กำใจ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2561 20:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2
แบบอักษร

​ตอนที่ 2

เสียงเพลงดังไปทั่วสถานบันเทิง แหล่งรวมวัยรุ่นชายหญิงที่เลือกใช้สถานที่แห่งนี้เป็นที่ระบายความเครียด

"ไหนวะ..เด็กเสริฟที่มึงบอก"

ร่างสูงที่เดินลงมาจากห้องวีไอพีส่วนตัวของเขากับเพื่อนเอ่ยขึ้น

  "ยังไม่เห็นวะ คงทำงานอยู่ กูว่าหาที่นั่งเหอะ มึงจะลงมาทำไมวะ วุ่นวายจะตาย" นัทบอกเพื่อนของตนเพราะเขาไม่ชอบเที่ยวสถานที่แบบนี้เท่าไหร่

" ทำไงได้.. มึงนั้นแหละมาทำอารมณ์ดีของกูหมด วันนี้มึงกินเหล้ากับกูข้างล่างนี่แหละ อยู่ข้างบนมันไม่สบายตา ตรงนี้อาหารตาทั้งนั้น มึงดูสิ" กำพลบอกพร้อมกับใช้สายตากวาดมองไปตามกลุ่มวัยรุ่นที่กำลังสนุกสนาน จนไปสะดุดที่ลานบาร์เทนเดอร์ที่ร่างบางคนหนึ่งกำลังใช้ความสามารถชงเหล้าด้วยความชำนาญ  รูปร่างผิวขาว ตัวเล็กน่ารัก ยิ้มแย้มต้อนรับลูกค้าที่เข้ามานั่งดูอย่างเพลินตา  ร่างสูงกำลังคิดว่าทำไมเขาถึงไม่เคยเห็นพนักงานคนนี้มาก่อน

"ไอ้พัตร..เด็กตรงบาร์เทนเดอร์นั้น มาใหม่เหรอ กูไม่เคยเห็น " ร่างสูงถามลูกน้องตนโดยที่สายตายังจ้องอยู่ที่เดิม

"เพื่อนของบัสนะครับนาย มาทำงานได้ 7 วันแล้ว เห็นว่ากำลังหาเงินไปรักษาแม่ของเขา"

พัตรลูกน้องคนสนิทบอกกับนายของตน

"นั้นไงไอ้พล..น้องปาล์มที่กูบอก" หลังจากที่ได้ยินลูกน้องคนสนิทของกำพลพูด นัทหันไปมองตามเพื่อนจึงได้เห็นว่าเป็นปาล์ม คนที่เขาตามหาอยู่ ตอนแรกที่ไม่เห็น เขาเอาแต่มองหาพนักงานเสริฟ จึงไม่ทันมองจุดนั้น

"เฮ้ย..น่ารักดีนี่หว่า..เด็กมึงเหรอ"  กำพลพูดขึ้นเขาดูสนใจเด็กคนนี้อยู่เหมือนกัน

"ก็สนใจอยู่เหมือนกันนะ..ถ้าปาล์มตกลง" นัทพูดพร้อมกับมองหน้าของพัตรไปด้วย เขาไม่พอใจพัตรตั้งแต่ร่างแกร่งพูดถึงบัสเพื่อนของปาล์มแล้ว พัตรกับหมอนัทเคยคบกันมาก่อนตั้งแต่นัทยังเป็นตำรวจ แต่ต้องเลิกลากันไปเพราะฐานะที่ต่างกันเลยทำให้พัตรไม่อยากให้นัทโดนดูถูกว่าคบคนไม่เหมาะสม เหตุการณ์วันนั้นทำให้ นัทขอย้ายมาเรียนหมองานที่เขารักที่ประเทศไทยแล้วอยู่ประจำที่นี่ ส่วนงานตำรวจเขาทำงานนอกเครื่องแบบอยู่แล้ว จึงไม่มีปัญหา

"เฮ้ย..ไอ้พัตรเมิงไปพักเถอะไป"

กำพลที่เห็นท่าทางทั้งคู่ จึงรีบคลายสถานการณ์

"ครับนาย" พัตรก้มหน้ารับคำสั่งนายตนก่อนจะเดินออกไป

"อะไรกันวะ..นานแล้วนะโว้ย" กำพลจับไหล่ให้กำลังใจเพื่อนของตน เพราะรู้เรื่องราวของทั้ง 2 นี้ตลอด และรู้ด้วยว่า พัตรกับบัสกำลังคบกันอยู่ เวลานัดคุยงานที่นี่ จึงทำให้นัทไม่อยากมาเท่าไหร่

"ช่างเถอะ..ว่าแต่มึงสนใจหรือไง เด็กนี่เป็นดีนะ หาเงินเก่งเพื่อครอบครัวและแม่สบาย" นัทพูดกลบเกลื่อนความรู้สึกตนเองเพราะไม่อยากให้เพื่อนเป็นห่วง และก็นึกห่วงปาล์มเพราะเขาสงสารเด็กคนนี้มากจริงๆ และยังอยากหางานเพื่อให้เขาไม่ต้องงานหนักเหมือนตอนนี้

(......)กำพลไม่พูดเอาแต่มองร่างบางอยู่นั้น

นัทมองเพื่อนของตนอย่างอย่างยิ้มๆ เพราะรู้เริ่มและคิดแผนออกว่าจะ ช่วยหางานให้ปาล์มยังไงแล้วก็จะช่วยเพื่อนของเขาด้วย แต่ทุกอย่างก็ต้องให้ปาล์มตัดสินใจเองด้วย..

ส่วนตัวปาล์มเอง นัทรู้ว่าปาล์มชอบผู้ชาย เพราะทั้งรูปร่างหน้าตาบ่งบอกชัดเจน และปาล์มเองก็มีแฟนอยู่มหาลัยเดียวกันด้วย แต่ที่เขา สัมผัสและเห็นปาล์มเวลามาเยี่ยม เหมือนจะเป็นคนไม่ดีเท่าไหร่ ถ้าปาล์มเลิกได้ก็ดี จึงอยากให้ปาล์มตกลงงานนี้เพราะมันก็จะดีกับร่างด้วย

ส่วนเพื่อนของเขาคนนี้ ดูจากอาการคงชอบคอให้ตัวปาล์มอยู่ไม่น้อย ถ้าหากปาล์มทำสำเร็จ มันไม่ใช่แค่เงินที่ปาล์มจะได้อย่างแน่นอน เพราะเขารู้นิสัยของเพื่อนตนเองดี ว่าต้องการอะไร เขาคิดว่าถ้า 2 คนที่เขาเป็นห่วงตอนนี้รักกันได้จริง เขาก็มีความสุขไปด้วย..

"เฮ้ย..จ้องน้องเขาอยู่ได้..ว่าไงที่ถามไปนะ" นัทถามเพื่อนอีกครั้ง ก็เล่นมองไม่คาดสายขนาดนั้น

"สนใจแล้วจะได้อะไรละวะ..ก็แค่เด็กต้องการเงิน ถ้ากูจะชื้อคงไม่ยากหรอก..แต่หัวใจของเขาก็คงไม่ได้..ทุกวันนี้กูก็เหนื่อยว่ะ..นัท กูไม่เข้าใจว่าทำไมกูถึงไม่เจอคนที่รักกูจริงบ้างวะ"

กำพลพูดออกมาอย่างน้อยใจชีวิตตัวเอง ทั้งๆเขามีทุกอย่างแต่เขากับชื้อความรักความจริงใจใครสักคนไม่ได้เลย

"อื้ม...ทำใจวะ..ก็มึงเล่นทำตัวแบบนี้แล้วมึงจะหาได้ไงวะสิ่งที่มึงต้องการ มึงลองเปิดใจและจริงจังกับใครสักคนสิวะ" นัทพูดเพื่อให้กำลังใจเพื่อนอีกครั้ง เขายังไม่จะบอกเพื่อนของเขาตอนนี้ เพราะต้องคุยกับปาล์มก่อน

"เฮ้ย...กินเหล้าเถอะ เลิกพูด" กำพลถอนหายใจออกมา ก่อนจะชนแก้วกับเพื่อนไม่สนใจอะไรอีกต่อไป

02.30 น.

"ปาล์ม..ทางนี้"

หลังจากที่เลิกงาน ปาล์มที่กำลังเดินมาขึ้นรถประจำทางเหมือนทุกวัน ก็ต้องหันไปเสียงเรียกจากด้านหลัง

"เอ้า  ไลฟ์  มาได้ยังไง" ปาล์มถามแฟนหนุ่มของตน ปาล์มกับไลฟ์ คบกันได้ 3 เดือนแล้ว หลังจากที่กันตอนรับน้องแล้วไลฟ์ก็ช่วยไว้ตอนที่ปาล์มวิ่งล้ม ทำให้ 2 สนิทกันแล้วตัดสินใจคบกัน แต่เพราะร่างบางต้องทำงานเกือบจะทั้งกลางวันและกลางคืนทำให้ไม่มีเวลาให้กับร่างแกร่งเท่าไหร่

ไลฟ์เป็นคนค่อนข้างเจ้าชู้ หลายครั้ง บัสจะคอยเอาเรื่องของไลฟ์มาเล่าให้ปาล์มฟัง แต่ปาล์มก็ยังเชื่อใจตลอดไม่เคยคิดจะถามอะไรด้วยซ้ำ เพราะให้เกียติรร่างสูงตรงหน้าตลอด..

"ไลฟ์มารับเพื่อนนะ เห็นปาล์มเดินมาพอดี ทำงานที่นี้เหรอ"

 ไลฟ์ถามร่างบางออกมา  เรื่องจริงเขารู้อยู่แล้วร่างบางทำงานที่นี่..แต่ไม่อยากให้ปาล์มสงสัย

ที่เค้าคบปาล์มเพราะจะหาผลประโยชน์ในตัวร่างบางเท่านั้น ไม่ได้มีความชอบคออะไร เพราะเบื้องหน้าของไลฟ์คือนักศึกษาหน้าตาดี ดีกรีลูกนักธุรกิจ แต่เบื้องหลังคือหาเด็กหนุ่มส่งให้กับพวกมาเฟียและนักธุรกิจ ที่ต้องการชื้อบริการด้วย และลูกค้าหลักของเขาก็คือกำพลของเรานั้นเอง และที่ทำเป็นพ่อพระสร้างภาพว่าตนทะนุถนอมร่างบางตรงหน้าไว้ ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะจัดการ  แต่เพราะร่างบางจะทำเงินมากกว่าต่างหาก เพราะรู้ว่าการที่ส่งเด็กหนุ่มที่ยังบริสุทธิให้กับลูกค้าราคามันแค่ไหน

"อ่า. ใช่ เราทำงานที่นี่ได้ 7 วันแล้วละ "  ร่างบางยิ้มหวานแล้วพูดออกมา

"แล้วกลับยังไง ไปต่อกับไลฟ์ไหม ช่วงนี้ปาล์มไม่มีเวลาไปทานข้าวกับไลฟ์เหมือนก่อนเลยนะ"

ไลฟ์แกล้งพูดน้อยใจออกมา

"อย่าเพิ่งโกรธปาล์มสิไลฟ์  วันนี้เราต้องเฝ้าแม่ต่อ ไว้พรุ่งนี้ปาล์มไปกินข้าวที่คณะด้วยนะ

 นะครับ อย่าเพิ่งโกรธปาล์มนะ"

ปาล์มอ้อนออกมาอย่างน่ารัก เพราะเขาแคร์ไลฟ์มาก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะไลฟ์ไม่เคยที่จะว่าเขาเวลาเขาไม่มีเวลาให้ส่วนมากก็แค่น้อยใจเท่านั้น และตั้งแต่คบมา ไลฟ์ไม่เคยล่วงเกินเขาเลยนอกจากหอมแก้มเท่านั้น

"อืม งั้นก็ได้

 อ่า..เพื่อนเรามาแล้วไว้เจอกันพรุ่งนี้นะครับปาล์ม..รักปาล์มนะครับ. ฟอดดดด^^

ไลฟ์พูดพร้อมกับหอมแก้มบางแล้วยิ้มทะเล้นก่อนจะวิ่งหนีไป เพราะถ้าอยู่ ปาล์มจะต้องตีคืนแน่ๆ

ร่างบางมองแฟนหนุ่มยิ้มๆออกมาอย่างมีความสุข แล้วเดินทางไปโรงพยาบาลเพื่อเฝ้าแม่ต่อทันที




​โปรดติมตามตอนต่อไป

​ให้กำลังกันด้วยนะคะ สัก 1 ไลฟ์ ก็ยิ้มแล้วค่ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น