จำปาสีขาว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 แผนดัดองค์หญิงป๋าจูเร่อ 2

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 แผนดัดองค์หญิงป๋าจูเร่อ 2

คำค้น : ท่านอ๋องหกเมื่อไหร่..ท่านจะรักข้าสักที่

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 782

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2561 22:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 แผนดัดองค์หญิงป๋าจูเร่อ 2
แบบอักษร

​ตอนที่ 5

ท่านอ๋องหกเมื่อไหร่..ท่านอ๋องจะรักสักที่


ณ ตำหนักดอกไม้....


องค์หญิงฝู่ชินกำลังมองปิ่นที่พี่สาวของนาง

ให้สาวใช้คนสนิทนำมาให้นาง

องค์ฝู่ชินมองปิ่นนั้นด้วยสายตาที่เติมไปด้วย

ความรู้สึกเสียใจ


"พี่รองให้เจ้านำมาให้ข้าจริงๆเหรอ..?

องค์หญิงฝู่ชินถามหลานเย่ด้วยน้ำเสียงสั่นๆ


"องค์หญิงท่านเข้าใจในความหมายของปิ่นปักผมนี้ใช่มั้ยเพคะ..,,


"พี่รองกำลังจะบอกข้าว่า''หญิงสาวที่ได้รับปิ่นปักผมแบบนี้ในแคว้นช่งเป่ย..,,

"นั้นก็หมายความว่าหญิงสาวคนนั้นจะได้แต่งงาน..,,


"พี่รองกำลังจะบอกข้าว่า "___"

"ข้าเป็นคนที่เสด็จพ่อเลือกให้ไปแต่งงานที่แคว้นเว่ย..,,


"ใช่เพคะ..

"องค์หญิงทรงเป็นคนที่ฝ่าบาททรงเลือกแล้วเพคะ

หลานเย่ตอบกลับองค์หญิงฝู่ชินด้วยน้ำเสียงเบาๆ


"พี่รองรู้เรื่องนี้เมื่อไร....?


"องค์หญิงป๋าจูเร่อทรงทราบเมื่อหลายชั่วยามที่แล้วเพคะ.."

"เพราะฝ่าบาททรงเสด็จมาที่ตำหนักดอกบัวเมื่อหลายชั่วยามที่แล้วเพคะ..,,

"และอีกสองวันฝ่าบาทจะทรงประกาศว่า

"องค์หญิงฝู่ชินทรงเป็นคนที่ต้องแต่งงานไปแคว้นเว่ยเพคะ..:


หลานเย่ตอบคำถามองค์หญิงฝู่ชินพร้อมกับบอกว่าองค์หญิงฝู่ชินเป็นคนที่ฝ่าบาททรงเลือก


"ข้าไม่อยากแต่งงานไปที่แคว้นเว่ย....

ข้าไม่อยากแต่งกับท่านอ๋องหกแคว้นเว่ย

องค์หญิงฝู่ชินพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นไหว


"ตอนนี้องค์หญิงป๋าจูเร่อทรงเสด็จไปคายทหารฝ่ายซ้ายเพคะ


หลานเย่สาวใช้คนสนิทขององค์หญิงป๋าจูเร่อพูดออกมา


"พี่รองไปคายทหารฝ่ายซ้ายอย่างนั้นเหรอ..?


องค์หญิงฝู่ชินพูดถามออกมาเสียงดังด้วยความตกใจ


"เพคะ..


"ถ้าอย่างนั้นท่านพี่รองก็รู้สิว่าข้า...มีชายที่รักแล้ว..,,


"องค์หญิงป๋าจูเร่อกำลังเสด็จไปหาแม่ทัพหาน

"ที่คายทหารเพื่อหาความแน่ใจว่า

"แม่ท่านทัพหานรักองค์หญิงฝู่ชินจริงหรือมั้ย


"หรือแค่หลอกให้องค์หญิงฝู่ชินรักเขาฝ่ายเดียว..

หลานเย่พูดออกมา


"แม่ทัพหานรักข้าคนเดียวเขาจริงใจต่อข้า

"และข้าทั้งสองก็รักกันมาก...



"ข้าน้อยจะกลับไปทูลต่อองค์หญิงป๋าจูเร่อเพคะ

"ว่าองค์หญิงฝู่ชินมีความรักที่จริงใจต่อกันและกันกับแม่ทัพหาน


"หลานเย่ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นคนที่พี่รองไว้ใจมากที่สุด..

"ข้าขอร้องเจ้าละช่วยพูดให้พี่รองช่วยข้าด้วย..


องค์หญิงฝู่ชินพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น


"องค์หญิงฝู่ชินท่านจะขอร้องข้าน้อยได้อย่าง

"ข้าน้อยเป็นเพียงสาวใช้ไม่อาจพูดขอร้องแทนองค์หญิงได้หรอกเพคะ


"หลานเย่ข้าไม่เคยมองว่าเจ้าเป็นสาวใช้เลยนะ

"เจ้าเป็นเหมือนคนที่สำคัญของพี่รอง

"เพราะเจ้าอยู่กับพี่รองมาตั้งแต่เล็กๆแล้ว...


"องค์หญิงฝู่ชินข้าน้อยขอบพระทัยที่ท่านเมตตาข้าน้อย..

"แต่ว่าข้าน้อยก็ยังเป็นเพียงสาวใช้อยู่ดีเพคะ


"แต่ว่าองค์หญิงป๋าจูเร่อรักองค์หญิงฝู่ชินมากองค์หญิงไม่ต้องกังวัลไปเพคะ...

"องค์หญิงป๋าจูเร่อทรงต้องช่วยองค์หญิงฝู่ชินแน่เพคะ...


"จริงหรือพี่รองจะช่วยข้า..!!!!


"ข้าน้อยคิดว่าน่าจะเป็นอย่างนั้นเพคะ..

"ถ้าองค์หญิงฝู่ชินมีความกล้าที่จะไป

"ขอปฏิเสธงานแต่งงานขององค์หญิงกับท่านอ๋องหกแคว้นเว่ย

"องค์หญิงป๋าจูเร่อจะออกหน้ามาขอพระราชทานอภัยโทษแด่องค์หญิงฝู่ชินกับแม่ทัพหานแน่เพคะ

"เพราะองค์หญิงป๋าจูเร่ออยากให้องค์หญิงฝู่ชินมีความสุขกับชายที่รักเพคะ..


"ข้าน้อยพูดได้เพียงเท่านี้

"ต่อไปนี้องค์หญิงฝู่ชินต้องตัดสินพระทัยเองเพคะ

"ข้าน้อยทูลลาเพคะ


หลานเย่สาวใช้คนสนิทขององค์หญิงป๋าจูเร่อพูดจบก็ขอตัวทูลลาทันที่



ตอนนี้ในตำหนักดอกไม้...

เหลือเพียงองค์หญิงฝู่ชินที่กำลังคิดในสิ่งที่หลานเย่พูดออกมา


"นี้อาจจะเป็นความคิดของพี่รองก็เป็นไปได้พี่รองรักข้ามาก

"นางต้องให้หลานเย่คนสนิทมาบอกข้าเป็นนัยๆแน่ว่านางจะช่วยข้า


องค์หญิงฝู่ชินพูดออกมาคนเดียวเบาๆ


นางหยิบปิ่นปักผมที่หลานเย่นำมาให้

ด้วยสายตาที่เติมไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะต่อสู้



ผ่านไปหลายชั่วยาม...


องค์หญิงป๋าจูเร่อก็กลับมาที่ตำหนักของนาง


"หลานเย่..เป็นอย่างไรบ้าง...?

"น้องสามนางเห็นสิ่งที่ข้าเอาให้แล้ว

"แล้วนางตัดสิ้นใจอย่างไร...

องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังถามสาวใช้คนสนิท


"องค์หญิงเพคะ..ท่านไม่ต้องกังวล

"ดูจากท่าทางที่องค์หญิงฝู่ชินแสดงออกมาแล้ว..

"ข้าน้อยเห็นว่างค์หญิงฝู่ชินรักแม่ทัพหานมากเพคะ..เพราะฉะนั้น...,,

"ข้าน้อยได้พูดในสิ่งที่ทำให้องค์หญิงฝู่ชินมีความกล้าที่จะขอปฏิเสธงานแต่งนี่แน่เพคะ...


"ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดี..ทั้งสองคนต่างรักกันข้าไม่อยากเห็นพวกเขาสองคนต้องพรากจากกัน...


"องค์หญิงเพคะ..แล้วฝ่าบาทล่ะเพคะ

หลานเย่สาวใช้คนสนิทถามด้วยน้ำเสียงแอบหนักใจ...


"ไม่ต้องห่วงข้า..มีวิธีที่จะทำให้เสด็จพ่อตัดสินใจไม่ลงโทษน้องสามและแม่ทัพหาน


"อีกไม่กี่ชั่วยามก็จะเย็นแล้ว..ข้าต้องไปทานอาหารเป็นเพื่อนเสด็จพ่อ


"หลานเย่เจ้าช่วยข้าแต่งตัวให้สวยงามเหมือนหญิงสาวที่เรียบร้อยมากที่สุดนะ...


"ข้าจะทำให้เสด็จพ่อทรงมองเห็นความเรียบร้อยแล้วก็สวยงามของข้า...


"เพคะ.."ข้าน้อยจะทำอย่างสุดความสามารถเพคะ...



ทางด้านตำหนักชุนเทียน...


ฮ่องเต้แคว้นช่งเป่ยกำลังมองลูกสาวคนที่สามของเขากับแม่ทัพฝ่ายซ้าย

ที่มาขอร้องเขาที่เป็นฮ่องเต้ให้ยกเลิกงานแต่ง


"เสด็จพ่อลูกไม่ดีเองที่ไม่ทำตามที่เสด็จรับสั่ง

"ลูกมาขอความเมตตาจากเสด็จพ่อช่วยยกเลิกงานแต่งงาน

"ให้ลูกไม่ไปแต่งงานที่แคว้นเว่ยด้วยเพคะ


"ลูกแต่งงานไปที่นั้นไม่ได้เพราะลูกมีชายที่รักแล้วเสด็จพ่อเมตตาลูกเถิด..


องค์ฝู่ชินพูดขอฮ่องเต้แคว้นช่งเป่ยผู้เป็นบิดาด้วยน้ำตา


"ข้าน้อยมาขอรับผิดแทนองค์หญิงฝู่ชินพระย่ะค่ะ

"ฝ่าบาททรงลงโทษข้าน้อยเพียงผู้เดียวเถิดพระย่ะค่ะ


"ข้าน้อยยอมรับความตายเพียงแค่ฝ่าบาททรงอย่าให้องค์หญิงฝู่ชินไปแต่งงานที่แคว้นเว่ยด้วยเถิด

"เสด็จพ่อพวกเราสองคนรักกัน

"เสด็จเมตตาลูกด้วยเถิดนะ...

องค์หญิงฝู่ชินว้อนวอนขอร้องทั้งน้ำตา

แม่ทัพหานก็โคกหัวกับพื้นอย่างแรงเป็นการขอร้องฮ่องเต้



"บังอาจ!!!!!


ฮ่องเต้แคว้นช่งเป่ยพิโรธอย่างหนัก


"อาฝู่เจ้าเป็นถึงองค์หญิงของแคว้นช่งเป่ย

"แต่ไม่ทำตามหน้าที่ของอค์งหญิง

"ถือว่าไร้ความสามารถ..


"เจ้าเป็นถึงแม่ทัพฝ่าซ้ายแต่ไม่มีความแกร่งกล้าไร้ความสามารถเช่นกัน


"พวกเจ้าบอกเราว่าพวกเจ้ารักกัน

"แต่ว่าเราไม่อาจจะยกโทษความผิดนี้ของพวกเจ้าสองคนได้

"เอาตัวไปขังอีกสามวันลงโทษ..!!!!

"ทหารเอาตัวไป...!!!

ฮ่องเต้ช่งเป่ยตรัสออกมาด้วยความพิโรธอย่างแรง


"เสด็จพ่อเมตตาลูกด้วย..!!!!!!


"ฝ่าบาทลงโทษข้าน้อยเพียงผู้เดียวเถิด...

"องค์หญิงฝู่ชินไม่เกี่ยวด้วย...

"ฝ่าบาทลงโทษข้าน้อยคนเดียวพระย่ะค่ะ...


เสียงร้องขอความเมตตาของทั้งสองหญิงสาวและชายหนุ่มคนดังไปทั่วตำหนักชุนเทียน



"เสด็จพ่อทำไมทรงพิโรธถึงเพียงนี้เพคะ..?

องค์หญิงป๋าจูเร่อเดินเข้ามาตำหนักชุนเทียนอย่างรวดเร็วแล้วเอ่ยถามฮ่องเต้ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน


"พวกเจ้าปล่อยตัวองค์หญิงสามเดียวนี่

องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดสั่งทหารที่จับตัวองค์หญิงฝู่ชินเอาไว้


"อาจู..เจ้ามาก็ดีพ่อขอความเห็นเจ้าว่าพ่อจะลงโทษสองคนนี้อย่างไง


"เสด็จพ่อจะลงโทษน้องสามกับแม่ทัพหานทำไมเพคะ

"พวกเขาทำอะไรผิดหรือเพคะ


"อาจูพวกเขาทำผิดมากที่ไม่เคารพพ่อ

"พ่อเป็นถึงฮ่องเต้แคว้นช่งเป่ยที่ทุกคนต่างเคารพ

"แต่สองคนนี้กับทำให้คำพูดของพ่อไร้ความหมาย


"พ่อจะให้อาฝู่แต่งไปแคว้นเว่ย..แต่นางกลับไม่ทำตามคำสั่งเท่ากับขัดรับสั่งของพ่อ

"แม่ทัพฝ่ายซ้ายก็บอกว่ารักน้องสาวเจ้าและยอมตายเพื่อที่จะไม่ให้น้องสาวของเจ้าได้แต่งงานไปแคว้นเว่ย


"พวกเขาขัดคำสั่งเราโทษคือตายสถานเดียวเท่านั้น

ฮ่องเต้แคว้นช่งเป่ยตรัสออกมาอย่างพิโรธอย่างแรง


"ลูกเข้าใจแล้วเพคะว่าเรื่องทั้งหมดเป็นอย่างไร

องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดออกมา


"ครั้งนี่น้องสามทำผิดเกินให้อภัยจริงๆ

"ที่ขัดคำสั่งเสด็จพ่อ..

"แม่ทัพหานฝ่ายซ้ายก็กล้าขัดขวาง

"การแต่งงานของน้องสามไม่ให้ไปแต่งงานกับท่านอ๋องหกที่แคว้นเว่ย

"นั้นก็เท่ากับขัดคำสั่งเสด็จพ่ออย่างร้ายแรง

"ต้องได้รับโทษอย่างหนัก


"ใช่อาจูเจ้าพูดถูกต้อง...

ฮ่องเต้ช่งเป่ยตรัสออกมาเสียงดัง


"แต่ว่าลูกก็นับถือความกล้าหาญของน้องสามกับแม่ทัพหานฝ่ายซ้าย ....

"ที่กล้าที่จะพูดความจริงว่าพวกเขาสองคนรักกัน

"พวกเขาสองคนไม่กลัวแม้แต่ความตาย

"ยึดมั่นในความรักที่ทั้งสองคนมีให้กัน


"เสด็จพ่อลูกก็หวังว่าเสด็จพ่อจะเมตตาพวกเขาทั้งสอง...


"อาจูลูกเข้าข้างความผิดที่ทั้งสองคนนี้ทำอย่างนั้นเหรอ...

ฮ่องเต้ช่งเป่ยตรัสถามออกมาเสียงดัง


"เสด็จพ่อลูกแค่ชึ้งในความรักที่ทั้งสองคนมีให้กัน..

"ลูกขอร้องท่านพ่อช่วยเมตตาพวกเขาสักครั้งแล้วมองความรักที่จริงใจของพวกเขาสองคน


องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนนุ่ม

"พ่อเองก็มองเห็นความรักที่พวกเขามีให้กัน

"แต่ว่าพ่อจะยกเลิกงานแต่งงานนั้นไม่ได้

"ยังไงชะ..อาฝู่ก็ต้องเป็นคนไปแต่งงานที่แคว้นเว่ย..."พ่อเป็นฮ่องเต้แคว้นช่งเป่ยตรัสออกมาแล้วต้องไม่คืนคำ...


"เสด็จพ่อลูกเข้าใจสิ่งที่เสด็จพ่อต้องการจะทำ

"แต่ว่ายังไม่ได้ประกาศว่าน้องสามได้เป็นตัวเลือกไปแต่งงานที่แคว้นเว่ย...


"เพราะฉะนั้นเสด็จพ่อก็ไม่ต้องกังวลว่าคำที่เสด็จพ่อตรัสออกมาแล้วจะไม่สำคัญ


"เสด็จพ่อยังไม่ออกราชองค์การก็ยังหาคนอื่นที่จะไปแต่งงานได้เพคะ

องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดออกมา


"แต่พ่อไม่มีใครแล้วที่เหมาะที่จะไปแต่งงานที่แคว้นเว่ยได้แล้ว


"เพราะองค์หญิงคนอื่นๆก็ยังเล็กอยู่

"พ่อไม่มีใคแล้วนอกจากอาฝู่คนเดียว

"ที่จะเป็นตัวเลือกไปแต่งงานได้..

ฮ่องเต้ช่งเป่ยตรัสออกมาเสียงดัง


"ถ้าอย่างนั้นลูกขออาสาเองเพคะ...


องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดออกมาอย่างหนักแน่นพร้อมกับคุกเข่าขอร้อง



เป็นอย่างไรนางเอกของเราทำจนตัวเองได้เป็นคนที่จะเป็นตัวเลือกคนเดียว

ถือว่าแผนของนางเอกสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว

นางเอกไม่ได้ร้ายนะแต่ต้องเป็นนางเท่านั้น

ฮ่าฮ่าฮ่า....

ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยน่ะ.....

ขอบคุณที่ติดตามเข้ามาอ่านค่ะ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}