Bat Aunt ( ป้าแบท )

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : I SAY EP.49 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.9k

ความคิดเห็น : 202

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ต.ค. 2561 22:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
I SAY EP.49 100%
แบบอักษร

I SAY YOU CRAZY Sm18+

Author : Bat Aunt (ป้าแบท)

.

..

...

เซนตื่นเช้ามาด้วยอาการเขินอาย เด็กหนุ่มรีบวิ่งไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปโรงเรียนโดยมีอูบินที่คอยยืนชงนมบำรุงครรภ์ให้ ก่อนที่อูบินจะไปอาบน้ำเตรียมตัวไปส่งเซนที่โรงเรียนและไปทำงาน

" ดูแลออมม่าด้วยนะ ห้ามดื้อแล้งเดี๋ยวตอนเย็นอัปป้าจะรีบมารับ " อูบินเอ่ยกระซิบกับลูกในท้องอย่างเช่นทุกครั้ง เซนยิ้มแล้วพยักหน้ารับเขายังเขินกับเรื่องเมื่อคืนไม่หายก่อนจะรีบหลบสายตาล้อเลียนของอูบินโดยการลงจากรถแล้วเดอนเข้าโรงเรียน อูบินมองจรเซนเดินเข้าอาคารก่อนจะใส่เกียร์รถแล้วขับออกไป ตกเย็นเขาก็มารับเซนที่โรงเรียนอูบินพาเซนไปกินเนื้อย่างร้านโปรดแล้วต่อด้วยร้านขนมทำเอาว่าที่คุณแม่ยิ้มแก้มปริ่มาตลอดทางของคอนโด

/@โรงพยาบาล/

 ครบกำหนดที่เซนต้องมาตรวจที่โรงพยาบาล อูบินนั่งกุมมือเซนที่นอนให้หมออัลตราซาวด์อยู่บนเตียง

" เด็กทารกวัย 3 เดือน จะมีอวัยวะครบถ้วนและ เริ่มมีการขยับแขน ขา ศีรษะ อ้าปากและหุบปากได้ นิ้วเริ่มมีเล็บ แต่คุณแม่จะยังไม่รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวเนื่องจากเด็กยังมีขนาดเล็ก  " คุณหมอเริ่มอธิบายพร้อมกับใช้เครื่องตรวจวนไปรอบๆท้องของเซน ภาพสีดำเป็นคลื่นบนหน้าจอปรากฎรูปของเด็กตัวเล็กๆที่ขยับตัวไปมา เซนและอูบินยิ้ทออกมาเมื่อเห็นภาพนั้น เซนยิ้มทั้งน้ำตาเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีเด็กตัวน้อยๆกำลังดิ้นอยู่ในท้องของเขา อูบินมองเซนนิ่งๆก่อนจะกดริมฝีปากลงที่หน้าผากของเซนด้วยความรักและขอบคุณที่ทำเพื่อเขาโดยการดูแลลูกให้เป็นอย่างดี

" ช่วงนี้คุณแม่จะเริ่มมีอาการเปลี่ยนแปลงไม่ค่อยอยากอาหารหรืออารมณ์จะผัวผวนน้อยลง และท้องก็จะเริ่มโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "

เซนพยักหน้าจะว่าไปกางเกงนักเรียนเขาก็เริ่มจะแน่นๆตรงช่วงก้นและสะโพกแล้วเหมือนกันสงสัยต้องให้อูบินพาไปซื้อใหม่ซะแล้ว

" ทุกอย่างเป็นปกติดีนะครับ แต่หมอขอแนะนำว่าให้ระวังอย่าให้คุณแม่เครียดและก็อย่าพึ่งยกของหนักหรือหักโหมร่างกายมากๆก็พอ "

พูดจบคุณหมอก็หยิบแผ่นชาร์ตขึ้นมาจดบันทึกก่อนจะเก็บอุปกรณ์ไว้ที่เดิม อูบินรีบปิดเสื้อของเซนลงด้วยความหวงก่อนจะประคองเซนนั่ง

" แล้วเราจะรู้เพศได้ตอนไหนหรอครับ " เซนถามด้วยความตื่นเต้น

" หึหึ..ตอนช่วง 4 เดือนครับ " คุณหมอตอบไปยิ้มไป จนคนที่มองอยู่อย่างอูบินถึงกับจิ๊ปากด้วยความไม่ชอบใจ ก็รู้แหละว่าหมอไม่ได้คิดอะไรและเซนก็เป็นผู้ชายแต่เขาก็ยังไม่ชอบอยู่ดี

" อ่าา หรอครับ ผมตื่นเต้นจัง " เซนยิ้มก้มมองท้องของตัวเอง ก็ยิ่งยิ้มกว้างก็เดิมเมื่อเห็นมือของอูบินกุมท้องของเขาอยู่

" ฮ่าๆ อ่า..เสร็จเรียบร้อยแล้วครับ อีก 1 อาทิตย์เจอกัน อย่าลืมทานยาบำรุงตามที่หมอสั่งให้ด้วยนะครับ "

" ครับคุณหมอ ขอบคุณครับ "

เมื่อตรวจเสร็จอูบินก็เก็บสมุดพกลงในกระเป๋านักเรียนของเซน รูดซิบปิดก่อนจะดึงกระเป๋าของเซนมาสะพายเอง เซนก็ไม่ได้ว่าอะไรดีสะอีกจะได้เดินสะดวกๆ

" วันนี้อยากกินอะไร " อูบินถามขณะกดรีโมทปลดล็อกรถ

" ผมอยากกินเนื้อย่าง " เซนพูดบอก เมื่อเข้ามานั่งในรถเรียบร้อย ว่าที่คุณแม่นึกถึงเนื้อย่างกลิ่นเนื้อย่างก็ลอยเข้ามาลอย

" เนื้อย่างอีกแล้ว " อูบินขมวดคิ้วมองเซน เซนกินเนื้อมา 2 วันติดแล้วนะถ้ากินอีกวันนี้ก็เป็นวันที่ 3 ถึงมันจะมีผักเยอะแตากินซ้ำๆกันบ่อยแบบนี้มันจะดีหรอ

" ก็ลูกอยากกิน! "

" ลูกหรือแม่กันแน่ "

" ลูก!!! "

อูบินยกยิ้มชำเลืองมองเซนอย่างไม่เชื่อ แม่อยากกินเองละซิไม่ว่ายังจะมาโทษลูกอีก อดหมั่นเขี้ยวกับแก้มกลมๆของเซนไม่ไหว อูบินบีบแก้มเซนจนปากจู๋ก่อนจะจุ๊บปากเซนเน้นๆหนึ่งที

" อื้ออออ " เซนเบิกตากว้างเมื่ออูบินจูบโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว อูบินดูดริมฝีปากของเซนจนพอใจก่อนจะผละออกแล้วเข้าเกียร์ออกรถเมื่อเริ่มสัญญาณไฟเขียวแล้ว

" คุณแม่ง! หึ้ย!! " เซนบ่นให้ ชูมือจะต่อยแขนของอูบินเพื่อล้างแค้นที่มำให้เขาเขิน แต่ก็ไม่กล้าทำเพราะกลัวอูบินเจ็บ อ้อไม่ซิ ! เขากลัวอูบินจะเจ็บแขนจนเซ็นเอกสารไม่ได้ต่างหากล่ะ!

/ ช่วงสอบ /

" นอนได้แล้วมั้ย? "

" ผมขอทบทวนตรงนี้อีกแปบนึง "

" มันจะ 5 ทุ่มแล้วนะ ลูกง่วงแล้ว " อูบินถามคนที่นั่งเปิดไฟอ่านอยู่ตรงโต๊ะเขียนหนังสือตรงมุมห้องที่อูบินซื้อเข้ามาไว้ให้ เซนจะได้ไม่ต้องไปนั่งอ่านที่โซฟากลางห้อง เรียกง่ายๆคือให้เซนอยู่ในสายตาของเขานั้นแหละ อูบินมองแผ่นหลังของว่าที่คุณแม่ด้วยความเป็นห่วงเซนนอนดึกเพราะอ่านหนังสือสอบติดกันมา 2 วันแล้วและพรุ่งนี้ก็เป็นวันสุดท้ายของการสอบ และเซนก็จะเปิดเทอมเล็กประมาณเกือบๆ 1 เดือน

" มานอนได้แล้ว "

" อีกบทเดียวพรุ่งนี้มีสอบแค่วิชานี้วิชาเดียว ผมขออีกนิ๊ดเดียว " เซนพูดอ้อนวอนทั้งๆที่สายตายังคงไล่อ่านทบทวนอยู่ อูบินถอนหายใจปิดไฟตรงหัวเตียง นอนมองเพดานในความมืดเงียบๆเพื่อรอกอดอีกคนก่อนนอน เซนเม้มปากเเน่นเมื่อได้ยินเสียงถอนหายใจของอูบิน ก่อนจะตัดสินใจปิดหนังสือปิดไฟที่โต๊ะแล้วเดินไปหาอูบินที่เตียง เซนสอดตัวเข้าในผ้าห่มจับแขนของอูบินข้างที่ก่ายหน้าผากลงใช้เป็นหมอนแทนก่อนจะนอนหนุนแขนข้างนั้นของอูบิน เมื่อพอใจกับการกระทำของเซน

ปลายจมูกโด่งก็กดลงหอมหัวของเซนเป็นการตบรางวัลให้เด็กดี เซนเบ๋ปากเงยหน้าขึ้นมองว่าที่คุณพ่อ

" เหอะ! พอใจแล้วล่ะสิ! ชิส์! "

" มาก " อูบินตอบกลับเสียงนุ่ม ดึงเซนเข้ามากอดดีๆ

" ถ้าพอใจแล้ว พรุ่งนี้สอบเสร็จผมขอไปกินเลี้ยงกับเพื่อนนะ " เซนกลั้นใจลองขอดู เพื่อนๆเขาคุยกันตั้งแต่ที่สอบกันวันแรกแล้วว่าหลังสอบเสร็จจะไปเลี้ยงฉลองกัน เซนที่อยากไปมากๆแต่ก็ต้องกลับบ้านมาขออูบิน เซนรู้ไว้อยู่แล้วว่ายังไงอูบินก็คงไม่ให้ไปเพราะห่วงลูก แต่เขาก็อยากไปอ่ะ เขาอยากรู้ว่าฟีลมันเหมือนกับที่เขาอยู่ที่ไทยรึป่าว อูบินขมวดคิ้วสบตากับเซนในความมืด แสงไฟจากข้างนอกทำให้เซนรู้ว่าสายตาแบบนี่คือไม่อนุญาตแน่ๆ เซนถอนหายใจด้วยความเสียดายแต่ก็เข้าใจอูบินนั้นแหละไมาได้โกรธอะไรหรอก แต่เสียดายเฉยๆนานๆทีอ่เน้าะ

" อยากไปก็ไป "

" ...... "

"......"

" ห่ะ..ห๊ะ! "

" จะไปก็ไป "

เซนอ้าปากอึ้งกับคำตอบของอูบิน ใจที่ห่อเหี่ยวกลับเต้นระรัวด้วยความดีใจ

" แต่ฉันจะไปด้วย "

โอเค ตอนนี้ใจแฟบแล้ว

.

.

.

​ ​

/ สอบเสร็จ /

เพื่อนในห้องเกาะกลุ่มกันขึ้นรถไฟเพื่อไปย่านฮงแดที่มีร้านเนื้อย่างอร่อยๆเปิดในตอนเช้า และนี่มันก็จะเที่ยงเเล้ว ( สอบเสร็จตอน 11 โมง ) และเซนก็หิวมากๆๆๆ เสื้อกันหนาวตัวหนาทำให้เซนและไอ้ตัวเล็กในท้องรู้สึกอุ่นได้มากกว่าเดิมเมื่อเข้ามาในรถไฟ เซนยืนจับเสาโดยมีซังมินและมิโน่ประกบข้าง เมื่อมีที่นั่งว่างไอ้เพื่อนทั้งคู่ของเซนก็ดันให้ไปนั่งก่อนจะยืนบังหน้าเซนเอาไว้เพื่อกันไม่ให้คนอื่นดันเข้ามาใกล้ ชักจะเหมือนบอดี้การ์ดส่วนตัวเขาไปทุกทีแล้วนะไอ้พวกนี้ บอกมาว่าโดนอูบินจ้างมาใช่มั้ย!!! ตอบบบบ!!!

เสียงคุยกันของกลุ่มห้องของเซนดังไปทั่วร้าน ทุกคนจับจองนั่งตามโต๊ะเป็นกลุ่มๆ 5-6 คน เมื่อได้ที่นั่งครบทุกคนแล้วจึงสั่งชุดเนื้อย่างกัน เสียงสั่งอาหารกันดังเซงแซ่แข็งกับเสียงคุย

กริ๊ง

เสียงกระดิ่งหน้าร้านทำให้เซนต้องเงยหน้าขึ้นไปดู ปรากฎเป็นอูบินที่เดินสวมเสื้อกันหนาวตัวหนาราคาแพงแสนแพงที่เซนก็อดอึ้งไม่ได้ว่ากล้าซื้อไปได้ไง แต่ก็งงไปก็นั้นแหละ คนมันรวยจะซื้อทองมาทำเป็นเสื้อกันหนาวยังได้เลย อูบินสวมเสื้อกันหนาวทับเสื้อสูทที่ใส่ไปทำงาน ใจสั่นเป็นบ้าเลย ทำไมยิ่งแก่อูบินก็ยิ่งหล่อ ดูมีภูมิฐานมากขึ้นกว่าเดิมด้วยนะ จิ๊ไม่ชอบเลยแล้วไอ้พวกผู้หญิงในห้องจะมองอะไรกันนักหนา ไม่เคยเห็นผู้ชายแก่ๆกันรึไง จิ๊! รมณ์เสีย

" เชี่ยเซน นั่นมัน.."

" อืม.." เซนก้มหน้าอย่างเนื้อตอบซังมินส่งๆ

" เขามาไมวะ "

" มาจ่ายให้พวกมึงมั้ง "

" เชรดดดโคตรป๋าาาา " ซังมินว่าพร้อมกับปรบมือรัวๆ เพื่อนๆในห้องต่างมองมาที่อูบินเมื่อร่างสูงนั่งลงข้างเซน ซังมินจากที่ดีดว๊ายๆก็เงียบนิ่งเจียมตัวขึ้นมาทันที ทุกคนต่างก็เก็บความสงสัยเอาไว้ว่าคนนี้เป็นใคร ทำไมดูมีภูมิฐานแถมยังนั่งข้างเซนอีกไม่พอนะ มีการเอาผ้าห้มผืนเล็กที่ถือติดมือเข้ามาคลุมตัวเซนไว้อีก ต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆทุกคนคิด

" เอ่อ..สวัสดีครับ " ซังมินก้มหัวสวัสดีอูบินตามด้วยมิโน่

" สวัสดีครับ "

" ครับ " อูบินตอบรับเสียงนิ่ง เซนหันไปมอง จะเก๊กเพื๊อ? ถามเจรงงงง

" ห้ามกินน้ำอัดลมนะ "

" ผมรู้แล้วน่าาา "

พูดจบทุกคนก็เริ่มลงมือทานมื้อเที่ยงกัน ซังมินยังคงดูเกร่งๆจะหยิบจับอะไรก็ไม่กล้า ส่วนมิโน่ก็นิ่งๆเฉยๆตามสไตล์เขานั้นแหละ อูบินมีหน้าที่ย่างเนื้อย่างตักกิมจิให้ว่าที่คุณแม่ ส่วนเซนก็รอกินอย่างเดียวอย่างมีความสุขเพราะมีคนย่างเนื้อและคีบเนื้อใส่จานให้ มีบางทีที่เซนป้อนอูบินบ้าง โดยมีสายตาล้อจากซังมินส่งมาเป็นระลอกๆ เซนก็ทำเป็นไม่เห็นแล้วป้อนอูบินต่อ จากการแสดงออกของทั้งคู่จึงทำให้เพื่อนในห้องหายสงสัยถึงความสัมพันธ์ของเซนและอูบินทุกคนไม่มีใครรังเกียจหรือเหยียดแต่อาจจะตกใจนิดหน่อย ไม่คิดว่าผู้ชายแมนๆอย่างเซนจะมีแฟนเป็นผู้ชายแถมยังดูอายุเยอะมากกว่าด้วย พอทุกคนกอนเสร็จกำลังจะไปจ่ายตังค์ อํบินก็เดินไปจ่ายตัดหน้าซะก่อนเรียกเสียงโห่ชอบใจจากทุกคน เพื่อนทั้งห้องพร้อมใจกันมองล้อเซน เซนกัดปากเซหน้ามองไปนอกร้านแม้หูจะได้ยินเสียงล้อจากเพื่อน

" ขอบคุณค้าบบบ / ขอบคุณค้าาา " ทุกคนก้มหัวขอบคุณอูบินกันยกใหญ่ อูบินพยักหน้ารับก่อนจะเดินจูงมือเซนออกมานอกร้าน

" โหยยยมึง แฟนไอ้เซนแม่งโคตรใจดี "

" เออว่ะ โคตรหล่อโคตรรวย "

" มึ๊งงง กุเขินนน ไม่บอกก็รู้ว่าเป็นแฟนกันอ่ะมึง "

" ใช่มั้ยมึ๊งงง ตอนเขาเอาผ้าห่มคลุมให้ไอ่เซนนะ แม่เอ๊ยยย โคตรดูอบอุ่นฮือออ "

" อิดสามันได้มั้ย กุอยากได้คุณคนนั้น "

แม้แต่พวกผู้ชายยังโอดโอยอิดฉา คงจะมีแต่ซังมินกับมิโน่นี่แหละที่ยืนเกาหัวมองหลังเพื่อนที่เดินตามอูบินออกไปอย่างงงๆ มาเร็วไปเร็วจนเขางงไปหมด ก่อนจะหายงงเมื่อมิโน่เอ่ยปากชวนไปเที่ยวต่อ

" ไปดูหนังกัน "

" อืมไปดิ มึงเลี้ยงนะ " ซังมินกอดแขนส่งสายตาอ้อนเพื่อนตัวโต มิโน่ถอนหายใจแต่ก็พยักหน้ารับ

" เย้! "

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นให้ป้าด้วยนะจ้ะเด็กๆ!

โอ๊ยโฟนป้ากลับมาค้างอีกล่ะ เบื่อๆ จะแต่งจบมั้ยเนี้ยปีนี้เนี้ย!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น