คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 14 อาการมันฟ้อง..100%

ชื่อตอน : บทที่ 14 อาการมันฟ้อง..100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2561 08:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 14 อาการมันฟ้อง..100%
แบบอักษร

“กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง” เสียงโทรศัพท์มือถือของ แบรี่ ที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง ดังมาเข้าหูของ อรภา ที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงนอน จึงทำให้ อรภา รู้สึกตัวงัวเงียตื่นขึ้นมา ซึ่งช่วงนี้ อรภา เป็นอะไรก็ไม่รู้ ง่วงนอนได้ตลอดเวลา ยิ่งตอนเช้าก็ไม่ค่อยอยากจะตื่นเลย ทั้งที่ปกติเธอมักจะตื่นนอนก่อน แบรี่ อยู่แล้ว แต่ช่วงสามสี่วันมานี้ เธอตื่นนอนหลังเขามาตลอด 

แบรี่ ก็ไม่ได้ว่าอะไรและไม่ได้เอะใจอะไรด้วย คิดว่าพักนี้ อรภา คงจะเหนื่อยกับการเลี้ยงและเล่นกับเด็กชายดีออนนั้นแหละ เพราะเป็นช่วงที่กำลังซน ซึ่งไม่ใช่ซนธรรมดา แต่เป็นแสนซนเอามากๆ เลยทีเดียวล่ะ

อรภา ผงกศีรษะขึ้นเมียงมองดูคนตัวโต แต่เขาไม่ได้นอนอยู่เคียงข้างเธอแล้ว ซึ่งหลังจากวันที่เขาไปงานเลี้ยงคนเดียววันนั้น พอเขากลับมาบ้าน เขาก็ยังคงทำตัวเช่นเดิมคือสวมกอดเวลานอน และบอกรักด้วยก่อนนอน อรภา จึงคลายใจลงไปได้บ้าง และคิดว่าตัวเองคงจะคิดมากไปเอง จึงได้พยายามทำตัวให้เป็นปกติไม่คิดอะไรมาก  

อรภา ได้ยินเสียงน้ำสาดกระเซ็นแว่วๆ ออกมาจากในห้องน้ำ “กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง” ตอนแรกก็ว่าจะทำเป็นไม่สนใจเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือของ แบรี่ แล้วนะ แต่มันดันดังอยู่อย่างนั้นไม่ยอมหยุด อรภา จึงเลื่อนร่างบางพร้อมกับยื่นมือเรียวเล็กไปหยิบ โทรศัพท์มือถือนั้นขึ้นมาดู

‘แคโรลาย!!??’ อรภา เห็นชื่อที่ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์ ก็ขมวดคิ้วสังสัยใคร่รู้เป็นอย่างยิ่ง ว่าชื่อนี้เป็นใครกัน ทำไมถึงได้โทรย้ำๆ ติดๆ กันอย่างนี้ ทั้งที่หากเป็นลูกน้องของ แบรี่ จะโทรมาเพียงครั้งเดียวจะไม่โทรย้ำๆ อย่างนี้ เพราะจะรู้ว่า แบรี่ จะต้องโทรกลับไป ในเวลาที่เขาสะดวกแล้ว ยกเว้นว่ามีอะไรที่ด่วนมากจริงๆ ถึงจะโทรมาย้ำแล้วย้ำอีก

“สวัสดีค่ะ ตอนนี้คุณแบรี่ไม่สะดวกรับสายค่ะ คุณมีอะไรด่วนหรือเปล่าคะ?” อรภา ตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ของ แบรี่ ขึ้นมากดรับสาย เพราะคิดว่าคนที่โทรมา อาจจะมีอะไรเร่งด่วน “สวัสดี!! เธอเป็นใคร? ทำไมถึงมารับโทรศัพท์แทนแบรี่?” แคโรลาย กรอกเสียงเข้มวางอำนาจกึงๆ เหมือนกำลังไม่พอใจกลับมาตามสาย 

“แล้วเธอล่ะคะเป็นใครกัน? มีธุระอะไรถึงได้โทรมาหาคุณแบรี่?” อรภา หูพึ่งขึ้นมาทันทีที่ได้ยินคนฝั่งตรงข้ามที่โทรเข้ามา ถามมาด้วยน้ำเสียงอย่างไม่เป็นมิตรอย่างนั้น จึงได้ถามสวมกลับไป ด้วยน้ำเสียงเข้มไม่แพ้กัน และหัวใจดวงน้อยๆ ที่อยู่ทางอกด้วนซ้าย รู้สึกหวั่นๆ ร้อนวูบวาบ ขึ้นมายังไงบอกไม่ถูก และแถมยังเต้นรัวเร็วผิดจังหวะไปเลยอีกต่างหาก

“แล้วเธอล่ะเป็นใครกัน? ทำไมถึงบังอาจมารับโทรศัพท์ของคุณแบรี่อย่างนี้ได้??” แคโรลาย ถามกลับมาโดยไม่คิดจะตอบคำถามของ อรภา เพราะเธอเดาว่าผู้หญิงที่รับโทรศัพท์ของ แบรี่ อยู่ในขณะนี้ จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากคนที่ แบรี่ เรียกขานว่า ‘คู่หมั้น’ ที่ได้กล่าวถึงมาให้ได้ฟังนั้นแหละ

“ฉันเป็นคู่หมั้นของเขา แล้วเธอเป็นใคร มีธุระอะไรจะพูดกับเขาไม่ทราบ?” อรภา ก็ชักจะมีอารมณ์โมโหขึ้นมา เมื่อคนที่โทรเข้ามาใช้น้ำเสียงราวกับเป็นเจ้าข้าวเจ้าของของ แบรี่ อย่างนี้ “ฉันเป็นภรรยาของคุณแบรี่ คบกันมาจะสองปีแล้ว เขาจะมามีคู่หมั้นได้ยังไงกัน เธอคิดเข้าข้างตัวเองหรือเปล่า แบรี่ เขาก็เป็นซะอย่างนี้แหละ มีผู้หญิงไปทั่ว เพราะเข้ามีความต้องการสูง และฉันก็รับกับเรื่องนี้ได้ ไม่ถือสาเขา แต่หากจะมายกยอปอปั้น ให้ขึ้นมาเป็นคู่หมั้นนั้น ไม่มีทาง!! เพราะเขามีฉันเป็นภรรยาอยู่แล้ว” 

อรภา ได้ยินคำพูดมาตามสายของ แคโรลาย ร่างบางก็เย็นวาบไปทั่วทั้งตัว และแล่นชิวไปที่หัวใจอย่างไม่รอช้า จึงได้แต่นิ่งอึ้งอยู่ชั่วขณะหนึ่ง มือเรียวเล็กที่ถือโทรศัพท์มือถือของ แบรี่ แนบอยู่ที่ใบหูเล็กก็มีอาการสั่นเทานิดๆ

“อย่างนั้นเหรอคะ? ถ้าเขาออกมาจากห้องน้ำแล้ว ฉันจะบอกให้เขาโทรกลับหาคุณก็แล้วกันนะ” อรภา ว่าแล้วก็กดวางสายนั้นไปในทันที และน้ำตาก็ไหลรินออกมา จากสองดวงตากลมสวยนั้นราวกับทำนบแตก

ความคิดเห็น