ขอบคุณทุกคนที่ให้การสนับสนุนไรด์ตัวเล็กๆคนนี้ เป็นกำลังใจให้ไรด์ได้ด้วย การเม้น 1 เม้น เท่ากับ 1 กำลังใจของไรด์ ขอบคุณที่ติดตามอ่านทุกเรื่องที่ไรท์แต่งขึ้นนะคะ เลิฟๆรีดเดอร์ทุกคน

ชื่อตอน : บทที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2561 09:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3
แบบอักษร


~1อาทิตย์ผ่านมา~

"โอ๊ย!! ไอ้พี่เกมส์ตื่นเว้ย!!" ผมปลุกพี่มันที่ยังนอนไม่ขยับที่เตียง นี่ผมอาบน้ำแต่งตัวใส่ชุดนักศึกษาแล้วนะยังไม่ตื่นอีก ทำไงดีว่ะถ้าไปเข้าสอบไม่ทันมีหวัง F ปลามาให้ผมแดกๆแน่

"ไม่ตื่นใช่ไหม!!"

ตุบ!!!!!!

"โอ๊ย!!เจ็บบบบ!!" เสียงไอ้พี่มันร้องด้วยความเจ็บปวด

"เหอะ!!!" ตื่นยากนักผมถีบเลยแมร่ง จะนอนกินบ้านกินเมืองหาพระแสงอะไร

"เมียทำร้ายร่างกายผัว" พี่มันค่อยๆคลานขึ้นมาจากเตียงพร้อมกับเอามือกุมหลังตัวเอง

"ก็ช่วยไม่ได้ปลุกแล้วไม่ตื่นเอง" ผมพูดเสร็จก็ลุกออกจากเตียง

ตุบ!!!!! พี่มันดึงแขนผมอย่างเร็ว โดยที่ผมตั้งตัวไม่ทัน ตอนนี้กลายว่าผมเป็นคนคร่อมพี่มันเชี้ย แล้วมือหนาของพี่มันกอดผมแน่นจนผมดิ้นไปไหนไม่ได้เลย

"ปล่อยนะไอ้เชี้ยพี่เกมส์...คนฉวยโอกาส" ผมที่เอามือบิดเนื้อพี่มันตรงแขนออกแรงเต็มที

อ๊า!! เจ็บ!!

"ตัวแสบ!!..ชอบให้ผัวใช้ความรุนแรงก็ไม่บอก" พี่มันปลดกระดุมเสื้อผมออก เผยให้เห็นหน้าอกของผมจนไปถึงหน้าท้อง แล้วพี่มันพลิกตัวผมให้อยู่ข้างใต้แล้วพี่มันค่อยๆเลื่อนใบหน้าขึ้นมาแล้วบดจูบริมฝีปากของผม

"อื้มมม" รสจูบของพี่มันเริ่มเร้าร้อน ลิ้นหน้าเกี่ยวพันลิ้นเล็กดูดลิ้นของผม สติผมค่อยๆหายไป พี่มันเก็บเกี่ยวความหวานในโพลงปากไปหลายนาที จนผมเริ่มจะมีสติอีกครั้ง

"อือ..ไอ้..เอี้ย..เอม..อ่อย" (ไอ้เชี้ยเกมส์ปล่อย) ผมตีไปที่แขนมัน จนพี่มันยอมผละปากมันออกจากปากผม ผมรีบหายใจรับออกซิเจนอย่างด่วน

แหะ ๆ จูบพี่มันอย่่างกับดูดวิญญาณออกจากร่าง มันยังไม่พอ ก้มลงไปซุกไซ้ผมต่ออีก

"พี่เกม! ฟ้าจะไปสอบที่มอแล้วเดี๋ยวสาย" ตอนนี้ผมต้องพูดดีๆกับพี่มันครับจุดเสี่ยงอันตราย ถ้าไปยั่วโมโหพี่มันอีกผมคงไม่ได้ไปสอบกันพอดี

"รู้แล้วครับเมีย! ขอแสดงความเป็นเจ้าของหน่อย" พี่มันพูดจบ จัดการคอผมทันทีเป็นรอยคิสมาร์กตั้งแต่คอถึงหน้าอกจนไปถึงหน้าท้อง (ขนาดผมผ่านผู้หญิงมานักต่อนัก ผมยังไม่ยอมให้พวกเธอฝากรอยอะไรที่ตัวผมได้เลย เพราะผมไม่ชอบให้ใครแสดงเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ)

"พอแล้ว!!!! " ผมผละพี่มันออก แล้วรีบติดกระดุมนักศึกษาด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด พี่มันยิ้มให้กับผลงานที่คอจนถึงหน้าท้องผม แล้วมันก็เดินผิวปากเข้าห้องน้ำอย่างสบายใจ

.

.

(มหาลัย xxxx)

(แลปเทสเคมี)

ผมที่ใส่เสื้อแลปสีขาวอยู่ห้องแลปเคมี นั่งทำข้อสอบเรื่อง hydrocabon (การทดลองสมบัติบางประการของเอทานอลและกรดแอซีติก ) เพราะอาจารย์ให้จับฉลากสอบหัวข้อที่ตัวเองได้แล้วเข้าไปปฏิบัติให้อาจารย์ดูแต่ละคน และวิจารณ์ข้อสรุปให้ฟัง

ผมทำการทดลองตั้งแต่ต้น-จนจบ แล้วผมใช้กระดานไวท์บอร์ดเขียนสูตรโครงสร้างพร้อมทั้งอธิบายสรุปผล

เอทานอลกับแอซิสติกนั้นละลายน้ำได้ดีเพราะเป็นสารละลายที่มีขั้ว เมื่อนำกระดาษลิสมัสมาทดสอบทั้งสองชนิด ปรากฏว่ากรดแอซีติกเปลี่ยนจากน้ำเงินเป็นแดง แสดงว่าเป็นกรดเอทานอลไม่เปลี่ยนสีจึงเป็นกลาง

เอทานอลและกรดแอซีติกทำปฏิกิริยากับโลหะโซเดียมทำให้เกิดฟองอากาศจะได้แก๊สไฮโดรเจนครับ

(ผ่าน !! คนต่อไป) โล่งอกครับ เหงื่อผมนิไหลออกมาด้วยความตื่นเต้น ผมเดินออกมานอกห้องแลป

"เมียของพี่ก็เก่งไม่ใช่เล่นเลยนะ" ผมได้ยินเสียงของใครบางคนจากด้านหลัง ผมรีบหันหน้าไปทางต้นเสียงนั้นทันที

"มาทำอะไรแถวนี้ ?" ผมถามพี่เกมส์ไปด้วยความสงสัย

"ก็แค่มาให้กำลังใจเมีย" ดูพี่มันพูดได้เต็มปากเต็มคำหน้าตบ

"ใครเมียพูดอะไรอายคนอื่นเขาบ้างไหม?" ผมด่าพี่มันไปคนอะไรหน้าไม่อาย

"พี่หน้าด้านพี่เลยไม่แคร์" ผมละเชื่อเลยว่ามีคนแบบนี้ในโลก ผมไม่สนใจแล้ว เดินไปเก็บของที่ตู้ล็อคเกอร์ของตัวเองถอดเสื้อแลปสีขาวออกแล้วเก็บเอกสารปิดตู้ล็อคเกอร์ เดินลงบันได

"รอพี่ด้วยสิเมียจะรีบไปตามควายที่ไหน!!" ผมอยากถีบพี่มันจริง ตามมาอย่างกับวิญญาณ

(พี่เกม!!) เสียงผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้าตึกวิศวะ เรียกคนร่างสูงที่อยู่ด้านหลังผม

"อุ๊ย! เด็กพี่มาอีกแล้ว! ผมว่าพี่ไปหาเด็กพี่ดีกว่าไหม! บาย!!" ผมพูดจบก็เดินออกไปจากตึก อารมณ์ผมตอนนี้เป็นแปลกๆไม่เหมือนเมื่อก่อน ผมไม่ชอบใจความรู้สึกของตัวเองที่แบบนี้เท่าไหร่

.

.

.

(โรงอาหาร)

"ไอ้เชี้ยฟ้า!!!!" ผมสะดุ้งนิดหน่อยที่หยกเรียกชื่อผม

"มึงเป็นอะไร? กูเรียกมึงตั้งหลายรอบแล้วใจลอยไปถึงไหน" ผมหยักไหล่เชิงบอกมันว่าไม่ได้เป็นอะไร

"ฟ้าๆเจ็ดนาฬิกา" เสียงไอ้ฟิวสะกิดผม ให้มองสาวคนนึงที่จ้องมองมาทางผม

"เต็มหนึ่งร้อยให้เท่าไหร่เพื่อน" ไอ้ฟิวกระซิบมาทางผม

"หึหึ..สักแปดสิบเปอร์เซ็นว่ะ อีกยี่สิบต้องดูลีลาบนเตียง" ผมพูดกับไอ้ฟิวแล้วหันหน้าไปยิ้มให้สาวสวยตรงหน้า

"เธอเดินมานู้นแล้วไอ้ฟ้า" ฟิวบอกผม (เหยื่อติดกับผมแล้วโดยไม่ต้องออกแรงอะไรเลย) ผมหยักคิ้วให้ฟิวเป็นอันรู้กัน

(ขอนั่งด้วยนะคะ)

"เชิญครับ" ผมพูดขึ้น

(ชื่อ ฟ้าใช่ป่าว) ผู้หญิงคนนั้นพูดแล้วเอามือมาลูบที่ต้นขาผม (ผมกลืนน้ำลายแทบไม่ทัน อ่อยกูจริงๆ)

"ครับ...แล้วคนสวยชื่ออะไร" ผมกระซิบที่ข้างหูเธอ

"น้ำหวานคะ เรียกสั้นๆว่าหวานก็ได้" เธอกระซิบข้างหูผม (แมร่งยั่วกูอีกรอบ)

"อยากลองชิมแล้วสิ! จะหวานสมชื่อหรือป่าว" เธอเอาเท้ามาเขี้ยที่เท้าของผม (อ่อยชำนาญซะด้วย)

"งั้นเจอกันคืนนี้ที่คอนโด xxxx ห้อง xxxx นะคะหวานจะรอ" เธอกระซิบที่ผมเสร็จ ก็หอมแก้มที่ผมแล้วก็เดินออกไปจากโรงอาหาร

"ไอ้ฟ้า!! มึงเกรงใจผัวมึงมั้งสิว่ะ!!" ไอ้หยกตบหัวผมทันที

"เชี้ยหยกกูเจ็บนะโว๊ย" ไอ้หยกแมร่งตบผมจนหัวผมบุปแล้วมั้ง

"เจ็บสิดีจะได้จำ คิดจะทำอะไร? มึงคิดว่าพวกลูกน้องพี่มันจะไม่แอบไปบอกพี่เกมส์หรอ!" หยกพูดกับผม

"กูไม่สน กูไม่แคร์ด้วย! ได้กันไม่กี่ครั้งจะมาทำเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ กูไม่ชอบ กูไม่อย่าผูกมัดกับใครมึงก็น่าจะรู้" ผมพูดออกไป

"มึงไม่อยากมีความรักจริงๆจังๆ เหมือนคนอื่นเขาบ้างหรอว่ะ แบบที่คนสองคนมีความรู้สึกดีๆให้กัน และอยากจะใช้ชีวิตที่เหลือกับคนคนนั้น" ผมถึงกับชะงักกับคำพูดไอ้หยก แต่ผมก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ เห็นกลุ่มพี่กรที่กำลังเดินมาทางโต๊ะพวกผม

"กูขอตัวนะ!!!!" ผมรีบเก็บของ แล้วเดินออกไปอีกทางทันทีไม่อยากเจอหน้าพี่เกมส์มัน


....โปรดติดตามต่อตอนไป...

1 เม้น = 1 กำลังใจให้ไรด์

ความคิดเห็น