ลานไพลิน/โรสแมร์รี่/B.L.Robins
Instagram-icon Line-icon

ฝากผลงานเรื่องอื่นด้วยนะคะ ขอบคุณเหล่าสาวกรีดเดอร์ทั้งหลายที่เข้ามานะคะ ไรท์ขอสัญญาว่าจะทำให้เต็มที่ค่ะ

ลูก •^U^• หวานๆจ้า

ชื่อตอน : ลูก •^U^• หวานๆจ้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ย. 2561 20:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลูก •^U^• หวานๆจ้า
แบบอักษร

ในช่วงปิดเทอมนี้อนาวินได้ออกไปทำงานพาร์ทไทม์ในช่วงเช้า และกลับมาดูแลพระพายในตอนเย็น

แต่ก่อนที่เขาจะมาหาพระพายเขาก็มักจะไปซื้อของกินที่ตลาดกลับมาให้หญิงสาวเสมอ

วันนี้อนาวินเลิกงานซ่อมรถเร็วจึงได้โทรหาพระพายเพื่อรู้ว่าเธอมีอาการอย่างไรบ้าง เพราะเขาไม่อยากให้เธอเป็นอันตรายถ้าหากไม่มีเขา ชายหนุ่มจึงได้โทรเช็กกับหญิงสาวตลอด

"ฮัลโหลพาย เป็นไงบ้างวันนี้"

"ก็ดีวิน พายสบายดี พายทานโจ๊กที่วินทำไว้ให้แล้วนะอร่อยจัง"

เมื่อได้ยินแบบนั้นก็ทำเอาเขาใจชื้นจนยิ้มไม่หุบด้วยความภูมิใจที่เธอชอบฝีมือเขา เดี๋ยวนี้ฝีมือทำอาหารเขาพัฒนาขึ้นไปมากเลยทีเดียว

"แล้วลูกล่ะเป็นไงบ้าง เจ้าหนูดิ้นบ้างไหม"

พระพายหัวเราะหึในลำคอ "ไม่อ่ะวิน เจ้าหนูอ่ะสงบมากเลยอ่ะ วันนี้พายเล่านิทานให้ลูกฟังนะ ลูกนอนนิ่งมากเลยอ่ะ ไม่ซนให้แม่เหนื่อยเลย"

คนเป็นพ่อฟังแล้วก็ยิ้ม

"พายวันนี้พายอยากได้อะไรไหมเดี๋ยววินซื้อให้"

"อืมงั้นพายเอา...ส้มโอ หมูอย่างเอาแบบเช่นมสดนะเอาซักแปด เอ๊ย! เอาสิบห้าไม้ไปเลยดีกว่า โอเคไหม"

"โอเค เดี๋ยววินไปซื้อให้นะ" เขาพูดจบก็วางสาย แล้วเดินไปขึ้นรถไปซื้อของที่ตลาดทั้งของที่พระพายสั่ง และผัก เนื้อ มาทำกับข้าวสำหรับพรุ่งนี้

อนาวินกำลังจะเดินไปที่รถ เขาก็ชะงักเมื่อผ่านที่หน้าร้านหนังสือ แล้วสะดุดตากับหนังสือคู่มือเกี่ยวกับลูก เขาจึงได้ซื้อมาเล่มหนึ่งก่อนจะกลับบ้าน


อนาวินขี่รถกลับมาถึงบ้านก็หิ้วของเข้ามาอย่างพะรุงพะรัง

"มาวิน เดี๋ยวพายช่วย"

"ไม่ต้องหรอกพาย พายไปนั่งเหอะเดี๋ยววินจัดการเอง" เขาบอกให้เธอไปนั่งส่วนตัวเองก็ไปจัดการกับข้าวของที่ตนซื้อมาจัดใส่ที่ แล้วเดินกลับมาพร้อมของที่เมียสาวของเขาสั่ง

เขาลงมานั่งข้างเธอและวางจานใส่ส้มโอที่แกะเสร็จสรรพพร้อมจานใส่หมูย่างเป็นสิบกว่าไม้กับข้าวเหนียวส่งให้เธอ

"นี่คร้าบ"

คนที่กำลังท้องถึงกับตาโต ด้วยความหิวจนน้ำลายซอคว้าชิ้นส้มโอที่ผ่าแล้วหยิบเข้าปากทันที

"อืมมมม อร่อย"

อนาวินมองภาพพระพายที่กำลังหยิบข้าวเหนียวและหมูย่างมานั่งกิน เขาก็ดีใจและเข้าใจว่าคนท้องคงจะหิวมากเป็นธรรมดา

จากนั้นเขาก็เอนหลังและหยิบหนังสือคู่มือเด็กมานั่งเปิดอ่านไปอย่างจริงจัง

"วินดูอะไรอยู่เหรอ" พระพายถาม

"หนังสือเกี่ยวกับลูกอ่ะ วินอยากอ่านไว้"

พระพายพยักหน้าแล้วหันไปนั่งเคี้ยวหมูย่างกับข้าวเหนียวในมืออย่างเอร็ดอร่อย

"อุ๊ย!"

"เป็นอะไรเหรอพาย"

"วินพายรู้สึกแปลกๆอ่ะ"

"รู้สึกแปลกๆ ทำไม...จะคลอดหรือเปล่า" เขาพูดด้วยความตกใจ

"ไม่ใช่อ่ะ...คือมันรู้สึกแบบ เหมือนอะไรมันเตะๆท้องอ่ะ"

"ลูกดิ้นหรือเปล่า"

พระพายถึงกับตาโต ลูบหน้าท้องของตัวเอง ก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสที่สะเทือนอยู่ใต้ท้อง

"วินลูกดิ้นอ่ะ โอ๊ะ!"

"จริงเหรอ" อนาวินลองเอามือจับที่ท้องของเธอบ้าง ก็พบว่ามันนิ่งสงบ

"ไม่เห็นมีอะไรเลยอ่ะพาย" คนเป็นพ่อหน้าเสียทันที

"งั้นวินลองพูดอะไรกับเขาดูสิ เผื่อว่าเขาจะขยับ" เธอแนะ

คนเป็นพ่อมองหน้าท้องของเมียสาว ก็ยิ้มบางๆพูดว่า

"ลูก...นี่พ่อวิน พ่อของลูกเองนะ"

ทันใดนั้นรอยยิ้มของเขาก็ฉีกกว้างด้วยความดีใจ

"พาย...ละ...ลูกดิ้น ลูกดิ้นให้วินแล้ว โหดิ้นแรงมากๆเลยอ่ะ...ไอ้หนูลูกพ่อ ดิ้นเก่งเชียวนะเราน่ะ"

เขาก้มหน้าจูบลงไปที่หน้าท้องของเธอซึ่งมีลูกอยู่ในนั้นอย่างอ่อนโยน จนคนเป็นแม่อมยิ้มตาม

ทำไมเขาช่างอ่อนโยนแบบนี้นะ

พระพายยกมือลูบผมของเขาไปมา

"พายว่าเจ้าหนูจะน่ารักไหม"

"วินก็ลองถามลูกดูสิ"

อนาวินหันหน้าไปที่หน้าท้องของเธอ

"ลูกครับ ถ้าลูกออกมาลูกต้องน่ารักกับแม่เขานะ อย่าดื้อกับแม่เขาเด็ดขาดนะรู้ไหมลูก"

เขาทำสีหน้าดุเสียด้วยเสร็จแล้วก็เปลี่ยนเป็นยิ้มเมื่อลูกส่งสัญญาณถีบเบาๆ ตอบรับเขา

"ถีบพ่อแบบนี้น่ารักจังเลย...ฟอดดดด พ่อรักลูกนะ ลูกรักพ่อไหมคร้าบบบบ" เขาทำเสียงออดอ้อนลูก จนลูกเตะอีกครั้งเล่นเอาชายหนุ่มอดยิ้มออกมาไม่ได้ "พายลูกบอกรักวินด้วยอ่ะ"

"หืมมมม หลงตัวเองไปป่าว รู้ได้ไงว่าลูกรักหรือไม่รัก"

"วินป่าวหลงซะหน่อย ลูกบอกวินมาแบบนี้ต่างหาก เอ๊ะ! หรือพายอิจฉาวิน...โอ๋ลูกอย่าร้องไห้นะลูกถ้าแม่ไม่รักเรา เราก็ไปอยู่กันสองคนก็ได้เนอะ"

"นี่จะบ้าเหรอวิน นี่แน่ะ" เธอยิกเนื้อที่ต้นแขนเขาเบาๆพอให้ระคายเคือง ทำเอาคนเป็นพ่อหัวเราะอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร ก่อนจะเอนหลัง เอาหัวหนุนตักเมียรัก ฟังเสียงเจ้าตัวน้อยในท้อง ทำเอาพระพายถึงกับยิ้มกับภาพในตอนนี้ที่ช่างเหมือนกับภาพของครอบครัวสุขสันต์เสียจริงๆ


ความคิดเห็น