Peach Bomb

ขอบคุณที่ติดตามนิยายนะคะ

ชื่อตอน : The Ghost : ตอนที่ 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2561 08:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
The Ghost : ตอนที่ 4
แบบอักษร

​"เห้ยยยย!! ทำไมสภาพแกเป็นแบบนั้น"

ยัยมีมี่ทักฉันอีกครั้งพอฉันเดินเข้าห้องเรียนมา  แต่ฟีลการทักคนละอย่างกับเมื่อวานโดยสิ้นเชิง

"ผีหลอก" ฉันนั่งลงและกระซิบที่หูมัน

"อย่ามาตอ  ผีเผอมีจริงที่ไหน" ฉันว่าแล้วมันต้องไม่เชื่อ เพราะมีมี่เปิดร้านขายโลง แต่มันไม่เคยเจอผีด้วยซ้ำ ให้เชื่อก็คงจะยาก

"จริงๆนะ ผีหลอกจริงๆ ไม่ได้นอนเลยทั้งคืน"

"แกก็เลยมีสภาพแบบนี้น่ะเหรอ"

"อือ"

ฉันพยักหน้ารัวๆ

"แกก็เลยมีสภาพแบบนี้?"

"ใช่แก ฉันจะทำยังไงดี บัานของฉันแท้ๆ แต่ผีนั่นมันกวนฉันทั้งคืนเลย  วันนี้ฉันขอไปนอนบ้านแกไดัมั้ย นะๆๆๆ"ฉันอ้อนวอนมีมี่สุดฤทธิ์

"ไม่!!!"

"อีคนใจร้าย ทิ้งได้แม้กระทั่งเพือนไม่มีที่ไป"

"โอ้ยย อีชะนีฟังก่อนสิยะ  ที่ไม่ก็คือ  เราทั้งสองคนจะไปนอนบ้านแก จะไปดูซิผีมันหน้าตายังไง  แล้วมีจริงมั้ย หรือว่าแกมโนไปเอง"

"แล้วถ้ามีจริงล่ะ"

"ถ้าเป็นผู้หญิงฉันจะจับมันตบล้างน้ำ โทษฐานที่มันมากวนแก  แต่ถ้าเป็นผู้ชาย ฉันจะจับมันทำผัวเอง"

"แกแน่ใจเหรอ"

"แน่ใจสิยะ แกไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวฉันคนนี้จะไล่ผีให้แกเอง"มีมี่ตบบ่าฉันและพยักหน้า  ประมาณว่าให้มันใจในตัวมัน



​ยืมภาพพี่รัศมีแขมาเป็นมีมี่ในเรื่องนี้นะคะ



ตอนนี้ฉันและมีมี่ มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าบ้านผีสิงของฉันแล้ว

"บ้านหลังนี้น่ะเหรอ"

มีมี่หันมาถามฉัน  ฉันพยักหน้ารัวๆ

"ไม่เห็นจะมีอะไรเลย แกมโนไปเองปะเนี่ย บ้านออกจะสวย"

"ไม่ได้มโนนะ มีจริงๆ"

"ไปเข้าบ้าน"  มีมี่เดินนำไปแล้ว แต่ฉันยังยืนที่เดิม

"เอ้า ชะนี  เดินมาได้แล้วย่ะ จะกลัวอะไรบัานตัวเองนักหนาไม่ทราบ"

"ฉันไม่อยากเข้าไปเลยแก"

"อย่าลีลา มานี่!"

มีมี่เดินกลับมาลากฉัน เข้าไปในบ้านด้วยแรงควายของมัน

"ข้างในก็สวยดี ปกตินี่แก  แกคิดไปเองแน่ๆ ต้องใช่แน่ๆ"

มีมี่เดินเข้าไปนั่งที่โซฟาอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อน ฉันได้แต่เกาะติดมันไปเหมือนลูกแมว

"นี่!  ไปอาบน้ำได้แล้ว เลิกทำท่าเหมือนหนีตำรวจจะจับซะที ไป๊!"

ฉันเดินไปอาบน้ำด้วยความกลัว  อาบน้ำไม่ถึง 5 นาทีเลยด้วยซ้ำ แล้วรีบลงมาหามีมี่เหมือนเดิม

"ดีนี่ อาบไวดีจัง  อย่านอนใกล้ฉันนะวันนี้ ลักษณะจะไม่สะอาด"

มีมี่เดินเข้าครัวไปทำอาหาร  ตามสไตล์แม่ศรีเรือน ที่มีฉันตามไปติดๆเหมือนเงาตามตัว

มันทำเหมือนลำคาน แต่ก็ปล่อยฉันให้ตาม

ตอนเรากินข้าวกัน  มีมี่หาเรื่องตลกมาเล่าให้ฟังอยู่ตลอด จนฉันคลายความกังวลและความกลัวลงไปเยอะ

เราคุยกันอยู่อย่างสนุกสนาน หัวเราะเสียงดังลั่น

แต่อยู่ดีๆเสียงหัวเราะของพวกเราก็เงียบลงพร้อมกันโดยอัตโนมัต

ฟ้ามืดลงแล้ว  บรรยากาศในบ้านอยู่ๆก็เปลี่ยน  ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านเข้ามาในตัวของเรา  จนขนลุกชูชันไปทั้งตัว

ฉันกับมีมี่มองหน้ากัน

"ไปชะนี ฉันว่าเราเข้านอนดีกว่า ได้เวลานอนแล้ว"

"นั่นสิ ได้เวลานอนแล้วนี่เนอะ"

เราหัวเราะแหะๆใส่กัน  และค่อยๆเดินตัวตรงขึ้นไปบนห้องนอน  ประหนึ่งว่ากำลังหลอกผี ว่าเราไม่กลัว  เราแค่จะเข้านอน

ฉันกับมีมี่เดินตัวเเข็งทื่อมานั่งลงที่เตียง ก่อนเอนตัวลงนอนพร้อมกันอย่างช้าๆ

เรานอนมองตากันปริบๆไม่มีใครกล้าหลับตา

"ไหนบอกจะจัดการให้ไง นี่ยังไม่ทันมีอะไรเลย  แกหนีขึ้นนอนละ อีตุ๊ดใจหมา"

"เออลืม  ลืมเลยว่าจะมาจัดการ"

เหมือนมีมี่กลัวเสียหน้า  เดินเปิดประตูห้องออกไป ลงไปที่ชั้นล่าง  ฉันเดินตามไปติดๆเพื่อดูวิธีของมัน

"บัานนี้ได้ข่าวว่ามีผี!   อีผีเนรคุณ! นี่บ้านของเพื่อนกูแท้ๆ มึงมาอาศัยเค้าอยู่ มึงยังมารังควานเค้าอีกอีผีชั่ว! อย่าให้กูรู้เชียวนะว่าเป็นผีผู้หญิงหรือผีผู้ชาย ถ้าเป็นผู้หญิง กูจะจับถ่วงน้ำให้ไม่ได้ผุดได้เกิด  ถ้าเป็นผีผู้ชาย กูจะจับทำผัว จนต้องร้องขอชีวิตเลยล่ะมึง"

เงียบ  

หลังมีมี่พูดจบ  ทุกอย่างยังคงเงียบอยู่เหมือนเดิม

"เป็นไงกูบอกแล้ว  ผีชั่วๆ ต้องเจอกระเทยเช่นกู" มีมี่กำลังจะเดินเข้ามาหาฉัน

เพล้ง!!!!

มีจานลอยออกมาจากตรงไหนไม่รู้ บินผ่านหน้ามีมี่ไป ก่อนจะกระแทกผนังแล้วตกมาแตก

เราหันหน้ามองกันทันที

เพล้ง!!!!! 

"กรี๊ดดดดดดดดดดด/กรี๊ดดดดดดดดดดด"

คราวนี้จานเฉียดหัวมีมี่ไปนิดเดียว

แต่จานนั่นไม่ยอมจบแค่สองใบ  มันตามมากระแทกใส่ตัวมีมี่ตลอดเวลา  นางร้องโอดโอยด้วยความเจ็บ ก่อนจะวิ่งกรีดร้องออกไปจากบ้านของฉัน

ฉันเห็นท่าไม่ดี รีบวิ่งตามมันไปติดๆ

ปัง!!!!!!!!

ประตูปิดก่อนที่ฉันจะได้ออกจากบ้าน

เวร...ละ

ฉันหันหลังกลับเข้าไปมองในบ้านอย่างระแวดระวัง

แต่ก็ไม่พบเจออะไร

ฉันเขย่าประตูอีกครั้ง แต่มันเปิดไม่ได้เหมือนเดิม

'ฮ่าๆๆๆๆๆๆ~'

 มีเสียงหัวเราะเย็นยะเยือกดังออกมา จากในบ้านของฉัน  ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า ผีตนนี้เป็นผู้ชาย

"อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันกลัวแล้ว ฮึกกก" ฉันเริ่มร้องไห้ และอ้อนวอนอย่างสติแตก

ไหนๆก็ออกไปไม่ได้ ฉันเลยค่อยๆคลานขึ้นไปบนห้องช้าๆ

แต่ก็เงียบ  ผีคงไปแล้ว

พอถึงห้องฉันหยิบไอแพดมาค้นหาวิธีการกำจัดผีอย่างรวดเร็ว  แต่วิธีต่างๆ มันต้องใช้อุปกรณ์ ซึ่งตอนนี้ฉันไม่มี

ทำไงดี....

แต่เหมือนสวรรค์เข้าข้าง  เลื่อนมาข้างล่าง มันบอกว่า หากนอนแก้ผ้า ผีจะไม่เข้าใกล้

ฉันเหมือนเห็นทางสว่าง รีบแก้ผ้าอย่างรวดเร็ว 

กระโดดขึ้นไปนอนบนที่นอน โดยไม่ห่มผ้า  หวังว่าวิธีนี้จะช่วยฉันได้!











แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น