Peach Bomb

ขอขอบคุณที่สนับสนุนนิยายนะคะ

เพื่อนคนนี้ของผม : ตอนที่ 4

ชื่อตอน : เพื่อนคนนี้ของผม : ตอนที่ 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2561 11:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพื่อนคนนี้ของผม : ตอนที่ 4
แบบอักษร

​พอเลิกเรียน วินาทีตื่นเต้นเร้าใจของการรับน้องก็มาถึง  พวกรุ่นพี่บางคนก็น่ารักมาก  บางคนก็ไม่รู้จะตะโกนเสียงดังไปไหน  ไม่กลัวคอแตกหรือไงก็ไม่รู้  หลังจากรุ่นพี่กลั่นแกล้งให้ทำนู่นทำนี่จนพอใจแล้ว ก็ให้เรามานั่งรวมกลุ่มกันเป็นแถวๆ

"ขอให้น้องๆทุกๆคนช่วยกันโหวตเพื่อนๆที่คิดว่ามีความสามารถแข่งดาวและเดือนในปีนี้ออกมา  น้องคนไหนที่ถูกเรียกชื่อ ให้ออกมายืนเรียงกันที่ด้านหน้า  เดี๋ยวพี่จะสั่งให้เพื่อนยกมือโหวตอีกที"

จากนั้นทุกคนก็ดูครึกครื้นขึ้นทันที

"เจน

"พีท"

"โอเล่"

"มินนี่"

ฉันนั่งดูด้วยความสนุก บางคนลุกขึ้นมาอย่างดีใจ บางคนลุกขึ้นมาเหมือนญาติตาย  ทำให้รู้ว่า ก็ยังมีคนที่ไม่อยากเด่นอยากดังหลงเหลืออยู่เหมือนกัน

"เลม่อน"

"ฮะ" ฉันงงเป็นไก่ตาแตก  คนอยากตายคนไหนกันเรียกชื่อของฉัน แต่พอมองไปก็ถึงบางอ้อ  ยัยดีดีคนเดิมนั่นเอง

สุดท้ายฉันก็ต้องมายืนหน้านิ่วอยู่ที่ด้านหน้ารวมกับคนอื่นๆที่ถูกเสนอชื่อ  มินนี่ยืนอยู่ก่อน หันมามองฉันตอนเดินมาแว๊บนึง ก่อนหันหน้ากลับอย่างเร็ว ฉันไม่ทันได้ฉีกยิ้มให้เลยด้วยซ้ำ

จากผลการโหวตของเพื่อนๆทำให้คนเริ่มเหลือน้อยลงไปทุกที เดือนได้แล้ว และคนที่ได้คือโอเล่ คนข้างเหนือความคาดหมายอยู่นิดหน่อย  ถ้าจะเอาไปประกวดตลกฉันจะไม่แปลกใจ  แต่นี่ประกวดเดือนนะยะ  หรือปีนี้เคัาเน้นทางตลก

การโหวตดาวมาถึงสองคนสุดท้ายแล้ว ก็คือฉัน กับมินนี่  บรรยากาศไม่เหมือนตอนเราดู เดอะสตาร์เลยสักนิด ที่แบบว่า สองคนสุดท้ายจะมายืนจับมือกัน น้ำตาซึมเบาๆ พร้อมยินดีกับอีกคน  ยัยมินนี่เย็นชาใส่ฉันสุดๆ ยืนหน้าเชิด ไม่สนใจฉันด้วยซ้ำ

แต่ที่ออกมาปรากฎว่า ฉันชนะยัยมินนี่ไปสิบคะแนน จากเชิดๆอยู่ ก็มีชะงักบ้างเหมือนกัน  แต่ฉันไม่อยากเป็นนี่นา   ทำไงดี

"พี่คะ หนูไม่อยากเป็นดาวค่ะ"

"อ้าวน้อง เพิ่งมาบอกอะไรเอาตอนนี้ เพื่อนๆเค้าเลือกกันหมดแล้ว"

"หนูไม่อยากเป็นจริงๆค่ะ  ให้คนที่เค้าอยากเป็นจริงๆไปประกวดดีกว่านะคะ"

"เฮ้ออ เพื่อนๆเค้าเลือกไปแล้ว"

"นะคะพี่ หนูไม่อยากประกวด อาจทำได้ไม่ดี  แต่ถ้าเอาคนที่ต้องการไป เค้าอาจตั้งใจทำ  และทำได้ดีกว่าหนูก็ได้นะคะ"

สุดท้ายรุ่นพี่ก็โอเค  แต่แทนที่ยัยมินนี่จะดีใจ   กลับทำหน้าใส่ฉันเหมือนฉันฆ่าแม่มันอย่างนั้นแหละ  อะไรของมัน  ไหนตอนแรกอยากเป็น พอได้แล้วยังไม่พอใจ

"เอ้า น้องๆรีบรวมแถวกันเร็ว จะได้รีบกลับบ้านกัน  แฟนใครมารอรับแล้วโน่น"

"ทุกคนหันไปดูโดยอัตโนมัติทันที"

ไอ้บ้าซี เดินเข้ามาในคณะอย่างกะนายแบบ ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ไม่ไกล  สาวๆวี๊ดว้ายใส่มันกันใหญ่  ขนาดมินนี่ยังมองมันไม่วางตาเลย  ตกลงมันมารับฉัน หรือมาเช็คเรตติ้งกันเนี่ย  รอเงียบๆข้างนอกไม่ได้เหรอไง


ไม่ถึง 5 นาทีรุ่นพี่ก็ปล่อยเรากลับบ้าน ฉันเดินเข้าไปหามัน ท่ามกลางสายตาของเพื่อนๆในคณะ  แทนที่มันจะรู้สึอึดอัดกับสายตาคนอื่น มันกลับเดินยิ้มเข้ามาหา และกอดคอฉันเดินไปที่รถ

"ทำไมต้องทำตัวเด่นด้วยอะ  ไม่อายบ้างเหรอไง" ฉันถามมันทันทีที่เข้ามานั่งในรถ

"ทำไมต้องอายด้วย คนมันเด่น จะทำอะไรมันก็เด่นอยู่ดีอะ"

"โหย คนหลงตัวเอง"

ซีหันหน้ามายิ้มมุมปากทำแววตากวนๆใส่  ก่อนหันกลับไปขับรถต่อ




รุ่งขึ้นคงไม่ต้องบอกนะว่าเรื่องเมาท์วันนี้จะเป็นเรื่องของใคร  ใช่จ้าาา  ฉันเอง   มีเพื่อนๆเข้ามาถามฉันอยู่หลายคนว่าคนนั้นแฟนเหรอ  ฉันก็ได้แต่บอกไปว่าไม่ เพื่อนกัน  แต่พวกนั้นเหมือนจะไม่เชื่อเท่าไหร่

ขนาดยัยดีดีกับยัยจินยังไม่เชื่อเลย  แล้วทีนี้ฉันคงต้องแห้งเหี่ยวเพราะไม่มีใครกล้าเข้ามาจีบอีกแน่ๆ เพราะมันเลยจริงๆ   อยากกลับไปบีบคอมันให้ตายจริงๆ

"วันนี้กินข้าวที่ไหนดีอะ"ฉันถามดีดี และจิน

"ที่นี่เหอะ ขี้เกียดไปไกล เสียเวลาอะ"จินบอก ฉันพยักหน้าเห็นด้วย

"เออๆ ก็ได้" ดีดีเหมือนไม่เต็มใจ แต่ก็ขัดฉันไม่ได้  สงสัยคงอยากไปดูผู้ชายอีกแน่ๆ

เราเข้ามาในโรงอาหารคณะเป็นครั้งแรก  พอถึงโต๊ะเราเอากระเป๋าวางจองที่ แล้วก็แยกย้ายกันไปซื้อข้าว แต่พอกลับมาอีกที โต๊ะเราก็โดนแย่งไปซะละ แถมยังเอากระเป๋าของพวกเราออกมาวางที่เก้าอี้อีก  ไม่ใช่ใครที่ไหน มินนี่และพวกของนางเองจ้าาา

"ทำงี้ได้ไงอะ คนอื่นเอากระเป๋าวางเอาไว้ ยังจะเอาออกแล้วนั่งอีก มารยาทไปอยู่ไหน"จินถามมินนี่  ลักษณะคือพร้อมบวกแล้วตอนนี้

"แล้วไง เธอเป็นเจ้าของโต๊ะพวกนี้เหรอ ถึงเป็นเดือดเป็นร้อนนักน่ะ"หนึ่งในชาวแก๊งงค์ของมินนี่พูดขึ้น

"ก็ไม่ได้เป็นเจ้าของ แต่ทำแบบนี้ก็ไม่ถูก  คนอื่นเค้าจองไว้ ยังจะน่าด้านมาแย่ง  ไม่รู้ว่าหน้าหนาเพราะโบกแป้ง  หรือว่าหน้าหนาเพราะหน้าด้านกันแน่" ดีดีที่ไม่คาดคิดมาก่อนว่าปากนางร้ายขนาดนี้ พูดขึ้น จนนังหน้าขาวทนไม่ไหว

"อีนี่!!!  ปากดีนะมึง"มันทำท่าลุกขึ้นยืน

"เอาสิวะ ออกมาเลย ข้าวไม่ต้องแดกละ เดี๋ยวกูแดกหัวมึงนี่แหละ"ดีดีถกแขนเสื้อขึ้นเหมือนนักมวย  เอ่ยท้ายัยหน้าขาว  คนรอบๆเริ่มมามุงดูพวกเราแล้ว แต่ส่วนมาก คนซุบซิบไปที่ชาวแก๊งค์ยัยมินนี่มากกว่า  เพราะมาแย่งที่นั่งคนอื่น

นางเหมือนจะรู้ตัว เลยสะกิดเพื่อนให้ออกจากโต๊ะ

"ฝากไว้ก่อนนะอีแว่น"

"มาเอาคืนเร็วๆนะอีหน้าหนา กูจะนั่งรอนอนรอมึงเลยยย" ดีดีพูดพร้อมชูนิ้วกลางให้พวกนั้น  ส่วนพวกฉันยกนิ้วโป้งให้ดีดี  ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ

"อะไรกันเนี่ย เปิดเทอมได้สองวัน มีเรื่องซะละ" จินบ่นพร้อมตักข้าวเข้าปากไม่หยุด

"นั่นดิ แล้วต่อไปจะเป็นไงเนี่ย" ฉันพูด แต่เขี่ยข้าวไปมาเพราะกินไม่ลง

พอพวกเราเข้าห้องเรียนมา ก็พบว่าชาวแก๊งค์ยัยมินนี่นั่งอยู่ในห้องแล้ว  แถมยังส่งสายตาเชือดเฉือนมาให้พวกฉันไม่หยุด  แต่พวกฉันไม่แคร์  ลอยหน้าลอยตากลับไป



"โหลๆ มารับได้แล้ว เลิกเรียนแล้ว" ฉันโทรบอกซี เพราะซีตอนบ่ายไม่มีเรียนซีเลยให้โทรหา ถ้าเลิกเรียนแล้ว

'รอแป๊บ เดี๋ยวไปรับ'

"อือ  มาเร็วๆ เหนื่อย อยากพักผ่อน"

'คร้าบๆ'


ฉันยืนรอได้ไม่นานซีก็มา

"ทำไมมาเร็วจังอะ"

"พอดีอยู่ที่หอเพื่อนเเถวนี้อะ เลยมาไว"

"อ่อ"ฉันพยักหน้าเข้าใจ

"เออนี่  ตัวรู้ปะ เค้าได้ลงประกวดเดือนด้วยนะ ถ้าวันไหนมีซ้อม เค้าต้องกลับดึก  ตัวจะรอไหวมั้ย

"โหย เดือนเหรอ  ถ้ามีซ้อมก็บอกนะ เดี๋ยวกลับเอง"

"อือ ถ้ามีซ้อมวันไหนจะบอก  วันนี้ซื้อข้าวเข้าไปเลยนะ  พวกแม็กซ์ชวนไปผับอะ ว่าจะไปกับพวกมันหน่อย"

"โหยไรอะ  มาเรียนได้ไม่กี่วันจะไปเที่ยวละ"

"เออน่า  เรื่องของผู้ชายเค้า"

"เออๆ จะไปไหนก็ไป ไม่สนหรอก เชอะ"

พอฉันกลับคอนโดได้สักพัก  ซีก็ออกไปหาเพื่อน  อยู่คนเดียวนี่มันเหงาจริงๆนะ  เวลาซีอยู่ด้วย เรานั่งคุยนั่งเล่นด้วยกันตลอด  แบบนี้ไม่ชินเลย

อยากให้ซีกลับมาเร็วๆจัง





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}