Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

บทที่ 17 คนโปรด (75%)

ชื่อตอน : บทที่ 17 คนโปรด (75%)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน ร้าย เถื่อน ดุ NC โรมานซ์ ตบจูบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2561 23:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 17 คนโปรด (75%)
แบบอักษร

‘สมแล้วที่เป็นมิสเตอร์ลูเซียส สวัสดิการพนักงานไม่ธรรมดาเลย’ อลิซพยักหน้างึกงัก

‘หรืออาจจะไม่ธรรมดากับเธอแค่คนเดียวก็ไม่รู้’ น้ำเสียงหยอกล้อจากอลิซเป็นสิ่งที่เธอไม่ได้ยินมานาน แม้จะมองผ่านหน้าจอแต่เธอก็เห็นรอยยิ้มมีเลศนัยนั้นชัดเจน 

“หยุดคิดบ้าๆได้แล้ว! เอ๊ะ! นั่นปิแอร์เดินมาตามเธอแล้ว งั้นฉันไม่กวนแล้วนะ บาย!” เธอพูดรัวก่อนจะรีบพับแล็ปท็อปปิดหน้าจอ ยกมือทาบอกถอนหายใจหนักหลายที

‘เกือบมีพิรุจแล้ว’ 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูทำเอาร่างบางสะดุ้งโหยง เจ้าของห้องกระโดดลงจากเตียงไปเปิดประตูทันที 

“อ้าว ฮาฟิซ” เธอเอ่ยทักทายผู้มาเยือน 

“นอกจากนายท่านก็มีคุณพิมพ์นารานี่แหละครับที่แยกพวกเราออก” ชายหนุ่มยิ้มจนตาหยี 

“พวกคุณไม่ได้เหมือนกันขนาดนั้นหรอกค่ะ ไม่สิ...ฉันหมายถึงภายนอกอาจจะเหมือน แต่ฉันจินตนาการยะตีมทำหน้าแบบนี้ไม่ออกซักนิด” มองยังไงชายหนุ่มหล่อเหลาอ่อนโยนตรงหน้าก็ควรไปเป็นดารานายแบบมากกว่ามาทำงานอะไรแบบนี้

“เขาต้องจัดการผมแน่ๆถ้าได้ยินคุณพิมพ์นาราพูดแบบนี้” ผู้พูดเกาแก้มน้อยๆ ใบหน้าขึ้นริ้วระเรื่อดูเขินอายอยู่บ้าง

ถึงพวกเขาสองฝาแฝดจะติดตามเจ้านายที่เป็นคาสโนว่าหนุ่มแต่พวกเขากลับไม่เคยคบหาผู้หญิงเป็นจริงเป็นจังซักคน เวลาส่วนใหญ่ต่างก็ทุ่มเทให้กับงานและงาน ทำทุกอย่างเพื่อตอบแทนนายท่านกาเอลที่อุปการะเด็กกำพร้าอย่างพวกเขาสองคนพี่น้องให้มีชีวิตที่ดี

“อ้อ...เรียกฉันว่านาราเฉยๆก็ได้ค่ะ เหมือนที่ฉันเรียกคุณว่าฮาฟิซเฉยๆไง” เธอเอ่ยแก้ ยังไงเธอก็มีมิตรภาพที่ดีกับคนตรงหน้ามากที่สุด ให้อีกฝ่ายเรียกซะเต็มยศแบบนั้นก็ดูแปลกพิกลอยู่บ้าง

“ถ้าคุณต้องการแบบนั้นก็ได้ครับ” ฮาฟิซยิ้มแย้มตอบรับ

“ว่าแต่มีธุระอะไรรึเปล่าคะ” 

“นายท่านให้ผมมาบอกคุณให้เตรียมตัวครับ พรุ่งนี้คุณต้องเข้าไปที่โรงแรมด้วยกันกับผม”

“อะไรนะคะ โรงแรม?” 

“โรงแรมในเครือแอล รอยัลครับ นายท่านอยากให้คุณไปที่นั่น” ฮาฟิซหัวเราะเบาๆเมื่อเห็นสีหน้าแปลกพิกลของหญิงสาว ทำไมจะทายไม่ถูกว่าอีกฝ่ายคิดอะไร ขืนเขาพาหญิงสาวตรงหน้าเข้าโรงแรมลับๆล่อๆที่อื่นต่อไปก็คงไม่เหลือเงาหัวแล้ว 

“ได้ค่ะ รับรองไม่เลทแม้แต่ครึ่งวิ” เธออดหัวเราะกับตัวเองไม่ได้ คำพูดของฮาฟิซทำเอาตกอกตกใจหมด

“งั้นเจอกันตอนเช้าครับ” 

   “ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”

   “เช่นกันครับ”

หญิงสาวยืนส่งฮาฟิซซึ่งเดินไปอีกฝั่ง ก่อนจะกลับเข้ามาในห้องเพื่อเลือกชุดสำหรับวันพรุ่งนี้

หวังว่าจะได้ทำงานทำการจริงๆ...



โรงแรมหรูใจกลางปารีสยังคงโดดเด่นยามค่ำคืนไม่เปลี่ยน ท่ามกลางละอองหิมะเหน็บหนาวปลิวว่อน แสงไฟสีนวลตาที่รายล้อมตัวอาคารให้ความรู้สึกเหมือนเตาผิงอันอบอุ่น ผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาต่างหยุดมองและทอดถอนใจให้กับความสวยงามตรงหน้า หนึ่งในความปรารถนาคือการได้มาใช้บริการ ณ สถานที่แห่งนี้ ทั้งทำเลที่ยอดเยี่ยมและภาพลักษณ์หรูหราของ แอล รอยัล สร้างแรงดึงดูดและความเชื่อใจแก่แขกผู้มาเยือนนับพันในแต่ละวัน ผู้ที่เกี่ยวข้องกับสายธุรกิจต่างรู้ว่าสถานที่ยอดเยี่ยมแห่งนี้เป็นแค่ส่วนหนึ่งจากสาขานับสิบที่กระจายอยู่ทั่วยุโรป และเป็นแค่เสี้ยวเล็กๆจากอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดของแอล รอยัล ด้วยทรัพย์สินมหาศาลเช่นนี้จึงไม่แปลกที่ทายาทเพียงหนึ่งเดียวอย่าง ‘มิเกล ลูเซียส’ จะเป็นผู้ทรงอิทธิพลลำดับต้นๆในยุโรป หรือเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จในแนวหน้าของโลก ด้วยอำนาจและเม็ดเงินที่ชายหนุ่มวัยยี่สิบเก้าปีถือครอง คงไม่เกินจริงหากจะกล่าวว่านั่นทำให้เขาเป็นที่อิจฉาแก่ชายหนุ่มด้วยกันเองและเป็นสุดยอดของความหมายปองจากสาวๆทั่วทั้งปารีส ตราบใดที่ชายหนุ่มยังไม่มีงานแต่งงานแสดงความเป็นเจ้าของ การแข่งขันของคู่ขาที่พยายามไต่เต้าขึ้นไปเป็นคู่ควงและคู่ควงที่พยายามทำทุกวิถีทางให้ได้เป็นตัวจริงจึงยังดุเดือดไม่เปลี่ยน   

   ห้องรอยัลสวีทที่ใหญ่และหรูหราที่สุดถูกจัดไว้ให้สำหรับเจ้าของผู้ซึ่งใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่นี่ แม้แต่ผู้ติดตามทั้งสองยังมีห้องส่วนตัวอยู่ที่โรงแรมแห่งนี้เช่นกัน คฤหาสน์ชานเมืองที่ซื้อไว้จึงเป็น ‘บ้าน’ ในลักษณะนามธรรมแค่ให้รู้ว่ามีเฉยๆ นานๆทีจะกลับซักหนก็ไม่เป็นไร แต่น่าแปลกที่ครั้งนี้ผู้เป็นเจ้าของกลับคิดถึงบ้านมากกว่าครั้งไหนๆ แต่เมื่อมองกองเอกสารปึกใหญ่ที่กองรวมกันอยู่บนโต๊ะก็รู้ว่ายังไม่สามารถปลีกตัวไปที่อื่นได้ในเร็วๆนี้ ท้ายที่สุดจึงหาข้ออ้างกับตัวเองว่าควรจะหาผู้ช่วยซักคนมาจัดการงานกองใหญ่ตรงหน้าจึงส่งหนึ่งในผู้ติดตามไปรับตัวผู้ช่วยที่ว่านั่นมา

“ปีนี้สาขาที่มอสโกเหมือนจะมีปัญหาหลายอย่างนะครับ” ยะตีมกล่าวเมื่อดูเอกสารแสดงรายได้ซึ่งน้อยกว่าปีที่แล้วเกือบสิบห้าเปอร์เซ็นต์

“ตั้งแต่ที่นายท่านปฏิเสธการขายหุ้นเพิ่มในตอนนั้น รู้สึกว่าการกลั่นแกล้งจะหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ”

“ให้มันดิ้นพล่านไป อีกสองวันเรียกประชุมหัวหน้าสาขาเรื่องหาคนใหม่ไปประจำการแทน” 

“ผมจะรีบจัดการให้ครับ” ผู้ติดตามตอบรับก่อนจะหยิบข้อความที่พึ่งเข้าขึ้นมาอ่าน 

“มิสบรูนามารออยู่ข้างล่างครับ ไม่ทราบว่าจะให้คนพาขึ้นมาเลยรึเปล่า” เขาหมายถึง ‘ซินดี้ บรูนา’ ดารานางแบบสาวที่เจ้านายควงอยู่ช่วงก่อน 

กึก!

มิเกลมีสีหน้าไม่สบอารมณ์นัก แม้แต่ปากกาในมือยังถูกวางกระแทกอย่างแรงบนโต๊ะ เขาเกลียดพวกจุ้นจ้านที่สุด แค่นอนด้วยไม่กี่ครั้งทำราวกับว่าเขาถูกใจซะเต็มประดา สมองกลวงๆนั่นคงจะคิดเพ้อฝันถึงได้กล้ามาเสนอหน้าโดยพลการ 

“เอาเงินให้ซักก้อน ต่อไปอย่าให้มาเหยียบที่นี่อีก”  

“ผมจะรีบจัดการให้ครับ” ยะตีมรับคำสั่งก่อนจะเดินหายออกไปจากห้องทำงาน

ผู้ที่นั่งหลังโต๊ะหมดอารมณ์จัดการเอกสารต่อ หงุดหงิดใจที่ทำไมผู้หญิงถึงได้วุ่นวายน่ารำคาญขนาดนี้ อยู่ๆความคิดพลันมีใบหน้าอันคุ้นเคยแวบเข้ามา 

นั่นก็อีกคน! ไม่วุ่นวายจุ้นจ้านแต่กลับยิ่งน่ารำคาญ! เขาไม่กลับบ้านมาสองสามวันแต่กลับไม่ได้รับการติดต่อใดๆจากอีกฝ่าย แค่กดปุ่มเดียวโทรมาถามไถ่หรือเสียสละเวลาซักนิดพิมพ์ข้อความสั้นๆมาจะตายหรือยังไง คงปริ่มเปรมใจสินะที่ได้ครองคฤหาสน์ทั้งหลังคนเดียวขณะที่เขานั่งทำงานอันแสนน่าเบื่อ 

ไม่มีทางซะหรอก! เขาจะไม่ปล่อยให้หล่อนได้สุขสบายคนเดียว หล่อนต้องใช้ร่างกายและจิตใจดูแลทุกรายละเอียดเกี่ยวกับเขาให้สมกับเงินทุกเหรียญที่ทุ่มเทให้ไป เมื่อนึกถึงใบหน้านิ่วคิ้วขมวดไม่พอใจมือก็พลันลูบไปยังรอยเล็บที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อโดยไม่รู้ตัว ความหงุดหงิดที่มีถูกปัดเป่าหายไปกว่าครึ่ง 

นี่สิถึงจะเรียกว่าเป็นคนโปรด!


______________________________________________________________________

นั่งลูบแผลถลอกแล้วก็ยิ้ม อาการหนักสุด 5555555

ไม่โทรหาใช่มั้ย ให้ฮาฟิซไปรับตัวมาเลย ฮ่าาา 

ขอบคุณที่ติดตามนะค้าาา คอมเม้นต์พูดคุยกันเข้ามาหน่อยน้า ไรท์เหงาาาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น