Open_eyeglasses

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter four

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2561 03:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter four
แบบอักษร

Chapter four

Club w

Part white

จากวันนั้นที่ผมทำแบบนั้นกับยัยมิกิก็ผ่านมา 3 วันแล้ว หึ ใครจะคิดว่ายังซิงว่ะ หลายวันมานี่ผมไม่เห็นยัยนั่นเลย ทั้งที่ปกติ จะมาทำงานที่ผับแท้ๆเลย รึลาออกไปแล้วว่ะ แล้วยัยนั่นแม่งไปทำงานที่ไหนว่ะ

"ไอห่าไวท์!!!"  เสียงไอ้แวนตะโกนเรียกผมเสียงดัง

"เสียงดังเพื่อ?" อ้อ ตอนนี้พวกผมอยู่ที่ห้องประชุมกันอยู่ครับ เป็นห้องเก็บเสียงไม่ได้ยินเสียงอะไรจากภายนอก

"มึงเหม่อห่าไรว่ะ ไอ้เวนตะโกนเรียกตั้งนานล่ะ" เสียงไอ้เคน

"เดี่ยวไอ้เคน กูชื่อแวนมั้ยสัส!!"  

"ว่าแต่ มึงเหม่ออะไรว่ะ" เสียงไอ้ตินอีกคน

"เสือก" ชิบบ ทำไมผมต้องเหม่อคิดเรื่องยัยนั่นจนไม่ฟังเรื่องที่พวกมันพูดเลยน่ะ. เธอชักจะเข้ามาอยู่ในหัวฉันมากไปแล้วน่ะ ยัยมิกิ สงสัยผมต้องทำอะไรซักอย่างแล้ว

End part

อีกด้านหนึ่ง ร้านกาแฟ K 

part Miki

"ฮัดชิ้ววว" ใครนินทาฉันว่ะ ตอนนี้ฉันเปลี่ยนมาทำงานตอนกลางวันด้วย นี่ก็ผ่านมาสามวันแล้วที่ฉันไม่เห็นไอ้เด็กบ้านั่น ฮึ แต่ดีแล้วแหละ ไอ้บ้านั่นทั้งที่เป็นเด็กแท้ๆ ทำไมดูช้ำชองจัง เอ๊ะ  รึว่าเป็นเด็กแก่แดดหรอ ตะแต่ว่า ไอ้นั่นที่ทิ่มหลังฉันตอนนั้น ไม่ดูก็รู้ว่าไม่ธรรมดา หึ้ยยยยย ล่ะฉันจะคิดถึงไอ้เด็กบ้านั่นทำไมมล่ะเนี้ย แถมยังคิดเรื่องลามกอีก  

"มิกิ!!" เสียงเรียกฉันเสียงดังพร้อมกับเขย่าแขนฉันเบาแต่ทำเอาฉันสะดุ้ง

"ตกใจหมดเลย พี่น้ำเรียกมิกิเสียงดังทำไมอ่า" ฉันพูดเสียงออดอ้อน

"ฉันเรียกเธอหลายรอบแล้วไม่ขานสักที มัวเหม่ออะไรอยู่ ไหวมั้ย พักก่อนได้น่ะ" พี่น้ำรัวถามฉันด้วยความเป็นห่วง

"แหะๆ ไม่เป็นไรค่ะ เสริฟโต๊ะไหนคะเนี้ย" ฉันหันไปเห็นถาดเสริฟพอดี

"โต๊ะ 5 จ๊ะ"

"โอเคค่ะ"

. . เลิกงาน

ฉันกำลังเดินผ่านกลุ่มๆ.

"หืมม เหมือนจะมีเรื่องกันเลยแฮะ"   ฉันพูดขึ้นเบาๆ พร้อมกับรีบจ้ำเอ้าออกจากที่ตรงนี้ให้เร็วที่สุด ถ้าไม่ติดว่า คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นหันหน้ามาพอดี ทำให้ฉันต้องเปลี่ยนจุดหมายแล้วก้าวเข้าไปหากลุ่มนั้นทันที

"นั่นนายกำลังทำอะไร?"  ฉันถามไวท์ ใช่ค่ะ ฉันเจอไอ้เด็กบ้าพร้อมกับเพื่อนที่กำลังทำร้ายคนที่ไม่มีทางสู้!! ยอมไม่ได้!! นายไวท์หันมามองฉัน แวบเดียว ย้ำว่าแวบเดียวจริงๆ

"ยุ่ง!!" พร้อมผลักฉันออกเบาๆ นะนี่มัน

"ชักจะมากไปแล้วน่ะ!!  นายทำร้ายคนที่ไม่มีทางสู้แบบนี้ได้ไง" ฉันพูดพร้อมผลักไวท์กลับด้วยแรงทั้งหมดที่ฉันมี ปรากฏว่านายนั่นไม่ไหวติงเลย หึ้ยย

"ไม่รู้อะไรก็อย่าสอด" อะไอ้บ้านี่

"หืมมม~ อ้าวพี่สาวคนนั้นนี่ มาหาไอ้ไวท์หรออ~"  ไอ้เด็กหน้าทะเล้นที่ฉันไม่รู้ชื่อพูดขึ้น

"ทะ ทำไมฉันต้องมาหาไอ้บ้านี่ด้วยล่ะ!!"  ฉันตอบไป

"โอ้วววว พี่สาวที่บอกรักไอ้ไวท์หน้า โรงเรียนนี่"

"ไหนๆๆ ที่มึงเล่าให้กูฟังอะหรอ โห้วว พี่สาวน่ารักจัง เปลี่ยนมาจีบผมก็ได้น้า"ไอ้เด็กหน้าหม้อ

"บ้าไปแล้ว ฉันไม่ได้บอกรักไอ้บ้านี่ซะหน่อย!! ล่ะทำไมฉันต้องจีบนายด้วยเด็กหน้าหม้อ!!"

"โห้วว ด่าเจ็บจังเลยย ไอ้ไวท์มึงมาจัดการเมียเอ้ย! แฟนมึงเลย" ตอนนี้ทุกคนไม่ได้สนใจคนที่นอนบนพื้นเลยซักนิด ทำไมเปลี่ยนมาสนใจเรื่องฉันแทนล่ะ!!

"อืม" เสียงไวท์ที่เงียบไปนาน

"ทำไมนายตอบรับเพื่อนนายไปแบบนั้นเล่า ฉันไม่ได้เป็นแฟนนายน่ะ!!"

"อืม เมีย" อะไอ้บ้านี่

"หมับ จัดการด้วย" เสียงแรกเป็นเสียงจับมือฉัน อันที่สองเขาพูดกับเพื่อน หมายถึงจัดการคนนั้นหรอ

"นะนี่ ปล่อยน่ะ จะพาฉันไปไหน"

'ตุ้บบ' โยนยัดใส่รถเฉยเลย

"..." ไอ้บ้านี่

"ทำไมพวกนายต้องทำร้ายคนนั้นด้วยล่ะ" ฉัยถามคำถามที่ฉันสงสัยอยู่ตอนนี้

"อย่ายุ่ง" ไอ้บ้านี่

"นายเป็นคนแบบไหนกันแน่" ฉันพูดออกมาเสียงเบา

"อยากรู้หรอ?" อ่ะ ได้ยินหรอ ฉันคิดว่าะพูดเบาแล้วน่ะ

"กะ ก็อยากรู้สิ ฉันจีบนายอยู่น่ะ"

"หึ" นายนั่นยิ้มมุมปากนิดๆ. ยิ้มหรอ

"เฮ้ นายยิ้มได้นิ พอยิ้มแล้วก็ดูน่ารักน่ะ ทำไมไม่ชอบยิ้มล่ะ"

"ยุ่งน่า" ไม่ยุ่งก็ได้

"นายจะพาฉันไปไหนเนี่ย"

"ไปไหนดีล่ะ"

"กลับบ้าน!!  ฉันจะกลับบ้าน"

"อืม"

End part Miki

เอี้ยดด ผมจอดรถในโรงรถบ้านผม ใช่ครับ ผมพายัยป้านี่มาบ้านผม ก็คนที่บอกให้ผมพากลับบ้าน หลับเป็นตายอยู่ข้างผมนี่ไง หึ ยัยป้านี่ทำไมชอบจุ้นเรื่องชาวบ้านจังว่ะ เห็นคนมีเรื่องแทนที่จะรีบเดินไปไกลๆ แต่นี่กลับเดินมาหาเฉยเลย ถึงจะเดินมาหาผมก็เถอะ แต่ไม่รู้รึไงว่ามันอันตราย เฮ้ออ แล้วนี่กล้าหลับทั้งที่อยู่กับผู้ชายสองต่อสองอีกล่ะ สงสัยผมต้องสอนอะไรยัยนี่อีกหลายอย่าง

"นี่ตื่น" ผมเขย่าป้าเบาๆ ขอเรียกว่าป้าล่ะกัน

"ป้า"

"อืมมอื้อ" เสียงตอบรับจากปากเล็กๆนั่น หึ  

"ถ้าไม่ตื่น จะปลุกด้วยวิธีฉันน่ะ" ผมพูดพร้อมกับเป่าลมใส่หูป้าเบาๆ

"อะอื้ออ" ไม่ตื่นแถมหดคือหนีอีก คือถ้าจะให้อุ้มก็อุ้มได้ครับ แต่ว่าตอนนี้ผมอยู่บ้านผมไง ขืนผมอุ้มยัยป้านี่ไป ป๊าม๊าได้หาว่าผมไปฉุดลูกใครมาแน่ๆ ผมค่อยๆปรับเบาะให้เอนลง พร้อมกับข้ามไปฝั่งข้างคนขับ หึ มาดูวิธีปลุกของผมดีกว่าครับ

"มิกิ" ผมเรียกชื่อป้าเบาๆ พร้อมกับค่อยๆก้มลงไปชิดปากเล็กๆ แล้วครอบครองปากเล็ก

"อืมม"  เสียงผมเองครับ หวานแหะ ป้าไปกินอะไรมา ผมค่อยๆสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปาก พร้อมกวาดต้อนเรียวลิ้นเล็กของเธอ อ่าา หวานจริงๆ

"อื้ออ. ตุ้บๆ"  หึ เธอตื่นแล้ว มือเล็กทุบที่อกผมเพราะเริ่มขาดอากาศหายใจ

"จ๊วบบบบ" ส่งท้ายพร้อมผละออก

"ตื่นเร็วจัง" ผมพูดเหมือนเสียดาย พร้อมกับข้ามมาฝั่งคนขับ

"นายทำบ้าอะไรเนี้ยยย!!" ป้าหน้าแดงแจ๋เลยแหะ เขินหรอ

"ปลุกไง"  

"ปลุกดีๆไม่เป็นรึไง"

"ปลุกตั้งนานไม่ตื่นเอง "

"หึ้ยยย"

"ลงได้แล้ว"

"เดี่ยวน่ะ นี่ไม่ใช่บ้านฉันนี่"  ก็ใช่ไงป้า

"ฉันไม่รู้ทางไปบ้านป้าหรอกน่ะ"

"ปะป้าหรอ ไอ้บ้า ฉันยังไม่แก่น่ะเว้ย"

"ลงมาได้ยัง" ยัยป้านี่ชักช้าชิบหาย

"ชิ"


End part white

........

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น