facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : BAD LOVE 3 Goodnight :)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 71.3k

ความคิดเห็น : 178

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2562 16:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
BAD LOVE 3 Goodnight :)
แบบอักษร

​BAD LOVE 3

 

@Route69

"เชี้ย มึงคนที่เข้ามาใหม่ดิ โคตรสวย"

"เออ ขนาดแต่งตัวธรรมดานะ..."

"นั่นใช่ยัยเจ้าหญิงน้ำแข็งคณะเราปะ"

"ใช่ เหอะ ทำเป็นไร้ความรู้สึก จริงๆก็แอบแรดเหมือนกันนั้นแหละ"

ทันทีที่ฉันเดินเข้ามาในผับก็ได้ยินเสียงคนพูดพร้อมกับหันมามองฉัน แต่ฉันไม่สนใจคำพูดอะไรพวกนั้นหรอก ฉันโดนมาจนชินแล้ว คำพูดพวกนี้ไม่มีค่าพอที่จะอยู่ในหัวสมองฉันสักนิด

และเมื่อเดินเข้ามาเรื่อยๆ ฉันก็ได้ยินเสียงคนสองคนกำลังนั่งเถียงกัน

"ปล่อยฉัน"

"ไม่ นี่มันหน้าที่ของเธอ...ไม่ใช่หรอ?"

"หน้าที่ของฉันคือเด็กเสิร์ฟ ไม่ใช่มานั่งกับนาย"

"แต่ฉันจะให้เธอนั่งกับฉัน"

พรึ่บ! เขาพูดพร้อมกับเอาเงินวางบนโต๊ะอย่างแรงเหมือนกำลังดูถูก...

"ทำอะไร" ฉันที่ทนไม่ไหวจึงเดินเข้าไปและเอ่ยถามเขาขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

"อีฟ" เวลาที่เห็นฉันก็รีบลุกและจะเดินมาหาฉันทันที แต่...

หมับ! ติณณ์ก็ดึงแขนเวลาไว้ก่อนจะมองหน้าฉันนิ่ง

"ที่หนีไปเมื่อกี้คือไปโทรตามยัยนี่มาสินะ เหอะ" ติณณ์พูดพร้อมกับหันไปมองหน้าเวลา งงกันใช่ไหมละว่าสองคนนี้คือใคร แนะนำหน่อยละกัน เวลาคือเพื่อนสนิทของฉัน ทำไมเราถึงเป็นเพื่อนกันนะหรอก็เพราะยัยเวลาก็เหมือนเอวาสองนั่นแหละ ทั้งซื่อ ทั้งบื้อ แล้วก็ไม่ค่อยทันคน แต่ก็ดีกว่าพี่ฉันตรงที่ว่ายัยเวลายังมีความเข้มแข็งและสู้คนบ้างในบางครั้งที่ทนไม่ไหว ส่วนติณณ์ ฉันกับหมอนั่นก็ไม่เชิงรู้จักกันหรอกนะเพราะอยู่ๆหมอนี่ก็เข้ามาป่วนมาแกล้งยัยเวลาไม่ยอมหยุด ฉันเองก็ไม่รู้สาเหตุ เคยถามยัยเวลา ยัยนั่นก็บอกแค่ว่ามีปัญหากันนิดหน่อย ฉันเองไม่ใช่คนชอบเซ้าซี้ใครอยู่แล้วก็เลยปล่อยไป ถ้ายัยนั่นอยากเล่าเดี๋ยวก็เล่าเองแหละ

"ใครวะไอ้ติณณ์ สวยวะ" เสียงเพื่อนของติณณ์พูดขึ้นก่อนที่ทุกสายตาจะจับจ้องมาที่ฉัน ให้ตายเหอะ สายตาน่ารำคาญพวกนี้...อีกแล้ว

"ปล่อยเวลา" ฉันเอ่ยบอกเขาออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

"ทำไมฉันต้องทำตามที่เธอบอกด้วย..." ติณณ์ถามฉันกลับมา ก่อนจะหันไปพูดใส่หน้าเวลา

"...หึ เลสเบี้ยน"

"นี่!! เราไม่ได้เป็น..." เวลาจึงตะโกนใส่หน้าติณณ์อย่างโมโห  แต่ยังไม่ทันที่ยัยนั่นจะพูดจบ

"ไปเถอะ" ฉันก็พูดขึ้นพร้อมกับเดินไปจับแขนเวลาให้เดินออกมา ซึ่งรอบนี้ติณณ์ปล่อยให้เวลาเดินมากับฉัน ก่อนที่เขาจะพูดออกมา

"ถ้าเธอเดินออกไป...เตรียมหางานใหม่ได้เลย" หลังจากที่ติณณ์พูดจบ เวลาก็หยุดเดินและยืนตัวแข็งทันที

"อีฟ...ฉันออกจากงานที่นี่ไม่ได้" เวลาบอกฉันด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เพราะยัยนี่เคยบอกฉันว่า งานที่นี่ง่าย ความปลอดภัยสูง แถมยังเงินดี ทำให้เธอสามารถมีเงินจ่ายค่าเทอมของตัวเองได้

"หมอนั่นเป็นแค่ลูกค้าใช่ไหม" ฉันถามเวลาออกไป

"อืม" เวลาพยักหน้าตอบฉันกลับมา

"งั้นเขาก็ไม่มีสิทธิ์ไล่เธอออก..."

"...เพราะเธอไม่ได้ทำอะไรผิด" ฉันบอกเวลาออกไปตามความจริง ถ้าทางร้านไล่เวลาเพราะเหตุผลไร้สาระและลูกค้าบ้าๆแบบนี้ ฉันว่าร้านนี้คงต้องพัฒนาอะไรอีกเยอะนะ

"ก็จริง..." เวลาจึงคล้อยตามคำพูดของฉัน และจะเดินตามฉันออกมา

"จะลองดีใช่ไหม หึ" เสียงหมอนั่นพูดขึ้นมาด้วยความโมโห ก่อนจะกดโทรศัพท์โทรหาใครบางคนทันที

"สวัสดีครับ..."

"...พี่ฟีรอซ" หลังจากที่เขาพูดจบ เวลาก็หยุดเดินและยืนแข็งอีกครั้งทันที

"ฟะ...ฟีรอซงั้นหรอ..." ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจและสีหน้ากังวล

"มีอะไร" ฉันเอ่ยถามเวลาออกไป

"เขากะ...กำลังโทรหาเจ้าของผับ..." เวลาตอบกลับฉันมาหน้าซีดและน้ำเสียงสั่นคลอน

"ต้องการอะไร" ฉันจึงตัดสินใจหันไปถามหมอนั่นด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

"ดื่มเหล้าแก้วนี้ให้หมด" เขาก็ตอบกลับมาพร้อมกับชี้ไปที่แก้วเหล้าที่วางอยู่บนโต๊ะ

หมับ! ฉันเอื้อมมือไปหยิบแก้วเหล้าแก้วนั้นขึ้นมาเพื่อที่จะดื่มให้มันจบๆ แต่ติณณ์ก็ดึงแก้วเหล้าออกจากมือฉัน ก่อนจะพูดขึ้น

"ไม่ใช่เธอ..."

"...แต่เป็นยัยนั่น" เขาพูดพร้อมกับยื่นแก้วเหล้าไปที่เวลาทันที

"ฉันกินเอง" ฉันไม่สนใจและดึงแก้วเหล้าจากมือของเขาขึ้นมาดื่มทันที

"เธอ!" เสียงติณณ์พูดขึ้นด้วยความตกใจปนหงุดหงิด ฉันหันไปพูดกับเวลาอย่างไม่สนใจ

"ไปเถอะ"

หมับ! หมอนั่นก็ยังคงไม่ยอมและเดินเข้ามาดึงแขนเวลาไว้พร้อมกับพูดบอกเวลาออกมา

"ฉันให้เธอดื่ม ไม่ใช่เพื่อนเธอ"

"ไม่กล้าหรอ?" เขาเอ่ยถามเวลาขึ้นด้วยน้ำเสียงเหยียดๆ

"ถ้าฉันกินหมดแล้วเรื่องจะจบใช่ไหม" เวลาจึงถามหมอนั่นกลับ

"อืม" เขาก็พยักหน้าตอบ

"ก็ได้..." เวลาพูดพร้อมกับยกแก้วเหล้าจากมือของติณณ์ขึ้นมากระดกทันที

ส่วนฉันที่พยายามจะยกมือห้ามเวลา แต่อยู่ๆร่างกายของฉันมันก็เริ่มมึนๆช้าๆ และรู้สึกง่วง...หรือว่า!! เมื่อคิดได้แบบนั้นฉันก็เงยหน้าไปมองหน้าหมอนั่นทันที ซึ่งเขาก็มองหน้าฉันกลับมาก่อนจะพูดออกมา

"หึ..."

"...ฝันดี" พรึ่บ! แล้วทุกอย่างก็มืดดับไป...

 

...

"อีฟ!!" เวลาเรียกอีฟขึ้นด้วยความตกใจหลังจากที่เห็นอีฟฟุบหลับไปบนโซฟา ก่อนจะ...

พรึ่บ! แล้วไม่นานเธอก็หลับไปอีกคน

"หึ" ติณณ์ยิ้มออกมาด้วยความพอใจ ใช่ เขาใส่ยานอนหลับไว้ในเหล้า เอาง่ายๆก็คือ เขาสำรองแผนมาดีเพราะเขาไม่ได้ใส่ยานอนหลับไว้แค่ที่แก้ว...เขาใส่มันไว้ที่เหล้าเลยต่างหากละ :)

"เอาไงมึง ยิงปืนนัดเดียว ได้นกสาวสองตัวเลยวะ..." เพื่อนของติณณ์พูดขึ้นพร้อมกับมองหน้าอีฟด้วยสายตาสนใจก่อนจะถามออกมา

"...กูขอคนนี้ได้ปะวะ"

"มึงคิดจะทำอะไร" ติณณ์ถามเพื่อนเขากลับไป

"ก็...อย่างที่มึงจะทำกับเด็กเสิร์ฟคนนั้นนั้นแหละ" เพื่อนเขาก็ตอบกลับมา

"กูไม่ได้จะทำอะไร แล้วมึงก็ไม่มีสิทธ์แตะต้องเพื่อนยัยนี่ด้วย" ติณณ์พูดออกมาเสียงแข็ง

"อ้าว แล้วมึงจะวางยาเขาทำไมวะ" เพื่อนของเขาจึงถามขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ

"เรื่องของกู" ติณณ์ก็ตอบกลับเพื่อนเขาไป

"เออ อยากทำไรก็ทำ กูกลับละ" เพื่อนเขาพูดพร้อมกับเดินออกไปด้วยความหงุดหงิดเพราะคิดว่าจะได้ทำอะไรสนุกๆในคืนนี้

"แล้วจะเอาไงต่อดีวะ" ติณณ์พูดขึ้นก่อนจะมองไปยังอีฟกับเวลาด้วยสายตาคิดไม่ตก เพราะเขาแค่อยากจะวางยาแกล้งเวลาเล่นเฉยๆ แต่นี่ดันมีอีฟเข้ามาอีก

"ไง น้องชาย" แล้วอยู่ๆเสียงใครบางคนก็เอ่ยทักเขาขึ้น

"หวัดดีพี่" ติณณ์เอ่ยทักทายกลับไป ซึ่งคนที่เข้ามาทักเขาก็คือ...ฟีรอซ

"น้าไอริสกับอาเตโชสบายดีไหม" ฟีรอซถามติณณ์ขึ้น ใช่แล้ว! ติณณ์ก็คือลูกชายของไอริสและเตโชนั่นเอง...

"สบายดีครับ แล้วน้าญาดากับอาฟีฟ่าสบายดีไหมครับ" ติณณ์ตอบพร้อมกับถามฟีรอซกลับไป

"ดีสุดๆเลยแหละ ฮ่าๆๆ" ฟีรอซตอบกลับอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่สายตาของเขาจะเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่าง

"เพื่อนเมาหรอ?" ฟีรอซถามติณณ์ขึ้นเมื่อเห็นอีฟกับเวลานอนอยู่บนโซฟา

"เปล่าครับ ผมวางยา..." ติณณ์ก็ตอบฟีรอซกลับตามความจริง

"อ่อ...หะ!!" ฟีรอซพยักหน้าก่อนจะพูดออกมาด้วยความตกใจ

"แค่แกล้งกันเล่นเฉยๆครับ ไม่ได้จะทำอะไร" ติณณ์รีบบอกฟีรอซไปทันที

"แต่เล่นวางยาสองคนเลยเนี่ยนะ" ฟีรอซถามพร้อมกับมองหน้าติณณ์

"กะวางแค่คนนี้ครับ แต่อีกคน...ดันมาช่วย" ติณณ์บอกฟีรอซและชี้ไปที่เวลากับอีฟ

"อ่อ แล้วจะแบกไหวหรอ สองคน?" ฟีรอซเอ่ยถามติณณ์

"ไม่น่าไหวครับ" ติณณ์ก็ตอบเขากลับตามตรง

"ฮ่าๆๆ ให้เด็กที่ร้านพี่ช่วยก็ได้" ฟีรอซจึงบอกเขาไป

"ก็ดีครับ ขอบคุณครับพี่" ติณณ์ตอบกลับมา

"ไม่เป็นไรๆ ว่าแต่จะเอาพวกเขาไปที่ไหน" ฟีรอซบอกและถามติณณ์ขึ้น

"ยัยนี่ผมจะเป็นคนจัดการเอง ส่วนยัยน้ำแข็ง..." ติณณ์พูดพร้อมชี้ไปที่เวลา ก่อนจะชี้ไปที่อีฟและทำท่าคิดหนัก

"ให้เขานอนที่นี่ก่อนก็ได้นะ ชั้นบนพี่ทำเป็นโรงแรมไว้สำหรับคนที่กลับไม่ไหว..." ฟีรอซบอกออกไป

"กลับไม่ไหว หรือทนไม่ไหวกันแน่ครับ" ติณณ์ถามขึ้นทันที

"ฮ่าๆรู้ทันวะ ก็นั้นแหละ แต่เอาเพื่อนไปนอนที่นั้นก่อนได้นะ ปลอดภัยๆ เดี๋ยวพี่ให้พนักงานดูแลให้" ฟีรอซตอบพร้อมกับบอกติณณ์ออกไป

"ดีเลยครับ ขอบคุณมากๆครับพี่" ติณณ์จึงพยักหน้าตอบ เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าอีฟอยู่ที่ไหน อีกอย่างเขาก็เชื่อว่าถ้าฟีรอซรับปากแบบนี้จะต้องดูแลอีฟดีแน่ๆ เขาจะได้ไม่ต้องกังวล

"งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ" ติณณ์พูดขึ้น

"โอเคๆ ไว้เจอกัน" ฟีรอซตอบกลับ

"ครับ" ติณณ์พยักหน้าตอบก่อนจะอุ้มเวลาเดินออกไป

"ไอ้เช่ เช็คให้หน่อยดิว่าตอนนี้ห้องไหนว่าง" หลังจากที่ติณณ์เดินออกไป ฟีรอซก็หันไปพูดกับปอเช่ลูกน้องและผู้จัดการร้านของเขา

"806ครับเฮีย" ปอเช่ตอบกลับมา

"เออเคๆ ฝากเด็กไปส่งเพื่อนน้องกูให้ที ดูแลดีๆด้วยนะเว้ย เดี๋ยวกูไปจัดการของขวัญวันเกิดให้ไอ้จาร์ฟาก่อน" ฟีรอเอ่ยซบอกปอเช่

"ครับเฮีย" ปอเซ่ก็รับคำทันที แล้วฟีรอซก็เดินออกไป

"ห้องไหนวะที่พี่เช่บอกอะ" เสียงพนักงานคนนึงพูดขึ้น

"กูก็...จำไม่ได้วะ" พนักงานคนที่สองก็ตอบกลัลมา

"เขาให้ใบเลขห้องมาด้วยนี่ อยู่ที่มึงอะ" พนักงานคนแรกพูดออกมาเมื่อนึกขึ้นได้

"เออวะ" คนที่สองจึงพูดพร้อมกับหยิบใบที่จดเลขห้องออกมาทันที

"806หรือ908วะ" เสียงพนักงานคนแรกพูดออกมาด้วยความสับสน เพราะใบที่เขียนให้มาสามารถอ่านได้ทั้งสองแบบ

"กูว่า806 เพราะถ้า908ชั้น9มันเป็นวีไอพีสำหรับเจ้าของนิ่"

"แต่พี่เช่บอกว่าคนนี้เฮียฟีรอซกำชับให้ดูแลดีๆเลยนะเว้ย"

"งั้นไปชั้น9ก่อนละกัน ถ้าห้องปิดค่อยลงชั้น8"

"เออ ตามนั้น"

แล้วทั้งสองก็เลือกที่จะไปที่ห้อง908ก่อน...

#908

กุกกักๆ

แอดดดดดดดดดดดด

"เปิดได้วะ"

"เออ คงห้องนี้แหละ"

"ไปๆ เอาเขาไปไว้"

พนักงานพูดพร้อมกับพยุงอีฟมานอนบนเตียง...

"เสร็จภารกิจสักที" พวกเขาพูดออกมาก่อนจะพากันเดินออกจากห้อง

"อย่าลืมล็อคประตูให้เขาด้วย" พนักงานคนแรกหันมาบอกพนักงานอีกคน

"เค" เขาก็ตอบรับก่อนจะล็อคประตู

กึก! แล้วทั้งสองก็เดินออกไปทันที...

 

Spoil next ep.

"นอนหลับสวยๆไปก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่ทำเอง..."

สวบ!!

 

ความคิดเห็น