โซซอล

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

02-2 การกระทำที่ไม่ดี

ชื่อตอน : 02-2 การกระทำที่ไม่ดี

คำค้น : กลลวงกลายรัก นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 886

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ย. 2561 15:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
02-2 การกระทำที่ไม่ดี
แบบอักษร

“ถ้าอย่างนั้นมาเริ่มปรึกษากันเลยไหมครับ”


ยองจีเงยหน้าขึ้นด้านบนตามเสียงที่ได้ยินใกล้ๆ การเงยหน้ามองในระดับนั้นเป็นระดับสายตาที่ตัวเขาไม่คุ้นชินเอาเสียเลย


“จะปรึกษาอะไรกันแน่ คุณรู้จักผมดีแล้วนี่ แล้วจะอยากรู้อะไรเพิ่มอีก”

“ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับร่างกายของคุณชาย ผมย่อมรู้ดีอยู่แล้วครับ”


ข้อมูลย่อยๆ หลายอย่างด้วยกัน พูดอีกทีก็หมายความว่านั่นคือทั้งหมดของข้อมูลที่มีจนถึงตอนนี้


“ถ้าอย่างนั้นยังจะสงสัยอะไรเกี่ยวกับผมอีก”


งานอดิเรก สิ่งที่ทำเป็นประจำ นิสัย หนังที่ชอบ หรือว่าปกติทำอะไรงั้นเหรอ ยองจีพูดกระแนะกระแหนและสุดท้ายก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ถ้าอีกฝ่ายถามคำถามแบบนั้นหรือต้องตอบจริงๆ สถานการณ์มันคงไม่ต่างอะไรกับหนังตลก

ฮันจูนั่งลงตรงหน้าเขาแล้วเปิดแฟ้มเล่มบางที่ถืออยู่ อีกมือหนึ่งก็ถือปากกาไว้ ต่างกับยองจีที่ขำกับสถานการณ์ตรงหน้า หลังจากอีกฝ่ายเตรียมทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วนี่ก็เป็นช่วงเวลาที่สำคัญสำหรับฮันจูด้วย ขายาวไขว่ห้างและปรับท่าทางการนั่งให้ดี

แล้วก็ถามออกมา


“ในหนึ่งอาทิตย์ช่วยตัวเองประมาณกี่ครั้งครับ”


ใบหน้ายองจีที่หัวเราะตลอดเวลาจนถึงตอนนี้บูดบึ้งในชั่วพริบตา อยากย้อนถามกลับไปอีกรอบเพื่อยืนยันว่าตัวเองได้ยินไม่ผิด แต่ดูเหมือนว่าความเป็นไปได้ที่จะทำอย่างนั้นมีน้อยมาก

ฮันจูถามต่ออีกครั้ง


“หรือต้องถามว่ากี่ครั้งต่อหนึ่งวันมากกว่าไหมครับ”

“พูดบ้าอะไร...”


พอเข้าใจความหมายของคำถามอย่างถ่องแท้ในปากก็แห้งผาก น่าอึดอัด ถามว่าช่วยตัวเองกี่ครั้งเนี่ยนะ ทำไมถึงสงสัยอะไรแบบนั้น ตั้งแต่เกิดมาเป็นครั้งแรกที่ได้รับคำถามแบบนี้ ไม่มีใครเคยถามชีวิตส่วนตัวของเขาเลย ถ้าจะพูดให้ชัดๆ ก็คือไม่มีใครสามารถถามแบบนั้นได้ แม้แต่คุณปู่ผู้ที่สามารถเกลี้ยกล่อมให้ยองจีตอบได้เพียงคนเดียว ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องถามคำถามแบบนี้สักนิด

ยองจีมองอีกฝ่ายนิ่งๆ พลางย่อคำตอบให้สั้นลงและเปิดปากพูดอย่างช้าๆ แต่เฉียบขาด


“ไม่เคย”


เขาพูดเพียงแค่นั้น ตอนนั้นฮันจูเงยหน้าขึ้นมาทันที


“บอกว่าไม่เคยช่วยตัวเองไง ทำไม มีปัญหาอะไร”


ฮันจูจ้องมองยองจีนิ่งๆ แล้วหลุบตาลง และเริ่มจดอะไรสักอย่างลงไปในแฟ้มที่ถืออยู่อย่างรวดเร็ว ‘ไม่มีประสบการณ์การช่วยตัวเอง’

นับว่าเป็นปัญหาที่น่าตกใจและร้ายแรงอย่างมาก ที่ยองจีคิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องแปลก ผู้ชายที่กำลังจะอายุ 31 ในปีนี้ ยังไม่เคยช่วยตัวเองเลยสักครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าจากลักษณะทางพันธุกรรมของอีกฝ่ายแล้ว นี่มันเป็นเรื่องที่ผิดปกติ


“หมายถึงไม่เคยทำเฉยๆ ใช่ไหมครับ หรือว่า...”

“เพราะคุณปู่บอกว่าห้ามทำ”


ทันทีที่ฟังคำตอบของยองจีที่สรุปออกมาเสียเฉยๆ ฮันจูก็หันศีรษะจากฝั่งตรงข้ามมาอย่างรวดเร็ว ห้ามช่วยตัวเองเนี่ยนะ ถึงสิ่งที่น่าสงสัยจะมีไม่น้อย แต่ถ้าเป็นเรื่องที่คังยองโฮสั่งจริงๆ เป้าหมายมันก็ชัดเจนมากๆ

น้ำอสุจิของซูเปอร์อัลฟ่าแม้จะแค่ 1 หยดก็มีความหมายมาก และอีกฝ่ายคงยึดมั่นว่ายังไงก็จะไม่ปล่อยให้หายไปตามอำเภอใจ ฮันจูเกือบหัวเราะออกมาทันที


“ถ้าจะขำก็ขำเลย ไม่ต้องมาทำหน้าอย่างนั้น”

“…อา”


ดูเหมือนว่าริมฝีปากฮันจูจะยกยิ้มขึ้นโดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัว พลาดแล้วสิ แม้จะกำลังคิดแบบนั้นอยู่แต่สีหน้าก็ไม่ได้แตกต่างกับก่อนหน้านี้เลยแม้แต่นิดเดียว


“ผมไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องที่น่าขำนะครับ กลับเป็นปัญหาที่ค่อนข้างร้ายแรงเสียอีก”

“ปัญหาร้ายแรงงั้นเหรอ”


ยองจีถามกลับราวกับไม่รู้จริงๆ แม้สีหน้ายังคงเสียอารมณ์ แต่นั่นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เขาไม่สามารถรับรู้ถึงสถานการณ์ของตัวเองและปัญหาที่เผชิญอยู่ได้จริงๆ ฮันจูเริ่มจดอะไรลงไปอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ‘การรับรู้เกี่ยวกับตระกูลตนเองไม่สมบูรณ์เป็นอย่างมาก’


“ถ้าลองเปรียบเทียบกับกรณีทั่วๆ ไปก็เป็นเช่นนั้นแหละครับ ตามการสำรวจ ชายที่บรรลุนิติภาวะแล้ว จะมีจำนวนครั้งที่ช่วยตัวเองโดยเฉลี่ยอยู่ที่สัปดาห์ละ 5 - 6 ครั้ง และกรณีของอัลฟ่านั้น ตัวเลขที่ได้โดยทั่วไปคือ 9 - 10 ครั้งครับ”


จริงๆ แล้ว อัลฟ่ามีความต้องการทางเพศสูงกว่าโอเมก้าหรือเบต้า ถ้าเรียงจากมากไปน้อยก็จะเป็นอัลฟ่า - โอเมก้า - เบต้า แต่ความต้องการของโอเมก้านั้น ถ้าไม่ใช่ช่วงฮีทกลับค่อนข้างต่ำกว่าเบต้า และในทางกลับกัน อัลฟ่านั้นถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ช่วงผสมพันธุ์ ความต้องการปลดปล่อยก็จะรุนแรงอยู่ดี และค่อนข้างมีเซ็กซ์หรือช่วยตัวเองหลายครั้ง

ถ้าดูจากข้อมูลส่วนนั้น จะสามารถเห็นได้ว่าอัลฟ่าจะทำตามสัญชาตญาณ และยึดติดในเพศสภาพของตนอย่างค่อนข้างรุนแรงมากกว่าโอเมก้า แน่นอนว่าจุดยืนแบบนี้ทางประวัติศาสตร์กลายเป็นจุดยืนอันแข็งกร้าวของอัลฟ่า


“เป็นความต้องการที่เป็นธรรมชาติตามสัญชาตญาณ โดยไม่เกี่ยวกับผลการสำรวจด้วยครับ”


กรณีที่อัลฟ่าเกิดความใคร่ในเวลาปกติซึ่งไม่ใช่ช่วงผสมพันธุ์ ส่วนที่อยู่ระหว่างขาจะเปียกชุ่มเหมือนกับโอเมก้าหรือไม่นั้น มันก็สามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย เพราะว่าการจัดการกับอารมณ์ทางเพศสามารถทำได้ด้วยการปลดปล่อยตัวสเปิร์มที่สะสมอยู่ในร่างกายออกมา ส่วนอัลฟ่าเพศหญิงก็เช่นเดียวกัน เพียงการช่วยตัวเองตรงจุดคลิตอริสก็สามารถลดความต้องการลงได้ และแน่นอนว่าการช่วยตัวเองไม่ใช่การกระทำที่ไม่ดีหรือผิดกฎหมาย

หมายความว่าไม่มีความจำเป็นที่จะไม่ทำเลย ความจำเป็นที่จะต้องไปอดกลั้นมันไว้ก็ยิ่งไม่มี


“…รู้แล้วยังไง สุดท้ายก็เป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับผมอยู่ดี”

“ไม่เกี่ยวเหรอครับ ยังไงเหรอครับ”


ปัญหาของวิธีการพูดและน้ำเสียงนั้นน่าหนักกว่าใจความของคำตอบ ยองจีพูดเหมือนกับตัวเองไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับสัญชาตญาณหรือความต้องการเลยจริงๆ


“เพราะผมไม่ใช่อัลฟ่าธรรมดานี่”


ซูเปอร์อัลฟ่า ฮันจูตอบแทนเขาอยู่ในใจ รอยยิ้มที่นุ่มนวลยกยิ้มขึ้นโดยอัตโนมัติ ราวกับคนไข้ของเขารู้เป็นอย่างดีว่าตัวเองอยู่ในระดับไหน อย่างน้อยก็รู้ได้ด้วยหัวสมองของตัวเอง


“มั่นใจได้ยังไงครับ”

“อะไร”

“ผมถามว่าคุณมั่นใจได้ยังไงว่าเป็นผู้ครอบครองพันธุกรรมที่เป็น ‘ซูเปอร์’ ครับ”


เป็นน้ำเสียงที่เรียบง่ายราวกับถามเพียงแค่ผิวเผินแต่ในคำถามนั้นกลับมีความหมายแฝงอยู่ คำถามที่คงจะเจ็บปวดพอสมควรหากเขาพูดโดนจุดพอดี แต่โล่งอกที่มันพลาดเป้ายองจีอย่างหวุดหวิด เพราะเป็นคำถามที่อีกคนไม่เคยลองคิดดูเลย

สาบานว่าเป็นคำถามที่ยองจีไม่เคยโดนถามเลยสักครั้งตลอดการใช้ชีวิตที่ผ่านมา คำถามที่สงสัยว่าตนอาจจะไม่ใช่ผู้ครอบครองลักษณะทางพันธุกรรมที่เป็น ‘ซูเปอร์’

แต่ถึงอย่างนั้นก็ทำไมกันนะ ยองจีถึงหัวเราะเยาะขึ้นมาช้ากว่าปฏิกิริยาตอบรับที่มีขึ้นก่อนไปจังหวะหนึ่ง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น