โฉมชบา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทวง 25 % เริ่ม NC เบาๆ

ชื่อตอน : ทวง 25 % เริ่ม NC เบาๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 43.7k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2561 10:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทวง 25 % เริ่ม NC เบาๆ
แบบอักษร

ตอนที่ 14

หลังจากที่กลับเข้าบ้านอิงดาวก็อดที่จะคิดถึงเรื่องที่กมลรัตน์พูดขึ้นมาไม่ได้ แม้เธอจะไม่ได้เป็นอย่างที่อีกฝ่ายว่าทั้งหมด แต่ส่วนหนึ่งก็ใช่ เธอเพิ่งเจอกับภาสน์แค่ไม่นานแต่ก็ยอมเป็นของเขาอย่างเต็มอกเต็มใจ มันไม่ใช่วิถีอันดีงามของกุลสตรีเลยแม้แต่น้อย

“เป็นอะไร ใจลอยจัง คิดถึงเรื่องป้ามหาภัยนั่นอยู่อีกเหรอ” กันติชาเดินเข้ามาถาม เมื่อเห็นว่าเพื่อนรักมีอาการแปลกๆ ตั้งแต่เดินเข้ามา

“เปล่า”

คำตอบของเพื่อไม่มีความน่าเชื่อถือแม้แต่สักนิด กันติชาจึงเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าเพื่อน แล้วจ้องลึกลงไปในดวงตาดำคลับคู่นั้น

“อย่ามาโกหก เราเป็นเพื่อนกับอิงมาหลายปี เพื่อนกลุ้มใจแค่นี้ทำไมจะดูไม่ออก อิงกับคุณภาสน์มีอะไรลึกซึ้งกันแล้วใช่ไหม”

อิงดาวตกใจกับคำถามตรงๆ ของเพื่อน หน้าเธอร้อนห่อขึ้นมาด้วยความอาย แต่เพราะกันติชาคือเพื่อนที่เธอสนิทด้วยเป็นอย่างมาก และรู้ว่าอีกฝ่ายจะไม่เอาเรื่องนี้ไปโพนทะนากับใครแม้แต่เพื่อนในกลุ่มคนอื่นๆ เธอก็พยักหน้ารับ “แต่ว่าติชารู้ได้ยังไง”

“เราเห็นตอนที่คุณภาสน์จูบอิง” กันติชาตอบตามความจริง

 “อิงเหมือนคนใจง่ายมากใช่ไหม”

“บ้า ทำไมคิดอย่างนั้น เซ็กส์มันก็เหมือนกับการกินข้าวแหละ เราโตกันแล้วนะอิง ทำงานทำการ รับผิดชอบตัวเองได้แล้ว การที่เราจะมีอะไรกับใครมันก็เป็นสิทธิ์ที่เราจะทำได้”

“แต่..ยังไงมันก็ผิดอยู่ดี เรายังไม่ได้แต่งงานกับเขา มันไม่ถูกต้อง”

“ตอนมีอะไรกับเขาอิงมีความสุขไหม”

พวงแกมของหญิงสาวร้อนฉ่าเมื่อนึกถึงความเร่าร้อนระหว่างเธอกับเขา สิ่งที่เกิดขึ้นมันยิ่งกว่าความสุข เป็นความทรงจำที่ดีงาม จนเธอไม่รู้เรียกความรู้สึกนี้ว่าอย่างไร

กันติชาเห็นดวงหน้าของเพื่อนมีรอยขวยเขิน แม้จะไม่มีคำพูดใดหลุดออกมา ก็ได้คำตอบในสิ่งที่ตัวเองถามออกไป

“ถ้าอิงมีความสุข ก็ไม่ต้องมานั่งรู้สึกผิด ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่หัวใจเรียกร้อง” แอร์โฮสเตสสาวพูดได้เพียงแค่นั้น

“อืม”

หญิงสาวพยักหน้าให้กับคำแนะนำของเพื่อนรัก จากนี้เธอจะไม่ลังเลที่จะเปิดใจรับภาสน์เข้ามาในชีวิต แม้จะรู้จักกันไม่นาน แต่เธอก็มั่นใจว่าเขาคือคนดีคนหนึ่งที่เธอจะเอาชีวิตไปฝากเอาไว้ได้

อิงดาวมาทำงานตามปกติ วันนี้ภาสน์ถูกบิดาของเขาเรียกไปพบตั้งแต่เช้าเกี่ยวกับเรื่องโรงงานที่กำลังจะสร้างเพิ่ม ซึ่งเธอไม่จำเป็นต้องตามไป เพราะทั้งคู่อาจจะมีการพูดคุยกันตามประสาพ่อลูก

หญิงสาวจัดแฟ้มงานตามลำพัง ยิ่งโรงงานใกล้จะเปิด ภาสน์ก็มีเวลาว่างน้อยลง ตอนแรกเธอนึกว่าเขาเป็นพวกเพลย์บอย รวยเพราะมรดกพ่อ แต่พอมาทำงานด้วยกันเธอจึงได้รู้ว่าเขามีดีกว่านั้นมาก นอกจากความตั้งใจจริงเขายังขยัน และมุ่งมั่น ซึ่งเธอเชื่อว่าอีกไม่นานสิ่งที่เขาตั้งใจจะต้องประสบความสำเร็จ

แล้วระหว่างที่เธอกำลังคิดถึงเขาอยู่นั้น เอวเธอก็ถูกโอบกอดมาจากทางด้านหลัง กลิ่นกายอันเคยคุ้นทำให้อิงดาวลอบถอนหายใจ และพยายามแกะมือปลาหมึกไปให้พ้นตัว

แต่มีหรือที่เขาจะปล่อยเธอโดยง่าย หนำซ้ำเขายังใช้ปลายนิ้วชอนไชกระดุมเสื้อเพื่อให้ได้สัมผัสถึงความเคร่งครัดของดอกบัวตูมคู่งาม

อิงดาวขนลุกเกรียวกับการกระทำของเขา เธอพยายามเบี่ยงตัวหนีแล้วเอ็ดเขาเบาๆ

“คุณภาสน์ ไม่เอาค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็น”

“ไม่มีใครเห็นหรอก” เขากล่าวหน้าตาย ส่วนมือร้ายก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อเธอออกจนตอนนี้เขาได้เห็นในสิ่งที่อยากเห็น ปทุมคู่งามซุกซ่อนอยู่ในบราเซียสีดำ ตัดกับผิวขาวของไล่ลาดและหน้าท้องแบนราบ เธอสวย สวยจนเอาอดใจไม่ไหว ต้องลากเธอมากินในห้องพักส่วนตัว

“แต่นี่มันเวลาทำงานนะคะ” เธอแย้ง อดมองไปที่ประตูไม่ได้ เพราะกลัวว่าใครจะเข้ามา และถ้าเห็นเธอกับภาสน์ในสภาพนี้ รับรองจบเห่แน่

ต่อให้เธอยกเอาแม่น้ำห้าสายมาห้าม ภาสน์ก็ไม่อาจหยุดความปรารถนาร้อนแรงนี้ได้ เขาก้มลงคลอเคลียแก้มนวลแล้วสูดเอากลิ่นกายสาวเข้าปอด

“คุณไม่รู้หรอกว่าคุยกับพ่อเมื่อกี้มันทั้งเหนื่อย ทั้งน่าเบื่อแค่ไหน” น้ำเสียงเขาอ้อนเหมือนเด็กตัวเล็กๆ แต่การกระทำของเขาช่างขัดกับความว่าเหนื่อยเหลือเกิน

“ถ้าคุณอยากพัก ก็เชิญไปพักในห้อง ฉันมีงานต้องทำ” อิงดาวพยายามใจแข็ง ทั้งที่ตอนนี้ร่างกายเธออ่อนระทวยเต็มที นั่นเพราะมือปลาหมึกของเขากำลังยุ่มย่ามอยู่กับทรวงอกหวาน พยายามที่จะดันมันออกมาสู่โลกภายนอกให้ได้

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แววตาของชายหนุ่มก็เป็นประกาย เขายิ้มให้เธออย่างเจ้าเล่ห์

“คุณเสนอให้ผมเข้าไปพักในห้องใช่ไหม จริงๆ มันก็เป็นความคิดที่ดีมากนะ งั้นไปกัน”

เขากล่าวขึ้น และโดนที่อิงดาวไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างของเธอก็ถูกช้อนขึ้นจากพื้นไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างง่ายดายราวกับเธอเป็นกระสอบนุ่นก็ไม่ปาน

“ว๊าย ทำอะไรน่ะคุณภาสน์ ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ” คนถูกอุ้มร้องเสียงหลง พร้อมกับดิ้นรนพยายามดิ้นหนีจากอ้อมกอดคนร้ายกาจ ทว่ายิ่งดิ้น ผิวกายยิ่งสัมผัสกัน และในยามนี้เสื้อเชิ้ตของเธอถูกปลดกระดุมไปสามเม็ดทรวงอกเคร่งครัดจึงมีเพียงลูกไม้ชิ้นบางเป็นปราการปกป้อง ซึ่งมันไม่ช่วยกันความร้อนผ่าวจากกายของภาสน์ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

คนตัวโตส่ายหน้าหวือ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ยังคงประดับอยู่บนใบหน้า

“ไม่ปล่อย แล้วผมก็อยากจะทวงรางวัลจากคุณด้วย”

“รางวัลอะไรคะ” อิงดาวถามด้วยความสงสัย หากเขาตอบสั้นๆ เพียงแค่ว่า

“เดี๋ยวบ่ายๆ ก็รู้เอง”

จากนั้นชายหนุ่มก็พาเธอไปยังห้องส่วนตัว ปิดประตูและกดล็อก


วันนี้ว่างเลยมาต่อให้อย่างไวว่อง ค้างอะจิ อิอิ เป็นความตั้งใจของโฉมเอง เผื่อว่าใครทนไม่ไหวจะยอมเสียตังค์ไปโหลด หุหุ แอบขายๆ เพราะสิ้นเดือนเหมือนสิ้นใจ เงินเดือนมาไวไปไวเกิ้น ยังงงอยู่ว่าเงินเดือนนี่มันมีจริงไหม ถ้าให้เห็นใจนักเขียนตาดำๆ ก็อย่าลืมแวะเวียนไปอุดหนุนกันน้าาา ส่วนคนที่เงินเดือนมาไวไปไวเหมือนโฉมก็ยังมีลงให้อ่านต่อไป ขอแค่อย่าทิ้งกันก็พอ ส่วนตอนหน้าเดาออกเนอะว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทิชชู่อยู่ไหน เตรียมไว้ให้ดีเลย เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น