กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

บทที่23.1 สืบสาวราวเรื่อง

ชื่อตอน : บทที่23.1 สืบสาวราวเรื่อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.4k

ความคิดเห็น : 65

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2561 11:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่23.1 สืบสาวราวเรื่อง
แบบอักษร

สองวันต่อมา ภูเก็ต

“โห…ขอบคุณนะคะนายหญิง เครื่องเงินสวยๆทั้งนั้นเลยค่ะ” อารีเอ่ยพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อผู้เป็นนายซื้อของฝากจากเชียงใหม่มาให้ 

“ต้องขอบคุณนายหัวนู่นค่ะ เงินนายหัวทั้งนั้น ทรายแค่เป็นคนเลือก” ละอองทรายเอ่ยด้วยรอยยิ้ม เมื่อมองไปยังชายหนุ่มที่กำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่ 

“อะไรกัน ตกลงเงินฉันเหรอเนี่ย” ราฟาเอลกดวางสาย ก่อนจะเดินมานั่งลงข้างๆหญิงสาว เอ่ยด้วยน้ำเสียงและท่าทางเย้าน้อยๆอย่างน่ารัก 

“ค่ะ ก็เงินที่หนูนิดพกติดตัวไว้หนูนิดให้ลุงลพไปหมดแล้วนี่คะ ก็เลยยืมเงินคุณราฟก่อน” ละอองทรายพยักหน้ารับ 

“ฉันคิดดอกเบี้ยนะบอกไว้ก่อน และถ้าไม่อยากให้ดอกเพิ่มพูน คืนนี้จ่ายทั้งต้นทั้งดอกมาซะดีๆ” ราฟาเอลยกยิ้มแสนเจ้าเล่ห์ร้าย 

“คุณราฟ! อายคนอื่นเขาบ้างสิคะ” ละอองทรายตีมือชายหนุ่ม พลางหันไปมองหน้าอารีก็พลันหน้าร้อนผ่าว เพราะหญิงสาวมองด้วยท่าทียิ้มน้อยยิ้มใหญ่ 

“เอ่อ...พี่อารีอย่าลืมเอาสตรอว์เบอร์รีไปให้คนงานทานกันนะคะ” ละอองทรายพยายามเปลี่ยนเรื่อง 

“ค่ะๆ ถ้าอย่างนั้นอารีไปจัดการเลยดีกว่านะคะ จะได้ไม่รบกวนเวลานายหัวกับนายหญิงคิดดอกเบี้ยกัน ดอกเบี้ยจะได้เติบโตเป็นนายน้อย อิอิ...” พูดจบก็รีบลุกขึ้นเดินออกไปทันที 

“พี่อารี ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ…” ละอองทรายยิ่งทำตัวไม่ถูกเข้าไปใหญ่เมื่อโดนอารีเอ่ยกระเซ้า  

“ไม่ใช่อะไรหื้ม” ราฟาเอลดึงร่างบางเข้ามากอดเอาไว้ 

“คุณราฟน่ะ ทำไมหน้ามึน พูดจาไม่รู้จักอายบ้างเลยคะ” ละอองทรายยังค้อนใส่ชายหนุ่ม 

“อายทำไม คนที่นี่รักเราสองคนทั้งนั้น ซ้ำยังอยากให้เรามีนายน้อยกันแล้วด้วย” ราฟาเอลเกยคางไปที่ไหล่บาง 

“ไม่ต้องมาอ้างคนอื่นเลยค่ะ” ละอองทรายเอ่ยอย่างรู้ทันว่าเขานั้นต่างหากที่อยากมี  

“ไม่อ้างก็ได้ ฉันอยากมี เราตกลงกันแล้วนี่หน่าว่าเราจะมีเบบี๋กัน”  

“หนูนิดยังไม่ได้ตอบตกลงสักคำเลยนะคะ” หญิงสาวเห็นท่าทีเง้างอดของเขาก็อดที่จะหมันไส้เสียไม่ได้ จึงแกล้งทำไม่รู้ไม่ชี้ออกไป 

“เล่นอย่างนี้เหรอ…แกล้งลืมใช่มั้ยหื้ม สงสัยต้องทบทวนเรื่องคืนนั้นเสียหน่อย” ราฟาเอลลุกขึ้น ก่อนจะรีบช้อนตัวเธออุ้มขึ้นไว้อย่างว่องไว 

“คุณราฟ! เดี๋ยวนี้ชักเอาใหญ่นะคะ ทั้งหื่นทั้งมึนมากขึ้นทุกวัน นิสัยไม่ดี”  

“หื่นแล้วรักมั้ย มึนแล้วรักมั้ย ไม่ดีแล้วรักมั้ย” ราฟาเอลทำเสียงอ้อน สีหน้าเว้าวอนน่าเอ็นดู  

“รักค่ะ” ละอองทรายพยักหน้ารับ ให้ตายสิ ทำหน้าอย่างนี้เธอแพ้ราบคาบเลย ทำตาหวานออดอ้อนเว้าวอน เอ่ยเสียงทุ้มนุ่มลึกละมุนหัวใจคนฟัง จะให้เธอตอบคำอื่นได้อย่างไรเล่านอกเสียจากคำว่ารักคำเดียว 

“ถ้าอย่างนั้นไปทำนายน้อยกันนะ” ราฟาเอลยังทำเสียงหวานใส่พลางกดจูบที่หน้าผากเล็กแผ่วเบา 

“………” ละอองทรายไม่ตอบอะไร ได้แต่พยักหน้ารับเพียงเท่านั้น 

Rrrr Rrrr Rrrr แต่ดูเหมือนฝันของชายหนุ่มจะสลายไม่เป็นท่า เมื่อเสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน จึงจำต้องปล่อยเธอลงและรับสายสำคัญที่โทรเข้ามา 

“อืม…โอเคเดี๋ยวฉันออกไป” ราฟาเอลรับสายและพูดเพียงไม่กี่คำ ก่อนจะวางสายลง 

“มีอะไรหรือเปล่าคะ” ละอองทรายเห็นเขาทำหน้าเครียดจึงเอ่ยถามขึ้น 

“ฉันมีธุระต้องเข้าเมืองนิดหน่อย อาจจะกลับเข้ามาก็ช่วงหัวค่ำเลย หนูนิดอยู่บ้านดีๆนะ อย่าเพิ่งออกไปท้ายเกาะ หากมีอะไรก็เรียกตำรวจที่คอยเฝ้าได้เลย”  

“ค่ะ” ละอองทรายพยักหน้ารับ 

“เดี๋ยวฉันมานะ” ราฟาเอลประคองใบหน้าสวยให้มารับจูบอ่อนหวานแผ่วเบา ก่อนที่เขาจะเดินออกไป 

เวลาต่อมา

ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง ในตัวเมืองภูเก็ต 

“นี่ครับ เอกสารรายละเอียดทั้งหมดที่คุณราฟาเอลให้ผมสืบ” นักสืบเอกชนรายหนึ่งเอ่ยขึ้น พลางยื่นซองเอกสารให้กับชายหนุ่ม 

“ทุกอย่างเป็นไปตามที่ผมคาดการณ์เอาไว้หรือเปล่า” ราฟาเอลเริ่มเอ่ยถาม 

“ก็ส่วนหนึ่งครับ แต่เท่าที่ผมสืบประวัติแล้ว ทางครอบครัวของคุณหมอเป็นผู้มีอิทธิพลในเมืองภูเก็ต ถ้าเอ่ยชื่อนามสกุลไปไม่มีใครไม่รู้จัก”  

“ทำไมผมไม่เคยรู้มาก่อนเลย”  

“คุณหมอทำเรื่องเปลี่ยนกลับไปใช้นามสกุลของผู้เป็นแม่นานแล้วครับ และแยกตัวออกมาจากครอบครัวนานหลายปี ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่ลงรอยกับผู้เป็นพ่อ เพราะอุบัติเหตุที่ทำให้ผู้เป็นแม่ต้องเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำ คุณหมอคาดโทษว่าเป็นความผิดของผู้เป็นพ่อ เพราะท่านมีหลายเมียน่ะครับ” นักสืบเล่าเรื่องราวให้ราฟาเอลได้ฟังต่อ 

“.............”  ราฟาเอลนิ่งฟังและพยายามคิดเรื่องราวตาม

“และข้อสงสัยที่คุณราฟาเอลกำลังคิดอยู่นั้นผมว่าก็มีความเป็นไปได้สูงครับ เพราะเกาะที่คุณราฟาเอลซื้อ เป็นเกาะที่ผู้เป็นแม่ของคุณหมอเคยเป็นเจ้าของ แต่เมื่อท่านเสียชีวิต คุณพ่อของคุณหมอก็ขายทุกอย่างที่เป็นของภรรยาทิ้งจนหมด เกาะนี้เลยถูกซื้อขายกันมาอีกหลายทอด จนในที่สุดก็มาถึงมือคุณราฟาเอลนั่นแหละครับ”  

“จะบอกว่าไอ้หมออยากได้เกาะคืนอย่างนั้นเหรอ ความจริงมันก็น่าจะซื้อคืนได้ก่อนผมอีกด้วยซ้ำ”  

“ตั้งแต่คุณหมอแยกตัวออกมาจากผู้เป็นพ่อ ก็ไม่เคยยอมรับความช่วยเหลือใดๆจากทางบ้านเลย เลือกที่จะมาเปิดคลินิกเล็กๆ รายได้ก็ไม่เท่าไรหรอกครับ ผมเช็คประวัติการเงินแล้วหากเทียบกับราคาเกาะหลายร้อยล้านก็ถือว่าห่างไกลกันโข”  

“เฮ้อ…” ราฟาเอลถอนหายใจอย่างคิดไม่ตก ทำไมเขาถึงเจอศึกรอบด้านแบบนี้ ซ้ำยังเป็นคนใกล้ตัวทั้งนั้น 

“รายละเอียดต่างๆ อยู่ในซองเอกสารนั่นนะครับ ข้อมูลต่างๆของคุณหมอ ทั้งการเดินทาง ทั้งการคุยโทรศัพท์ ในช่วงเวลาที่เกิดเหตุการณ์ที่เกาะผมก็เทียบเคียงไว้ให้หมดแล้ว ยังไงคุณราฟาเอลลองดูอีกทีนะครับ”  

“อ่อ…อีกอย่างหนึ่ง ผมอยากให้คุณราฟาเอลระวังตัว ช่วงนี้คนของคุณพ่อคุณหมอกลับมาป้วนเปี้ยนไปมาหาสู่กับคุณหมอบ่อยๆ เพราะอยากให้คุณหมอกลับไปอยู่ที่บ้าน หากคุณหมอจะขอให้ผู้เป็นพ่อเอาเกาะคืนเป็นข้อแลกเปลี่ยนก็มีสิทธิ์เป็นไปได้ และถ้ามันเป็นอย่างนั้น คุณพ่อของคุณหมอคงทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เกาะคืนแน่ๆ”  

“ขอบใจมาก ค่าจ้างของคุณผมโอนให้เรียบร้อยแล้ว ลองเช็คดูนะ”  

“ครับ ได้รับเรียบร้อย ยังไงผมขอตัวก่อน” นักสืบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเช็คดู ก่อนจะพยักหน้ารับให้กับชายหนุ่ม แล้วจึงลุกเดินออกไป  

“ฉันต้องรู้ความจริงให้ได้” ราฟาเอลเอ่ยขึ้น ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตนขึ้นมาแล้วต่อสายถึงบุคคลที่เขาต้องการจะเจอมากที่สุดทันที 

“ไอ้หมอ มึงว่างมั้ย กูมีเรื่องอยากคุยด้วย”  

(มึงอยู่ร้านกาแฟใกล้คลินิกกูไม่ใช่เหรอ เข้ามาหากูสิกูรอมึงอยู่พอดี)...


*******************************************

ใครFCหมอภัทร จะผิดหวังกันมั้ยหนอ อิอิ😁😁😁



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น