จำปาสีขาว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 แผนดัดขององค์หญิงป๋าจูเร่อ 1

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 แผนดัดขององค์หญิงป๋าจูเร่อ 1

คำค้น : ท่านอ๋องหกเมื่อไหร่..ท่านจะรักข้าสักที่

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 695

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2561 22:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 แผนดัดขององค์หญิงป๋าจูเร่อ 1
แบบอักษร

​ตอนที่ 4

ท่านอ๋องหกเมื่อไหร่..ท่านจะรักข้าสักที่


"พวกเจ้าสองคนคอยตามความเคลื่อนไหว

"ขององค์หญิงสามและแม่ทัพหานฝ่ายซ้าย

"มารายงานข้าในระหว่างสองสามวันนี้

"อย่าให้ใครจับได้ว่าแอบตามเข้าใจมั้ย


"พระย่ะค่ะ...


นายทหารสองคนรับคำสั่งองค์หญิงป๋าจูเร่อทันที


"พวกเจ้าไปได้


องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดบอกทหารสองนาย


"ข้าน้อยทูลลาพระย่ะค่ะ

ทหารสองนายเดินออกจากตำหนักไป


"องค์หญิงทำไมท่านถึงให้คนคอยตาม

"องค์สามและแม่ทัพหานฝ่ายซ้ายด้วยเพคะ

หลานเย่สาวใช้คนสนิทถามด้วยความสงสัย


"ข้าต้องการรู้ว่าพวกเขาทั้งสองไปเจอกันตอนไหนและเวลาไหน

"ถ้าข้ารู้น้องสามนางไปแอบพบเจอกับแม่ทัพหานตอนไหนเวลาวันไหน

"ข้าก็จะทำให้พวกเขารู้ว่าข้าจะช่วยพวกเขาสองคนไม่ให้พรากจากกัน


"ข้าน้อยเข้าใจแล้วเพคะ 



"ฮ่องเต้เสด็จแล้ว...


เสียงประกาศดังของขันทีหน้าตำหนักพูดรายงานว่าฮ่องเต้มา


ไม่นานร่างสูงสง่าของฮ่องเต้แคว้นช่งเป่ย

ก็เดินเข้ามาที่ตำหนักลูกสาวคนโปรดด้วยรอยยิ้ม

ถึงพระองค์จะมีอายุมากแล้วแต่ความสง่างามหน้าเคารพก็ยังหน้าเกรงขามอยู่


"ลูกถวายพระพรเสด็จพ่อเพคะ


"ข้าน้อยถวายพระพรฝ่าบาทเพคะ

องค์หญิงป๋าจูเร่อย่อตัวคำนับตามฏก

หลายเย่สาวใช้ก็คุกเข่าคำนับฝ่าบาท


"พวกเจ้าลุกขึ้น..


"อาจูลูกพึงกลับมาจากสนามรบ

"คงเหนื่อยมากสินะพ่อเป็นหว่งเจ้าทุกครั้งที่เจ้าออกไปรบ

"เจ้าเป็นหญิงแต่แกร่งกล้ามีความสามารถ

"พ่อชื่นชมยินดีที่มีเจ้าเป็นลูกของพ่ออีกคน


"เสด็จพ่อชมลูกมากไปเพคะ

"ลูกแค่ต้องการแบ่งเบาภาระให้เสด็จพ่อ

"เป็นสิ่งที่ลูกพอจะทำได้ในถานะองค์หญิงของแคว้นช่งเป่ยเพคะ


ฮ่องเต้ช่งเป่ยมองลูกสาวด้วยรอยยิ้ม

และนิ่งไปเพราะกำลังคิดว่าถ้าเขาเลือกให้

ลูกสาวคนนี้ไปแต่งงานก็คงทำให้นางไม่มีความสุขและไม่มีความอิสระ


ฮ่องเต้ช่งเป่ยได้คำตอบแล้วว่าจะให้ลูกสาวคนไหนแต่งงานไปที่แคว้นเว่ย


"เสด็จพ่อมีเรื่องให้กลุ้มพระทัยหรือเพคะ


"ทำไมใบหน้าของเสด็จพ่อถึงดูเป็นกังวลนักเพคะ


"พ่อตัดสิ้นใจได้แล้วว่าจะเลือกใครไปแต่งงานที่แคว้นเว่ย


ฮ่องเต้ช่งเป่ยตรัสออกมาให้ลูกสาวฟัง


"เสด็จพ่อทรงเลือกใครไปเพคะ"


องค์หญิงป๋าจูเร่อถามขึ้นมาด้วยหัวใจเต้นแรงรอคำตอบ


"พ่อจะเลือกให้อาฝู่แต่งไปแคว้นเว่ย

"อาฝู่มีกริยางดงามเพรียบพร้อมในด้านดนตรีด้านบทกลอนและการเต้นรำ

"พ่อเห็นว่าอาฝู่น่าจะเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดในตอนนี้


"แล้วเสด็จพ่อบอกกับน้องสามแล้วหรือเพคะ

องค์หญิงป๋าจูเร่อถามเสด็จพ่อของนางด้วยน้ำเสียงแอบสั่นเล็กน้อย


"พ่อยังไม่บอกอีกสองวันจะมีราชองค์การ

"ไปตำหนักดอกไม้ของอาฝู่

ฮ่องเต้ช่งเป่ยตรัสออกมา


"อาจูตอนเย็นเจ้าไปทานอาหารเป็นเพื่อพ่อด้วยนะพ่อมีรางวัลจะให้เจ้าด้วย

ฮ่องเต้ช่งเป่ยตรัสออกมา


"ลูกน้อมรับเพคะ

องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดออกมาเบาๆ


"พ่อมีดีกามากมายที่ยังอ่านไม่หมดต้องกลับก่อนล่ะ


"เสด็จถนอบพระวรการด้วยเพคะ

"ลูกน้อมลงเสด็จพ่อ

องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดออกมาแล้วย่อตัวลงคำนับ


ฮ่องเต้ช่งเป่ยเสด็จออกจากตำหนักลูกสาวโดยเหล่านางในและองค์รักษ์ขันทีมากมายเดินตามหลังเป็นขบวน


"องค์หญิงฝ่าบาททรงเลือกองค์หญิงสามจริงๆแล้วเพคะ


"แล้วจะทำอะไรต่อไปเพคะ

หลานเย่สาวใช้คนสนิทถามด้วยกังวลใจ


"ยังมีเวลาอีกสองวันที่เสด็จพ่อจะประกาศ

"ว่าเลือกน้องสามให้แต่งงานกับอ๋องหก

"ข้าก็ยังพอจะทำอะไรได้


"องค์หญิงจะทรงทำอะไรเพคะ

หลานเย่ถามขึ้นมา


"ข้าจะไปคายทหารเจ้าไม่ต้องตามไปหลานเย่


"ข้าจะให้เจ้าไปนำปิ่นนี้ให้น้องสามที่ตำหนัก

"เจ้าเอาปิ่นปักผมนี้ให้น้องสาม

"พอน้องสามดูนางจะเข้าใจเอง

"เพคะข้าน้อยจะรีบไป


องค์หญิงป๋าจูเร่อออกจากตำหนักไป

แล้วขี่ม้าไปที่คายทหารฝ่ายซ้ายทันที




หยุด........!!!!!


เสียงสั่งม้าให้หยุดขององค์หญิงป๋าจูเมื่อมาถึงคายทหาร


"ถวายบังคมท่านแม่ทัพใหญ่...

เหล่าทหารคุกเข่าคำนับเสียงดัง


"พวกเจ้าลุกขึ้นได้


"ข้าต้งการพบแม่ทัพหานเดียวนี้

"พวกเจ้าไปตามเขามาพบข้าทันที่


"พระย่ะค่ะ...


นายทหารรับคำสั่งแล้วรีบไปตามท่านแม่ทัพหานมาทันที




เวลาผ่านไปไม่นาน.....


แม่ทัพหานก็มาถึง

"ถวายบังคมท่านแม่ทัพใหญ่


"ลุกขึ้น..


"ขอบพระทัยพระย่ะค่ะ



"สั่งทุกคนออกไปจากเรือนที่พักนี่..

"ข้าเรื่องที่ต้องพูดกับแม่ทัพหาน

"พวกเจ้าเข้าใจมั้ย.....!!!

องค์หญิงป๋าจูเร่อสั่งหัวหน้าทหารอย่างนิ่งเงียบแต่แฝงไปด้วยอำนาจ 


"ข้าน้อยเข้าใจแล้วพระย่ะค่ะ


นายทหารที่เป็นหัวหน้ารับคำสั่งอย่างรีบด่วน



"ท่านแม่ทัพใหญ่มีเรื่องอันใดรีบด่วนหรือพระย่ะค่ะ

แม่ทัพหานฝ่ายซ้ายถามออกมาย่างสงสัย

เมื่อมองสีหน้าเป็นกังวัลของท่านแม่ทัพใหญ่


"แม่ทัพหานเจ้ากับองค์หญิงฝู่ชินแอบรักกันอยู่ใช่มั้ย

องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ


"ท่านแม่ทัพใหญ่ท่านรู้ได้อย่างไร


"มันเป็นความจริงใช่มั้ยที่พวกเจ้าสองคนรัก


"พระย่ะค่ะข้าน้อยรักองค์หญิงฝู่ชินรักกัน

"ข้าน้อยกับองค์หญิงฝู่ชินรักกันมากด้วยใจจริงพระย่ะค่ะ

แม่ทัพหานพูดออกมาด้วยความจริงใจ

ถึงน้ำเสียงจะสั่นเพราะความตกใจที่องค์หญิงป๋าจูเร่อรู้เรื่องนี้

แต่เขาก็ยอมรับอย่างชายชาตรีว่าเขากันรักกับองค์หญิงฝู่ชินจากใจจริง


"ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าท่านรักน้องสาวของข้าจริงๆ

"น้องสาวของข้านางอ่อนต่อโลกมาก

"เจ้าที่มากไปด้วยเสน่ห์ของบุรุษชายที่ผ่านหญิงสาวมากมาย

"และมีประสบการมากในเรื่องหญิงสาว

"นางอื่นๆมากมายเท่าที่ข้าได้รู้มา


"ข้าน้อยขอสบานว่าถึงแต่ก่อนข้าน้อย

"จะเป็นชายที่มีหญิงสาวมากมาย

"แต่ข้าน้อยไม่เคยเจอหญิงคนใดที่ดีที่สุดในชีวิตของข้าน้อยเท่ากับองค์หญิงฝู่ชิน


"องค์หญิงฝู่ชินจะเป็นหญิงคนเดียวที่ข้าน้อยจะใช้ชีวิตด้วยกัน

"ไปจนหมดลมหายใจของข้าน้อย


"เจ้าจะบอกข้าว่าเจ้ายอมแลกชีวิตของเจ้า

"เพื่อน้องสามของข้าใช่มั้ย


"พระย่ะค่ะ....

แม่ทัพหานฝ่ายซ้ายด้านพูดออกมาอย่างหนักแน่น


"ได้ในเมื่อเจ้ารักน้องสามของข้าจริงๆ

"ข้าก็จะพิสูจน์ว่าเจ้ารักน้องสาวของข้าจริงหรือเปล่า

"เจ้าจะยอมแลกชีวิตของเจ้า

"เพื่อความรักของพวกเจ้าสองคนหรือมั้ย


"ท่านแม่ทัพใหญ่

 "ข้าน้อยยอมทุกอย่างพระย่ะค่ะ

"เพื่อที่จะพิสูจน์ความรักที่ข้าน้อยมีต่อองค์หญิงฝู่ชิน


"เจ้ารู้เรื่องที่เสด็จพ่อของข้าต้องเลือกลูกสาวสักคนไปแต่งงานที่แคว้นเว่ยแล้วใช่มั้ย

องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดถามแม่ทัพหาน


"ข้าน้อยรู้แล้วพระย่ะค่ะ

"ว่าฝ่าบาทจะให้องค์หญิงสักพระองค์แต่งงานไปแคว้นเว่ย


"เจ้ารู้มั้ยว่าเสด็จพ่อของข้าเลือกองค์หญิงพระองค์ใดไป


"ข้าน้อยไม่รู้พระย่ะค่ะ

แม่ทัพหานตอบกลับองค์หญิงป๋าจูเร่ออย่างใจหวิวๆ


"เสด็จพ่อของข้าเลือกน้องสามให้ไปแต่งงานที่แคว้นเว่ย

"เสด็จพ่อพึงตรัสกับข้าเมื่อหลายชั่วยามที่แล้วก่อนที่ข้าจะที่คายทหารนี้

"เพื่อมาบอกเจ้าว่าเรื่องราวความรักของพวกเจ้าได้จบแล้ว

"ข้าเป็นพี่สาวทำได้เพียงบอกเจ้าให้ตัดใจจากน้องสาวของข้าชะ


"เพื่อที่พวกเจ้าทั้งสองจะได้ไม่เจ็บปวดกันไปมากกว่านี้


แม่ทัพหานได้ฟังสิ่งที่องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดออกมาถึงกับเหมือนหัวใจของเขาจะหยุดเต้น


"ข้าน้อยไม่อาจทนดูองค์หญิงฝู่ชินแต่งงานกับชายคนอื่นได้

แม่ทัพหานพูดออกมาอย่างไม่ยอมรับ


"เจ้าทนไม่ได้คิดหรือว่าน้องสามจะทนได้

"แต่หน้าที่ของนางต้องมาก่อน

"นางไม่อาจจะขัดคำสั่งเสด็จพ่อได้

"เพราะอีกสองวันเสด็จพ่อจะประกาศว่าองค์หญิงฝู่ชิน

"ต้องเป็นคนถูกเลือกให้ไปแต่งงานที่แคว้นเว่ย

"ชึ่งข้าก็ไม่เห็นด้วยที่เสด็จพ่อตัดสินใจแบบนี้

"แต่ถ้าเสด็จพ่อรู้ว่าน้องสามนางมีคนที่นางรักแล้ว

"เสด็จพ่ออาจจะคิดถึงความสุขของลูกสาวบ้าง


"องค์หญิงข้าน้อยการคำชี้แนะจากท่าน

"ได้โปรดบอกข้าน้อยที่ว่าข้าน้อยต้องทำอย่างไร

"ข้าน้อยไม่อาจจะเสียองค์หญิงฝู่ชินไปได้


"ข้าสงสารพวกเจ้าสองคนนะที่รักกันมาก

"แต่ก็ต้องแยกจากกันไปชั่วชีวิต


"ข้าที่เป็นพี่สาวก็ไม่อาจทนดูคนที่รักกันอย่างพวกเจ้าจากกันชั่วชีวิตไม่ได้


"เจ้าต้องการคำชี้แนะจากข้า

"ข้าก็บอกได้เพียงเจ้าต้องมีความกล้าที่จะ

"ปกป้องคนที่เจ้ารักไม่ยอมให้คนที่เจ้ารักจากเจ้าไป

"เจ้าต้องประเชิญหน้ากับทุกอย่าง

"อย่างกล้าหาญถึงสิ่งนั้นจะเป็นอะไรที่เจ้าสู้ไม่ได้ก็ตาม

"แต่ขอเพียงพวกเจ้าสองคนฝ่าฟันความลำบากนี้ไปด้วยกัน

"ด้วยความรักที่บริสุทธิ์ที่พวกเจ้ามีก็อาจไม่มีใครแยกพวกเจ้าสองคนได้


"ข้าให้คำชี้แนะเจ้าได้เพียงเท่านี้


"อยู่ที่ว่าเจ้าจะมีความกล้ามากเท่าใดที่จะต่อสู้


"ข้าน้อยเข้าใจแล้วพระย่ะค่ะ

"ข้าน้อยจะสู้เพื่อความรักของข้าน้อย

"ถึงมันจะอันตรายแต่ข้าน้อยจะไม่ยอมถอยหลังพระย่ะค่ะ

แม่ทัพหานตอบกลับองค์หญิงป๋าจูเร่อด้วยความกล้าที่ร้อนแรงในการต่อสู้ที่มีชีวิตเขาเป็นเดิมพัน

(เพื่อรัก....ดังชีวิตของทั้งสองคน)


องค์หญิงป๋าจูเร่อมองแม่ทัพหานอย่างน่ายกย่องในความรักของเขาที่มีต่อน้องสาวของนาง



ป๋าจูเร่อนางวางแผนมาอย่างดี

งานแต่งนี้ต้องเป็นนางเท่านั้น

นางเอกของเรามีแผนการที่น่าตื่นตาจริงๆ

ตอนต่อไปจะมันกว่านี้ค่ะ

นี่แค่น้ำย่อยค่ะ

ถ้าชอบก็กดถูกใจและให้ดาวเป็นกำลังใจคนเขียนด้วยนะค่ะ

ขอบคุณค่ะ......



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}