Qiān sī xì

ยินดีที่ได้รู้จัก เชวียนซิซี ฝากเนื้อฝากตัวด้วย.. ขอบคุณที่เข้ามาชมงานเขียนของเรา เรามีการเขียนเป็นงานอดิเรก อาจมีผิดพลาดบางประการเรารับฟังคำวิพากษ์วิจารณ์หรือตอบคำถามข้อสงสัยให้เท่าที่จะตอบได้เกี่ยวกับนิยายของเรานี้ เราจะพยายามนำสิ่งต่างๆมาขัดเกลาตัวเองให้ดีขึ้น ถ้าชอบก็ติดตามไว้ แต่งให้อ่านเรื่อยๆ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาชมผลงาน (*/-/*)

ตอนที่ 14 โลกที่แตกต่าง

ชื่อตอน : ตอนที่ 14 โลกที่แตกต่าง

คำค้น : ผู้มาจากฟากฟ้า

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 289

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2561 20:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14 โลกที่แตกต่าง
แบบอักษร

ตอนที่ 14 โลกที่แตกต่าง

                หลังจากการเตรียมตัวมาเนินน่านในที่สุดผมก็ได้รับชุดที่ฟาฟออกแบบทั้งหมดแล้ว โดยที่ฟาฟานำเสื้อผ้าและเครื่องประดับที่เข้ากับชุดแต่ละชุดบรรจุลงไปบนตัวหุ่นลองชุดและทำการส่งมอบมันให้ผมผ่านทางตัวควบคุมพลังจิตโดยฟาฟาทำการส่งผ่านชุดเหล่านั้นมาที่สร้ายคอของผม ผ่านจี้ห้อยคอของเธอ ให้ความรู้สึกเหมือนการโอนเครดิตแต่เปลี่ยนมา โอนของให้กันแทน หลังจากแน่ใจแล้วว่าผมได้รับ ผมก็ทำการตรวจสอบโหมดเครื่องแต่งกายที่สร้อยของผม เมื่อเปิดดูก็มีหน้าจอโฮโลแกรม3มิติฉายออกมารอบตัวและมีรายชื่อของเสื้อผ้าปรากฏเพิ่มขึ้นมา



                พวกที่เหลือก็จะเป็นชุดในชีวิตประจำวัน อืมถือว่าดีทีเดียว ตอนนี้ก็ได้ชุดมาแล้วต่อไปก็ ไปหาจินเซียงเพื่อเอาอุปกรณ์ที่เหลือ พวกอาวุธบินกับกระบี่ถึงจะเรียกว่ากระบี่ก็เถอะแต่ไม่รู้ออกแบบไปๆมามา มันเลยกลายเป็นคาตานะ หน้าตาแปลกๆ แทนที่จะเป็นกระบี่ซะงั้น ช่างเถอะเดี๋ยวไปรับของมาก็เห็นเอง ผมไม่ได้เร่งอะไรขนาดนั้นแค่หน้าตาอาวุธเฉยๆส่วนรวมก็ถือว่าแข็งแรงและสวยดี เมื่อผมไปหาจินเซียงที่Studioทดลองของบ้านเธอ ก็พบว่าเธอกำลังทดสอบโปรเจคสูทที่ผมให้พัฒนาอยู่


                โดยที่มีจินตี้อวี้ และหลิวเอ๋อกำลังทดสอบตัวชุดอยู่อีกห้องหนึ่ง เมื่อผมเข้ามาก็ทักทายเธอง่ายๆก่อนถามเข้าเรื่องอาวุธที่ให้เธอสร้างตามแบบที่ฟาฟาเป็นคนวาด และก็ถามว่าโปรเจคเป็นยังไงบ้างรวมถึงคนทดสอบทั้งสองด้วย จินเซียงเล่าว่า เธอก็ไม่ค่อยเข้าใจอะไรเท่าไหร่ แต่ว่าตอนแรกที่ บอกเรื่องนี้กับหลิวเอ๋อว่าผู้ร่วมทดสอบที่จะมาช่วยผ่อนแรงเขาอีกคนหนึ่งคือจินตี้อวี้ เหมือนว่าเขาจะนิ่งไปพักนึ่งและแสดงออกเหมือนโกรธแต่ก็ไม่เห็นได้ว่าอะไรออกมา หลังจากนั้นตลอด2-3อาทิตย์ที่ผ่านมาพวกเขาก็จะไม่พูดอะไรกันเลยนอกจากตอนที่จะต้องลงมือทดสอบ


                แล้วก็ผลที่ได้จากTypeต้นแบบมีการพัฒนาขึ้นมาก ฉันแปลกใจจริงๆที่มันพัฒนาเร็วขนาดนี้ ผลที่ได้คือการใช้พลังงานน้อยลงและมีความเสถียรมากขึ้น ตัวสูทที่เหลือกลังพัฒนาขึ้นมาส่วนเกราะแขนกับเกราะขาก็ใกล้จะสมบูรณ์แล้วคงอีกไม่นาน พลังเพิ่มขึ้น แล้วก็เกราะขาฉันลดความเสียดทานจากภาระของการบินให้น้อยลงแล้ว มันจะทำให้บินได้นานขึ้นและไม่สูญเสียพลังงานโดยเปล่าประโยชน์ ผลลัพธ์รวมๆแล้วก็ถือว่าดีมาก ผมพยักหน้าและรู้สึกสบายใจนิดหน่อยที่งานอดิเรกของผมเป็นไปได้ด้วยดี


                เพราะว่าวันที่ผมต้องลงไปที่สำรวจที่ดาวเคราะห์ใกล้เข้ามาแล้ว ผมได้พูดคุยและปรึกษากับพ่อเรื่องนี้บ้างแล้วว่า จุดที่ผมจะลงไป คือ ทางเหนือของป่าในอาณาจักรจูเชวี่ยแถวเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ เมื่อพ่อได้ฟังรายละเอียดดังนั้นก็ไม่ได้ถามอะไรผมอีกและรีบดำเนินการในที่ประชุมต่อไป  เมื่อถึงเวลาจะมีประกาศออกสู่สาธารณะชนXenious’Jevaถึงผู้ที่จะไปสำรวจที่ดาวเคราะห์ดวงใหม่ว่ามีใครบ้างตอนนี้ก็เบาใจได้แล้วส่วนนึง  ตอนนี้ผมกำลังมอง หลิวเอ๋อกับจินตี้อวี้ที่ใส่ชุดสูทTypeต้นแบบกำลังฟาดฟันกันอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่อีกห้องนึงผ่านกะจกห้องควบคุม


                อ่า! อ่า!นี่สองคนนี่พวกเขาจะฆ่ากันให้ตายเลยหรือไง หลิวเอ๋อนี่ก็จริงๆเลยน่า ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าโกรธเรื่องในวันนั้นแต่ก็ปล่อยๆไปบ้างก็ได้หนิ ผมก็บอกแล้วว่าไม่ได้เป็นอะไรแล้ว ความรู้สึกในใจผุดขึ้นมาว่าถ้าไม่รีบเข้าไปห้ามทักสองคนตอนนี้ห้องทดลองคงต้องเละแน่ ผมบอกกับจินเซียงว่าไปพักผ่อนก่อนเลยตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว เธอจึงพยักหน้ากล่าวว่า จะไปหาอะไรทานก่อนถ้าให้ผมเสร็จธุระแล้วให้ตามไป ผมพยักหน้าและเดินไปที่ห้องทดลองที่หลิวเอ๋อกับจินตี้อวี้กำลังสู้กันอยู่


                “ตูม! เคร๊ง! วี๊ด! ตูม!” เสียงแรงระเบิดจากการอัดพลังลงในเกราะแขนในการชกและการเสียดสีของอากาศ ชุดสูดทำการระบายอากาศที่มีแรงดันสูงออกมาเกิดเป็นคลื่นอากาศระเบิดออกมาเป็นช่วง สภาพห้องตอนนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ตามกำแพงและพื้นกลายเป็นหลุมและบ่อเล็กๆ ก็รู้สึกดีอยู่หรอกที่สูทมีความแข็งแกร่งขึ้นแต่ก็น่าเป็นห่วง2คนที่สวมสูทตอนนี้


                “แปะ! แปะ! อ่า! ถึงเวลาพักกันได้แล้วหยุดแค่นั้นแหละทั้ง2คน” ผมตบมือเสียงดังและกล่าวเรียกสติทั้งสองคนให้หยุดมือลง พอได้ยินดังนั้นทั้งสองคนก็หยุดมือก่อนจะหันมามองผม อ่า!บรรยากาศอึดอัดชะมัด


                “หลงเอ๋อ? มาต้องแต่เมื่อไหร่? แฮ่ก! แฮ่ก!” หลิวเอ๋อกล่าวถามขึ้นแล้วหอบหายใจหนักหลังจากเห็นผม  คงจะเหนื่อยหน้าดูจากสภาพในการต่อสู้ก่อนหน้าที่ผมจะมาถึง


                “เธอเองเหรอหลงเอ๋อ? แฮ่ก! แฮ่ก!” จินตี้อวี้ กล่าวถามพร้อมกับหอบหายใจไปด้วยอย่างหนักนี่ก็อีกคนคงจะรับภาระหนักจากการใช้ชุดสูทต่อเนื่องแล้วไหนจะการโจมตีของหลิวเอ๋อนี่อีกลำบากแย่เลย


                “อืม...สักพักแล้วละ ทั้ง2คนพอได้แล้วไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วอีกสักพักเราจะออกไปทานอาหารกันช่วยเร่งหน่อยนะ จินเซียงไปรอแล้ว”ผมกล่าวกับทั้ง2คนให้รีบไปจัดการตัวเองเพื่อจะได้ออกไปหาอะไรทานกัน


                “อืมเข้าใจแล้วฉันขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนละกัน”จินตี้อวี้กล่าว ก่อนเธอจะเดินออกไปที่ห้องเปลี่ยนชุด หลังจากที่เธอเดินออกไปแล้วผมก็หันมากล่าวกับหลิวเอ๋อว่า


                “หลิวเอ๋อ พอได้แล้วละ ผมก็บอกไปแล้วว่าไม่ได้เป็นอะไร เพราะงั้นเลิกทำแบบนั้นกับจินตี้อวี้ได้รึเปล่า? ผมอยากจะให้เราร่วมงานกันด้วยดีนะ เธอไม่ได้เป็นคนไม่ดีนี่”ผมกล่าวกับหลิวเอ๋อว่าให้หยุดแกล้งเธอได้แล้วละนะ ก็รู้สึกเข้าใจและอบอุ่นที่โกรธแทนผมอยู่หรอกแต่ก็ไม่จำเป็นต้องโหดร้ายกับเด็กผู้หญิงก็ได้นี่น่า


                “อึก! เข้าใจแล้วจะทำตามที่หลงเอ๋อบอกก็ได้!” หลิวเอ๋อกล่าวออกมาอย่างเกร่งๆเหมือนจะฝืนใจตัวเองนิดหน่อยแต่ก็พอจะเข้าใจได้อยู่หรอกนะ


                “ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะเดียวผมจะไปรอข้างนอกกับจินเซียง รีบตามมาละ”เมื่อผมกล่าวจบก็เดินออกไปหาจินเซียง


                ไม่นานทั้งสองคนก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ และมารวมกลุ่มกับผมและจินเซียง “เอาละไปหาอะไรกินกันเถอะมื้อนี้ผมเลี้ยงเอง” ผมกล่าวกับทุกคนแบบนั้นเพื่อเป็นการขอบคุณสำหรับการช่วยพัฒนาTypeต้นแบบ


                “เย้! ไปกันเถอะฉันหิวแล้วตอนนี้อยากกินอะไรร้อนๆพอดี” จินเซียงกล่าวออกมาแต่ก็มีแค่จินเซียงที่พูดแบบนั้น แต่ว่าอีก2คนนั้นเงียบและไม่กล่าวอะไร อึก!อีกแล้วบรรยากาศอึดอัดนี่อีกแล้ว!


                “งั้นก็ไปกินอาหารในภัตตาคารแถวนี่ละกัน ไปกันเถอะใกล้ๆเองเดี๋ยวเราขึ้นรถบ้านจินเซียงไปละกันนะ รบกวนจินเซียงช่วยเรียกคนขับรถที”ผมกล่าวกับจินเซียงเพื่อให้รีบเราจะได้ไปทานอาหารกันเร็วๆและออกจากสถาการณ์อึดอัด


                “อ้อ! ได้สิรอแปปนะเดียวฉันมา”เธอกล่าวแบบนั้นก่อนจะวิ่งเข้าไปในตัวบ้าน


                “เดี๋ยวฉันจะตามจินเซียงไปนะ เดี๋ยวเธอไปนาน”หลิวเอ๋อกล่าวแบบนั้นและเดินตามจินเซียงไป เห้อ!ช่วยไม่ได้แฮะปล่อยไว้แบบนี้คงแย่แน่ผมเลยหันไปคุยกับจินตี้อวี้


                “จินตี้อวี้ เอ่อ? ฉันเรียกเธอ อวี้เอ๋อได้รึเปล่า? ตอนนี้เราอยู่กัน2คนแล้วไม่เป็นไรหรอกเธอไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดแล้วนะผมไม่ได้เป็นอะไรแล้วซะหน่อย อีกอย่างผมก็ไม่ได้โกรธเธอด้วย วันนี้เราไปทานอาหารกัน เพราะงั้นก็ควรจะมีความสุขเวลาทานจริงไหม?”ผมกกล่าวกับเธอที่เอาแต่เงียบมาตลอดเพื่อทำให้เธอไม่รู้สึกแย่


                “อะ...อืม ได้สิจะเรียกแบบนั้นก็ได้ ฉันไม่ว่าอะไรหรอก งะ..งั้นหรอ?เธอไม่โกรธฉันแล้วจริงๆใช่ไหม? ”เธอตอบผมกลับเมื่อผมถามออกไปแบบนั้น ค่อยยังชั่วหน่อยผมนึกว่าเธอจะเงียบตลอดซะอีกบบนี้ดีแล้ว


                “อ่า ผมไม่ได้โกรธแล้วจริงฮะๆ งั้นเดี๋ยววันนี้ทานอาหารเสร็จเรามาแลกโค้ดติดต่อกันไหม?”ผมกล่าวแบบนั้นและยิ้มให้เธอ ผมหวังว่าความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเธอจะดีขึ้นรวมถึงหลิวเอ๋อด้วย ดูดูไปเธอก็เป็นเด็กสาวที่น่ารักคนหนึ่งยังไงเรื่องแบบนี้ก็ต้องใช่เวลาละนะ


                “ไปกันเถอะ”ผมกล่าวกับเธอเพื่อให้เราได้รีบไปทานอาหารหลังจากนั้นไม่นานจินเซียงกับหลิวเอ๋อก็กลับมาพร้อมกับคนขับรถ พวกเราจึงมุ่งหน้าไปทานอาหารที่ภัตตาคารใกล้ๆกัน

.

.

.

.

                หลังจากการประชุมตลอด2อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ใกล้วันที่จะส่งคนไปสำรวจที่ดาวเคราะห์ดวงใหม่แล้ว  หลังจากที่ผมได้ฟังความคิดวิเคราะห์ของหลงเอ๋อ ก็ทำให้เข้าใจได้ว่าเขามีการวางแผนที่ดี เขาเลือกที่จะลงไปสำรวจที่ป่าแถบเหนือของอาจักรจูเชวี่ย เขาคงจะมีแผนอยู่แล้วในใจ ผมจึงไม่ได้ถามอะไรเขามากมาย และก็ไปประชุมวางแผนและเลือกบุคคลที่จะลงไปในที่ๆต่างกันบนดาวเคราะห์


                มันก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆแล้วกับวันที่หลงเอ๋อจะต้องไป  มันทำให้ผมกังวลนิดหน่อยโดยเฉพาะ เที่ยนลู่ เธอกังวลมากกว่าผมซะอีก ผมเข้าใจความรู้สึกเธอ เธอรักเป็นห่วงและถนอมหลงเอ๋อมาก เป็นธรรมดาที่เธอจะกังวลเมื่อหลงเอ๋อต้องไปในที่ๆเราไม่รู้จัก ตอนนี้ผมกำลังอยู่ในห้องประชุมและฟังการจัดแจงรายละเอียดและสรุปผลต่างๆของบุคคลที่เหมาะสมที่จะลงไปสำรวจนอกจากหลงเอ๋อ พวกเขาได้รับหน้าที่แค่สำรวจทรัพยากรและภูมิประเทศและซ่อนตัวแต่ของหลงเอ๋อไม่ใช่แค่ต้องทำอย่างนั้น


                หน้าที่ของหลงเอ๋ออาจจะคล้ายกับพวกเขาแต่ที่เพิ่มเข้ามาคือการเป็นคนเชื่อมสัมพันธ์ไมตรีและทำการติดต่อพวกคนของดาวดวงนี้มันจึงเป็นหน้าที่และภาระที่หนักมาก โดยเฉพาะกับการที่เราต้องมาส่งภาระกิจที่หนักหนาแบบนี้ให้เขาในขณะที่เด็กที่อายุเท่าเขาคนอื่นกำลังทำการใช้ชีวิตปกติเรียนและเล่นมันจึงเป็นอะไรที่ผมรู้สึกหนักใจอย่างมาก กลัวว่าเขาจะเหนื่อยและกดดันตัวเอง แต่ว่าก็เพราะว่าเขาคือหลงเอ๋อผมจึงเชื่อในตัวเขาและทำตามแผนที่วางไว้ต่อไป


                ในการประชุมเราได้สรุปผลกำหนดวันที่จะส่งคนลงไปบนดาวเคราะห์แล้ว และมีความเห็นว่าจะประกาศรายชื่อของผู้ที่จะลงไปสำรวจดาวเคราะห์เพื่อเป็นเกียรติกับพวกเขา เมื่อพวกเขากลับมาแล้วจะได้รับการพิจารณามอบรางวัลและแต่งตั้งจากกองทัพPrimal  


Xenious’Jeva ศักราชที่ 10034 เดือนพฤศจิกายน วันที่2

                การประกาศสู่สาธารณะชนของXenious’Jeva ว่าเราค้นพบดาวเคราะห์ดวงใหม่แล้ว ทำให้เกิดการแพร่กระจายออกไปเป็นวงกว้าง เครือข่ายบนอินเตอร์เน็ตและUI Pad เกิดการแชร์และส่งต่อมากมาย มีหัวข้อและกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ที่เราค้นพบดาวดวงใหม่ รวมไปถึงบรรดาผู้ที่ถูกรับเลือกให้ไปปฏิบัติหน้าที่สำรวจบนดาวเคราะห์ หัวเรื่องหลักที่พูดถึงมากที่สุดก็คงจะไม่พ้นหลงเอ๋อการตอบรับและกระแสวิพากษ์วิจารณ์ออกมาเป็นวงกว้าง การตอบรับและการพูดถึงหลงเอ๋อเป็นไปในทางที่ดี ชื่อเสียงของเขาเพิ่มขึ้นและมีการโพสและแชร์ภาพของเขาบนเครือข่ายต่างๆมากมาย


               “อ่า นางฟ้าหลงเอ๋อของฉัน! เธอจะไปสำรวจดาวเคราะห์ดวงใหม่แล้ว ไม่น๊า!ฉันต้องคิดถึงเธอมากแน่เลย”ผู้ใช้074บัญชีไร้นามXeniwitter


                “หลงเอ๋อเหรอ? เทพธิดามาโปรดแล้วโว้ย!พวกเฮ้!”ผู้ใช้091บัญชีไร้นามXeniwitter


                “อ่า! หลงเอ๋อแต่งงานกับผมนะ ผมรักคุณ!”ผู้ใช้115บัญชีไร้นามXeniwitter


                “เม้นบน ฝันไปเถอะหลงเอ๋อเป็นของฉันโว้ย!”ผู้ใช้884บัญชีไร้นามXeniwitter


             “หุบปากไปเลยย่ะ! พวกนายฝันไปรึไง หลงเอ๋อ เป็นวีรสตรี เธอไม่มีทางสนใจพวกปัญญาอ่อนแบบพวกนายหรอก!”ผู้ใช้257บัญชีไร้นามXeniwitter


                “เม้นบน พูดถูก นางฟ้าหลงเอ๋อวีรสตรีของพวกเรา”ผู้ใช้445บัญชีไร้นามXeniwitter


                “ขออวยพรให้ผู้สำรวจดาวเคราะห์ดวงใหม่ปลอดภัย โดยเฉพาะเทพธิดาหลันหลงเอ๋อ ฉันรักเธอจากผู้คลั่งไคล้หลงใหลเธอหมดใจ”ผู้ใช้987บัญชีไร้นามXeniwitter


                “รับพรีออเดอร์ของและสินค้าแบรนเนมนำเข้าจากดาวเคราะห์ PaYaris  สินค้าคุณภาพสูงไฮเกรดรับประกันคุณภาพการใช้การตลอดระยะเวลามีการการันตีจากผู้ใช้ ”ผู้ใช้987บัญชีไร้นามXeniwitter


                “เม้นบน! อะไรวะเนี่ย ไม่รับขายของโว้ย! นี่กระทู้คุยกันเรื่องการสำรวจดาวเคราะห์ ไอ้บ้า!เอ้ย!”ผู้ใช้614บัญชีไร้นามXeniwitter


.

.

.

.

                หลังจากที่มีการประกาศข่าวออกไปก็เกิดคลื่นกระแสต่างๆมากมายบนเว็บไซต์เครือข่าย และปัญหาที่ตามมาก็คือ ทุกคนรีบมาหาผมทันที และถามถึงรายละเอียดเกี่ยวกับการที่ผมมีส่วนร่วมในโครงการสำรวจดาวเคราะห์ดวงใหม่ ไม่นานนักทุกคนก็มาถึงบ้านผมแทบจะทันทีจากสภาพของแต่ละคนเดาได้ว่าคงจะรีบมาอย่างกะทันหัน ผมจึงต้องตอบคำถามของทุกคนอย่างละเอียดบอกเหตุผลกับทุกคนโดยไม่บิดพลิ้วไปแม้แต่นิดเดียว เนื่องจากข้อมูลบางส่วนนั้นเป็นความลับผมจึงตอบโดยหลีกเลี่ยงข้อมูลส่วนนั้นไป หรือตอบว่า เป็นความรับทางภาครัฐ


                เมื่อผมตอบปัญหาและอธิบายกับทุกคนแล้วเหมือนทุกคนจะรู้สึกไม่ค่อยสบายใจและมีความสงสัยมากขึ้นผมจึงทำได้แค่ปลอบพวกเขาว่าเมื่อถึงวันที่ผมต้องลงไปสำรวจดาวเคราะห์ทุกคนก็จะรู้เอง จะไม่มีการปิดบังข้อมูลจากทางภาครัฐอีกต่อไป ทุกคนจึงคลายความสงสัยลงแต่ก็ไม่วาย บ่นผมว่าปิดบังพวกเขา ผมทำได้แต่ยิ้มรับและหัวเราะแห้งๆออกมาอย่างสำนึกผิด ก็นะ


                “พี่หลงเอ๋อ น่าจะบอกพวกเราบ้างนะคะ ตอนที่หนูได้รู้ข่าวจากประกาศ หนูตกใจแทบแย่ที่มีชื่อพี่หลงเอ๋ออยู่ในภารกิจสำรวจดาวเคราะห์” อิงเอ๋อกล่าวพร้อมทำสีหน้าเศร้า อ่าน้องสาวที่น่ารักคนนี้ คงจะรู้สึกเสียใจที่ผมปิดบังเธอ ผมจึงได้แต่ปลอบเธอและกล่าวว่า “มันเป็นคำสั่งของภาครัฐน่ะ บางอย่างก็เปิดเผยไม่ได้” เพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงความผิดผมจึงกล่าวอ้างภาครัฐไป


                “อืม...งั้นก็พอเข้าใจได้อยู่หรอกแต่ว่า ก็น่าจะบอกกันก่อนสักนิดสิ ไม่น่าละเธอถึงให้ฉันเร่งโปรเจคพัฒนาTypeต้นแบบ” จินเซียงกล่าวออกมา ก็จริงอย่างที่เธอว่าแหละนะ เพราะผมไม่รู้ว่าจะต้องลงไปสำรวจนานแค่ไหน ก็เลยว่าจะฝากงานอดิเรกของผมไว้กับจินเซียงไปก่อน


                “อ๊ะ! ง่า หลงเอ๋อรอฉันก่อนนะ ฉันจะรีบไปบอกพ่อขอให้ส่ง ฉันลงไปด้วยจะได้ไปช่วยเธอ”หลิวเอ๋อกล่าวออกมาอย่างจริงจังเสียงดัง และรีบวิ่งออกไปจากห้องพักรับแขกบ้านผม ถึงเขาจะพูดอย่างนั้นก็เถอะนะ แต่ก็คงถูกปฏิเสธอยู่ดี ฮะฮะ ผมรู้สึกดีใจนะที่เขาเป็นห่วงผม


                “หลงเอ๋อ ระวังตัวด้วยนะ ฉันจะเอาใจช่วยอยู่ที่นี่ถ้ามีอะไรที่ฉันสามารถช่วยได้ติดต่อมาได้ตลอดเลยนะ” ฟาฟา กล่าวออกมาอย่างเป็นห่วง ความรู้สึกจากสายตาที่เธอมองมันเอ่อล้นมาจนผมสามารถสัมผัสได้เลยเห้อ! นั้น มันจะล้นออกมาแล้วนะถ้าเธอยังจะขยับเข้ามาเบียดผมอีกน่ะสาวน้อย! ผมพยายามสงบใจตัวเองที่กำลังตื่นเต้นเพราะฟาฟาเข้ามากอดผมและปลอบเธอ


                “ฉันอวยพรให้เธอปลอดภัยนะหลงเอ๋อ พวกเราจะรอเธอก็แล้วกันฉันเชื่อว่าเธอจะไม่เป็นไร”เหม่ยเอ๋อกล่าวออกมาด้วยร้อยยิ้มมุมปาก และน้ำเสียงเรียบๆ อ่าความรู้สึกเหมือนพี่สาวที่เชื่อมั่นในตัวน้องชายเลยแฮะ รู้สึกมีความสุขในใจมากเลย


                “อือ..ขอบคุณมากนะทุกคนที่เป็นห่วง เดี๋ยวถ้ามีเรื่องอะไรผมจะรีบติดต่อมาทันที”ผมกล่าวกับทุกคนและก็บอกให้พวกเขากลับไปพักผ่อนกัน เห้อ! เหนื่อยชะมัดเลยวันนี้ อีกไม่กี่วันแล้วสินะ รู้สึกตื่นเต้นจริงๆ ที่นั้นจะมีอะไรบ้างน่า? แค่คิดเลือดนักผจญภัยก็พลุ่งพล่านแล้วละ


*หลังจากการประกาศข่าวของกองบัญชากาPrimal เรื่องการค้นพบและสำรวจดาวเคราะห์ดวงใหม่ครั้งนี้ทำให้ หลงเอ๋อมีชื่อเสียงมากขึ้น และมีบรรดา แฟนคลับ และพวกที่คลั่งไคล้ สรรเสริญหลงเอ๋อมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย

**ขณะที่ชื่อเสียงของหลงเอ๋อ โด่งดัง คนที่กระพือไฟปลุกกระแสทำให้ชื่อเสียงของหลงเอ๋อเพิ่มขึ้นก็คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก แม่ของเขาหลันเที่ยนลู่ที่ปล่อยภาพของหลงเอ๋อที่อยู่ในชุดกระโปรงหรือแม้แต่ภาพของหลงเอ๋อที่เธอเอาไปแต่งภาพ จนกลายเป็นงานอดิเรกของเธอไปแล้วในตอนนี้ ทำให้ทุกคนเข้าใจผิดว่าหลงเอ๋อเป็นผู้หญิง

***ทุกคนใช้คำเรียกแทนตัวหลงเอ๋อว่าเธอ ก็เพราะเหตุนี้จึงไม่มีใครสงสัยเรื่องเพศของเขา และเจ้าตัวก็ไม่ได้สนใจอะไรเลย****ปล่อยให้เรื่องเป็นไปตามกระแส กว่าเขาจะรู้ตัวก็ผ่านไปนานมากแล้ว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น