โซซอล

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

01-16 จุดกำเนิดของชื่อ

ชื่อตอน : 01-16 จุดกำเนิดของชื่อ

คำค้น : กลลวงกลายรัก นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 906

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2562 23:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
01-16 จุดกำเนิดของชื่อ
แบบอักษร

“คุณบอกว่าคุณแตกต่าง อะไรล่ะที่แตกต่าง ตรงที่คุณเป็นโอเมก้างั้นเหรอ”


คำพูดเสียดสีของซูเปอร์อัลฟ่าอย่างมากที่สุดก็แค่เยาะเย้ยลักษณะทางพันธุกรรมของชายหนุ่ม เย้ยหยันโอเมก้าอย่างดูถูก การดูถูกเหยียดหยามแบบนั้นเป็นเรื่องพื้นฐานอยู่ที่ว่าจะเอ่ยปากพูดออกมาหรือไม่ ก็คงจะเป็นอย่างนั้น เพราะอีกฝ่ายก็เป็นอัลฟ่าที่ใช้ชีวิตกว่าสามสิบปีในฐานะซูเปอร์อัลฟ่าระดับสูงสุด แน่นอนว่าท่าทางของโอเมก้าที่เผชิญหน้าอย่างแข็งกร้าวและไม่แยแสต่อคำพูดอะไร ไม่มีทางถูกใจซูเปอร์อัลฟ่าหนุ่มอย่างแน่นอน

อีกด้านหนึ่งก็น่าสงสัยเกี่ยวกับความไร้ยางอายที่ไม่ยอมก้มหัวให้ง่ายๆ ถึงแม้จะอยู่ตรงหน้า ผู้ชายคนนี้อยู่ในระดับไหนกันแน่


“หรือว่าคุณกลัวผมงั้นเหรอครับ”


ชายหนุ่มพูดแทงใจดำ จะใช่หรือไม่ใช่แต่ก็เป็นคำถามที่ถามออกไปเพราะรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายกระสับกระส่ายอยู่

และเป็นไปตามที่คาดไว้เลย ดวงตาที่เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยกับคำถามของชายหนุ่มกะพริบถี่ เขามองดูปฏิกิริยาตอบสนองที่ดูเซ่อซ่าราวกับไม่รู้เลยว่าที่ได้ยินเมื่อสักครู่นี้หมายความว่าอะไร ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา


มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ อัลฟ่ากลัวโอเมก้าเนี่ยนะ เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นได้ด้วยเหรอ


ชายหนุ่มที่เห็นปฏิกิริยาตอบสนองของซูเปอร์อัลฟ่าหนุ่มก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น อีกฝ่ายจะรู้หรือไม่ว่าตัวเขาเป็นโอเมก้าก็เป็นเรื่องที่ไม่สำคัญเลยสักนิด ตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง ถึงอีกฝ่ายจะไม่พูดแต่เขาเองก็รู้ดีที่สุด


“สิงโตตอนเห็นแมวครั้งแรกก็ตกใจใช่ไหมล่ะ ...ก็เหมือนกันนั่นแหละครับ”


ซูเปอร์อัลฟ่าแกล้งหัวเราะกับคำพูดของชายหนุ่มที่ฟังเหมือนจะสอนราวกับเพิ่งจะเคยเจอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดมา


“ถ้างั้นคุณจะบอกว่าตอนนี้ผมกำลังกลัวคุณอยู่สินะ”

“คุณคงแทบจะไม่เคยเจอโอเมก้าเลยใช่ไหมล่ะครับ”


เขาพูดแทงใจดำอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ซูเปอร์อัลฟ่าปิดปากแน่นราวกับยอมรับ เพราะคำพูดของเขาเป็นความจริง

ตั้งแต่เกิดมานี่เป็นครั้งแรกที่ยองจีเจอโอเมก้าเป็นเวลานานและใกล้ขนาดนี้ พวกคนรับใช้ของคฤหาสน์ที่เขาได้เห็น ได้พบ ได้เรียกใช้ทุกวัน ทุกคนล้วนเป็นอัลฟ่า ถ้าจะพูดให้ชัดเจนก็คือเป็นพวกอัลฟ่าที่ ‘อ่อนแอ’ กว่าเขา

อะไรที่แปลกหน้าไม่ว่าจะในความหมายใดก็ย่อมน่ากลัว แม้กระทั่งการปรับตัวต่อความไม่คุ้นเคยที่เรียกว่าครั้งแรกก็ต้องใช้เวลา

ในทางกลับกัน ชายหนุ่มอ่านซูเปอร์อัลฟ่าออกแทบจะสมบูรณ์แบบภายในระยะเวลาสั้นๆ คิ้วที่ขมวด การหายใจที่ปรับให้จังหวะช้าลงเพื่อระงับความโกรธ แม้กระทั่งภายในใจที่กำลังพยายามไม่ให้เสียความสุขุมเยือกเย็นไปไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

พอยิ่งรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังตกที่นั่งลำบากก็ยิ่งอยากทำให้จนตรอก นี่ไม่ใช่นิสัยที่ดีเลยจริงๆ


“ไม่ต้องกลัวไปหรอกครับ ผมไม่ใช่คนไม่ดี เพียงแค่อยากช่วยเหลือคุณชายเท่านั้น ถ้าตั้งใจจะทำอย่างนั้นพวกเราก็ต้องสนิทสนมกันให้มากกว่านี้... ผลักไสกันตั้งแต่ตอนนี้ก็ลำบากแน่ๆ ครับ”


ชายหนุ่มไม่เว้นช่องว่างให้ซูเปอร์อัลฟ่า ไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะเว้นให้และไม่มีเหตุผลที่จะต้องทำแบบนั้น


“สนิทเหรอ คุณพูดแต่เรื่องไร้สาระตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ผมไม่ได้อยากจะยุ่งเกี่ยวกับคุณไปมากกว่านี้เลยสัก...”

“ผมมาที่นี่เพราะต้องการจะช่วยให้คุณชายมีลูกครับ”


ไม่จำเป็นที่จะต้องถ่วงเวลาไปมากกว่านี้แล้ว ชายหนุ่มพูดแทรกคำพูดของซูเปอร์อัลฟ่าอย่างเฉียบขาด


“ถ้าเป็นผม จะต้องสำเร็จแน่นอนครับ”


คงจะตกใจจริงๆ หรือไม่ก็คงจะกลัวเหมือนที่พูดไปจริงๆ ยองจีขมวดคิ้วให้กับการโต้ตอบแสนเด็ดเดี่ยวและยังคงปิดปากสนิท เทียบกับตัวเขาที่เคลือบแคลงใจไปซะทุกอย่าง ชายหนุ่มตรงหน้าสงบนิ่งและสุขุมเยือกเย็นเกินไป อีกทั้งยังเต็มไปด้วยความมั่นใจ


“…นั่นเป็นบทสรุปที่ท่านประธานต้องการด้วย ผมพูดถูกไหมครับ”


ชายหนุ่มยิ้มอย่างอ่อนโยนจนตาหยี อัลฟ่าเด็กที่โตแต่ตัวไม่มีทางอ่านความคิดของคนที่แม้แต่คังยองโฮก็อ่านไม่ออกได้ อัลฟ่าหนุ่มค่อยๆ กัดปากแทนคำตอบ อารมณ์ที่รู้สึกอยู่ตอนนี้อธิบายได้ยาก ที่แน่ใจก็มีเพียงแค่หงุดหงิดเท่านั้น

ใบหน้าที่กำลังยิ้มแย้มอยู่ทำให้เขารู้สึกอยากจะออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ แต่กลัวว่านั่นจะดูเหมือนหลบหนีจากชายตรงหน้าเลยไม่สามารถทำแบบนั้นได้ เพราะการหลบหนีเป็นเรื่องที่เขายังไม่เคยทำเลยตั้งแต่มีชีวิตอยู่มาจนถึงตอนนี้

ชายหนุ่มถอนหายใจสั้นๆ ราวกับรู้แม้กระทั่งเรื่องนั้น เป็นเรื่องจริงที่เขาอยากทำให้ยองจีจนมุม แต่ถ้ารุกมากไปจนอีกฝ่ายหนีไปคนที่จะเดือดร้อนก็คงจะเป็นเขาเอง


“ผมรู้เรื่องเกี่ยวกับคุณชายมาเยอะแล้วครับ ไม่ยุติธรรมเลยใช่ไหม เพราะอย่างนั้นผมเลยคิดอยู่ว่าจะบอกความลับของผมให้คุณชายรู้เรื่องหนึ่ง”

“ความลับอะไร ถ้าคิดจะพูดอะไรไร้สาระก็...”


ลาออกไปเลย เขาต้องพูดแบบนั้นออกมาแน่ แต่ชายหนุ่มเร็วกว่า ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปใกล้อีกก้าวระยะห่างระหว่างสองคนก็แคบลงไปอีก ชายหนุ่มยิ่งยิ้มจนตาหยี เพราะร่างกายที่ผงะออกช่างน่ารักน่าชังจริงๆ


ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ตั้งใจต้อนให้จนมุม แต่ซูเปอร์อัลฟ่าก็เข้ามาอยู่ในรัศมีของชายหนุ่มแล้ว

ไม่หรอก ชายหนุ่มตัดสินใจที่จะไม่เรียกเขาว่า ‘ซูเปอร์อัลฟ่า’ ไปมากกว่านี้ การที่ไม่ได้ฟังการแนะนำตัวจากปากยองจีโดยตรงเพราะท่าทางที่โมโหง่ายมากกว่าที่คิดก็เป็นเรื่องที่น่าเสียดาย แต่ถึงไม่ได้แนะนำตัว ชายหนุ่มก็จำชื่อคนตรงหน้าได้มาตั้งนานแล้ว


“จริงๆ แล้วผมไม่ใช่ไบรท์ตัน”


‘คังยองจี’ ชายหนุ่มจับมือของยองจีที่ปล่อยขนาบอยู่ข้างลำตัว

ดวงตาที่ฉายแววความตกอกตกใจราวกับโดนกัดที่คอด้านหลังก็น่าเอ็นดูอย่างประหลาด เฮ้อ ลมหายใจที่ถอนออกมาจากการกลั้นไว้ช่างร้อนระอุ ในขณะเดียวกันมือของชายหนุ่มที่จับมือของยองจีอยู่ก็แน่นขึ้นจนแม้แต่คิดจะสะบัดออกก็ยังไม่สามารถทำได้

ยิ่งกว่านั้น เวลานี้สิ่งที่ชายหนุ่มจะต้องทำคือ แชร์ความลับที่จนถึงตอนนี้ก็ไม่มีใครรู้ร่วมกับยองจีตั้งแต่เพิ่งรู้จักกันเนิ่นๆ ความลับของความลับที่ปิดไว้เพียงคนเดียวจนถึงตอนนี้ ความลับที่ปิดมาทั้งชีวิต

ยองจีก็พอจะรู้ถึงความสำคัญของความลับไม่ใช่เหรอ ถึงจะไม่ทันตั้งตัวก็ตาม แต่เขาไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ ว่ามือขาวๆ ที่จับกำลังสั่น

ชายหนุ่มโค้งหลังที่ตั้งตรงมาตลอดลงเป็นครั้งแรกพร้อมกับก้มศีรษะอย่างนอบน้อมด้วยความเต็มใจ จนริมฝีปากของเขาสัมผัสลงที่หลังมือของยองจีอย่างเป็นธรรมชาติ


ขณะที่ประทับริมฝีปากลงไป ดวงตาก็ปิดสนิทให้กับความรู้สึกดีแบบหวิวๆ ที่ปกคลุมไปทั่วกระดูกสันหลัง แต่ตอนที่ถอนริมฝีปากออกอีกครั้งใบหน้ากลับนิ่งสนิทจนน่าประหลาด

พูดออกไปแล้ว คำที่เขาอยากพูด แต่ยังมีเรื่องที่ต้องบอกยิ่งกว่านั้น


“ชื่อของผมคือ ‘ยูฮันจู’ ครับ”


ชื่อของตัวเองที่พูดออกมาเป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดมาทำให้รู้สึกตื่นเต้นอย่างไม่เคยจินตนาการไว้

ฮันจูหัวเราะ


ในที่สุดเขาก็รู้สึกยินดีกับชื่อของตนหลังจากได้กำเนิดมาบนโลกใบนี้สักที


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น