KO.R

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 30 สัมผัสจากคนแปลกหน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 30 สัมผัสจากคนแปลกหน้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ต.ค. 2561 14:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 30 สัมผัสจากคนแปลกหน้า
แบบอักษร

ตอนที่ 30

สัมผัสจากคนแปลกหน้า

แม้ว่าจะอยู่ในห้องเรียนที่อึกทึกไปด้วยเสียงของอาจารย์สาวแก่รุ่นราวคราวย่า..

แต่ทำไมกลับคิดถึงแต่หน้าของเขาตลอดเวลา...

ยิ่งใกล้เวลาที่จะต้องเจอ มือไม้ก็ยิ่งรนราน หยิบปากกาข้างตัวมากดเข้าๆออกๆ สั่นขาเหมือนคนไม่ปกติ..


หนุ่มหน้าหวาน ที่นั่งอยู่กลางห้อง สะดุดตาโดดเด่นออกมา จากวงเพื่อนนับร้อย เพียงเพราะออร่าความขาวใส ริมฝีปากแดงๆ และดวงตากลมโต สื่อว่าให้เห็นหน้าตาที่ห่างไกลไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่

และออกไปทางระดับดีมาก เสียด้วยซ้ำ..


เจ้าตัวเอาแต่เหม่อลอย..

ไม่สนใจเรียน..



.........

ณ ซุ้มไม้เลื้อยหลังตึกอำนวยการ

สถานที่เดิมๆที่ไม่ได้ผ่านสัญจรมาเกือบหนึ่งวัน  ยังคงกลิ่นหอมเย็นๆของไม้ดอกเล็บมือนางที่ถักทอกันเป็นซุ้มเหนือหัวให้แสงแดดส่องมาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น...

พอเดินผ่านซุ้มไม้เข้ามา และแล้วเธอก็ได้เห็น...


หนุ่มร่างสูงโปร่งนั่งอยู่โต๊ะม้าหินอ่อนตัวเดิม..

แปลกเหลือเกินที่ หัวใจของเธอ กลับเต้นแรงเหมือนรถบรรทุกกำลังวิ่งผ่านทางด่วน..


เขาสวมเสื้อสีขาวแขนยาว และกางเกงขายาวแนวเกาหลีสีเทา..

แผ่นหลังของเขายังเป็นที่คุ้นชินของสายตาเธออยู่เสมอ

มันใหญ่และกว้างมาก คงจะโอบเธอได้จนมิดหมดทั้งตัวแน่ๆ..

และคงนอนกอดเธอ จนหายหนาวแน่ๆ หลังจากที่เธอและเขา....กันจนพอใจ


“พี่คิม มาแล้วหรอครับ”

เสียงทุ่มต่ำของเค้าดังขึ้น เรียกสติของเชให้ตื่นขึ้นจากจินตนาการชั่ววูบ



“เอ่อ”

“คิม ท้องเสีย”

เสียงที่แปลกไป ทำให้พุทต้องหันมา



ด้วยใบหน้าและเรือนร่างที่ถูกตระเตรียมมาแล้วอย่างดีของเธอ

สดใสและดูอ่อนโยน น่าทะนุถนอม

จนเขาจ้องตาค้างลอยเติ่ง โดยไม่รู้ตัว

แต่ในนั้นก็แฝงประกายของความโหยหาเอาไว้อยู่ไม่น้อยเลย...

ส่วนแววตาที่เธอมองเขานั้นดูใสซื่อบริสุทธิ์ แต่กลับยั่วยวนเขาเป็นอย่างมาก...


พุทเองก็รู้สึกดีใจอยู่ลึกๆที่เหตุการณ์มันเป็นแบบนี้..

แต่ด้วยความเป็นชายมันเข้มข้นอยู่ในร่าง จึงทำให้มีท่าทีเฉยๆกับเธอ

และไม่เผยปฏิกิริยาอะไรให้เธอเห็นเลย...


เชเดินเข้าไปนั่งต่อหน้าเขา..

พอได้นั่งต่อหน้ากันแบบนี้แล้ว..

ก็ได้เห็นกันชัดขึ้นแล้ว..

พุทที่อยู่ในฝันเมื่อคืนวานนี้ เทียบตัวจริงที่อยู่ข้างหน้าเธอไม่ได้เลย..

ดวงตาดำคม ภายใต้โหนกคิ้วแสนดกดำ รวมเข้ากับสันจมูกโด่งและใหญ่ได้รูป

ทำให้เธอ ตกเข้าไป อยู่ในกรงที่เขาสร้างขึ้น.. อย่างขัดขืนไม่ได้

ยิ่งถูกเขาจ้องตา ใจยิ่งสั่นไหวไม่เป็นท่า..


“เอ่อ”

“เอ่ออ”


“ฝากขอโทษ พี่คิมด้วยนะ”

“เรื่อง มะม่วงดองอะหรอ”

เขาคงจะอายมาก ที่พลาดท่าเสียที ซื้อของไม่สะอาดมาให้เพื่อนของเธอกิน จนต้องก้มหน้าและอมยิ้มอ่อนๆ

แต่มันไม่ใช่หรอก..

ที่อายขนาดนั้น อาจเป็นเพราะ สายตาของเช ที่จับจ้องไปที่เขาอย่างขบขัน และรอยยิ้มอ่อนของเชแน่ๆ..


“เป็นแผนรึป่าว” หล่อนใช้จริตที่มีหยอกล้อเขา จนเขาหลุดหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

“5555”

“แล้วถ้าบอกว่าใช่ ล่ะ”

แหม่ะ... อยากเจอใช่มั้ยล่ะ 

รอบนี้กะเทยเชหุบยิ้มไม่อยู่ หน้าร้อน แก้มแดงไปหมดด..

ก็เพราะตาของเค้ามันหวานขนาดนั้น ใครจะทานทนไหว..

“วันนี้ ไปติวกันนอกสถานที่มั้ย”

ฝ่ายชายออกปากชวนเธออย่างไม่ลังเล..

“ห๊ะ”

“ที่ไหน”



“สวนข้างๆ”

“มันจะรู้เรื่องหรอ555”

................................

ณ สวนสาธารณะของจังหวัด


แสงอาทิตย์สาดตกกระทบใบหน้าของกะเทยสาวร่างเล็กบนรถจักรยานยนต์ที่จอดเทียบอยู่ด้านนอกสวนสาธารณะ  เธอค่อยๆเอื้อมตัวลงจากรถมอเตอร์ไซค์สีดำขาว และเดินตามเขาที่กำลังเดินนำหน้าโด่งอยู่ด้านหน้า

เก็บความสงสัยบางอย่างโดยไม่เผยให้อีกฝ่ายได้รู้...


“เคยมาที่นี่มั้ย”

ผู้ชายร่างสูงโปร่งที่เดินผ่าแสงแดดยามเย็น หันมาถามเธอ..

ดวงตาส่องประกายสู่เช ที่กำลังยืนมองอยู่ข้างหลัง ผู้ชายคนนี้ในมุมที่ย้อนแสง ดูหล่อไม่แพ้กับก่อนหน้าเลย ยิ่งเห็นทุกมุมของเขา เธอยิ่งรู้สึกหวั่นไหว..


“เคย แต่ว่าไม่ค่อยบ่อย”

เธอตอบและยิ้มให้เขาอย่างเป็นกันเอง..

พอเขาให้หลังและเดินต่อ เชก็รีบก้าวฉับๆขึ้นทางเดินต่างระดับไป ให้ทันเขา..



“อุ๊ยยยย”

หล่อนล้ม เพราะเสียหลัก...


 “โอ๊ยย”

หล่อนค่อยลุกขึ้นนั่ง เอาศอกขึ้นมาดู แผลถลอกแดงเล็กน้อยที่บริเวณข้อศอก


หลังจากที่หล่อนอุทานพุทก็รีบวิ่งหน้าตั้งเข้ามาดู

นั่งลงตรงหน้าเธอ..

“หึ้ยย เดินดีๆหน่อยดิ”

“ขอดูหน่อย”

เชได้เห็นพุทใกล้ๆอีกครั้ง ใบหน้าของเขาเนียนใส มีไรหนวดเคราขึ้นตามกรอบหน้า ยิ่งเห็นจมูกที่โด่งเป็นสันประกอบเข้ากับดวงตาเล็ก เรียวคม..


เขาคว้าแขนของเธอมาดู

“ถลอกด้วย”


เชไม่อาจละสายตาจากดวงตา และริมฝีปากของเขาที่กำลังเคลื่อนไหวได้เลย...

“ไม่เป็นไรหรอก นิดเดียว”

หล่อนใช้จริตดีดดิ้น ค่อยๆดึงแขนตัวเองกลับมา แต่ก็ยิ้มอ่อน เผยความน่าทะนุถนอมให้เขาเห็น

“ไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณมากนะ”


“งั้นไปกันเถอะ เดี๋ยวมันจะมืดก่อน”

พุทลุกขึ้นพร้อมจะประคองเชให้ลุกขึ้น แต่เชลุกขึ้นได้อย่างสบายๆ

..........

บริเวณกลางสวนสาธารณะจะมีสระน้ำขนาดใหญ่.. และปลูกต้นดอกปีบไว้ล้อมรอบ ประจวบกับช่วงนี้เป็นช่วงออกดอกผลิใบ จึงสร้างบรรยากาศรอบสระให้ขาวโพลน พื้นหญ้าด้านล่างก็เต็มไปด้วยดอกปีบที่ร่วงหล่นลงมาย่างต่อเนื่อง...

หนุ่มร่างใหญ่พาเธอมายังบริเวณนี้ เมื่อถึงแล้ว พวกเขาก็เลือกที่นั่งเป็นพื้นหญ้าข้างต้นดอกปีบต้นหนึ่ง ซึ่งบริเวณนี้มองเห็นแผ่น้ำตัดกับความเขียวขจีของไม้ดอกสุดลูกหูลูกตา


“นั่งตรงไหนดี”

“ตามใจเลย”

ทั้งสองนั่งลงข้างๆกัน ไม่ได้ใกล้จนเนื้อชิด แต่ก็ไม่ไกลจากกันมาก...


เวลานี้แสงอาทิตย์เริ่มจะหมดลงแล้ว ทุกๆอย่างค่อยถูกคลุมด้วยความมืดทีละเล็กทีละน้อย แสงอาทิตย์จางๆถูกเมฆดำบดบังจนเห็นเพียงประกาย.. ยิ่งทำให้บางคน.. เศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด..


พุทนั่งเงียบมองเหม่อดูหลายสิ่งรอบตัวคนเดียว

ไม่ได้ใส่ใจที่จะเอ่ยปากพูดกับเชแต่อย่างใด..


เธอเห็น..

ใบหน้าที่เรียบเฉยปนซึมลง กับเสียงถอนหายใจออกหลายครั้งของเขา

...แล้วเธอก็เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว


ที่เขาพาเธอมาที่นี่ มันไม่ใช่เพราะเธอหรอก แต่เป็นเพราะเขาต้องการมาปลดปล่อยเรื่องไม่สบายใจไปกับอากาศบริสุทธิ์เท่านั้นเอง

เธอรู้ดีว่า.. ความเงียบเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับการสื่อสารของตัวเองและเขา

และจะนั่งรอจนกว่าเขาจะดีขึ้น..

ไม่ว่าเค้าจะอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่ เธอก็จะรอ..


ภายใต้ความสงสัย และอยากช่วยปลอบโยนเขาเป็นอย่างมาก

แต่เธอก็ต้องอดทนซ่อนความหวังดีเอาไว้ให้มาก...


...มันจะมีเหตุผลอะไรอีกที่ทำให้เขาดูอ่อนแอลงได้ขนาดนี้

เรื่องที่คนอื่นๆ ตัดสินเขา

เรื่องข่าวลือนั้น

หรือ เรื่องสุดท้ายที่เขาพูดกัน อาจจะเป็นเรื่อง..

ผู้ชายที่เพิ่งแลกกับแฟนได้ไม่นาน ถ้าแฟนเก่าเป็นคนที่ดีมาก ก็คงเสียใจไม่ใช่น้อย...



“ขอโทษนะ”

“เพิ่งเลิกกับแฟนมาเหมือนกันใช่มั้ย”


“อืม”



“เหมือนกัน นี่คือ”

“เพิ่งเลิกกับแฟนหรอ”


“ใช่”


“ดูไม่ค่อยเสียใจเลยเนาะ”

“อ้าว นี่ด่าหรอ”


“ก็มันเหี้ยอะ”


“แต่ คนที่เคยคบกัน นอนด้วยกัน ไปไหนไปด้วยกัน ตอนเลิกกันแล้วไม่เสียใจเลย มันไม่มีทางหรอก เพราะคนมันเคยผูกพันกันแล้ว”

แม้จะตอบได้อย่างเข้มแข็ง เธอก็ยอมรับโดยที่ไม่ปิดบัง ว่าเธอก็ยังคงคิดถึงความผูกพันเหล่านั้นเหมือนกัน....


“ชวนมาจะให้ปลอบ ใครจะปลอบใครว่ะเนี่ย”

หล่อนก็เริ่มหน้าจ๋อยลงเหมือนกันเมื่อขุดขุ้ยเรื่องของอาร์ต (แฟนเก่า) ขึ้นมา


“อยากฟังเรื่องของนี่ มั้ยละ จะได้รู้ว่าก็มีคนอื่นที่เจ็บเหมือนกัน”


“เจ็บเป็นเพื่อนกัน แบบนี้อ่ะนะ”


“อืม”

“เอาดิ”


“เริ่มที่เรารู้จักกันผ่านเพื่อนของแต่ละคน แรกๆที่เจอมัน มันเป็นคนที่ดูแมนมาก.. ไม่เหมือนเกย์เลยสักนิด เหมือนพุทเลย มันเป็นคนที่ชอบดูบอล บ้ารถบิ๊กไบท์ คบเพื่อนผู้ชาย กินเหล้า สูบบุหรี่ โดดเรียน เรียกรวมๆคือนิสัยเหี้ยเลยแหละ แต่ไม่รู้เกิดบ้าอะไร ก็เลยปิ๊งนี่เข้า จากนั้นเราก็เริ่มคุยกันมาเรื่อยๆ โดยที่มันจะทักมาคุยกับนี่ก่อนทุกครั้ง  คุยกันมาเป็นปีแล้วค่อยตัดสินใจคบเป็นแฟน วันที่มันขอเป็นแฟน เป็นวันที่เราไปเที่ยวด้วยกันที่ทะเลกับกลุ่มเพื่อน นี่กับมันได้นอนห้องเดียวกัน เพราะเพื่อนคงอยากจะชง เลยจองห้องเดียวกันให้ ช่วงดินเนอร์นี่กินหนักไปหน่อย ก็เลยเมา พอกลับห้อง..”


“ตั๊บๆๆ”

พุทที่นั่งตั้งใจฟังตาไม่กระพริบ โพล่งขึ้นด้วยใบหน้านิ่งๆ จนเชที่ต้องหันขวับไปจ้อง..!


“เออ..”


“ว่าแล้ว..”

“ก่อนเลิก เพื่อนนี่ไปเจอว่ามันแอบไปเดินเที่ยวซื้อข้าวซื้อของกับผู้หญิง แล้วเพื่อนก็แอบถ่ายรูปมาให้ดู ก็เห็นมันกำลังจับทูพีชขึ้นมาให้อีชะนีนั้นเลือก..!!”


“นี่ก็เลยตามสืบจนรู้ว่า แอบได้เสียกันแล้วเป็นเดือนๆ ก็เลยแก้เผ็ดเขา ก่อนเลิก...”


“เฮ้อออ”


“ฟังดูแย่เหมือนกันนะ” (พุท)



“โคตรเสียใจเลยนะ บางทีก็คิดว่า กะเทยอย่างเราคงแทนที่ผู้หญิงไม่ได้หรอก”

“เราให้เขาทุกอย่าง ทั้งร่างกาย ทั้งใจ แล้วก็ไม่เคยนอกใจเขาเลย”

“แต่เขาก็หลอกเรา สวมเขาให้เรามาเป็น 2-3 เดือน”

“กับกะเทย มันคงไม่จำเป็นต้องรักษาสัญญามั้ง”


หนุ่มที่นั่งฟังตาเป็นประกายเริ่มเอ่ยปากขึ้นพูด เป็นฝ่ายเชที่หันมามองตอนเขาพูด


“อืมม”


“ไม่จริงหรอก แฟนผมก็เป็นตุ๊ดเหมือนกัน”


“ผมก็ยังรักเขามาจนถึงทุกวันนี้ และก็ไม่เคยนอกใจด้วย..”

มันเป็นหนึ่งประโยคที่ดีที่สุดแล้ว ที่เคยได้ยินจากปากของเขา..

เชถึงกับยิ้มออก เมื่อได้ยินคำของเขา...



“ฟังเรื่องของผมบ้างเด่ะ”


“ได้ เล่าเลย”


“ผมกับแทนเราเป็นเพื่อนกันสมัยมัธยม ผมกับเขาแตกต่างกันลิบลับเลย ผมแม่งโคตรเหี้ย โดดเรียน กินเหล้า สูบบุหรี่ ติดเกมส์ แต่เขาเรียนเก่ง จึงมักถูกเรียกไปเป็นลีดของคณะสี ตอนนั้นแม่งโคตรซวยเลย ลีดบ้าลีดบออะไรไม่รู้เลย แม่งเต้นไม่เป็น แต่ว่าแทนมาสอนตลอด ก็เลยพอทำได้ขึ้นบ้าง หลังกีฬาสีอีก ผมก็รู้สึกว่าลืมอะไรบางอย่าง พยายามคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก สุดท้ายก็รู้ว่า ลืมที่จะบอกลาและขอบคุณแทน ผมทักแชทส่วนตัวไปหาเขาแล้วก็บอกขอบคุณและบอกลาเขา แต่แทนก็ตอบกลับด้วยรูปของผมตอนเต้นลีดในงานกีฬาสี  แล้วเราก็คุยกันมาเรื่อยๆในฐานะเพื่อนที่เข้าใจเราทุกอย่าง ยิ่งเราคุยกันไปนานขึ้น ผมรู้สึกสับสนมากขึ้น เหมือนกับว่ารู้สึกชอบเขามากยังไงยังงั้น เพราะก่อนหน้าที่จะคุยกันผมมีแฟนเป็นผู้หญิงอยู่แล้ว สุดท้ายก็ค้นพบคำตอบว่า ผมชอบเขา ผมเหมือนแฟนพี่ ตรงที่คบเพื่อนผู้ชาย สัมมะเรเทเมา เกเรเตะต่อย ดังนั้นการที่เราจะเลือกคบผู้ชายด้วยกันเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ค่อนข้างยากในกลุ่ม แต่สุดท้ายผมก็เลือกเขา เราคบกันมาเกือบ 3 ปี ด้วยความซ่าของผมเอง ทำให้เกิดเหตุการณ์ในวันนั้นที่เขาเล่าลือกันไปทั่ว แทนเลยตัดสินใจเลิกคบกับผม วันสุดท้ายผมตามไปหาเค้าที่บ้านแล้วก็ร้องตะโกนเรียกเขา ตะโกนร้องเท่าไหร่เขาก็ไม่ออกมา จนพ่อแม่เขาจะเอาเรื่องผม เขาเลยออกมาห้าม ตอนนั้นผมพยายามค้นหาว่าผมยังอยู่ในดวงตาของเขาหรือป่าว และพบว่า มันไม่มีผมอยู่ในนั้นอีกต่อไปแล้ว”


“ผมยอมแพ้ให้กับเค้าแล้ว”



“เสียใจด้วยนะ”



“ช่างแม่งเหอะ”

“ผม มันคนไม่ดีวะ”

“ปล่อยเขาไปมีอนาคตดีๆเถอะ”

แววตาของเขามันดูอ่อนแอมากเลย..


สายลมตอนนี้พัดมาบางเบากระทบร่างของทั้งสอง ทำให้รู้สึกเหงาและปล่าวเปลี่ยว

ความน้อยใจ และความด้อยค่าในตนเอง มักทำให้พวกเขาเสียใจเสมอ..



จะผิดไหมนะ ถ้าเธอจะเอามือไปวางตรงนั้น


พรึ่บ..

เธอวางมือขาวใสลงกุมมือของเขา..

สำหรับเชตอนนี้ พุทเป็นผู้ชายที่หล่อนนับถือมาก เพราะเขามีแต่ความซื่อสัตย์

เป็นสิ่งเดียวที่แฟนของเธอไม่มี...



สัมผัสจากคนแปลกหน้า ทำให้เขารู้ว่าไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว..

มันสื่อความหมายได้ดี โดยไม่ต้องพูดอะไรทั้งสิ้น 



“อยากเมาวะ”

“พาไปกินเหล้าหน่อยดิ”

ชายร่างสูงโปร่งเชื้อเชิญเธอไปต่อ



และให้ทายว่าเธอตอบเขาแบบไหน..?

....................................................................................................................................................................................

ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่อง ผัวเด็กจอมโหด 18+ by KO.R นะครับ ตอนต่อไปอย่าพลาดนะครับ สิ้นสุดการรอคอยสักที กดไลค์และคอมเม้นท์ให้หน่อยนะครับ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น