악마 ปีศาจเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย28

คำค้น : คริสยอล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ย. 2561 10:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย28
แบบอักษร



เมียมาเฟีย๒๘



รถยนต์คันหรูวิ่งเข้ามาจอดตรงบันไดหน้าบ้านในเย็นของวันทัดมา มาเฟียหนุ่ม ก้าวลงจากรถด้วยสภาพที่เมื่อยล้าพร้อมกับใบหน้าที่ดูน่ากลัว  เมื่อวานจนถึงวันนี้เขาเพิ่งจะได้เคลียร์งานที่บริษัทเสร็จ โทรหาคนรักทั้งวันก็ไม่รับ สงสัยคงยังเล่นสนุกอยู่ พอตกเย็น คงเข้านอนแล้วเพราะเพลีย พอเช้า คงนอนไม่ทันตื่น บ่ายเริ่มผิดสังเกต แต่เขาคิดว่าน่าจะไม่มีอะไร จนเย็นวันนี้เขารีบกลับมาที่บ้านด้วยความร้อนใจ เด็กแสบของเขาคงยังป่วนคนอื่นอยู่ที่บ้าน


"ป้าเหมา ชานยอลอยู่ไหน" รองหัวหน้าแม่บ้านที่เตรียมอาหารขึ้นโต๊ะหันไปมองผู้เป็นนายอย่างไม่เข้าใจ มาดามก็อยู่กับนายใหญ่ไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงมาถามเธอแบบนี้ เธอจำได้ว่ามาดามของบ้านออกไปหานายเมื่อวาน แต่วันนี้คนเป็นนายกลับมาถามหาคนรักที่บ้าน


"คุณชานยอลออกไปกับคุณเจมส์ตั้งแต่เมื่อวานนิคะนาย ดิฉันนึกว่าคุณชานยอลอยู่กับนายที่บริษัทด้วยกันซะอีก" ใบหน้านิ่งๆขมวดคิ้วขึ้นเมื่อได้คำตอบจากแม่บ้าน มาเฟียหนุ่มยกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูอีกครั้ง โทรศัพท์ยังคงติดแต่ไม่มีใครรับสาย เขาโทรวนอยู่สี่ถึงห้าครั้งโทรศัพท์ของคนรักจึงถูกตัดสายไปจากนั้นมันถูกปิดเครื่องใส่เขา มาเฟียหนุ่มจ้องมองโทรศัพท์ในมือนิ่งมือที่ถือโทรศัพท์กำมันแน่น ถ้ามันเป็นเครื่องที่ไม่ได้มาฐานโทรศัพท์เครื่องนั้นคงแหลกคามือมาเฟียไปแล้ว


"แจ็คสัน ติดต่อมาร์คได้ไหม" น้ำเสียงนิ่งๆเอ่ยขึ้น เมื่อทุกอย่างในบ้านเงียบอยู่นาน แจ็คสันมองผู้เป็นนายพร้อมกับส่ายหัวเป็นคำตอบ เขาติดต่อคนรักไม่ได้ตั้งแต่เมื่อวานเช่นกัน 


"โทรหาอี้ชิงให้แกะรอยโทรศัพท์ของชานยอล" มาเฟียสั่ง มือยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหูอีกครั้ง ครั้งนี้เขารอไม่นานคนปลายสายก็กดรับ


"ชานยอลอยู่นั่นหรือเปล่า" คนปลายสายเงียบไปนาน


(ไม่นิ) เมื่อได้คำตอบ มือหนาจึงกำโทรศัพท์แน่นมากกว่าเดิม เขาหลับตาลงหายใจเข้าออกลึกๆ นี่มันเรื่องบ้านอะไร คนรักของเขาหายไปไหน 


(เกิดอะไรขึ้น) ปลายสายถามกลับมา เมื่อมาเฟียเพื่อนรักเอาแต่เงียบ 


"ชานยอลหายไป" ปลายสายเงียบไปสักพักใหญ่ เขาไม่ได้ยินว่าเพื่อนกำลังสั่งอะไรลูกน้อง เขาได้ยินเพียงครับนายเพียงเท่านั้น


(ฉันกำลังให้ลูกน้องไปตรวจกล้องวงจรในงานเมื่อวาน มีอะไรคืบหน้าฉันจะติดต่อไป" ปลายสายพูดจบแล้วตัดสายไป คริสมองโทรศัพท์ตัวเองอยู่สักพัก เขาหันไปมองลูกน้องที่ก้มหน้าอยู่ด้านหน้าของตัวเอง


"สั่งคนออกไปตามหา สอบถามไปยังหลินเฟยชางด้วย" แจ็คสันรับคำ จากนั้นเขาจึงรีบออกไปทำตามคำสั่งของผู้เป็นนาย 


"นายอยู่ไหนชานยอล" เสียงนิ่งๆเอ่ยขึ้นแผ่วเบา เขารู้สึกใจคอไม่ดี คนรักไม่เคยหายไปแล้วติดต่อไม่ได้แบบนี้ เพราะเมื่อทุกครั้งที่เกิดเรื่องคนรักจะติดต่อมาในทันที แต่นี้ คนรักกับหายไปอย่างไร้ร่องรอย 


"นายคะ คุณติน่า มาค่ะ" มาเฟียหนุ่มหันไปมองแม่บ้านที่เข้ามารายงานเกี่ยวกับบุคคลที่มาที่บ้านวันนี้ ติน่า น้องสาวบุญธรรมของ ออแกน ลูกพี่ลูกน้องชาวแคนาดาของเขา เธอมาที่นี่ทำไม 

"สวัสดีค่ะพี่คริส" สาวงามผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นญาติกับมาเฟียหนุ่มเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับผู้ดูแลของเธอและกระเป๋าใบโตสองใบ เธอเดินฉีกยิ้มเข้าไปหามาเฟียตรงหน้า เธอยกสองแขนกอดรอบคอของมาเฟียหนุ่มพร้อมกับหอมแก้มซ้ายขวา คริสยืนนิ่งด้วยความตกใจที่ถูกหญิงสาวตรงหน้างจู่โจมแบบไม่ให้ตั้งตัว จากนั้นไม่กี่วินาที มาเฟียหนุ่มรีบผลักหญิงสาวให้ออกหาจากตัวเอง เขาจ้องหน้าหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่พอใจ ถึงเขากับผู้หญิงตรงหน้าจะเป็นญาติกัน แต่มันไม่ใช่ญาติแท้ๆ และอีกอย่างเขากับคนพวกนี้ไม่ได้สนิทกันถึงขั้นจะมากอดหอบกันแบบนี้ ถึงเขาจะมีเชื้อสายไปทางฝรั่งแต่เขาไม่ได้ชอบให้ใครมาถึงเนื้อถึงตัวกับเขาแบบนี้


"ขอโทษค่ะ ติน่าไม่ได้จะทำให้พี่ไม่พอใจนะคะ" หญิงสาวรีบแก้ไขสถานการณ์เมื่อถูกใบหน้านิ่งๆจ้องมองมา เธอไม่ค่อยได้เจอกับญาติคนนี้นัก เธอไม่รู้ว่าจะต้องเข้าหาญาติคนนี้ยังไง เธอรู้แค่ว่ามาเฟียตรงหน้เธอมรเชื้อสายแคนาดาและเป็นคนที่เธอแอบชอบ แล้วนิสัยก็น่าจะไปในทางเดียวกัน แต่เมื่อเห็นสายตาเมื่อครู่ ญาติผู้นี้ของเธอถือตัวน่าดู 


"เธอมาทำไม" มาเฟียไม่ได้สนใจคำขอโทษของหญิงสาว เขาถามออกไปในทันทีกับการที่เห็นหญิงสาวมาโผล่ที่บ้านของเขาในวันนี้


"ติน่ามาเยี่ยมค่ะ คุณย่าฝากความคิดถึงมาให้กับพี่ด้วยนะคะ" มาเฟียหนุ่มกำหมัดแน่น เมื่อมีคนกล่าวถึงคนเป็นย่า 


"พี่คริสคะ คือติน่ายังไม่มีที่พัก ขอติน่าพักที่นี่ได้ไหม" หญิงสาวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม มาเฟียหนุ่มจ้องหน้าหญิงสาวไม่เอ่ยอะไรออกมา ทั้งสองเงียบไปนานจนกระทั้งโทรศัพท์ของมาเฟียหนุ่มดังขึ้น คริสยกโทรศัพท์ขึ้นดู แล้วกดรับแนบหู


"เป็นไงบ้าง" เขาถามคนปลายสายด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ


"เดี๋ยวฉันไป" คริสกดตัดสาย จากนั้นเขารีบร้อนวิ่งออกจากบ้านไปยังรถของตัวเองแล้วขับออกจากบ้านด้วยความเร็วที่น่ากลัว ทำให้ลูกน้อยที่อยู่ในบ้านมองด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะรีบวิ่งขึ้นรถตามคนเป็นนายไป





คริสจอดรถเสียงดังที่หน้าบริษัทของเพื่อนรัก เขาก้าวลงจากรถจากนั้นก็ปิดประตูรถเสียงดัง สองขาก้าวเข้าไปในบริษัท เขาเดินเข้าไปในห้องของเพื่อน แต่ยังไม่ทันจะได้เปิดประตูเข้าไป คนด้านในก็ออกมาก่อน


"ตามมา เรือจอดรอแล้ว" มาเฟียหนุ่มมองเพื่อนกับคนรักของเขาอย่างไม่เข้าใจ หยางหยางโทรมาบอกว่าพบร่องรอยของคนรักขอเขาแล้ว แต่พอมาถึงเพื่อนจะพาไปขึ้นเรือ


"เมื่อยี่สิบนาทีก่อน คนของเราเห็นชานยอลกับเพื่อนแถวท่าเรือในกล้องวงจร" ลู่หานเป็นคนอธิบาย เมื่อเข้ามาอยู่ในลิฟต์ฝั่งที่จะออกไปยังท่าเรือ


"ตั้งแต่เมื่อไหร่" คริสถาม


"ภาพพวกนั้นเป็นของเมื่อวานตอนบ่าย" ลู่หานตอบ มาเฟียหนุ่มกำหมัดแน่น คนรักหายไปตั้งแต่เมื่อว่า แต่เขามารู้เอาตอนนี้ในตอนเย็น 


"คนของเราไปถึงหรือยัง" หยางหยางถามมือขวาของตนเมื่อพวกเขาเดินมาถึงท่าเรือ


"น่าจะรออยู่ที่นั่นแล้วครับนาน" มือขวารายงานจบ คนเป็นนายจึงก้าวขึ้นไปบนเรือที่จอดรออยู่ ใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงเรือของมาเฟียน่านน้ำก็มาจอดอยู่ที่เกิดเหตุ เรือสี่ลำถูกจอดนิ่งไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าของ 


"เป็นลำเดียวกับที่แอบจอดอยู่ท่าเรือของเราครับนาย แล้วเป็นบริเวณเดียวกับที่คุณชานยอลหายไป" ลูกน้องรายงาน


"ในเรือไม่มีสิ่งผิดปกติอะไรครับ" ลูกน้อยรายงานต่อ คริสยืนกำมือแน่น คนรักของเขาหายไปไหน


"นายครับ ชาวประมงบอกว่าเห็นเรือพวกนี้มาจอกทิ้งตั้งแต่เมื่อวาน แถมยังมีเรือคนสินค้าลำใหญ่จอดอยู่ด้วย ไม่นานเรือลำใหญ่ก็ออกไป จอดลำเล็กพวกนี้เอาไว้" ลูกน้องอีกคนตะโกนมายังเรืออีกลำที่เพิ่งจะเร่งเข้ามาจอดบริเวณแถวเรือของผู้เป็นนาย


"นายครับ พวกที่บินด้วยฮอร์รานงานว่าบริเวณใกล้แถวนี้ไม่มีอะไรน่าสงสัยเลยครับ" ลูกน้องอีกคนรีบรายงานเมื่อพวกที่ไปกับเฮลิคอปเตอร์รายงานมาว่าทุกอย่างรอบๆบริเวณไม่เกินห้าร้อยเมตรไม่มีอะไรผิดปกติ


"นายครับ ชาวปะมงบอกว่าเห็นเรือลำใหญ่วิ่งออกไปนอกทะเลครับ" ลูกน้องอีกสามคนขับเจ็ทสกีดข้ามาเพื่อรายงาน เมื่อเขาไปสอบถามกับกลุ่มชาวประมงรอบนอก หยางหยางหันมองเพื่อนรักที่ตอนนี้ใบหน้านิ่ง เดาไม่ออกว่ากำลังคิดอะไร จากรายงานที่ได้รับจากลูกน้องไม่มีอะไรดีสักอย่าง 


"คริส"


"กลับกันเถอะ" ลู่หานเรียกเพื่อน แต่เขาพูดยังไม่ทันจบ เพื่อนของเขากลับที่จะขัดขึ้นมาซะก่อน ลู่หานหันไปมองคนรัก มาเฟียแห่งน่านน้ำส่ายหัวเบาๆดึงคนรักถอยออกห่าง ปล่อยให้มาเฟียค้าอาวุธได้อยู่กับความคิดคนเดียว สปีดโบ๊ททุกลำถอยห่างจากที่เกิดเหตุ ใช้เวลาอยู่นานมาเฟียหนุ่มก็กลับมานั่งกุมขมับตัวเองอยู่ในห้องทำงาน ตรงมุมหนึ่งของห้องมีแจ๊คสันยืนรอรับคำสั่งอยู่ตลอดเวลา


"นายให้รายงานเฮียเทาไหมครับ" ในห้องเงียบเกือบๆสองชั่วโมง ทำให้แจ็คสันตัดสินใจเอ่ยขึ้น มาเฟียหนุ่มเงยใบหน้าขึ้น เขามองคนสนิทอีกคน


"ไม่ต้อง ฉันไม่อยากให้แบคฮยอนเป็นกังวล" ถ้ามือขวาของเขารู้ แบคฮยอนก็ต้องรู้ มันจะไม่ดีต่อลูกในท้องของแบคฮยอนเอา เด็กนั่นยิ่งเป็นคนขี้กังวลอยู่ด้วย


"อี้ชิงเป็นยังไงบ้าง" เขาเปลี่ยนเรื่อง


"ยังหาไม่เจอเหมือนเดิมครับ เหมือนไม่มีสัญญาณจากคุณชานยอลเลย" แจ็คสันรายงาน อี้ชิงโทรรายงานเป็นพักๆแต่หาสัญญาณการติดต่อหาชานยอลไม่เจอ ตอนนี้เพื่อนๆของชานยอลก็กำลังพยายามตามหาชานยอลกันเหมือนกัน


"ให้ค้นหาไปเรื่อยๆจนกว่าจะหาเจอ" เอ่ยจบเขาก็เงียบไปนาน


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


จนกระทั้งเสียงเคาะประตูดังขึ้น เขาไม่ได้สนใจคนที่เปิดประตูเดินเข้ามา เขาไม่สนอะไรทั้งนั้น สมองของเขาตอนนี้คิดหาแต่วิธีตามหาคนรักที่หายตัวไป


"พี่คริสคะ ติน่าจะมาชวนออกไปข้างนอก" หญิงสาวที่เดินเข้ามาในห้องเอ่ยขึ้น เธอรู้มาว่าคืนนี้ในเมืองมีงานเฉลิมฉลอง เธอจึงอยากจะควงมาเฟียหนุ่มออกไปเที่ยวด้วยกัน โดยไม่คำนึงถึงใบหน้าที่นิ่งสงบของมาเฟียเลยสักนิด แจ็คสันลอบกลืนนำ้ลายตัวเองเมื่อเห็นสายตาของคนเป็นนาย


"ออกไป" มาเฟียหนุ่มหลับตาลงแล้วเอ่ยเสียงเบาๆแต่คนฟังอย่างแจ็คสันถึงกับขนลุก มีเพียงหญิงสาวคนเดียวที่ไม่รู้ถึงความไม่พอใจจากมาเฟียหนุ่ม


"แต่ว่า"


"ก่อนที่ฉันจะให้คนจับเธอโยนออกไป...ออกไป" เสียงเข้มๆที่เพิ่มเลเวลขึ้นมาอีกระดับ ทำให้หญิงสาวไม่กล้าพูดอะไรอีก เธอรีบหันหลังเดินออกจากห้อง เธอยืนมอประตูห้องที่ปิดลงจากนั้นจึงหยิบโทรศัพท์ของเธอขึ้นมากดแล้วยกแนบหู


"เมื่อไหร่จะฆ่ามัน ถ้ายังมีมัน พี่คริสก็จะไม่มองฉัน พี่รีบๆจัดการเลย" เธอกลอกเสียงทันทีที่ปลายสายรับ จากนั้นจึงตัดสายทิ้งด้วยความโมโห เธอรอคริสมานาน แต่อยู่ๆคริสกลับคบกับไอ้เด็กจากไหนก็ไม่รู้ 


"ฉันไม่ให้แก่ได้อยู่กับพี่คริสของฉันหรอก" หญิงสาวกำโทรศัพท์ในมือแน่น ดวงตาทั้งสองจ้องมองไปยังด้านหน้าด้วยความเกรี้ยวกราด


"ส่งคนไปแคนาดา จับตามองออแกน แล้วคุมตัวติน่าเอาไว้" มาเฟียหนุ่มกำหมัดแน่นอยู่หลังประตู เขาได้ยินทุกอย่างที่ติน่าพูด 'มีชีวิตอยู่ดีๆไม่ชอบ...ถ้าอยากตายนัก เขาก็จะสนองให้'



1 คอมเมนท์ 1กำลังใจในการลงต่อฝากด้วยนะคะ



มาเฟียรู้แล้วว่าใครจับไอ้แสบไป แต่คุณมาเฟีย แสบไม่ได้ไปแคนาดานะเฮ้ย...







ความคิดเห็น