนรับออเดอร์ถามลูกค้า ปาล์มทำงานหลังเลิกเรียนที่ร้านกาแฟนี้เป็นประจำ เพราะร้านนี้หมอนัทเป็นคนฝากให้เขาทำงานเอง

"กาแฟดำ" เสียงทุ้มของกำพลอย่างอารมณ์เสียเพราะโดนรบกวนจากการอ่านหนังสือ ตอบไปโดยที่ไม่หันมามอง

"รับขนมหรือของว่างทานเพิ่มไหมครับ" ร่างบางสอบถามเพิ่มเติมเพราะของร้านมีทั้งของว่างและขนมไว้ทานเพิ่มด้วย

" ไม่แล้วละครับ " พัตรยิ้มตอบแทนเจ้านายของเขาเพราะเขารู้ว่าเจ้านายของเขาตอนนี้เริ่มอารมณ์ไม่ดี

"เอ้า พี่พัตร " ร่างบางยิ้มออกมาเมื่อเห็นพัตร แล้วก็หันไปมองคนที่นั่งอยู่ ทำให้รู้ทันทีว่า คนคนนี้คงเป็นเจ้านายของพัตรแน่ๆ

" เออ  งั้นรอสักครู่นะครับ" ปาล์มยิ้มให้กับพัตรก่อนเดินออกไป

"กลางคืนก็ทำงาน กลางวันก็ยังทำอีก  คงหาเงินไม่พอสินะ ถึงว่า... " ร่างแกร่งว่าออกมา เขาละสายตาออกจากหนังสือ มองเด็กหนุ่มที่ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน เหมือนกับที่เพื่อนเขาบอกไว้ก็จริง แต่ที่สงสัย  คนดีของไอ้นัท ทำไมถึงมาขายบริการ  เพราะเมื่อคืน ไลฟ์ส่งรูปเด็กคนหนึ่งมาเสนอให้กับเขา เปิดดูตอนแรกก็คิดว่าแค่หน้าค้นๆ แต่พอเห็นชัดๆวันนี้มันเป็นคนเดียวกัน เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูอีกครั้งเพราะความสงสัย พลางคิดไปว่า เด็กคนนี้หลอกเพื่อนของเขาให้ช่วยเหลือหรือเปล่า และนี่ก็เป็นอีกเรื่องที่เขาจะต้องบอกนัทวันนี้

"ไง.. รอนานไหม. มาทำไมไม่บอกก่อนวะ" เสียงของนัทดังขึ้น ทำให้ร่างแกร่งละออกจากหน้าจอทันที 

"อืม สักพักแล้วล่ะ ก็กูอยากถามมันเอง ไปกันเลยไหม"  ร่างแกร่งลุกออกจากเก้าอี้ทีนที

"อ้ะ

โคร้ม

ซ่า

" เออ  ผมขอโทษครับ"

 ร่างบางกล่าวขอโทษลูกค้าทันที เพราะกำลังเอากาแฟมาเสริฟที่โต๊ะของกำพลไม่ทันระวัง เพราะไม่คิดว่าคนตรงหน้า จะลุกพรวดพลาด ขึ้นมาแบบนี้ ทำให้กาแฟ รดใส่เสือสีขาวสะอาดเลอะเป็นจุด ๆ

"ฮึ้มมม. วันนี้วันอะไรของกูวะเนี่ย" ร่างแกร่งบ่นออกมาอย่างอารมณ์เสีย เขารู้สึกหงุดหงิดที่รู้ว่าร่างบางขายบริการ แล้วยังจะเจอเหตุการณ์ตอนนี้จึงพลาญไปหมด ดีที่เขาใส่เสื้อหนาพอสมควร กาแฟที่ร้อนจึงไม่โดนเนื้อของเขา

" ฮื้อ. เป็นไงบ้างวะ กูว่ามึงไปห้องน้ำก่อนดีกว่านะ" นัทบอกก่อนจะชี้ไปที่ห้องน้ำ ร่างแกร่งก็เดินที่เพื่อนแนะนำทันที

"พี่นัท ปาล์มไม่ได้ตั้งใจนะครับ ใครจะไปคิดว่าเขาจะลุกขึ้นมาแบบนั้น"   ปาล์มอธิบายออกมา

ไม่เป็นไร เพื่อนพี่มันเป็นแบบนี้แหละ.. ไปทำงานเถอะ เอ่อ แล้วเดี๋ยวเย็นนี้พี่จะคุยธุระกับเราสักหน่อย ไปพบพี่หน่อยนะ" นัทพูดออกมา เพราะรู้นิสัยเพื่อนของตนดี

"เออ..แม่เป็นอะไรหรือเปล่าครับ" ร่างบางหน้าถอดสีทันที เพราะคิดว่าเรื่องที่นัทจะคุยกับเขาคงเป็นเรื่องแม่เขาแน่ๆ

ไม่เกี่ยวกับแม่ของปาล์มหรอก พี่จะคุยเรื่อง งานน่ะ" นัทรีบอธิบายออกมาเพราะกลัวร่างบางจะคิดมาก

"ได้ครับงั้นเดี๋ยวผมทำงานเสร็จจะเข้าไปหานะครับ ผมฝากขอโทษคุณเขาด้วยนะครับ " ปาล์มยิ้มก่อนจะเดินออกไป..นัทมองยิ้มๆก่อนจะเดินไปดูกำพลที่ห้องน้ำ

หลังจากที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จพัตรเอาเสื้อมาเปลี่ยนให้กำพลแล้ว ทั้ง 3 คนก็ตรงไปสอบถามเป้าหมายทันที 

" มึงจะเอาไงต่อวะ" นัทถามขึ้นหลังจากที่เขากับกำพลเข้าไปพูดคุยคนป่วยที่เขาช่วยเหลือ

"กูจะให้ไอ้อาทช่วยเรื่องนี้ว่ะ คู่ปรับมันหนิ่

ฮึ.. ให้ไอ้อาทเจ้าของวงการมาเฟียฝั่งใต้ จัดการให้ซะก็สิ้นเรื่อง " กำพลพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ ตัวการที่อยู่เบื้องหลังคนใกล้ตัวก็จริง เพราะเป็นเพื่อนเก่ากันมาก่อน แต่ผิดใจกันเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อง เลยทำให้อีกฝ่ายแค้นจนมาถึงปัจจุบัน

"เออ..กูมีอะไรจะให้ดู นี่นะเหรอเด็กดีที่มึงพูดถึง" ร่างแกร่งพูดพร้อมกับยืนโทรศัพท์ส่งให้นัทดู

"นี่ปาล์มนี่  ไมมึงถึงมีปาล์มอยู่ในเครื่องมึงวะ " นัทส่ายหัวกับความคิดที่กำพลจะเอาคืนคู่อริ ก่อนจะถามเรื่องรูปที่กำพลส่งให้ดู นัทแปลกใจว่าทำไมกำพลถึงมีรูปและก็เข้าใจเมื่อกำพลอธิบายเพิ่มเติมออกมา

"มีคนเอาเด็กนี่มาเสนอขายให้กู ราคาสูงอยู่นะ คงร้อนเงินน่าดู" ร่างแกร่งพูดดูถูกปาล์มออกมา

"มึงหยุดเลยนะพล ปาล์มไม่ใช่คนอย่างนั้นแน่นอนกูรับรอง  แล้วใครคนที่ส่งรูปนี้ให้มึงน่ะ ขอดูหน่อยดิ ว่าจะใช่คนที่กูสงสัยหรือเปล่า" นัทพูดว่าเพื่อนของเขาออกมา เขามั่นใจว่า ปาล์มไม่คิดขายบริการแน่นอน ส่วนตัวการที่เขาคิดตอนนี้ น่าจะเป็นไลฟ์ เพราะเขาให้กำพลช่วยไปสืบประวัติดูพอรู้ข้อมูลเรื่องพี่ไลฟ์ทำอยู่

"ไอ้ไลฟ์ไงคนที่มึงให้ช่วยสืบนั้นแหละ เห็นว่าช่วงกำลังร้อนเงินมั้ง เลยรีบมาเอาของมาปล่อย มึงถามทำไมวะ" กำพลถามออกมาอย่างสงสัย

  "ไอ้นี่มันเป็นกับแฟนปาล์คบกันมาสักพักละ กูคิดว่าจะต้องจัดการให้เด็ดขาดแล้วละว่ะ และมึงต้องช่วยกู" นัทพูดออกมา เพื่อจะจัดการไลฟ์ให้เลิกยุ่งกับปาล์ม และก็จะเริ่มทำการจับให้เพื่อนของเขากันน้องเขาเป็นห่วงที่สุดได้กันอย่างที่เขาตั้งใจไว้

"อะไรมึง ช่วยอะไร มึงไม่คิดบ้างเหรอว่าเด็กนั้นอาจจะอยากขายเองหรือเปล่า และอีกอย่างกูจะช่วยอะไรได้" กำพลว่าออกมาเพราะยังคิดไม่ดีกับร่างบางอยู่

"งั้นมึงมานี่ กูจะพามึงไปให้เห็นกับตา ว่าปาล์มเป็นคนยังไง " นัทที่ไม่รู้จะอธิบายยังไงเลยดึงข้อมือใหญ่ให้ไปที่ห้องพักคนป่วยนั้นก็คือแม่ของปาล์ม และภาพที่กำพลเห็นคือเด็กที่เขาพูดถึงก่อนหน้านี้  กำลังเช็ดตัวให้กับแม่ของเขาอยู่ ใจหนึ่งก็นึกเห็นใจร่างบางขึ้นมา อีกใจหนึ่งก็คิดว่าร่างบางอาจหวังรวยทางรัดก็ได้

"ปาล์มเป็นคนดีนะมึง เขาจะต้องดูแลแม่กับน้องของเขาทุกวัน  ไหนจะต้องทำงาน ไหนจะเรียน แบบนี้นะเหรอที่มึงคิดจะเขาจะทำแบบนั้น

"ก็ไม่แน่  แล้วมึงจะช่วยกูช่วยอะไร" กำพลพูดเบาๆออกมาก่อนถามจุดประสงค์ของนัท

"กูอยากให้มึง ล้อชื้อปาล์มไว้ และทำยังไงก็ได้ให้ปาล์มเห็นธาตุแท้ของไอ้เฮี้ยนั้นให้ได้ ส่วนตัวปาล์ม กูรู้ว่ามึงดูสนใจน้องเขาอยู่บ้าง กูอยากให้มึงลองเปิดใจดู ใช้เวลาตอนที่ปาล์มกำลังเสียใจเอาใจมึงชื้อใจเขาดู กูอยากให้มึงเจอคนดีนะพล และกูก็มั่นใจว่าปาล์มเป็นดี" นัทอธิบายจุดประสงค์ของออกมา กำพลที่นิ่งฟังอยู่สักพัก ไอ้เรื่องที่จะให้ช่วยล้อชื้อบริการปาล์มแล้วแฉไอ้ไลฟ์นั้นมันไม่ยาก  ถามว่าสนใจร่างบางไหม มันก็มีบ้าง เพียงแต่ยังไม่มากนัก กำพลเองก็ไม่อยากทุ่มอะไรไปมาก เพราะส่วนใหญ่ก็มีแต่เงินที่ชื้อทุกอย่างได้ เขายังไม่เชื่อนักว่าเด็กคนนี้จะเป็นคนดี แต่ถ้าเป็นคนดีจริงๆแล้วไม่รับชื้อไว้ ไลฟ์ก็จะต้องเอาไปเหล่ขายต่อ เท่ากับเขาทำร้ายเด็กดีๆไปคนหนึ่งเลย

"จะช่วยมึงก็ได้ แล้วกูจะพิสูตรให้มึงดูว่าเด็กคนนี้ดีจริงหรือเปล่า"

" เอ่อออออ. แล้วแต่มึงเลย  ยังไงกูฝากดูแล้วน้องเขาด้วยละกัน แต่ถ้ามึงทำให้ปาล์มเสียใจ กูจะจัดการมึง แล้วมึงจะไม่ได้เจอปาล์มอีก มึงรู้ว่ากูทำได้ " นัทกอดคอเพื่อนของตนพร้อมกับเอ่ยขอบคุณออกมา ก่อนจะพูดดักคอเพื่อนของเขา  เขาคิดโล่งอกที่ไลฟ์เอาปาล์มมาเสนอให้กำพล เพราะถ้าเป็นคนอื่น เขาไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

"กูเพื่อนมึงนะ ห่วงกูบ้างก็ได้นะ  สัด " กำพลพูดออกมาอย่างขำๆ

"เออ. แล้วมึงจะเริ่มแผนวันไหน" 

"พรุ้งนี้เลย"

ร่างแกร่งพูดแล้วยิ้มๆออกมา

~~~~~โปรดติดตามด้วยนะคะ~~~~

😋อยากอ่านต่อ....อย่าเงียบ.😚

อย่าเป็นคนอ่านที่ไร้เงานะคะ

🤗   สักเม้นโน๊ะ. 🤗



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น