ลานไพลิน/โรสแมร์รี่/B.L.Robins
Instagram-icon Line-icon

ฝากผลงานเรื่องอื่นด้วยนะคะ ขอบคุณเหล่าสาวกรีดเดอร์ทั้งหลายที่เข้ามานะคะ ไรท์ขอสัญญาว่าจะทำให้เต็มที่ค่ะ

ชื่อตอน : เรา สอง สามคน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2561 22:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรา สอง สามคน
แบบอักษร

หลังจากที่ผ่านบทรักอันแสนร้อนแรงและซาบซ่านกันไปแล้ว หนุ่มสาวต่างวัยต่างนอนกกกอดก่ายกันไปมาด้วยความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมรัก

เช้าวันต่อมา...

พระพายค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นรับกับแสงตะวันที่ฉายขึ้นมาส่องแสงในยามเช้าที่แสนจะสดใส

และแล้วอีกครั้งหนึ่งที่ร่างบางได้สัมผัสถึงไออุ่นรักที่แสนอบอุ่นของใครบางคนที่แผ่ซ่านเข้ามาจากข้างหลังหลังจากสี่เดือนที่เธอไม่ได้เจอเขามาตั้งนาน มาตอนนี้เธอก็กลับมาได้รับความรักที่เต็มอิ่มนี้อีกครั้ง

หญิงสาวค่อยหันตะแคงไปมองคนข้างหลังที่ยังนอนกอดเธอไว้ไม่คลาย

พระพายนอนมองเขาทั้งรอยยิ้มด้วยความเปี่ยมสุข ใช้นิ้วชี้เขี่ยจมูกโด่งของเขาเล่นๆจนเธอได้ยินเสียงลมหายใจฟึดฟัดจากเขา...ในที่สุดเธอก็จับไต๋เขาได้

"รู้นะว่าตื่นแล้ว" เธอเอ่ยเสียงเข้ม

อนาวินลืมตามองเธอข้างหนึ่ง ซึ่งมันทำให้เขาเห็นว่าตอนนี้ร่างบางกำลังทำหน้ามุ่ยใส่เขา จนเขาเผลอหัวเราะออกมา

"รู้ได้ไงอ่ะ" เขาถามเสียงทะเล้นนิดๆ

"ก็พายเก่งนี่นา" จากนั้นริมฝีปากบางก็ทาบไปที่แก้มของเขาเป็นการ Morningh kiss เขาสักเล็กน้อยก่อนจะไปอาบน้ำและทำกับข้าวให้เขา แต่ก็ยังไม่ทันได้ลุก พ่อคนขี้เซาก็ใช้วงแขนและขาเกี่ยวก่ายร่างบางไว้ แถมยังขโมยหอมแก้มเธอจนดังฟอดใหญ่

"อ๊ายยยยวิน...พอแล้ว พายจะลุก" เธอหันไปทำเสียงดุใส่เขาไม่จริงจัง

"หืมมมม" เขาขานในลำคออย่างงัวเงีย "แต่วินยังอยากนอนนี่นา"

เฮ้อ!...จะไม่อ้างแบบนี้ได้ยังไงกันล่ะ ก็เมื่อคืนเขาทำไปไม่รู้กี่ครั้ง คนอะไรไม่รู้จักอิ่มสักที...เจ้าเด็กบ้า!

"นี่ไม่ต้องมางอแงเลยนะเราน่ะ"

"เปล่างอแงซะหน่อย...แค่อยากนอนพักผ่อนให้เต็มทีไม่งั้นไม่มีแรงดูแลเมีย"

หืมมมม...ไม่มีแรงดูแลหรือไม่มีแรงทำอย่างอื่นกันแน่

"เมื่อคืนนี้เราทำกันไปกี่ครั้งนะ พายจำได้ไหม"

เท่านั้นเองก็ทำเอาร่างบางหน้าแดงเห่อขึ้นมาทันทีด้วยความเขิน

"นี่คนบ้า!" ถามอะไรก็ไม่รู้เธออายไปหมดแล้วเนี่ย☺️☺️☺️

"เอ๊! ไม่ใช่สิต้องถามแบบนี้ต่างหาก...เมื่อคืนเราทำไปกี่ครั้งพายได้นับไหม"

คำถามแทบไม่ต่างกันเลย😒😒😒

"เชอะ!ไม่คุยด้วยแล้ว"

"ก็วินอยากรู้นี่นาว่าวินทำไปได้เท่าไหร่ เผื่อว่าคืนนี้วินอยากอ่ะ จะได้ทำแต้มเพิ่มลูกเราจะได้มีน้องไวๆไง^^"

นิสัยแบบนี้ของเขาไม่เคยเปลี่ยนไปเลยจริงๆ

พระพายถึงกับมองบน ส่ายหน้าไปมาอย่างเหนื่อยใจ

"ดีไหมลูก ลูกอยากมีน้องใช่ป่าวหืม"

เขาหันไปคุยกับลูกที่ตอนนี้กำลังอยู่ในท้องของเธอ แถมเขายังก้มลงจูบไปที่หน้าท้องของเธอด้วยความอ่อนโยนอย่างตั้งใจที่จะต้องการให้เขาได้รับรู้ถึงความรักที่เขามอบให้เจ้าตัวน้อยและแม่ของลูกเขา

ภาพตรงหน้านั้นแทบจะทำให้พระพายน้ำตาคลอด้วยความไม่เชื่อไม่คิดเลยว่าเขาจะอ่อนโยนกับลูกแบบนี้

"พายว่าลูกของเราจะเป็นผู้ชายหรือว่าผู้หญิงอ่ะ"

พอเจอคำถามแบบนี้ก็ทำเอาพระพายอดคิดไม่ได้

"ไม่รู้สิ แล้ววินล่ะอยากได้ผู้หญิงหรือผู้ชาย"

"อืม วินได้หมดนั่นแหละทั้งชายและหญิง...แต่ว่าวินรู้ได้เลยนะว่าถ้าเขาเป็นผู้ชาย เขาก็จะต้องหล่อแล้วก็เท่ห์แบบวินแน่นอน"

พระพายถึงกับเบ้ปากด้วยความหมั่นไส้ในตัวคนตรงหน้า

"แล้วถ้าเป็นผู้หญิงนะเขาก็จะต้องสวยและน่ารักเหมือนวินแน่นอน"

คนฟังขมวดคิ้วงุนงง จนชายหนุ่มได้เงยหน้าขึ้นมาด้วยสายตาที่บ้องแบ้วน่ารัก แถมยังทำเสียงเล็กเสียงน้อยแบบผู้หญิงอีก

"เป็นไงคะแม่ขา หนูน่ารักไหมคะ"

พระพายถึงกับระเบิดหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจระคนส่ายหน้าอย่างสยอง

"ถ้าแบบนั้นพายขอไม่เอาดีกว่า"

"เอ้า ไมอ่ะวินว่าน่ารักดีออกนะ" หัวใจของเขาชุ่มฉ่ำขึ้นมาทันที เพราะเขาทำให้หญิงสาวยิ้มออกมาได้แล้ว

"พายว่าเราจะตั้งชื่อลูกว่าไงดีอ่ะ"

พระพายไม่เคยนึกถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย ตอนแรกเธอคิดว่าจะรอให้ลูกเธอคลอดก่อนแล้วค่อยตั้ง แต่พอเห็นเขาถามแบบนี้เธอก็ชักเริ่มคิด

"ไม่รู้สิคิดไม่ออก"

หนุ่มสาวต่างนอนคิดไปมา โดยเฉพาะอนาวินที่สีหน้าดูจริงจังเอามากๆ ขนาดถึงขั้นไปหากระดาษกับดินสอมาเขียน


พระพายได้ออกมาอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้ามาทำกับข้าวให้เขา ในขณะที่อนาวินเองก็มัวหยิบโทรศัพท์มาเสิร์ชหาข้อมูลเกี่ยวกับชื่อลูกไป จนร่างบางทำกับข้าวเสร็จ

"วินมาทานข้าวก่อนเดี๋ยวค่อยดู"

เขาก็มากินข้าวตามที่เธอบอก จนทั้งคู่กินเสร็จ อนาวินจึงได้ขอเป็นล้างจานเอง เพราะไม่อยากให้หญิงสาวต้องยืนนานกลัวจะเมื่อย

"วินวันนี้พายจะไปหาหมอนะ"

"ไปหาหมอ ไปทำไมเหรอหรือว่าพายเจ็บปวดตรงไหน เลือดออก หรือว่ามีแผลตรงไหนหรือเปล่า" เขาถามรัวจนเป็นขบวนรถไฟที่ทำเอาพระพายถึงกับส่ายหน้า สงสัยคนตรงหน้าดูจะห่วงลูกจนแทบจะเป็นจงอางหวงไข่เลยก็ว่าได้

"พายไม่ได้เป็นอะไรหรอกวิน วันนี้พายจะไปอันเตอร์ซาวน์ดูลูก วินอยากไปดูด้วยกันไหม" ปกติเธอมักจะไปหาทุกๆเดือนระหว่างที่เธอท้องจะได้รู้ว่าลูกเธอเป็นอย่างไรมีพัฒนาการอย่างไรบ้าง

"เอาสิวินอยากไป" เขาพยักหน้าอย่างรวดเร็ว และช่วยพยุงเธอขึ้นรถเพื่อไปหาหมอที่โรงพยาบาล


วินดูท่าอยากจะเป็นพ่อมาก สงสัยจะเห่อลูก ติดตามกันได้ในตอนต่อไปนะคะ

ความคิดเห็น