เหล่าปราชญ์พเนจร
email-icon

(◕ㅁ◕✿)ขอขอบคุณทุกกำลังใจนะเจ้าคะ

55.3 แข่งวิ่งอ้อมเมืองสุดแรงสั่นระริก

ชื่อตอน : 55.3 แข่งวิ่งอ้อมเมืองสุดแรงสั่นระริก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 127

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ต.ค. 2561 11:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
55.3 แข่งวิ่งอ้อมเมืองสุดแรงสั่นระริก
แบบอักษร

มีเวลาพักหายใจครู่หนึ่งพลันเสียงประกาศเรื่องกิจกรรมที่สองดังกังวานประหนึ่งท่วงทำนองระฆังทองคำ อีซีโอวางโซฟี เด็กหนุ่มปลดกระดุมปกเสื้อเตรียมพร้อมออกแรงพิชิตเส้นชัย เขากวาดตามองสืบเสาะคู่ต่อสู้ที่พลาดท่าต้องออกจากกิจกรรมตั้งแต่พึ่งเริ่ม จำนวนคู่รักกว่าห้าร้อย ตอนนี้เหลือทั้งสิ้นสามร้อยกว่า ถือว่าพลังใจมีไม่น้อยกว่าพลังกาย กระนั้นจะมีสักกี่คู่ที่สามารถผ่านถึงกิจกรรมสุดท้าย

          ใจพร้อม กายพร้อม เด็กหนุ่มตีสีหน้าเข้มขรึม ดวงตาสีนิลกาฬทอประกายเจิดจ้าด้วยความรู้สึกแรงกล้าเยี่ยงสามีกำลังแอบซุกเงินเดือนให้พ้นสายตาภรรยา

          “กิจกรรมที่สองคือ…”

          โซฟีและอีซีโอพร้อมคนอื่นๆตั้งใจฟังเสียงอธิบายกติกา กิจกรรมวิ่งอ้อมเมืองจะให้คู่รักทำเหมือนอย่างกิจกรรมแรกคือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งแบกอีกฝ่ายไว้บนหลัง และพากันวิ่งเข้าเส้นชัย เส้นทางที่ใช้คือถนนรอบนอกเมืองออร์อินดอท์ ถนนมีความกว้างเท่าช้างสิบสองตัวเรียงต่อกัน เนื่องด้วยถนนถูกกำหนดใช้ในแผนกิจกรรมส่งผลให้ยามนี้บริเวณถนนโล่งไร้คนสัญจร ไม่มีลูกหมาวิ่งซนหรือลูกเป็ดเดินขบวน ดวงดาวน้อยผู้ประกาศแจกแผนที่ให้คู่รักใช้เป็นเครื่องนำทาง ซึ่งมีเส้นทางกำหนดชัดเจนว่าต้องไปทางนี้เท่านั้น ห้ามออกนอกเส้นทางเด็ดขาด ใครแอบใช้ลัดถือว่าหมดสิทธิ์ถูกตัดออกกิจกรรมจ้า เตะทิ้งเลย

          เด็กหนุ่มวิเคราะห์เส้นทางบนแผนที่นคร ถนนอ้อมเมืองออร์อินดอท์ ระยะทางสิบกว่ากิโล มีจุดยืนยันตัวตนสามจุดคือ จุดหนึ่งสุสาน จุดสองสระลูกกวาด และจุดสุดท้ายคือเส้นชัย คู่รักทั้งหมดต้องวิ่งไปที่จุดยืนยันตัวตนเพื่อให้เจ้าหน้าที่ประทับตรายืนยันว่าคู่รักนั้นมาที่กำหนด สรุปต้องมีตราประทับสามตราและต้องไปถึงเส้นชัยจึงนับเป็นผู้ผ่านเข้ารอบกิจกรรมครั้งนี้

          และเพื่อความยุติธรรม นอกเหนือเงื่อนไขการชนะ คู่รักทั้งหมดต้องร่วมใจซื่อสัตย์ต่อกติกาข้อห้ามต่างๆด้วย

          หนึ่ง ห้ามบิน

          สอง ห้ามผู้แบกใช้พลังมาโฮ

          คู่รักใดไม่ปฏิบัติตามถือว่าหมดสิทธิ์  

          “จำกัดผู้เข้ารอบ หนึ่งร้อยคู่นะเจ้าค่ะ”

          จำกัดจำนวนผู้เข้ารอบต่างกับกิจกรรมก่อน คู่รักใดที่ใช้เพียงความอดทนสู้คงหลั่งน้ำตาเสียแล้ว เพราะงานนี้นอกจากใช้ความอึดอดทนยังต้องงัดความกระหายและความแข็งแกร่งเข้าสู้ด้วย ในกติกาไม่มีข้อห้ามไม่ให้ขัดขวางคู่รักอื่น ฉะนั้นระหว่างวิ่งๆอยู่ก็ต้องคอยระวังระมัดรอบด้านให้ดี เพราะการกำจัดคู่รักอื่นก็ถือเป็นการตัดจำนวนผู้เข้ารอบ

          สายลมรัตติกาลพัดพรูพร้อมกลิ่นไอคุกคามของมนุษย์ในชุดภูตผีวิญญาณหลอน อีซีโอมั่นใจในบรรดาคู่รักกว่าร้อยคู่ ห้าส่วนมีแผนการลับเพื่อคว้าชัยชนะ

          “พร้อมหรือไม่”

          “อือ”

          นักเชิดหุ่นน้อยพยักหน้าซื่อใสบริสุทธิ์ปานเด็กอนุบาล ผู้ครองรัตติกาลแอบยิ้มอ่อนพลางคุกเข่า ปล่อยให้นางปีนขึ้นหลังเขาอย่างกระอักกระอ่วน คราวอีซีโอยันขาลุกยืน แผ่นหลังองอาจพลั่งสัมผัสความนุ่มนิ่มของเนินอกโซฟี นักเชิดหุ่นน้อยหน้าแดงระเรื่อพลางกระชับตุ๊กตาแมวในอ้อมแขน นางกอดคอเขาอย่างเก้อกระด้าง ไม่รัดแน่นจนอีซีโอขาดอากาศ “ไม่ต้องห่วง” เด็กหนุ่มเงยหน้าพึมพำกล่าวให้สาวน้อยน่ารักน่าชังบนหลังเบาใจ  

          คู่รักอื่นค่อยๆเดินไปต่อแถวเตรียมวิ่ง อีซีโอไม่ให้โซฟีใกล้คนอื่น เขาและนางเลือกยืนต่อแถวรั้งอยู่กลุ่มสุดท้าย

          แสงเดือนส่องสว่างสลับแสงไฟฟักทองปีศาจ ฝูงค้างคาวโบยบินร่าเริง ครั้นเสียงประกาศเริ่มดังปลุกใจให้ตื่นเต้นและสั่นตึกตัก เสียงฝีเท้านับร้อยเหยียบกระแทงแผ่นหินดังระงมคล้ายเสียงแผ่นดินไหว เหล่าชาวเมืองที่ยืนมุงดูกิจกรรมต่างพร้อมใจส่งเสียงให้กำลังใจญาติมิตร พ่อแม่ พี่น้อง ปู่ย่า ตายาย กำลังใจจากเพื่อนสนิท และหัวหน้าที่ทำงานที่ยืนปั้นหน้าบึ้งเตรียมลากพนักงานกลับไปสะสางงานที่ยังทำไม่เสร็จ

          “ลุย!”

          เหนือท้องฟากฟ้าปรากฏดอกไม้ไฟสีสันแพรวพราว พลันฝูงชนวิ่งทะยานอย่างเป็นระเบียบ กระทั่งช่วงหนึ่งเริ่มแตกแถวพร้อมด้วยการชิงชัยสุดเดือดที่เปี่ยมด้วยความหรรษา สนุกสนาม โหดดิบ กวนประสาท  

          “ร รอก่อน”

          “อะไรหรือ”

          ขณะคู่รักอื่นออกตัวกันหมดแล้ว เหลือคู่โซฟียังมิมีแววขยับ นักเชิดหุ่นน้อยรู้สึกไม่ค่อยดี นางเผยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกปานประหนึ่งคนปวดท้องหนัก “ฮา…” ลมหายใจร้อนพ่นเบาๆปลุกเล้าให้อีซีโอขวยเขิน เขาเบือนหน้าหนีอย่างขี้ขลาด พยายามปิดซ่อนความรู้สึกที่กำลังขยายใหญ่อย่างช้าๆ “ช่วย..”โซฟีซุกจมูกแนบแผ่นหลังอีซีโอ ส่งเสียงอ้อนวอนเหมือนลูกสาวกลัวผีหลอก “ช่วย..วิ่งเบาๆ”

          วิ่งไม่ต้องเร็วมาก ไปช้าๆเบาๆอย่าสร้างแรงสั่นมาก คือ..นางเจ็บ

          อ้าย จะบอกเขาเช่นไรดี โซฟีคิดสมองจะระเบิด นางเม้นปากอดกลั้น อีซีโอไม่แน่ใจโซฟีต้องการสื่ออะไร กระนั้นนางบอกให้เขาเบาๆนั้นหมายถึงอย่าไปเร็วเกินใช่หรือไม่ เอาแบบวิ่งสบายๆ เหมือนวิ่งออกกำลังยามเช้าตรู่ หรือตอนวิ่งหนีทหาร

          “เข้าใจแล้ว”

          ทีแรกอีซีโอมีแผนวิ่งด้วยความเร็วเต็มฝีเท้า กระนั้นวิ่งเร็วปานสายฟ้าเช่นนี้อาจสร้างภาระและทำให้โซฟีเวียนหัวคลื่นไส้ นางคงกลัวเขาเอาจริงแล้วตนเองจะรับไม่ไหว ครั้นเด็กหนุ่มเข้าใจความหมายที่สาวน้อยพยายามสื่อสารอย่างยากลำบาก เขากล่าวยืนยันกับนางแล้วเริ่มก้าวเท้า วิ่งเบาๆด้วยความเร็วคงที่ มิช้าเหมือนปู่เต่า แต่ก็มิเร็วเท่าผัววิ่งหนีเมีย  

          “ความเร็วระดับนี้ดีรึเปล่า”

          “อ อือ”

          ฝีเท้ามั่นคง การเคลื่อนไหวไม่สร้างแรงสะเทือนให้ร่างกายนักเชิดหุ่นน้อย แม้นไม่สบายเหมือนนั่งรถม้า กระนั้นถือว่ารับมือไหว โซฟีพยักหน้าให้อีซีโอวางใจ เขาทำเพื่อนางขนาดนี้ นางจะอดทนไม่ร้องครางเช่นกัน “…”

          แม้เริ่มต้นไม่สวยนัก กระนั้นอีซีโอมีพลังเหนือมนุษย์เป็นทุนเดิม เขาแบกนางมาเรื่อยๆ ไล่จากคู่สุดท้ายกลายเป็นรองสุดท้าย และไต่ระดับขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยวิ่งแซงคู่รักอื่นที่หยุดวิ่งเพราะหมดแรง ไม่ว่าเหนื่อยเพราะแบกเมียหนัก ไม่ว่าเหนื่อยเพราะระยะทางยาวไกล กระนั้นนี้คือสิ่งที่ผู้จัดการเล็งไว้ ค่อยๆใช้วิธีบั่นทอนแรงกายและแรงใจคู่รัก ให้พวกเขายอมแพ้

          เป็นกิจรรมที่ใช้แรงเยอะมากปานสร้างบ้าน กระนั้นมีเพียงพ่อบ้านใจกล้าเท่านั้นที่คู่ควรกับคำว่าชนะ

          “สู้ๆเจ้าทำได้”

          น้ำเสียงสตรีหวานละมุนช่วยเพิ่มพลังใจให้บุรุษมากทวี แต่ละคู่ยังช่วยกันไม่เปลี่ยน “วิ่งสิย่ะ!!” แต่ก็มีบ้างคู่ดุดันเหลือเกิน นั้นมันเจ้านายกับทาสหรือเปล่า

          อีซีโอตามองตรง ใจตั้งมั่น เขาแบกโซฟีวิ่งด้วยฝีเท้าสม่ำเสมอ ไม่ช้าลงสักนิดแม้วิ่งนานแล้ว นักเชิดหุ่นน้อยแลเห็นความมุ่งมั่นแรงกล้า นางในตอนนี้มีแต่สร้างภาระให้เขา ไม่มีส่วนช่วยอะไรสักอย่าง โซฟีละอายใจสิบส่วนต่อสิ่งที่อีซีโอพยายามทำเพื่อนาง กระนั้นนางไม่เคยตอบแทนหรือแสดงความรู้สึกขอบคุณเขาสักครั้ง

          นางเพียงแค่หลีกหนี หวาดกลัว และสับสน

          คลับคล้ายทำเขาเสียใจนับครั้งไม่ถ้วน..

          “พยายาม**..เข้านะ**”

          เสียงกระซิบเบาหวิวราวลมรักไร้แรงสั่นสิ่งใด ทว่าอีซีโอยินชัดสองหู…เสียงของโซฟีที่ไม่ว่านางจะพูดอะไรก็สร้างแรงเขย่าใจเขาให้เต้นโครมครามทุกครั้งรำไป

          “เชื่อใจข้า”

          เขาเชื่อนางหมดใจ ดังนั้นขอร้องให้นางเชื่อใจเขา อีซีโอขอแบกรับความหวัง ความรัก ความกลัวของนาง นำพานางไปสุดปลายทางของเราที่ห้องหอ เด็กหนุ่มลอบยิ้มทะนง แค่คำให้กำลังใจสั้นๆช่วยเพิ่มพูนพลังให้เขามหาศาล ฝีเท้าเร่งความเร็วปานย่างเท้ามัจจุราช โซฟีเบิกตาโต เจ็บก้น กระนั้นไม่เป็นไร ไปทั้งเช่นนี้แหละ

          ฟิ้ว—

          วิ่งมาจุดยืนยันตัวตนแรก ก่อนเข้าสุสาน พวกอีซีโอต้องตกตะลึงกับสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า “นี่มัน..” โซฟีเลิกคิ้ววิตก แววตาฉายความกังวลประปราย

          เบื้องหน้าพวกโซฟีคือหลุมลึก หลุมลึกขนาดกว้างใหญ่มีเสาไม้เรียงรายเป็นจุดๆเว้นระยะห่างกันพอให้กระโดดไปเหยียบได้ บริเวณนี้จำเป็นต้องอาศัยทักษะวิชาเล็กน้อยในการบุกตะลุยฝ่าไปถึงสุสาน อีซีโอไม่หนักใจเท่าไหร่นัก แต่โซฟีหนักใจมากมาย นางรู้ว่าเขาผ่านได้สบายเหมือนพลิกฝ่ามือ แต่ไม่รู้โซฟีจะทนไหวหรือไม่ ช่วงเวลาที่เกิดแรงสั่นสะเทือนทุกครั้งเมื่อกระโดดจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่ง

          แค่นึกก็…

          “ไปกัน”

          “ม ไม่ๆ”

          “?”

          ใจไม่พร้อมลุยสักนิด โซฟีแสดงสีหน้าลำบากใจ นางปากสั่นระริกพลางส่ายหัวดิกๆอีซีโอสงสัยทำไมนางไม่ไป เขาลองสำรวจดูหลุมลึกอีกครั้ง สังเกตว่ามีคู่รักไม่น้อยกระโดดพลาดเสียหลักตกลงหลุม ร่วงหล่นลงหายลับไปในความมืดมิดที่แน่นอนว่ามีบางสิ่งเฝ้ารอคอย “กรี๊ด!!” “ว้าย!!” “ตัวอะไรน่ะ!!” เหมือนว่าในหลุมลึกจะมีกับดักที่สร้างความสะพรึงให้คู่รักดวงซวย มิรู้พวกเขาเจออะไร กระนั้นมั่นใจมันต้องสยดสยองสมกิจกรรมภูตผี วิญญาณปลาไหล

          แอบมองคู่รักเดินขึ้นบันได ออกพ้นจากหลุมลึกสีดำทะมึน แต่ละคู่สีหน้าซีดเผือกเป็นไข่ต้ม สภาพเสื้อผ้าเรียบร้อย กระนั้นจิตใจพวกเขาเรียกว่าหวาดกลัวถถึงขีดสุด

          บางทีโซฟีอาจกลัวเหมือนกับคนอื่นๆ อีซีโออยากบอกให้นางคลายกังวล เขากระโดดไม่พลาดอย่างแน่นอน กระนั้นเขาไม่อยากให้นางกลัว

          ผู้ครองรัตติกาลหันมองถนนอีกเส้นทางที่สามารถใช้ไปจุดยืนยันตัวตนในสุสาน ไม่สิมันคือเส้นทางในสุสาน

          ด้านหลังรั้วเหล็กคือ หลุมศพ เงามืดปริศนา และถนนเขาวงกต

          เงียบงัน วังเวง แค่มองประตูรั้วเหล็กก็ไม่มีใครอยากก้าวเท้าท้าทาย

          “ไปทางนั้นหรือ”

          อีซีโอเห็นโซฟีชี้นิ้ว นางไม่กลัวผีไม่กลัวความมืด ขอร้องให้เขาอย่าใช้ความแรงเลย ช่วยไปเบาๆด้วยนะ

          เด็กหนุ่มพยักหน้าตอบรับคำสั่งว่าที่ภรรยา เขาแบกโซฟีบุกสุสานเส้นทางที่ไม่มีใครใช้ แม้นเส้นทางนี้สบายและวิ่งง่ายกว่าทางแรก กระนั้นมันมีระยะทางยาวกว่านิดหน่อย ต้องวิ่งอ้อมไกลใช้เวลานาน สำหรับคู่รักใจร้อนแล้วคงไม่มีใครคิดใช้ทางนี้ “เร็วสินาโน ไม่ชนะ คืนนี้เชิญนอนคอกม้า” “เอ๊ะ!!ใจร้าย” บนถนนไร้แสงสว่างปรากฏมีเงาสีขาวโพลนใหญ่เลือนราง อีซีโอเพ่งสายตามองทะลุความมืดมิดและต้องพบอมนุษย์จิ้งจอกเรือนร่างอวบอ้วนที่กำลังแบกคู่รักนางวิ่งตึกๆๆๆ

          มีคนวิ่งทางนี้ด้วยหรือ อีซีโอสงสัย กระนั้นแลดูน้ำหนักและขนาดร่างแล้วสงสัยเพราะตัวใหญ่เกิน กระโดด เคลื่อนไหวบนพื้นที่แคบไม่ได้

          “..”

          โซฟีชะโงกหัวมองคู่รักตรงหน้าด้วยแววตาสนอกสนใจ พวกอีซีโอวิ่งๆกระทั่งมาวิ่งขนาบข้างคู่รักนาโน จิ้งจอกสาวหันมองพวกอีซีโอพร้อมหยักยิ้มแสดงความเป็นมิตร อีซีโอมุมปากราบเรียบไม่ยิ้มตอบอย่างที่ชาวบ้านใจดีชอบทำ เขาปรายตามองจิ้งจอกอ้วนพลางดึงสายตากลับอย่างหยิ่งผยอง โซฟีกะพริบตาปริบๆมองนาโนด้วยความทึ้งในรูปลักษณ์อันใหญ่ยักษ์กว่าสาวมนุษย์ทั่วไป แค่ทรวงอกนั้นก็ดึงดูดความสนใจโซฟีแถบทั้งหมด

          อึก โซฟีกลืนน้ำลายเผลอนึกฝันอยากใหญ่ให้ได้เท่านาโน นักเชิดหุ่นน้อยพวงแก้มแดงระเรื่อพลางซุกหน้าแนบหลังอีซีโอ ภาพเนินอกโตเด้งดึ๋งติดตาฝังใจ

          “นางมองนมเจ้า”

          “ช่วยไม่ได้ ขนาดโตๆอย่างข้าหาดูยาก ฟุดๆ”

          ฮันน่าค้อนให้นาโน จิ้งจอกสาวอ้าปากขบขัน พวกนางวิ่งขนาบข้างกันสักพักหนึ่งเสมือนเพื่อนร่วมห้องเรียน กระนั้นอีซีโออยากพาโซฟีไปให้เร็วที่สุด เด็กหนุ่มไม่มีอารมณ์วิ่งเคียงข้างใครทั้งนั้น เขาเร่งฝีมือขึ้นนำพวกนาโน พวกนาโนที่เห็นพวกอีซีโอนำไปก่อนก็รู้สึกไม่อยากยอมแพ้ จิ้งจอกสาวแบกคนรักพร้อมนำน้ำหนักเท่าช้างวิ่งๆแซงหน้าพวกอีซีโอ  

          หึ อยากลองหรือ…

          เหมือนถูกท้าทาย อีซีโอเร่งฝีเท้าแซงหน้าพวกนาโน ครั้นพวกนาโนเร่งฝีเท้าแซงหน้าพวกอีซีโอ

          สลับขึ้นนำอย่างดุเดือด ไม่มีใครยอมถอย นาโนยิ้มทะมึนซอยเท้าเร็วปานใคร่วิ่งทะยานพุ่งสู่ดวงเดือน อีซีโอหงุดหงิดสองส่วน พลันตั้งใจทิ้งระยะห่างในคราวเดียว ฟุบ

          “อาเร๊ะ”

          “!!!”

          ไม่กำหนดเส้นทางตายตัวในเขตสุสาน ขณะพวกอีซีโอและพวกนาโนแข่งขันกันชิงนำบนสะพาน อีซีโอสบจังหวะกระโดดเหยียบรั้วสะพานพลันกระโจนลงสู่ถนนด้านล่าง ตุบ

          สองร่างตกกระแทงพื้นอย่างแรงสร้างแรงสั่นสะท้านไปลุกสุดทรวง อีซีโอไม่เจ็บมิสะทกสะท้านสักนิด กระนั้นสาวน้อยบนหลังหน้าซีดเผือกสลับแดงเป็นก้นลิง นางขยับสองขาหนีบเด็กหนุ่มอย่างเจ็บปวดรวดร้าว ทั้งเจ็บทั้งรู้สึกดีในคราวเดียวกัน กระนั้นนางกลืนเสียงครางลงคอไม่ยอมร้องสักแอะ “บาดเจ็บหรือ” อีซีโอเหลียวมองอย่างห่วงใย โซฟีน้ำตาคลอส่ายหน้าเบา เหงื่อไหลริน “..”

          ไม่เป็นไร นางสบายดี โซฟีหลบหน้าอีซีโอ นางหอบหายใจหนักหน่วง

          “ถ้าเผลอทำเจ้าเจ็บ..”

          อีซีโอแน่ใจแล้ววันนี้โซฟีไม่สบาย ตอนนี้เขาควรพานางไปหาหมอมากกว่า

          “อ อือ ไปเถอะ”

          โซฟีอยากกอดตุ๊กตาแมว อยากให้อีซีโอช่วยนาง

          อีซีโอห่วงโซฟี กระนั้นนางไม่ยอมแพ้ เขาก็จะทำให้นางสมหวัง เด็กหนุ่มสะบัดหน้าเริ่มวิ่ง เขาวิ่งระมัดระวังกว่าเดิมไม่พลาดท่าให้อารมณ์อยากชนะชั่ววูบอีก หรือเปล่านะ

          “นาโนมาแล้วจ้า!!”

          “!!”

          บ บ้าน่า!!!

          อีซีโอและโซฟีเบิกตากว้างเท่าไข่ห่านเมื่อเห็นนาโนวิ่งในท่าวิ่งสุนัขจิ้งจอก วิ่งสองอุ้มมือสองเท้าโดยมีฮันน่าขี่หลังประหนึ่งนักล่าและสัตว์เลี้ยงคู่ใจ ความเร็วเหนือมนุษย์สร้างความหวาดหวั่นให้พวกอีซีโอ จู่ๆใจทั้งสองใจตรงกันโดยไม่ได้นัดหมาย “เร็วอีซีโอ!!” โยนความเจ็บปวดทิ้งลงหลุม โซฟีเร่งอีซีโอรีบวิ่งหนี เอ้ย วิ่งไปจุดถัดไปทันที

          !!!

          ฝีเท้าคนหรือจะสู้ฝีเท้าหมา ฝีมือหมาหรือจะสู้ฝีมือผีดูดเดือด!!

          “ไม่จริง”

          อีซีโอทุ่มพลังกายทั้งหมดวิ่งหนีพวกนาโน กระทั่งถึงจุดยันยืนตัว โซฟียื่นแขนให้พนักงานประทับตราสัญลักษณ์ผีผ้าห่ม ครั้นพวกนางวิ่งต่อทันทีโดยไม่สนใจคู่รักสัตว์ป่าที่วิ่งไล่กัดก้นไม่เลิก “ประทับตราเร็วนาโน” จิ้งจอกสาวเร่งพนักงาน ฮันน่ารับตราประทับพลางกอดคอนาโน ปล่อยให้จิ้งจอกสาวนำตนพุ่งทะยานประหนึ่งขี่วัวกระทิง “แบบนั้นไม่ผิดกติการึ” “อนุญาตเจ้าค่ะ”

          หลบหลังพวกนาโน พนักงานหยักไหล่ ดวงดาวน้อยยิ้มกรุ่มกริ่ม

          “ชิ ดื้อด้านชะมัด”

          อีซีโอหน้าทะมึนปานก้นหม้อ เขาเร่งฝีเท้าสุดฤทธิ์หมายสละพวกนาโน แม่สาวจิ้งจอกอวบอ้วนวิ่งอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาสัตว์ป่าฉายประกายแดงฉานน่ากลัวยิ่ง โซฟีก้นสั่น นางหลับตาแน่น จู่ๆก็กลัวนาโนงับก้นเหมือนหมาดุๆ

          ฟุบ ตุบ ตุบ ตุบ

          ถนนมีสะพานและทางใต้ดิน อีซีโอมาถึงจุดที่มีกำแพง เขาหรี่ตาพลันถีบเท้ากระโดดเหยียบกำแพงอย่างนักวิ่งชำนาญสนาม กระโดดจากอีกจุดไปยังอีกจุดหนึ่ง แน่นอนว่าแรงกระแทงย่อมสร้างความสะยิวให้โซฟีกระสับกระส่าย กระนั้นนางยอมให้เขาทำ อ๊ะ อ๊ะ รู้ว่าหูอีซีโอดีเยี่ยม ดังนั้นโซฟีจะไม่ยอมร้องเด็ดขาด ขอร้องในใจก็พอ

          “หน็อย!!ว่องไวนัก”

          นาโนวิ่งตะลุยไล่กัดพวกอีซีโอไม่เลิกรา นี้พวกนางเป็นคู่อริตั้งแต่ชาติปางก่อนหรือไม่ ไล่ไม่เลิก

          ทักษะวิชาวิ่งกระโดดปานนักฆ่าของอีซีโอแบกโซฟีข้ามหัวคู่รักคู่อื่นๆมากมาย แต่ละคนต่างตกตะลึงกับความเร็วเที่หนือชั้นของพวกอีซีโอและต่างกลัวตาย พากันหลีกทางให้พวกนาโน!! ไม่มีคู่รักใดกล้าขวางทางจิ้งจอกสาว พวกนาโนอาศัยความกลัวนี้บุกตีฝ่าคู่รักอื่นอย่างไร้ปรานี “เหวอ” “เฮ้”

          เสียงกรีดร้องดังระงมพร้อมด้วยคู่รักที่เริ่มแตกกระเจิง หนีหัวซุกหัวซุนเนื่องด้วยเข้าใจผิดว่านาโนเป็นสัตว์ร้ายที่หลุดจากกรงขัง

          ตอนนี้สัตว์ร้ายหุ่นอ้วนพีกำลังไล่ล่าพวกอีซีโออย่างเคียงแค้น บ้าเลือด!!ปานอยากเนื้อเพิ่มหลังโซฟีแอบโยนเนื้ออร่อยๆให้นาโนกิน

          “จุดยืนยันตัวตนที่สอง!!”

          จุดหมายอยู่ตรงหน้าแล้ว กระนั้นมีสระลูกกวาดกั้นขวาง อีซีโอและโซฟีต้องฝ่าทะเลลูกกวาดไปยังจุดประทับตราเท่านั้น ไม่มีเส้นทางอื่นให้ใช้ “อีกนิดเดียว” อีซีโอค่อยๆก้าวลงสระลูกกวาดที่มีลูกกวาดนับล้าน เหมือนพวกเขากำลังเล่นบ้านบอลที่มีลูกบอลกลมๆเต็มไปหมด เวลาเคลื่อนตัวขยับขาเขยื้อนแขนช่างลำบากนัก พวกเขาไม่สามารถออกแรงวิ่งอย่างที่ผ่านมา ต้องค่อยๆก้าวเดินช้าๆสู้กับแรงต้านมหาศาล    

          “อึก”

          “..”

          จู่ๆตัวอีซีโอเอนเอียงคล้ายก้าวพลาด เด็กหนุ่มอึ้งชะงัก เมื่อจุดที่เขาวางเท้าไม่มีพื้นที่รองรับ

          “มีหลุม”

          “..!!”โซฟีสะดุ้งกวาดตามองรอบด้านด้วยแววตาหวาดหวั่นลนลาน นางมิเห็นหลุมเพราะรอบๆมีลูกกวาดหลากสีสันเต็มไปหมด  

          ทำเช่นไรดี.. โซฟีอยากถามอีซีโอ นางกังวลเขาจะมีอันตราย

          “กิจกรรมรับประกันความปลอดภัย” อีซีโอใจเย็นค่อยๆอธิบายให้โซฟีวางใจว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย สีหน้าเด็กหนุ่มแลสบายอกสบายใจ ทว่าในใจกำลังวิตกถึงปัญหาที่กำลังเผชิญ เขาขยับเท้าได้ยากนัก ช้าด้วย ทุกอย่างที่เขาเรียนรู้และฝึกฝนมาแถบไร้ความหมายเมื่อเผชิญหน้าสระลูกกวาด หากว่าสามารถบินละก็

          “จะกระโดด”

          อีซีโอเอ่ยเตือนโซฟี ทว่า “ห้ามกระโดดเจ้าค่ะ”

          ดวงดาวน้อยล่องลอยเหนือสระลูกกวาด พลางคลี่ยิ้มซนเมื่อล่วงรู้ความคิดพวกมีทักษะพิเศษ อีซีโอเดาะลิ้น โซฟีใช้แคนดี้ลูบๆอกอีซีโอปลอบประโลมให้เขาใจเย็น

          ค่อยๆเดินเถอะ.. นักเชิดหุ่นน้อยส่งนัยน์ตาสื่อสาร เด็กหนุ่มเข้าใจ ปล่อยวางความโกรธและเคลื่อนตัวช้าๆอย่างมีจังหวะ ทุกก้าวต้องนำพวกเขาไปข้างหน้า อย่าถอยหลัง

          “นาโนบุก!!!”

          สุรเสียงประกาศของจิ้งจอกสาวดังสนั่นสระลูกกวาด อีซีโอและโซฟีหันขวับมองคลื่นลูกกวาดสูงชันที่แตกเป็นเส้นทางให้พวกจิ้งจอกสาววิ่งเหมือนเครื่องจักรไอน้ำความเร็วสูง นาโนใช้สองขาสองอุ้งมือตะกุยลูกกลาดด้วยแรงมหาศาล อาศัยขนาดร่างกายแหวกทะเลลูกกวาดไปเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างไม่ชะลอความเร็ว ไม่นานพวกนางก็แซงหน้าทุกคู่ในสระลูกกวาด ร่วมถึงพวกอีซีโอ “ขอไปก่อนนะจ๊ะ”

          นาโนหยียิ้มระรื่นส่งสายตาท้าทายอีซีโอ มุมปากยิ้มกว้างอย่างผู้เหนือกว่า

          ผู้ครองรัตติกาลคิ้วกระตุกกึกๆ จ้องเขม่นสวนคืน

          ใช้เวลานานกว่าอีซีโอและโซฟีจะขึ้นพ้นสระลูกกวาดสำเร็จ ครั้นขึ้นปุบ โซฟีก็ไปรับตราประทับยืนยันตัวตนอย่างรีบร้อน อีซีโอกระชับน่องขาโซฟี ตอนนี้มองบนถนนไม่เห็นแม้แต่ก้นนาโน

          ชิ ช่างเร็วนัก.. อีซีโอหรี่ตาทะมึนรีบแบกโซฟีวิ่งต่อ “อดทนหน่อยนะ” อีซีโอเร่งฝีเท้า เขาหันเตือนสาวน้อยบนหลังซึ่งยามนี้นางเคลิบเคลิ้ม สีหน้าผ่องใสแลมีน้ำมีนวลเปล่งปลั่งอย่างน่าหลงใหล “โซฟี?” “อ อือ”นักเชิดหุ่นน้อยพอเริ่มชินกับความเจ็บระคนเสียวเป็นระยะ นางก็คิดว่ามันไม่เลวนัก อาจเรียกว่ารู้สึกดีด้วยซ้ำ ดีจนเบลอเลยทีเดียว

          อีซีโอไม่เข้าใจโซฟีเลย กระนั้นสีหน้านางดูดีกว่าตอนแรกมากโข สงสัยการวิ่งช่วยทำให้คนหายป่วยจริงๆ

          “เอาล่ะ”

          ตุบ!!

          สายลมกรรโชกแรงพัดใบไม้ กิ่งไม้ คู่รักอื่นปลิดกระเด็น โซฟีสวบกอดคออีซีโอโดยพลันไม่ลืมตามองรอบด้าน ความเร็วระดับนี้ไม่สั่นแรงอย่างที่คิด ไม่กระแทงเลย..งือ โซฟีชักอยากให้มันกระแทงแรงๆมากกว่าแล้วสิ

          “เหวอ”

          ระยะทางไกลเริ่มสร้างความเหนื่อยล้าให้ร่างกายอีซีโอ เด็กหนุ่มไม่ได้ใช้พลังมาโฮเสริมกำลังกาย นั้นแสดงว่าเขาใช้แรงตนเองทั้งหมดซึ่งมันอยู่ในระดับคนปกติ มนุษย์ธรรมดา คนธรรมดาวิ่งเร็วๆติดต่อกันหลายกิโลไม่ไหว พวกเขาสามารถวิ่งติดต่อกันได้หลายกิโลก็จริง แต่ก็ด้วยฝีเท้าและความเร็วที่ไม่เร็วมากเท่าเครื่องจักร

          “นาโนตกใจ!!”

          หยาดเหงื่อสาดกระเซ็น เส้นผมเงางามปัดเหวี่ยงสะบัด พวกนาโนที่ผ่อนแรงลงเพราะความประเมินให้ตกใจเมื่อพวกอีซีโอโผล่หัวมาวิ่งขนาบข้างอีกครั้งอย่างอัศจรรย์ เด็กหนุ่มปรายตามองจิ้งจอกสาวอย่างดูแคลน ฮึ เป็นไงๆ

          “หน็อย อย่าได้ใจนักเลย”

          นาโนเร่งฝีเท้า อีซีโอไม่รอช้าเร่งเช่นกัน

          ทั้งสองวิ่งเคียงคู่กันใต้แสงโคมไฟสีส้มสลัว ข้ามสะพาน ขึ้นบันได จิ้งจอกสาวไม่ยอมแพ้ มีหรือผู้ครองรัตติกาลจะท้อใจ ตอนนี้เขากำลังช่วยว่าที่ภรรยาชิงของรางวัลเอาไปตกแต่งบ้านในอนาคต ร่วมมือกันเพื่อเป้าหมายที่คาดหวัง แม้ตอนแรกนางยังไม่เต็มใจ กระนั้นดูสีหน้าโซฟีตอนนี้บอกได้เลยว่านางสุขใจเพียงใด นางดีใจมากที่ได้ร่วมมือกับเขา อีซีโอมโนหนัก บางทีคนที่ควรพบหมออาจเป็นเด็กหนุ่มหรือเปล่า

          “นี่แน่ะ”

          นาโนวิ่งประชิดอีซีโอพลางสะบัดบั้นท้ายอวบหมายกระแทงเด็กหนุ่ม “อย่าหวัง”

          ฟุบ อีซีโอมองวีถีการเหวี่ยงบั้นท้ายออกในชั่วพริบตา เด็กหนุ่มหยุดเท้ากะทันหันทำให้ก้นโซฟีกระเด้งแรง “อ๊ะ” โซฟีร้องในเวลาหนึ่งจุดหนึ่งวินาที พลันนางปิดปากโดยเร็วอย่างไม่คิดชีวิต เขาไม่ได้ยินใช่ไหม!!

          เนื่องด้วยอีซีโอกำลังสะใจในแผนการหลบสำเร็จดั่งที่วางแผน เด็กหนุ่มจึงลืมฟังเสียงครางของว่าที่ภรรยาเสียสนิท น่าเสียดาย

          “เอ๊อะ”

          โครม นาโนใช้แรงเหวี่ยงแปดส่วน น้ำหนักบั้นท้ายนางดึงร่างนางเอียงไปชนเสาไฟฟักทองหักโค่น ดูรู้เลยจิ้งจอกสาวกะก้นฟาดเด็กหนุ่มกระเด็นออกนอกสนาม “อุ๊ย..” “ยัยบื้อนาโน..” โป๊ก ฮันน่าสับกระบาลเมียรักหนึ่งทีเป็นการตักเตือน พวกอีซีโอไม่รอท่า รีบอาศัยโอกาสนี้วิ่งไปยังจุดถัดไป “ลาขาด” ผู้ครองรัตติกาลโยนคำบอกลาพร้อมพานักเชิดหุ่นน้อยไปโดยไม่เหลียวแลสงสาร

          ทะเลสาบ สถานที่สุดท้ายก่อนเข้าเส้นชัย

          “เรือพายรึ”

          ถัดจากสระลูกกวาดที่ต้องเดินฝ่า คราวนี้ถึงด่านพายเรือข้ามทะเลสาบ ทะเลสาบสีน้ำเงินสะท้อนภาพผืนทะเลดาราจักร ทางช้างเผือก ดวงดาวเปล่งแสงระยิบ ดวงเดือนทอเรืองรอง หมู่เมฆเกลียวคลื่น และฝูงนกกลางคืน อีซีโอมองหาเรือพาย ครั้นเห็นโชคดีอย่างยิ่ง เพราะมีเรือพายเหลืออยู่หนึ่งลำ เรือพายอื่นโดนคู่รักอื่นนำไปใช้แล้ว ตอนนี้ริมฝั่งเหลือรำเดียวเท่านั้น

          อีซีโอวางโซฟีในสภาพมึนเมาลงเรือ พลางเขาก้าวขึ้นตาม

          “รอพวกข้าด้วย!!”

          นาโนแบกฮันน่ามาถึงฝั่งพลางขอพื้นที่ให้พวกนางนั่งเรือพายลำเดียวกับพวกอีซีโอ “ประเดี๋ยว!!” เด็กหนุ่มยกมือห้ามปราม เพราะขนาดเรือพายลำเล็กจุคนได้อย่างมากสามคน แต่วัดขนาดเรือนร่างนาโนก็กินพื้นที่เจ็ดส่วนของเรือแล้ว หากนางลงนั่งละก็

          โครม

          โซฟีจับแคนดี้เกาะหัวเรือ อีซีโออยากยกเท้าถีบจิ้งจอกสาว กระนั้นเขาไม่อยากเสียกิริยาไม่สุภาพต่อหน้าโซฟี ฮันน่าที่มากับนาโนก็หน้าเจื่อนอยากตีผัวเช่นกัน “ฮาๆ” “ขำทำไม เรือตั้งลำเช่นนี้จะพายเช่นไร ยัยบื้อ” “เช่นนี้ไง”

          เพราะน้ำหนักไม่สมดุล เรือพายที่มีรูปทรงยาวจึงพลิกหัวพลิกหาง ปลายด้านหนึ่งชูชี้ฟ้า อีกด้านจมน้ำ ซึ่งด้านที่จมน้ำมีนาโนนั่งนั้นเอง

          จิ้งจอกสาวแอบตื่นตระหนักเบาๆกระนั้นแส้รงยิ้มร่า นางหยิบไม้พายและลงมือพายเรืออย่างเอาเป็นเอาตาย สวรรค์ไม่รู้ทำเช่นไร เรือดันเคลื่อนไปข้างหน้าจริงๆ

          “เจ้าจะทำเราตายกันหมด” ฮันน่าก่นด่าเสียงหนัก

          “ลงจากเรือซะ นี้คือคำสั่ง!!” อีซีโอเดือดดาลโบกมือสั่งนาโนอย่างลืมว่านางไม่ใช่ลูกน้องตน

          “..”โซฟีหวาดเสียวกลัวเปียกน้ำ นางเกาะหัวเรือสั่นเทิ้มเป็นลูกแมวเหมียว

          โครม!!

          พวกนางพายเรือถึงกลางทะเลสาบ ตอนแรกนาโนคิดว่าเรือรับน้ำหนักไหว แต่ไม่เลยจ้า

          “โซฟี!!”

          “ว้าย”

          ชั่วจังหวะเรือล่ม เด็กหนุ่มคว้าร่างบอบบางพลันกระโจนขึ้นฟ้า เขาไล่ตามองหาพื้นที่สามารถวางเท้าครั้นสบเห็นกิ่งก้านต้นไม้โผล่พ้นเหนือผิวน้ำพอดิบพอดี พลิกตัว หมุนควง และวางเท้าบนกิ่งก้านอย่างแผ่วเบา มือขวาจับก้านไม้แข็ง แขนซ้ายโอบเอวโซฟี รอดตายอย่างปาฏิหาริย์ “ระยะทางไม่ไกลมาก ข้าจะกระโดด” อีซีโอวัดระยะห่างจากจุดที่พวกนางอยู่กับชายฝั่งเป้าหมาย ระยะทางใกล้ๆไม่มีปัญหา

          “ช่วยด้วย!!ใครก็ได้”

          ฮันน่าแหวกว่ายพลางตะโกนขอความช่วยเหลือ นาโนเมียรักนางว่ายน้ำไม่เป็น ตอนนี้จิ้งจอกสาวจะจมน้ำตายแล้ว บุ๋นๆ

          “อ อีซี..”

          โซฟีหน้าซีดระคนตกใจ นางกระตุกแขนให้เด็กหนุ่มสนใจพวกนาโน โซฟีอยากช่วยพวกนาโนโดยเร็ว กลัวจิ้งจอกสาวไม่รอด “..” อีซีโอลังเลชั่วครู่เนื่องไม่อยากช่วยคู่อริที่พึ่งรู้จักมาดๆ กระนั้นโซฟีขอร้องเขานะ หากให้เขาปฏิเสธนาง ฆ่าเขาเลยดีกว่า ผู้ครองรัตติกาลคิดแผนช่วยจิ้งจอกสาวจากเหตุร้าย โซฟีมีแผน นางบอกให้อีซีโอแบกนางไปใกล้ๆพวกนาโน “ฝากเจ้าด้วย”

          “อือ”

          อีซีโอทะยานร่างสู่ฟากฟ้าพร้อมโซฟีที่สั่งการแคนดี้ ตุ๊กตาแมวแปลงร่างกับเครื่องจักรสังหารในชั่วพริบตา

          ดวงตาสีแดงทับทิมเปิดเผยสอประกายสว่างไสว

          “จัดการเลย แคนดี้!!”

          “กรรร”

          หุ่นกลมรณะแผ่ไอสังหารพลันพุ่งดิ่งจมลงสู่ก้นทะเลสาบ แคนดี้งมหาจิ้งจอกสาวเจอและจับนาง กระชากจากห้วงแห่งความตายอันเย็นเยียบ ตูม!!! ผิวน้ำระเบิดพร้อมร่างจิ้งจอกสาวอวบอ้วนที่พุ่งลอยกลางอากาศ โซฟีสั่งแคนดี้ช่วยฮันน่าและนาโน ครั้นนางสั่งให้แคนดี้ขว้างพวกตนไปลงที่ชายฝั่ง

          ตุบ

          เหมือนขว้างลูกบอล แคนดี้จับอีซีโอ โซฟี นาโน ฮันน่า ขว้างไปยังอีกฝั่งอย่างสวยงาม ซึ่งตอนทั้งกลุ่มตกลงสู่พื้นดิน แคนดี้ก็อ้าแขนเตรียมรับ ตุบ ตุบ ตุบ ตุบ อีซีโอพลิกตัวกระโดดลงจอดอย่างสวยงามไร้ที่ติ เขากางแขนอ้ารับร่างโซฟีทีตามมาทีหลัง “อุ๊ย” โซฟีครวญครางเสียงน่าหม่ำ คราวนี้นางร้องได้เพราะมีเหตุผลสมควรรองรับ แม้แท้จริงนางจะเจ็บเพราะเหตุอื่น “ขอโทษ” “อ อือ” อีซีโอคิดว่าตนเองยังรับไม่ดีพอ กระนั้นคราวหน้าเขารับได้นุ่มนวลกว่านี้แน่

          ฝั่งพวกนาโนได้อุ้งมือแคนดี้รับร่างไว้ ไม่ตกกระแทงพื้นจนสมองมีปัญหา

          “นาโน!!”

          “แคกๆ”

          จิ้งจอกสาวเปียกปอนชุ่มน้ำ นางยังมีลมหายใจ และแรงเหลืออย่างหน้าเหลือเชื่อ “แม่จ้า!” จิ้งจอกสาวลืมตาโพลงสะดุ้งพลันกระเด้งตัว สลัดขนสาดน้ำใส่พวกอีซีโออย่างไม่มีความเกรงใจ กลายเด็กหนุ่มยืนรับน้ำทุกเม็ด โดยเขายืนบังโซฟีไว้ข้างหลัง

          ตอบแทนได้เยี่ยมมาก… อีซีโอหน้าตาย มองแม่หมาสาวสลัดขนจนตัวแห้ง

          “แฮร่ๆ”

          นาโนนั่งแปะ กางขา แลบลิ้นซน ท่าทางเหมือนสุนัขนั่งรอให้เจ้านายชมไม่ผิด กระนั้นคนอื่นล้วนมองค้อนนางอย่างหมั่นไส้

          โป๊ก

          “เอ๊อะ” ฮันน่าสับหัวหนึ่งทีเพื่อเรียกสติเมียรัก นาโนเจ็บหัว น้ำตาคลอ “ขอโทษน้า”

          หลังผ่านเหตุร้ายพาเที่ยวปรโลก พวกอีซีโอก็โดนเสียงผู้ประกาศเร่งรัด “ตอนนี้มีผู้เข้ารอบแปดสิบแปดคนแล้วเจ้าค่ะ คู่รักใดอยากผ่านก็รีบๆย้ายก้นได้แล้วน้า”

          “!!”

          อีซีโอคว้าโซฟีมาแบกอย่างอุกอาจ นักเชิดหุ่นน้อยที่ยังยืนหลบมุม ใช้มือตบๆหลังกระโปรงตรวจว่าส่วนหลังยังดีอยู่ไหม นางตกใจไม่ทันตั้งสติก็โดนคว้าไปแบกแล้ว “ว้าย” เสียงร้องน่ารักทำอีซีโอสะดุ้งเฮือก กระนั้นยามนี้ต้องวิ่งก่อน “ไหวไหมนาโน” “ไหวจ้าที่รัก!!”

          บนถนนเส้นทางสุดท้ายมีคู่รักมากมายกำลังพยายามสุดใจเพื่อหมายเข้าเส้นชัย กลุ่มคนที่วิ่งเบื้องหน้าพวกอีซีโอทิ้งระยะห่างกับพวกเขาไกลมาก ไกลขนาดที่ว่าวิ่งธรรมดาไม่ได้ทางไล่ทันแน่

          หากใช้พลังมาโฮได้!!

          อีซีโอเบิกตาดุดัน ถ้าไม่มีกติกานี้เขาก็สามารถพานางเข้าเส้นชัยได้ก่อนใครแท้ๆ ผู้ครองรัตติกาลสุดแสนร้ายกาจเสียใจเมื่อไม่อาจชนะได้ในเงื่อนไขของคนธรรมดา เขาได้แต่มองหลังคู่รักอื่นด้วยสายตาที่เศร้าสลด โซฟีรับรู้ถึงความผิดหวังของอีซีโอ เขาพยายามมากเพื่อนาง ไม่อยากเห็นเขาเศร้า นักเชิดหุ่นน้อยก้มหน้างุด แอบมองพวกนาโนที่ยังวิ่งไม่ยอมแพ้

          “เส้นชัยอยู่ข้างหน้า!!”

          นาโนตะโกน โซฟีลืมตาโต ใช่ อีกนิดเดี๋ยวเท่านั้น

          กติกาห้ามผู้แบกใช้พลังมาโฮ แต่ไม่ได้ห้ามผู้ถูกแบกใช่หรือไม่

          “ยังไม่แพ้…”

          นางจะไม่แพ้ ไม่ยอมแพ้เด็ดขาด… โซฟีพึมพำเสียงแข็งขืน นิสัยเดิมหรือคือสันดานดิบโซฟี นางไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้อะไรง่ายๆ นางกล้า กล้าที่จะปกป้องและช่วยเหลือผู้อื่น!!! “ถอยไป..”

          กลิ่นไอพลังมาโฮสีแดงทับทิมแตกไสว ออร่าคลื่นมาโฮกางสยายเหนือแผ่นหลังนักเชิดหุ่นน้อย อีซีโอสัมผัสถึงจิตสังหารรุนแรงของสาวน้อยบนหลัง แม้จะเคยเห็นตอนโซฟีปลดปล่อยพลังมาก่อน กระนั้นเขาพึ่งเคยอยู่ในระยะรัศมีพลังมาโฮของนางใกล้เพียงนี้ครั้งแรก พลังมหาศาลนัก!!!

          เรือนผมสีทองไหลพัดไสว ดวงตาสีฟ้าถูกปอยผมซ่อนปกปิด พลันดวงตาสีแดงทับทิมเปิดเผยสู่โลกภายนอก

          นัยน์ตาสีแดงมีเปลวไฟอาฆาตลุกโชติช่วงดุจเปลวเพลิงปักษาสวรรค์

          “ทนเจ็บหน่อยนะอีซีโอ”

          น้ำเสียงเย็นยะเยือกมาพร้อมกลิ่นไอเย็นเยียบที่แพร่กระจายทั่วบริเวณ จิตสังหารของนักฆ่าสั่นเขย่าคนธรรมดาหวาดกลัวจิตใจกลัวเกรง พวกคู่รักข้างหน้าที่กำลังวิ่งอยู่รับรู้จิตสังหารโซฟีต่างตกใจขาอ่อนยวบหมดแรงวิ่ง ไม่จบแค่นั้น โซฟีกางฝ่ามือและใช้เส้นใยมาโฮเกี่ยวทั่วสรรพางค์กายอีซีโอ เด็กหนุ่มปล่อยให้เส้นใยสาวน้อยควบคุมร่างกาย ให้นางชักเขาเหมือนหุ่นกล

          “พยัญชนะหมวก ซ[โซ่คลองคอยมทูต]!!!”

          ศาสตร์ลับที่ใช้เส้นใยมาโฮเกี่ยวร่างเหยื่อและสั่งให้เคลื่อนไหวตามที่โซฟีต้องการ นอกจากสามารควบคุมให้เหยื่อทำตามที่สั่ง มันยังสามารเพิ่มพลังให้เหยื่อได้ระดับหนึ่งด้วย พลังมาโฮเสริมเพิ่มพลังให้ว่องไว และรวดเร็ว มีแรงเยอะทวี อีซีโอรู้ว่าหากเขาต่อต้านนิดหน่อยก็สลัดการควบคุมหลุด กระนั้นเขาไม่มีทางต่อต้านโซฟี เด็กหนุ่มแอบดีใจที่นางเชื่อใจเขา ใช้ร่างกายเขาจนได้

          “ไม่อยากตายก็ไส้หัวไปให้พ้น..”

           โซฟีขึงตาดุร้าย ตวาดไล่คู่รักที่ขวางทางทั้งหมด คราวเห็นถนนโล่งสะอาดไร้สิ่งกีดขวาง โซฟีก็ชักอีซีโอให้พุ่งทะยาน วิ่งเร็วปานปักษาแห่งสารพุ่งทะลวงห้วงอากาศทะยานเข้าเส้นชัยที่ชั่วพริบตา…

          ฟิ้ว---

          พื้นหินแตกเป็นหลุม แรงลมพักกรรโชกดุจลมมรสุมเมื่ออีซีโอถีบเท้าจากจุดตั้งต้น เขาพานางเข้าเส้นชัยสำเร็จท่ามกลางสายตาตะลึงมากมาย ในฐานะผู้ผ่านเข้ารอบคนที่เก้าสิบ อีซีโอลอบถอนหายใจฟู่ วางโซฟีลงพื้นอย่างนุ่มนวล นักเชิดหุ่นน้อยเชิดคาง ตาขวาง มือตบๆปัดกระโปรงสลักฝุ่นอย่างยโส ท่วงท่าปานเจ้าหญิงไม่เกรงใจใคร และสายตาที่พุ่งตัดสะบั้นคอผู้อื่น แข็งกร้าว ดุร้าย เย็นชาและร้อนแรงดุจไฟเทียนไข

          อีซีโอพลั่งเผลอลืมตัวมองโซฟีอย่างชื่นชม

          “///”

          โซฟีเห็นอีซีโอจ้องตนก็เขินให้สะบัดหน้าหนี  

          อ อย่ามองข้าด้วยสายตาร้อนแรงสิ…

          โซฟีเม้นปากแน่น ใจสั่นระรั่ว นางมีโอกาสช่วยอีซีโอแล้ว สาวน้อยแอบดีใจ

          “รอดแล้วนาโน”

          เสียงจิ้งจอกสาวทำให้โซฟีระบายลมหายใจเฮือก อีซีโอคิ้วกระตุก นี้พวกนางยังต้องเจอกับคู่รักจิ้งจอกก้นใหญ่ใช่หรือไม่!!!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น