จำปาสีขาว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 2

คำค้น : ท่านอ๋องหกเมื่อไหร่..ท่านจะรักข้าสักที่

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 632

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2561 06:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2
แบบอักษร

ตอนที่ 2

ท่านอ๋องหกเมื่อไหร..ท่านจะรักข้าสักที่



หลังจากชนะคึกแม่ท่านใหญ่ป๋าจูเร่อก็เข้าไปยึดชนเผ่าอาตูเล่อ



ผู้หญิงและเด็กต่างพากันกลัวแม่ทัพใหญ่และทหารที่เข้ามายึดครองชนเผ่าของพวกเขา



แม่ทัพใหญ่ป๋าจูเร่อมองเห็นว่าทุกคนตกอยู่ในความหวาดกลัว


"ข้าจะไม่ทำร้ายพวกเจ้า

"ข้าจะทำสัญญากับพวกเจ้าว่า

"ชนเผ่าอาตูเล่อต่อไปนี้

"จะตกอยู่ในพายใต้แคว้นช่งเป่ยเป็นแคว้นที่ปกครองชนเผ่าของพวกเจ้า

"และชนเผ่าอาตูเล่อจะไม่รุกรานก่อสงครามอีก

"ข้าก็จะไม่ทำร้ายพวกเจ้าและให้พวกเจ้าใช้ชีวิตของพวกเจ้าเหมือนที่เคยมีมา


แม่ทัพป๋าจูเร่อพูดออกมาให้พวกชนเผ่าอาตูเล่อฟังเพราะนางก็ไม่ได้ชอบทำสงครามฆ่าใคร


"พวกข้าน้อยจะทำตามที่ท่านแม่ทัพพูดออกมา

หนึ่งในคนที่เป็นผู้หญิงของชนเผ่าอาตูเล่อพูดออกมา


"ดี..ข้าก็หวังว่าจะไม่ต้องทำสงครามกับพวกเจ้าอีก


"ข้าจะให้เจ้าเป็นคนปกครองชนเผ่าอาตูเล่อ

แม่ทัพป๋าจูเร่อพูดออกมากับผู้หญิงที่กล้าพูดออกมาก่อนหน้านี้


"ขอบพระคุณท่านแม่ทัพมากเจ้าค่ะ

"ข้าน้อยจะปกครองและดูแลรักษาชนเผ่าอาตูเล่อไม่ให้ก่อสงครามอีกเจ้าค่ะ


"ดี...

"ถ้าอย่างนั้นข้าขออยู่ที่ชนเผ่าของพวกเจ้า

"สักหลายวันหน่อยก็แล้วกัน

จะดูว่าพวกเจ้ามีวัฒนธรรมธรรมการใช้ชีวิตอย่างไร

แม่ทัพใหญ่ป๋าจูเร่อพูดออก


"พวกเรายินดีต้อมรับเจ้าค่ะ


แม่ทัพป๋าจูเร่อลงจากม้าแล้วเดินตามดูชนเผ่าอาตูเล่อว่าที่พวกเขาพักอาศัยนั้นเป็นอย่างไร



ตอนเย็น....


หญิงสาวที่เป็นหาหัวหน้าชนเผ่าอาตูเล่อคนใหม่ต่างมาคนในชนเผ่าต้อมรับ

ท่านแม่ทัพของแค้วนช่งเป่ยอย่างดี

เพราะพวกเขาก็ไม่ได้ชอบที่หัวหน้าของชนเผ่าอาตูเล่อก่อนที่ชอบทำสงคราม

ทำให้พวกผู้หญิงอย่างเขาต้องสูญเสียสามีหรือน้องชายไป

แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้วชนเผ่าของพวกเขากลับมามีความสุขอีกครั้งที่ไม่ต้องทำสงครามรบกับใคร


ความสุขนี้คงไม่ใช่ใครแต่เป็นแม่ทัพใหญ่ป๋าจูเร่อที่เป็นคนหยุดติสงครามนี้

ถึงนางจะเป็นผู้หญิงแต่นางก็มีความสามารถ

พวกเขาชนเผ่าอาตูเล่อเคารพนางมาก

นี้คือสิ่งที่พวกชนเผ่าอาตูเล่อคิด


ระหว่างที่ทำการต้อมรับกันและดื่มกินอยู่นั้น

ก็มีเหตุการที่ทหารที่เมาไปขืนใจผู้หญิงของชนเผ่าอาตูเล่อ


"ท่านแม่ทัพลูกสาวของข้าถูกนายทหารคนนี้

"ขืนใจนางจนนางต้องคิดจะฆ่าตัวตาย

"ท่านแม่ทัพได้โปรดให้ความเป็นธรรมด้วย

แม่ของหญิงสาวที่ถูกกระทำพูดขอร้องออกมาด้วยน้ำตา


"นำตัวคนที่ทำผิดออกมา..!!!!

"ข้าจะสอบสวนด้วยตัวของข้าเอง

แม่ทัพป๋าจูเร่อพูดออกมาด้วยความโกรธ

ถ้าทหารของนางขาดสติแบบนั้นนางก็ไม่ไว้ชีวิตแน่นอน

แม่ทัพป๋าจูเร่อคิดในใจ



"ท่านแม่ทัพข้าน้อยไม่ได้ตั้งใจ..

"ข้าแค่ดื่มเหล้าเข้าไปที่แม่นางคนนั้น

"เป็นคนนำมาให้จากนั้นข้าน้อยก็คุมสติตัวเองไม่ได้จนเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมา

นายทหารพูดออกมาด้วยความจริงทุกอย่าง

ที่เขาได้เจอ


"เอาเหล้าที่ทหารคนนี้เอาไปดื่มมาให้


ทหารรีบไปนำเหล้านั้นมาแล้วนำมาให้ท่านแม่ทัพใหญ่ทันที่


"เหล้าขวดนี้ใช่มั้ยที่เจ้าดื่ม..

แม่ทัพป๋าจูเร่อพูดถามนายทหาร


"ขอรับท่านแม่ทัพ..

นายทหารรีบตอบทันที่


แม่ทัพป๋าจูเร่อดมกลิ่นของเหล้ามันก็แปลกเพราะมีกลิ่นที่ช่อนอยู่มีตัวยาชนิดหนึ่ง


แม่ทัพป๋าจูเร่อเพื่อให้ความแน่ใจว่ากลิ่นนั้นมันใช่กลิ่น

ที่ทำให้นายทหารนางคุมสติของเขาไม่ได้

นางเลยจะลองดื่มเหล้านี้เข้าไปแต่....


"ท่านแม่ทัพอย่าดื่มเจ้าค่ะ

อยู่ๆก็มีแม่นางคนหนึ่งวิ่งมาแล้วพูดเสียงดังทำให้แม่ทัพป๋าจูเร่อหยุดชะงัก

แค่นี้นางก็เข้าใจแล้วว่านายทหารของนางไม่ได้ทำเรื่องที่ผิดกฏทหาร

แต่ที่ทำแบบนั้นคงเพราะถูกวางยาเป็นแน่แต่

แม่ทัพป๋าจูเร่อก็นิ่งเอาไว้ก่อนไม่ได้พูดอะไรออกมา


"เจ้ามาทำไม..

แม่ของหญิงสาวคนนั้นพูดออกมาเสียงดังด้วยความโกรธ


"ท่านแม่หยุดเถิดข้าไม่มีหน้าจะมีชีวิตอยู่แล้ว

"ท่านแม่อย่าใช่ร้ายนายทหารคนนี้เลย

"ได้โปรดหยุดเถิด

หญิงสาวที่เป็นลูกสาวพูดออกมา


"หุบปากเจ้าชะ...!!!

แม่ของหญิงสาวพูดตะโกนเสียงดังใช่ลูกสาว


"พวกมันทำให้พี่ชายของเจ้าตาย

"ข้าจะล้างแค้นแทนพี่ชายของเจ้า


แม่ของหญิงสาวที่เป็นคนวางแผนทุกอย่าง

พูดออกมาหมดในสิ่งที่นางคิดวางแผนเอาไว้ก่อนหน้านี้


"แต่..ท่านแม่

"ที่ท่านพี่ตายก็เพราะถูกบังขับให้ไปออกรบ

"กับหัวหน้าชนเผ่าคนก่อนนะไม่เกี่ยวกับนายทหารคนนี้เลย


"ท่านแม่อย่าทำร้ายใครอีกเลย


หญิงสาวที่เป็นลูกสาวพูดออกมาด้วยน้ำตา


"เรื่องมันก็เป็นแบบนี้เอง..

แม่ทัพป๋าจูเร่อพูดออกมานิ่งๆ

ทำให้ทุกคนกลัวไปหมดว่าแม่ทัพใหญ่ป๋าจูเร่ออาจจะโกรธที่ทหารของนางถูกใช่ร้าย


"ท่านแม่ทัพใหญ่..

"ได้โปรดเอาชีวิตของข้าไปแทนทุกคนที่ชนเผ่าเถอะ

"อย่าทำร้ายชนเผ่าของพวกเราเลย

"ความผิดนี้ให้ข้าเป็นคนรับเถิด

หญิงสาวที่เป็นลูกสาวของคนที่วางแผนทุกอย่างพูดออกมาด้วยความกลัว


"ท่านแม่ทัพใหญ่ได้โปรดอย่าฆ่านางเลย

นายทหารที่ถูกใช่ร้ายพูดขอร้องท่านแม่ทัพด้วยความรู้สึกสงสารแม่นางที่เข้าขื่นใจนาง

ถึงนายทหารคนนี้จะรู้ทุกอย่างแต่เขาก็ได้ทำเรื่องที่ผิดกับแม่นางคนนั้นไปแล้ว

เขาที่เป็นลูกผู้ชายจะทนเห็นนางตายไปได้อย่างไร


"ท่านไม่ต้องขอร้องแทนข้าเหรอ

"ข้าเป็นคนผิดเอง

หญิงสาวพูดออกมา


แม่ทัพป๋าจูเร่อมองเห็นทุกอย่าง


"เจ้าเป็นนายทหารแต่ทำผิดที่ไปขืนใจผู้หญิง

"ถึงจะถูกวางยาก็ตามแต่เจ้าก็ผิดที่ไม่คุมสิตตัวเองเอาไว้ให้ได้


"ส่วนพวกเจ้าสองแม่ลูกก็มีความผิดที่ใช่ร้ายทหารของข้า


"เจ้ามีคู่มั่นคู่หมายที่บ้านเกิดเจ้าหรือยัง..

แม่ทัพป๋าจู่เร่อถามนายทหารของนาง


"ข้าน้อยยังไม่มีขอรับ..

นายทหารรีบตอบทันที่


"แล้วที่เจ้าพูดขอร้องให้ข้าไว้ชีวิตนางเพราะอะไร

"ข้าน้อยอยากจะรับผิดรับขอรับ

นายทหารตอบเสียงดังฟังชัด


"ส่วนเจ้าแม่นางเติมใจจะให้ชายคนนี้รับผิดชอบเจ้าไหม

"เจ้าค่ะข้าน้อยเติมใจ

หญิงตอบกลับมาด้วยรอยยิ้ม


"เอาล่ะในเมื่อเจ้าทั้งสองดูเหมือนจะมีใจให้กัน

"ข้าก็จะไม่เอาโทษพวกเจ้า


"ข้าเข้าใจที่พวกเจ้าปวดเจ็บที่สูญเสียคนสำคัญไป

"ข้าถึงไม่อยากจะทำสงครามกับพวกเจ้าอีก


คนที่ชนเผ่าอาตูเล่อก็เข้าใจในสิ่งที่ท่านแม่ทัพพูดออกมา

พวกเขาเลยไม่รู้สึกโกรธเกลียดท่านแม่ทัพและเหล่าทหารอีกแล้ว


"ถ้าอย่างนั้นข้าจะจัดพิธีแต่งงานให้พวกเจ้าเลย

แม่ทัพใหญ่ป๋าจูเร่อพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสดใส


"ขอบคุณท่านแม่ทัพมากที่ไว้ชีวิตคนอย่างข้าน้อย

แม่ของหญิงสาวที่ถูกขืนใจพูดออกมาพร้อมกับน้ำตา


"ขอบคุณท่านแม่ทัพสำรับการจัดงานแต่งให้ข้าน้อยทั้งสอง

นายทหารพูออกมาด้วยความดีใจ

ส่วนหญิงสาวก็ยิ้มรับอย่างเติมใจ


งานต้อมรับกลางคืนเลยเป็นการจัดงานแต่งขึ้นมาแทน

เสียงทุกคนขับร้องกันอย่างสนุกสนาน


พวกเขาทั้งหมดทิ้งความโกรธเกลียดแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่


องค์หญิงป๋าจูเร่อมองด้วยความยินดี

นางหวังว่านางจะได้แต่งงานกับคนที่นางรักบ้าง

องค์หญิงป๋าจูเร่อพูดอธิษฐานในใจหวังว่านางจะมีงานแต่งงานที่มีความสุขแบบนี้



ลงตอนต่อเลยค่ะ


หวังว่าจะมีคนคอยติดตามอ่านนะค่ะ


ช่วกดถูกเป็นกำลังให้คนเขียนด้วยนะ


ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ...


😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}