악마 ปีศาจเขียน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียมาเฟีย27

คำค้น : คริสยอล

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2561 19:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียมาเฟีย27
แบบอักษร

​악마 ปีศาจเขียน​




เมียมาเฟีย๒๗





หลังจากที่หลินหลินพูดจบ ทำให้ชานยอลถึงกับกุมขมับทันที เธอจำไม่ได้ว่าตัวเองขึ้นเรือจากที่ตรงไหน เธอจำได้แค่ว่าหลังจากที่ถูกพาขึ้นเรือมาเธอถูกโป๊ะยาสลบแล้วจำอะไรไม่ได้อีกเลย


"ขอโทษค่ะ หลินหลินช่วยอะไรใครไม่ได้เลย" เด็กสาวพูดขึ้นพร้อมกับก้มใบหน้าสวยลง ในห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง ตอนนี้เขาถูกจับมากี่ชั่วโมงแล้ว มาเฟียจะรู้หรือยัง จะเป็นห่วงเขามากแค่ไหน ทำไมเกิดเรื่องที่ไรเขาถึงต้องถูกพาขึ้นเรือทุกที นั่งรถไฟ ขึ้นเครื่องบิน หรืออะไรก็ได้ที่มันไม่ใช่เรือ เพราะว่าเป็นเรือมันหาทางหนียากมาก แล้วนี่เรือกำลังมุ่งไปที่ไหนก็ยังไม่รู้


"คริส" ชานยอลพูดเสียงเบา ตอนนี้เขาอยากเจอคนรักมากเหลือเกิน


แกร็ก~~~


ตุบ~~


ปัง


เสียงประตูถูกเปิดออกมาพร้อมกับร่างของชายคนนึงที่ถูกผลักเข้ามา จากนั้นประตูห้องกูถูกปิดเสียงดัง


"แม่งเอ้ย" ชายคนนั้นสบถเสียงดังอย่างหัวเสีย


"ปีเตอร์/คุณปีเตอร์" เสียงของเจมส์ดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงของชานยอลและมาร์ค เมื่อคนมาใหม่คือคนที่เขารู้จักเป็นอย่างดี


"why ทำไมพวกนายถึงมาอยู่ที่นี่" ปีเตอร์ร้องขึ้นด้วยความมึนงง ที่เรือลำที่เขาถูกจับขึ้นมามีคนที่เขารู้จักอยู่ด้วย


"โดนจับมาตั้งแต่บ่าย จนตอนนี้กี่โมงแล้วก็ยังไม่รู้" ชานยอลเป็นคนให้คำตอบ 


"แล้วทำไมนายถึงถูกจับมาล่ะ" ชานยอลถามอีกครั้ง 


"ศัตรูทางธุรกิจน่ะ พวกนี้เป็นลูกน้องของ อดัม ฟราว ตอเลีย" จบคำ ปีเตอร์จ้องมองชานยอลกับกลุ่มเพื่อนอย่างสงสัย ทำไมคนพวกนี้ถึงถูกจับขึ้นเรือมาด้วย คนพวกนี้ไปทำอะไรมา


"นายไปทำอะไรถึงถูกคนพวกนี้จับขึ้นเรือมา" ปีเตอร์ถามอย่างสงสัย จากนั้นชานยอลจึงเล่ารายละเอียดให้ปีเตอร์ฟัง ปีเตอร์นั่งฟังอย่างสนใจ


"คนพวกนี้ไม่น่าจะรูัจักนายนะ พวกมันก็ไม่น่าจะรู้ว่าฉันสั่งอาวุธมาจากคนรักของนาย" ปีเตอร์อธิบายด้วยความสงสัยพร้อมกับหาเหตุผลที่ชานยอลถูกจับขึ้นเรือมา


"ตอนนี้กี่โมงแล้ว" ชานยอลถาม เมื่อมองเห็นนาฬิกาที่ข้อมือของปีเตอร์


"จะสามทุ่มแล้ว" ชานยอลตาค้างด้วยความตกใจ นี่เขาหลับไปนานขนาดนี้เลยเหรอ หลับตั้งแต่ถูกทำร้าย นี่เขาหลับไปจะเจ็ดชั่วโมงเลยนะ


"ปีเตอร์ คุณรู้ไหมว่าพวกเราจะถูกพาไปที่ไหน" เมื่อสติกลับมาชานยอลจึงตามเป้าหมายทร่จะถูกพาไป


"อิตาลี เรากำลังถูกพาไปอิตาลี" คำตอบของปีเตอร์ทำให้ชานยอลอยากจะร้องไห้ นี่เขาจะถูกพาไปยังอีกทวีปนึงเลยนะ


"คริส มาพาผมกลับบ้านที" ชานยอลพูดอย่างหมดหนทาง เขาไม่รู้ว่าจะพาคนอื่นๆหนีกลับได้ยังไง นี่เจ็ดชั่วโมงแล้ว เขาคงกำลังออกห่างจากฮ่องกงอย่างไกลโขเลย แล้วไม่รู้ป่านนี้มาเฟียจะรู้หรือยังว่าเขาหายตัวไป


"เดี๋ยวนะ ปีเตอร์ คุณเพิ่งจะถูกจับมาใช่ไหม" ถ้าปีเตอร์เพิ่งจะถูกจับมานั่นก็หมายความว่าพวกเขายังไม่ทันจะได้ออกจากน่านน้ำฮ่องกง เรือจะต้องอยู่ที่ไหนสักที่ของฮ่องกงนี่แหละ ชานยอลยิ้มอย่างมีความหวังอีกครั้ง


"ถ้าฉันบอกว่าถูกจับมา อาจจะพร้อมๆกับนายนั่นแหละ นายจะเสียใจไหม" คำพูดของปีเตอร์ทำให้ชานยอลหมดหวังแล้วจริงๆ


"แล้วคุณถูกขังไว้ที่ไหนล่ะ" ถามไปอย่างนั้นแหละ ไม่รู้จะถามอะไรออกไปเหมือนกัน ปีเตอร์มองชานยอลแต่ไม่ตอบอะไร เขาเห็นสีหน้าผิดหวังของชานยอลทำให้ไม่อยากจะพูดอะไรต่อ ถึงบอกว่าเพิ่งจะถูกจับขึ้นเรือมาแล้วจะทำอะไรได้ จะหนีออกไปน่ะเหรอ จะทำได้ยังไง ในเรือมีพวกมาเฟียอิตาลีเป็นโขยงขนาดนั้น


"ชานยอล กินข้าวก่อนไหม" เจมส์พูดขึ้น เมื่อทุกคนเงียบไปนาน ชานยอลพยักหน้ารับ ทำให้เจมส์ดึงถาดอาหารมาตรงหน้าของชานยอล แล้วทุกคนจึงล้อมวงเขามานั่งทานอาหารตรงหน้า


"เผื่อกินเสร็จแล้วผมอาจจะคิดหาทางหนีได้" ชานยอลพูดติดตลก ก็ไม่รู้จะหาทางหนียังไง ไม่รู้ว่าเรือลำนี้จะมีที่ให้หนีไปทางไหน นี่อาจจะอยู่กลางทะเลแล้วก็ได้ ถ้าหนีออกจากห้องนี้ได้ ที่เหลือก็คงต้องโดดทะเลลงไปตายนั่นแหละ ปีเตอร์มองชานยอลแล้วยกยิ้มกับคำพูดของชานยอล เพราะเขาไม่เชื่อว่าชานยอลจะพาพวกเขาหนีได้ 


"ผมเชื่อใจพี่ เพราะพี่จะพาทุกคนกลับบ้านได้ทุกครั้ง" ทุกคนหันไปมองที่มาร์ค เพราะไม่เข้าใจที่มาร์คพูด ส่วนชานยอลไม่ได้มองมาร์คเหมือนกับคนอื่นๆเพราะเขายังคงก้มหน้าก้มตาทานอาหารตรงหน้าต่อ ครั้งก่อนๆเขาอาจจะทำได้ แต่ครั้งนี้เขาไม่มั่นใจเอาซะเลย ในเมื่อในตัวเขาตอนนี้ไม่มีแม้แต่อุปกรณ์อะไรที่จะสื่อสารกับคนที่อยู่บนฝั่ง ในห้องนี้ก็ไม่มีอาวุธอะไรที่พอจะใช้ในการหลบหนีได้ 


"แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกันมาร์ค มันไม่เหมือน" ชานยอลพูดเสียงสั่น นี่เป็นครั้งแรกจริงๆที่เขากลัววว่าจะไม่ได้กลับไปเจอคนรัก เพราะทุกครั้งเขายังพอมีความหวังที่มาเฟียจะมาช่วย เขามีความหวังว่าจะได้กลับ แต่ครั้งนี้ไม่มีเลย เขาห่างออกมาจากฝั่งเรื่อยๆห่างจากคนรักเรื่อยๆ 


แกร็ก~~


ประตูห้องขังถูกเปิดอีกครั้ง คนที่ก้าวเข้ามาคือชายฉกรรจ์ตัวใหญ่ยักษ์ ดีที่พวกเขาเป็นคนผิวขาวจึงดูไม่น่ากลัวมากนัก แต่ความดุดันในตัวของเขาก็ดูน่ากลัวอยู่ไม่น้อย


"ใครคือปาร์คชานยอล" สำเนียงภาษาอังกฤษเอ่ยออกมา ชานยอลที่ก้มหน้าทานอาหารอยู่จึงเงยใบหน้าขึ้นเพราะเขาไม่ได้สนใจตั้งแต่แรกว่าใครเข้ามาในห้อง


"เร็ว" ชายฉกรรจ์คนเดิมเร่ง ทำให้ชานยอลวางช้อนในมือลงแล้วลุกขึ้น


"ผมเอง" เขาบอกกับผู้ที่เข้ามาถามหา ชายคนดังกล่าวมองชานยอลแล้วพยักหน้ารับ ทำให้ชานยอลทำสีหน้าไม่เข้าใจ หมายความว่ายังไง เขาไม่ได้ถูกจับมาเพราะไปเดินป้วนเปี้ยนแถวเรือหรอกเหรอ จุดประสงค์ของพวกนี้คือต้องการที่จะมาจับตัวเขาอยู่แล้วอย่างนั้นสินะ แล้วที่บอกว่า ทำตามคำสั่งคือต้องจับเขาไปให้ใครสักคน ไม่ใช่ทำตามคำสั่งเพราะเห็นเขากับพวกไปเดินป้วนเปี้ยนอยู่แถวนั้น 


"คุณรู้จักผมเหรอ" ชานยอลเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะเขาไม่รู้จักคนพวกนี้เลย มาเฟียพวกนี้เป็นใคร ศัตรูกับคนรักของเขาน่ะเหรอ 


"ไม่หรอก แต่คนที่รู้จักนายเขาต้องการพบนาย" ชายฉกรรจ์ตอบ


"ใคร?" 


"เดี๋ยวนายก็จะเจอเอง" ชายคนนั้นพูด


"ฉันไปล่ะ แค่อยากรู้เฉยๆว่าใครคือคนที่คนคนนั้นต้องการตัว" พูดจบชายฉกรรจ์คนดังกล่าวก็เดินออกไป


"เดี๋ยวสิ นี่"


แกร็กๆๆ


ชานยอลเรียกชายคนนั้นที่เดินออกไป แต่เขาไม่สามารถที่จะเปิดประตูได้เพราะมันถูกล็อกเอาไว้แล้ว ชานยอลหันกลับมามองคนอื่นๆที่อยู่ในห้องด้วยกัน ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งหลังพิงประตูทางเขาด้วยความสับสน


"ใครต้องการที่จะพบฉันนะ" ชานยอลพูดขึ้นเบาๆสงสัยกับคำพูดของชายคนนั้น เขาคิดว่าตัวเองไม่เคยมีเรื่องกับใคร ยิ่งเป็นคนต่างชาติต่างภาษาแบบนี้ยิ่งไม่น่าจะมี หรือเป็นคนชาติเดียวกันแต่จ้างคนต่างชาติมาจับตัวเขาไปกัน


"คุณหลินหรือเปล่ามาร์ค" ชานยอลเงยหน้าขึ้นถามมาร์คที่นั่งจ้องมาทางชานยอลอยู่ก่อนแล้ว


"ผมว่าไม่น่าใช่ คุณหลินคงไม่กล้ามายุ่งกับพวกเราแน่" มาร์คพูดด้วยความมั่นใจ ใครจะกล้ามายุ่งกับชานยอลอีก ในเมื่อถูกเล่นงานไปซะขนาดนั้น ถ้ายังกล้าทำในสิ่งที่ผู้เป็นนายของเขาเตือนไปแล้ว ครั้งนี้หลินเฟยชางคนไม่ได้ตายดี


"ถ้าไม่ใช่ แล้วจะเป็นใคร" มันน่าสงสัยไม่น้อย 


"ปีเตอร์ อดัมอะไรนั่น เขารู้จักกับคริสใหม่" เมื่อไม่ใช่คุณหลินอย่างที่คิด คนรักของเขาก็คงเป็นศัตรูกับมาเฟียอิตาลีอีกคนที่ต้องการตัวปีเตอร์ แล้วอาจจะต้องการตัวเขาด้วย


"ไม่น่าจะ หมอนั่นไม่เคยมีศัตรูต่างถิ่นแน่นอน เพราะถ้ามันรู้จักคริสวู มันคงไม่กล้าจับตัวนายมา นอกซะจากมันไม่รู้จักคริสวู ถึงได้จับนายมาแบบนี้" แล้วคนนั้นจับเขามาทำไม เคยเห็นเขาที่ไหนแล้วหมั่นไส้อย่างนั้นเหรอ มนุษย์เดี๋ยวนี้ชั่งอยู่ยากจริงๆ แค่เห็นหน้าใครสักคนแค่ไม่ถึงวิถึงกับสั่งจับกันเลย


"แล้วมันจะมีเหตุผลอะไรที่ต้องจับตัวผมมาด้วย" ชานยอลพูดอย่างสงสัยจริง มันมีเหตุผลอะไรที่ต้องรับเขามา


"หรือเขาอาจจะรู้จักกับคุณคริสแล้วขัดผลประโยชน์กันจริงๆโดยที่พี่ชานยอลไม่รู้คะ" หลินหลินที่นั่งฟังบทสนทนาอยู่นานจึงเปรยขึ้นมาบ้าง ชานยอลมองหน้าเด็กสาวแล้วพยักหน้าคิดตามคำพูดของเด็กสาวไปด้วย อาจจะใช่ คำพูดของหลินหลินเป็นไปได้เหมือนกัน


"ถ้านายรู้จักกับคนที่คุณปีเตอร์พูด ผมก็น่าจะรู้จักสิ แต่นี่ผมไม่รู้จักเขาเลย แม้แต่ชื่อก็ยังไม่เคยได้ยิน" มาร์คพูด เพราะลูกค้าต่างชาติที่จะซื้อขายอาวุธจะต้องผ่านเขาก่อนถึงจะถึงมือเลขาคนสนิทอย่างจื่อเทาแล้วค่อยถึงผู้เป็นนายใหญ่ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่รู้จักกับอดัม ขนาดปีเตอร์ที่จะคุยกับผู้เป็นนายยังต้องผ่านเขาก่อน


"แล้วใครต้องการตัวฉันโดยผ่านมือของอดัมนั่น" ตอนนี้ชานยอลมั่นใจแล้วว่า คนที่ชื่ออดัมไม่ได้ต้องการตัวเขาหรอก เพราะเท่าที่ฟังมาไม่มีข้อไหนเลยที่อดัมจะรู้จักเขาหรือแม้แต่คนรัก มันต้องมีใครสักคนที่ต้องการตัวเขาโดยผ่านมือของอดัม


"แล้วพวกฉันล่ะ เกี่ยวอะไรถึงได้ถูกจับมา" เจมส์ที่นั่งฟังอยู่นานถามขึ้น เพราะตอนนี้ทุกคนคุยกันเป็นภาษาอังกฤษหมด เขาจึงฟังคนอื่นรู้เรื่อง


"นายน่ะเหรอ ก็คงถูกลูกหลงล่ะนะ เพราะตอนนั้นพวกนานน่าจะอยู่กับชานยอล" ปีเตอร์สันนิษฐานกับความเป็นไปได้ที่คนอื่นถูกจับมาพร้อมกับชานยอล


"ตอนที่ฉันอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลอู๋ ได้ยินคนในบ้านพูดว่า มีนายอยู่จะไม่มีทางเหงา ฉันเชื่อแล้วล่ะ แล้วที่คริสมันพูดว่านายไม่วิ่งเข้าไปหาเรื่อง เรื่องมันก็มักจะวิ่งเข้ามาหานายเอง อันนี้ฉันก็เชื่อเหมือนกัน" เจมส์พูดขึ้นขำๆเพราะเขาเคยได้ยินที่คริสพูด แถมในบ้านบางคนก็จะพูดเป็นภาษาอังกฤษกัน ชานยอลมองเจมส์แล้วยิ้มรับคำกล่าวหาจากเจมส์ เขาคงต้องไปทำบุญแล้วแหละถ้าหลุดออกไปจากที่นี่ได้ และอีกอย่าง เขามั่นใจว่าจะต้องพาทุกคนหนีออกไปให้ได้ ไม่ว่าปลายทางที่จะไปถึงจะเป็นแบบไหน เขารู้แล้วว่าคนคนต้องการพบเขา เขากับคนอื่นๆคงไม่ได้ถูกฆ่าตายอยู่บนเรือ แต่พวกเขาอาจจะไปถูกฆ่าที่ปลายทางที่จะถึง พอถึงเวลานั้น นั่นแหละคือที่ที่เขาและทุกคนจะต้องหาทางหนี 


'คริส ผมสัญญาว่าจะกลับไปหาคุณ'




1 คอมเมนท์ 1 กำลังใจในการลงต่อ ฝากด้วยนะคะ



หนีให้ได้นะไอ้แสบ เราเอาใจช่วยนายนะ






ความคิดเห็น