Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

บทที่ 17 คนโปรด (จบตอน)

ชื่อตอน : บทที่ 17 คนโปรด (จบตอน)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน ร้าย เถื่อน ดุ NC โรมานซ์ ตบจูบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2561 14:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 17 คนโปรด (จบตอน)
แบบอักษร

ถึงจะใกล้กับช่วงวันหยุดยาวที่กำลังจะมาถึงแต่ชั้นล็อบบี้ของโรงแรมกลับมีแขกมาเยือนอยู่ไม่ขาด พนักงานชุดแดงยิ้มแย้มทักทายชายหนุ่มซึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่ง ทุกคนต่างรู้จักผู้ติดตามฝาแฝดของนายท่านแห่งแอล รอยัล เป็นอย่างดี ฐานะของพวกเขาแทบไม่ต่างอะไรกับผู้บริหารระดับสูง เป็นเรื่องที่ทุกคนเคยชินที่จะเห็นสาวสวยชื่อดังมากหน้าหลายตามาเป็น ‘แขก’ ของนายท่าน แม้แต่ ‘ซินดี้ บรูนา’ ดารานางแบบดาวรุ่งในขณะนี้ก็ไม่เป็นข้อยกเว้น แต่ก็เป็นเรื่องปกติที่สาวสวยทุกคนแค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่มีครั้งไหนที่ผู้ติดตามคนสนิทจะเดินพูดคุยยิ้มแย้มด้วยเช่นนี้ ดังนั้นสายตาของพนักงานที่มองสาวเอเชียอีกคนจึงเต็มไปด้วยความสงสัยถึงสถานะของหญิงสาวปริศนา

หญิงสาวคนดังกล่าวสวมเสื้อโค้ตรัดเอวสีดำ เรียวขายาวสวมถุงน่องและรองเท้าส้นแหลมสีเดียวกัน ผมยาวสลวยที่มัดรวบเป็นหางม้าขยับตามจังหวะก้าวเดินของร่างสูงโปร่ง ดวงตาโตเป็นประกายโค้งลงรับกับริมฝีปากอวบอิ่มซึ่งคลี่ยิ้มพูดคุยกับชายหนุ่มข้างตัว ปลายจมูกเชิดน้อยๆบ่งบอกถึงความดื้อรั้นทำให้ใบหน้าเรียวดูน่าค้นหา หญิงสาวไม่ได้สวยหยาดเยิ้มเหมือนดาราหรือนางงาม แต่เสน่ห์เหลือล้นกลับไม่ด้อยไปกว่ากันเลย มีบางครั้งที่เธอหุบยิ้มและมองรอบตัวด้วยแววตาเฉยชาอยู่บ้าง อากัปกิริยาเหล่านั้นกลับสะกดสายตาผู้มองได้โดยไม่รู้ตัว จากการปฏิบัติอย่างให้เกียรติของผู้ติดตามหนุ่มดูท่าจะเป็นคนสำคัญคนหนึ่ง

“แวะดื่มกาแฟซักครู่มั้ยครับ” ฮาฟิซเอ่ยถามอย่างใส่ใจ เนื่องด้วยระยะทางจากบ้านมาที่นี่ค่อนข้างไกลทำให้ทั้งคู่ต้องออกมาแต่เช้า เขากังวลว่าอีกฝ่ายจะเหนื่อยเกินไป

พิมพ์นาราไม่มีวันลืมสถานที่แห่งนี้แน่ ต้นเหตุความบังเอิญที่ทำลายทริปอันแสนวิเศษ เธออดสงสัยไม่ได้ว่าโรงแรมในปารีสก็มีตั้งมากมาย ทำไมปิแอร์ต้องเจาะจงเลือกที่นี่

“ดีเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ” เธอไม่ปฏิเสธแน่นอน 

การได้มาเหยียบที่นี่อีกครั้งทำให้ความแจ่มใสในตอนเช้าขุ่นมัวไม่น้อย หากได้แก้แค้นซักนิดคงจะบรรเทาความมัวหมองในใจลงได้ 

‘รอต่อไปเถอะ! ฉันจะค่อยๆจิบละเลียดให้หมดแก้ว’ หญิงสาวหัวเราะกับปีศาจในใจ การได้กลั่นแกล้งคนมันน่าสนุกเช่นนี้นี่เอง 

ไม่รู้ว่าฟ้าชอบเล่นตลกหรือว่าเธอทำบาปไม่ขึ้น เมื่อมาถึงก็พบยะตีมนั่งรอในห้องรับรองคนเดียว เขามองเธอด้วยสายตาอ่านยากพร้อมกับ ‘แนะนำ’ ให้เธอไปปลุกผู้เป็นเจ้านายที่ยังหลับไม่ตื่นอยู่ด้านใน คนอย่างเธอไม่มีปากไม่มีเสียงให้ปฏิเสธอยู่แล้วจึงได้แต่ก้มหน้าคอตกเดินเข้าไปแต่โดยดี

‘ไอ้บ้าเอ๊ย!’ หญิงสาวกัดฟันกรอดๆตลอดทาง ไม่แน่ใจว่าก่นด่าคนในห้องหรือผู้ติดตาม ‘น่าตาย’ อย่างยะตีม 

เมื่อเปิดประตูเห็นร่างเปลือยท่อนบนนอนคว่ำกอดหมอนใบเขื่อง ความโกรธพลันแล่นเข้ามาเป็นระลอกจนใบหน้าแดงก่ำยิ่งกว่าเดินผ่านหิมะเมื่อครู่เสียอีก เธอรึอุตส่าห์คิดวางแผนแก้แค้นแต่ตัวต้นเหตุกลับนอนสบายไม่สะทกสะท้าน โดนตบหน้ายังไม่เจ็บใจเท่านี้เลย! 

“นี่! จะนอนหรือซ้อมตายกันแน่!” ร่างบางปราดเข้าไปแย่งหมอนจากอ้อมกอดของอีกฝ่าย ยกขึ้นฟาดซ้ำๆใส่ไหล่หนาโดยไม่ออมแรง

“อืม…” ผู้ถูกประทุษร้ายยังคงไม่รู้สึกตัว พลิกกายหนีราวกับรำคาญใจ 

“คุณนัดฉันมาเก้าโมง แต่นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว!” เสียงหวานตวาดไปขณะที่มือยังทำหน้าที่ฟาดระบายแค้นไม่หยุด

“ออกไป!” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เสียงแหบสั่งผ่านลำคอโดยไม่แม้แต่จะลืมตา

“ได้ คุณไม่ตื่นใช่มั้ย” เสียงหวานถามย้ำอีกครั้ง

“ไสหัวไป!” 

หญิงสาวยืนพิจารณาร่างกำยำตรงหน้า เธอไม่คิดจะปีนขึ้นเตียงไปปลุกอีกฝ่ายแน่ๆ จากประสบการณ์ที่เคยแปลนิยายรักมาเยอะ ฉากประเภทที่ว่าฉุดแขนลงเตียงหรืออะไรเทือกนั้นชวนให้ขนลุกมากกว่าโรแมนติก และมิเกล ลูเซียส มักจะทำอะไรเกินคาดหมายประจำ เธอไม่พร้อมรับความเสี่ยงใดๆจึงเดินหายไปในห้องน้ำเพื่อหาตัวช่วยอื่น 

“มิเกล” นาฬิกาปลุกสาวกลับมาอีกครั้งพร้อมกับแก้วน้ำเย็นในมือทั้งสองข้าง

“…” ผู้ถูกเรียกยังคงไม่ตอบสนอง

“ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม คุณจะมาโมโหฉันไม่ได้นะ”

“ออกไป”

“หนึ่ง...”

“…”

“สอง…”

“…”

“สาม!”

ซ่า! ซ่า!

น้ำเย็นเฉียบแก้วแรกถูกสาดออกไปจนหมด แต่นั่นยังไม่พอ...เธอเป็นคนรับผิดชอบต่อหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายเป็นอย่างดี ต้องทำให้แน่ใจจริงๆว่าชายหนุ่มจะตื่นมาอย่างสดใสตามที่ยะตีมคาดหวัง ดังนั้นแก้วที่สองจึงตามไปติดๆใส่แผ่นหลังเปลือยเปล่าตรงหน้า 

เธอไม่แม้แต่จะหยุดมองผลลัพธ์ แม้แต่หลักฐานทั้งสองชิ้นยังไม่มีเวลาวางลงเลย ร่างบางรีบแล่นหายออกไปยังประตูโดยไม่สนใจเสียงตะโกนกราดเกรี้ยวที่ไล่หลังตามมาราวกับเฮอร์ริเคน

“พิมพ์นารา!!!”

สาบานว่าไม่ได้แก้แค้นจริงๆนะ เธอแค่ทำตามคำสั่งของยะตีมเท่านั้น!


_____________________________________________________________________

อย่าให้ตามิเกลตาสว่างขึ้นมานะ นาราเอ๊ยยยย 555555555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น