Peach Bomb

ขอขอบคุณที่สนับสนุนนิยายนะคะ

เพื่อนคนนี้ของผม : ตอนที่ 1

ชื่อตอน : เพื่อนคนนี้ของผม : ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2561 11:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพื่อนคนนี้ของผม : ตอนที่ 1
แบบอักษร

​"เลตกลงแกจะเรียนต่อที่ไหน" ซีเปียเพื่อนของฉันเปิดประตูห้องเข้ามาถาม

"แกจะมาถามทำไมไม่ทราบ  แล้วก็ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเข้าห้องของฉันตามใจชอบ ฉันเป็นผู้หญิงนะยะ"

"ถึงแกจะแก้ผ้าอยู่ ฉันเปิดเข้ามาเห็น ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอก  ไร้ความยั่วยวน นมยังเล็กอีกต่างหาก  มองผ่านๆนึกว่าผู้ชาย" มันบอกพร้อมมองหน้าอกฉันไปมา

"ไอ้บ้าซี!!! ถึงตอนนี้นมฉันจะเล็ก  แต่สักวันมันจะใหญ่ขึ้นแกคอยดู  ถึงวันนั้นเมื่อไหร่ ฉันจะเอานมมาฟาดหน้าแกแน่"

"ยื่นหน้ารอเลย  เพราะมันไม่มีวัน  คนมันแบนยังไงก็แบนอยู่ดี  จะใหญ่ไปกว่านี้เหรอ  อย่าฝันเลย"  

ตุ๊บๆ!!!    ฉันเอาหมอนทุบหัวมันไม่ยั้ง

"นี่แหนะๆ ไอ้บ้าเอ้ยยยย"

"โอ้ยยย  อย่าตี  โอ้ยยยย อย่าจิกหัว  มันเจ็บนะเว้ยย" 

"เออ เจ็บให้ตายไปเลย ปากดีนัก มานี่ ฉันยังไม่สะใจ วันนี้ถ้าแกไม่เลือดออกฉันจะไม่หยุดมือแน่นอน!"

"โอ้ยยย เจ็บเว้ย  ตัวเล็กแค่นี้ทำไมมือหนักนักวะ  มานี่เลยมา"  มันจับมือฉันก่อนดึงตัวฉันลงมากอด พร้อมทิ้งตัวลงนอนที่เตียงของฉัน

"เห้ยย ออกไปเลยนะ มากอดทำไม ปล่อยยย" ฉันดิ้นหนึ แต่มันกอดแน่นไม่ยอมปล่อย

"ไม่ปล่อยย~  ปล่อยก็เจ็บดิ ใครจะโง่ไม่ทราบ" มันบอกก่อนรัดตัวฉันแน่นกว่าเดิม

"ปล่อยได้แล้ว  เดี๋ยวแม่มาเห็น ก็จับแกแต่งงานกับฉันหรอก" แม่ของพวกเราเป็นเพื่อนกัน พยายามหาทางให้ฉันสองคนลงเอยกันอยู่เสมอ  ถ้ามาเห็นสภาพนี้นะ  ไม่ต้องเลย เข้าทางแม่ๆแน่

"มาเห็นแล้วจะเป็นไรไป  แต่งงานกันเลยก็ได้นะเราสองคนอะ ไม่ต้องกลัวว่าถ้าแต่งกันไปจะเข้ากันไม่ได้ด้วย  แต่งกับเพื่อนก็ดีไปอีกแบบ"

"ไม่ดีเว้ย  ฉันต้องได้แต่งงานกับผู้ชายน่าหลงใหลดูอบอุ่น แบบพี่ติ๊กเจษฎา  อย่างแกน่ะ แค่เข้าใกล้ก็ขนลุกละ"

"แหม ขนลุก ขนลุกเพราะอะไรจ๊ะ  เพราะแบบนี้หรือป่าว" ซีกระซิบที่ข้างหูฉัน ก่อนขบเม้มใบหูเบาๆ จนฉันขนลุก ต้องย่นคอหนี

"อย่าทำแบบนี้ดิวะ  ไม่ชอบนะเว้ย" เพราะเหมือนว่าฉันจะใจสั่น

"เออๆ ไม่ทำๆ ว่าแต่จะไปเรียนที่ไหน"

"จะถามทำไม ฉันไม่บอกแกหรอก จะได้หลุดพ้นจากแกซะที"

"มหาลัย KU มะ ฉันหัวไม่ดี แกลงที่นี่เหอะ จะได้อยู่ด้วยกันอีก"

"ไม่เอา จะเรียนที่ CU แกเข้าไม่ได้ก็เรื่องของแก แล้วก็ปล่อยฉันได้ละ กอดอยู่ได้"  ซีปล่อยฉันเป็นอิสระ ฉันรีบลุกขึ้นมานั่งบนเตียงทันที

"โหยย  ใจร้ายอะ CU มันเข้ายากนี่หว่า"

"มีเวลาอีกสองปี  ตั้งใจเรียนดิวะ  ไม่ใช่ลอยชายไปมา"

"เออๆ ต่อไปนี้จะตั้งใจเรียน แต่ว่าถ้ายังเข้าไม่ได้ แกจะต้องย้ายมาเรียนที่ๆฉันเรียนด้วยได้   โอเค๊  ไม่งั้นฉันไม่ยอมแน่"

"ไม่สน เรื่องของแก  ออกไปจากห้องฉันซะที ชิ่วววววว"

"ไม่ไป ง่วง ขอนอนแป๊บ"

จากนั้นซีก็ยึดเตียงของฉันแล้วนอนหลับไปเฉยเลย ฉันมองมันด้วยความเบื่อหน่าย  ให้ตายสิ ฉันเป็นผู้หญิงนะ แต่ดูมันทำกับฉันสิ  อยากจับตรงไหนก็จับ  อยากกอดเมื่อไหร่ก็กอด  ไม่คิดว่าฉันจะหวั่นไหวบ้างเลยหรือยังไง  ไอ้คนบ้า

ฉันได้แต่นั่งมองมันหลับ พร้อมกับคิดในใจ  เมื่อไหร่นะที่เราสนิทกันขนาดนี้  

ฉันกับซีเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆ แม่ของเราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เรียน เราเลยเจอกันตั้งแต่ยังท้องเลยมั้ง  เราไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าเราสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่  แต่รู้ตัวอีกที เราก็มีกันและกัน เป็นเงาตามตัว อยู่ด้วยกันตลอดเวลา

ถ้ามันเป็นผู้หญิง ฉันคงจะสบายใจกว่านี้เวลาสัมผัสหรือแตะตัวกัน แต่ว่าหมอนี่เป็นผู้ชาย แถมยังหน้าตาดีแบบนี้ หลายครั้งฉันก็หวั่นไหวอยู่เหมือนกันนะ  แต่ต้องหักห้ามใจตัวเองเอาไว้ เพราะเราเป็นแค่เพื่อนกัน  ไม่ควรคิดมากเกินกว่านี้

พออยู่มหาลัยเมื่อไหร่  ฉันจะมีแฟน แล้วหนีจากมันให้ได้เลยคอยดู  ฉันจะเข้า CU เพื่อหนีมันให้ได้เลยคอยดู  เรื่องน่าอึดอัดในเหล่านี้จะได้จบๆไปซะที



สองปีต่อมา

ความจริงมักเล่นตลกกับเราเสมอ  เพราะอยู่ดีๆไอ้คนหัวขี้เลื่อยไม่เอาถ่านก็สอบติด CU  ที่เดียวกับฉันซะงั้น  แบบนี้ฉันจะหนีมันพ้นมั้ยล่ะเนี่ย จะบ้าตาย

แกร๊กกกก

แล้วมันก็มาจนได้  ยังคงเข้าห้องฉันเหมือนเดิม แบบเมื่อสองปีก่อนเป๊ะ ขนาดตอนนี้ฉันโตเป็นสาว  มันก็ยังไม่สนเหมือนเดิม

"งายยย  ติดที่เดียวกันเลย  ดีใจป่าว เค้าตั้งใจเรียนเพื่อตัวเองสุดๆเลยน้าาา" ซีบอกฉัน ก่อนเข้ามากอดฉันจากทางด้านหลัง แล้วเอาคางวางไว้บ่นไหล่ฉัน

"ดีใจกับผีน่ะสิ  เมื่อไหร่ฉันจะหนีแกได้พ้นซะทีนะ"

"หนีเค้าไม  เค้าจะตามตัวเองไปแบบนี้ตลอดเลยคอยดู  พูดแบบนี้เค้าเสียใจแล้วนะรู้มะ  เลี้ยงติมเค้าเลย" ซีเอาคางถูไหล่ฉันไปมาเหมือนอ้อน

"ถึงไม่เสียใจ ก็มาหาคนเลี้ยงไอติมอยู่แล้วปะ อย่ามาทำสำออย"

"ในเมื่อรู้แล้ว ก็ลุกได้ละ อยากกินไอติม" 

"เออๆ รู้แล้ว เอาตังค์ก่อน"

ซีปล่อยฉันออกจากอ้อมกอด ฉันเลยลุกขึ้นไปหยิบเงิน ก่อนเราทั้งสองคนจะขับรถไปร้านไอติมหน้าหมู่บ้านด้วยกัน



ร้านไอติม

พอเราสองคนเดินเข้ามาในร้านไอติม พวกสาวที่อยู่ในร้านมองซีกันตาเป็นมัน  เป็นเรื่องปกติอีกอย่างที่ฉันชินชา  ถ้าอยู่กับมันเมื่อไหร่ ต้องทนสายตาสาวๆที่มองมันให้ได้ เพราะบางที สาวๆพวกนี้ก็มองฉันด้วยความหมันไส้ และอิจฉา  แรกๆก็ลำคาน   แต่หลังๆฉันชินซะละ

"แกๆ ดูดิ พี่ซีเปียอยู่กับพี่เลม่อนอีกแล้วอะ จะไม่เป็นแฟนกันได้ไงวะ"

"นั่นดิ  อยู่ด้วยกันตลอดขนาดนี้  อะไรๆไม่เหลือแล้วมั้งแก"

"นั่นดิ คิๆ"

เสียงชะนีสองตัวดังขึ้นมาทันทีที่ฉันนั่งลงที่เก้าอี้  แต่ฉันไม่สนใจ เพราะนินทาหนักกว่านี้ก็เจอมาแล้ว

"น้องครับ พี่สองคนไม่ได้เป็นแฟนกันครับ  อย่าพูดถึงเพื่อนพี่แบบนั้นอีกนะครับ เพื่อนพี่เค้าเสียหาย"  ซีบอกน้องสองคนนั้นจากโต๊ะที่เรานั่ง  ซึ่งบอกได้คำเดียวเลยว่า  ทั้งร้านได้ยินเสียงมันหมด  

เป็นอีกการย้ำเตือนนึงของมันด้วยว่า ฉันเป็นแค่เพื่อนมัน

"ขอโทษค่ะๆ" ชะนีสองตัวนั้นรีบก้มหัวขอโทษพวกเรา  ก่อนจะออกจากร้านไป ด้วยความเร็วเหนือแสง

"ให้ตายสิ  ทีหลังแกไม่ต้องไปไหนกับฉันอีกนะ" ฉันบอกมันทันทีที่น้องชะนีสองคนพ้นร้านออกไป

"ได้ไง  มีซีที่ไหนต้องมีเลดิ  ไม่งั้นไม่ครบทีม มันจะไม่เก๋า" มันบอกฉันด้วยสีหน้ายียวน ชวนให้ขาลั่นสุดๆ

"ฉันเบื่อเรื่องพวกนี้จะแย่ละ  ไม่อยากโดนนินทาอีกต่อไปแล้ว"  ฉันพูดความจริง  ฉันไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลยด้วยซ้ำ  เพราะฉันจะตกเป็นหัวข้อนินทา ในเรื่องของฉันกับมันเสมอ

"ขอโทษนะตัวเอง ที่เค้าหล่อเกินไป  เค้าขอโทษ  แต่ตัวเองจะมาทิ้งเค้าไว้กลางทางแบบนี้ไม่ได้นะ เค้าไม่ยอม" มันบอกพร้อมทำหน้าเบี้ยวหน้าบูด ฉันละอยากให้แฟนคลับมันมาเห็นสภาพมันตอนนี้เลยจริงๆ ดูดื๊จะยังชอบมันอยู่อีกมั้ย

"หุบปากละสั่งไอติม  อย่ามาทำหน้าแบบนี้ใส่ด้วย อุบาท"

หลังจากนั้นโต๊ะของเราก็มีแต่เสียงหัวเราะ เพราะเรื่องตลกที่ซีขยันเอามาเล่าให้ฉันฟัง  จะว่าไปฉันก็เสพติดการมีมันเหมือนกันนะเนี่ย  หากวันนึงไม่มีมันยืนอยู่ตรงนี้ข้างฉัน  ฉันก็นึกไม่ออกเหมือนกัน ว่ามันจะเป็นยังไง









แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น