Peach Bomb

ขอบคุณที่ติดตามนิยายนะคะ

ชื่อตอน : The Ghost : ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2561 07:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
The Ghost : ตอนที่ 1
แบบอักษร

ตื้ดดดดดด  ตื้ดดดดดดดดดด~

ใครวะโทรมาตอนคนกำลังนอน  

ตื้ดดด  ตื้ดดดดดดดดด

ยัง! ยังไม่ยอมวางสายไปอีก!  รับก็ได้วะ!

"ฮัลโหล!"ฉันตวาดเสียงดังลงไปในโทรศัพท์

คนปลายสายเงียบไปพักนึง ก่อนพูดออกมา

"เอ่อ....ใช่คุณอลิชามั้ยครับ"

"ใช่! โทรมาตอนตีห้าเนี่ยมีธุระอะไรเหรอคะ" เหวี่ยง เหวี่ยงเข้าไป

"ตอนนี้ญาติของคุณที่ชื่อคุณสโรชา เสียชีวิตลงแล้ว แต่มีมรดกชิ้นนึงที่เป็นของคุณ เขียนทิ้งไว้ในพินัยกรรม คุณจะมาดูมั้ยครับ"

"มรดก?"

"ครับ มรดก เป็นบ้านครับ สนใจมาตรวจสอบมั้ยครับ  จะรับไม่รับผมจะได้จัดการ"

"รับ!! รับค่ะรับ!!" ตอนนี้ฉันตื่นตัวอย่างเต็มที่แล้ว เมื่อได้ยินคำว่ามรดก

"งั้น 8.00 น. มาเจอกันที่สำนักงาน xxxx นะครับ"

"ได้ค่ะ ได้ๆ"

ผู้ชายคนนั้นวางสายไปแล้ว  ฉันยังนั่งงง เป็นไก่ตาแตก

"มรดก? เรามีญาติที่ไหนกัน"

ถึงจะอย่างนั้น แต่ถ้าเป็นของฉันจริงๆ ก็ขอรับเอาไว้ด้วยความเต็มใจละกัน




ฉันชื่อ อลิส อลิชา อายุ 19 ปีแล้ว เรียนบัญชีอยู่มหาลัยรัฐแห่งนึง   ฉันเป็นเด็กกำพร้าในตอนนี้  แต่ก่อนฉันมีพ่อกับแม่  แต่ท่านเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตไปตั้งหลายปีแล้ว  ฉันไม่เคยมีญาติที่ไหน ขนาดงานศพพ่อกับแม่ยังไม่มีญาติมาเลยด้วยซ้ำ

แล้วอยู่ดีๆ ฉันมีญาติที่ให้มรดกมาจากไหนกัน

อยากปลุกพ่อกับแม่มาถามจริงๆ  แต่ก็คงไม่ตื่นขึ้นมา  ป่านนี้คงไปเกิดใหม่เป็นใครสักคนแล้วมั้ง

แต่ด้วยความลำบากของฉันในตอนนี้ ถ้ามันเป็นของฉันจริงๆ ฉันเอาไว้อย่างแน่นอน  ชีวิตคนจนๆอย่างฉัน  อยู่ดีๆก็ได้บ้านมาฟรีๆ เกินความฝันไปแล้ว


"อาบน้ำแต่งตัวดีกว่า!"

หลังจากได้สติ ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัว เพื่อไปหาผู้ชายคนนั้นที่สำนักงานของเค้า เพื่อตรวจสอบเรื่องมรดกทันที  

ผู้ชายคนที่โทรมาคือทนาย  รับจัดการพินัยกรรมให้คุณสโรชา ที่บอกว่าเป็นญาติของฉัน


"คุณย่าของคุณ ทิ้งมรดกไว้ให้คุณจำนวนนึง มรดกทั้งหมดถูกหารแบ่งตามสัดส่วนของญาติพี่น้องทั้งหมดของคุณไปเรียบร้อยแล้ว"

"ย่า?"

"ใช่ครับ ย่า แม่ของพ่อคุณ"

ฉันมีย่าด้วยเหรอ ความรู้ใหม่เลยนะเนี่ย

"เเล้ว...มรดกที่ฉันได้รับล่ะคะ มีอะไรบ้าง" ยังไงเรื่องเงินต้องมาก่อน  เรื่องย่าไว้ทีหลัง

"มรดกนี้อาจจะน้อยไปบ้างถ้าเทียบกับที่ญาติของคุณคนอื่นได้ไป  แต่ส่าคุณต้องเข้าใจ พ่อของคุณหนีออกจากบ้านไปหลายปีแล้ว  ท่านแค้นมาก เลยให้แค่นี้"

แค่นี้ แค่นี้มันแค่ไหนวะ 5-6- พันฉันก็เอาแล้ว ฉันหิวเงิน

"ขอดูหน่อยค่ะ"

ทนายยื่นเอกสารมาให้  ในนั้นระบุว่าฉันได้บ้าน 1 หลัง กับเงินสด

โอ้วววว มายยยยย  ก๊อดดดดดดด

"นี่มัน! 50 ล้าน!"

"ใช่ครับ"

แล้วมันน้อยที่ไหนกัน ตกลงย่าฉันเป็นใครเนี่ย

"เงินทั้งหมดนี่เป็นของฉันเลยมั้ย"

"ใช่ครับ รวมถึงบ้านด้วย  ไปครับผมจะพาคุณไปดู"

ฉันเดินตามคุณทนายไปติดๆ เค้าขับรถพาฉันไปไกลจากสำนักงานพอสมควร สงสัยอยู่ชานเมืองแหงๆ  แต่บ้านฟรี ก็ไม่บ่นหรอก  ชานเมืองก็ดี อากาศดี!

"นี่ครับ"  คุณทนายเลี้ยวเข้ามาในบ้านหลังสีขาว หลังนึง

"ฉัน..ชอบ..มัน" ฉันมองมันตาเป็นประกาย  บ้านแบบนี้ที่ฉันใฝ่ฝัน ที่ฉันอยากมีมานาน ในที่สุด ฉันก็ได้มาแล้ว


"เป็นของฉันจริงๆเหรอคะ"

"ใช่ครับ หลังอาจเล็กไปหน่อย แต่นี่คือของคุณ"

"ฉันเอา ฉันชอบบ้านหลังนี้"

"ครับ ผมคิดแล้วว่าคุณต้องชอบ  เดี๋ยวผมจะกลับไปจัดการเรื่องเอกสาร เรากลับไปสำนักงานกันก่อนนะครับ"

ฉันเดินตามคุณทนายไป  แต่ยังหันกลับมาดูมันอีกครั้ง

"บ้านของฉัน"








แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น