คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 2 กลั่นแกล้ง.. 25%

ชื่อตอน : บทที่ 2 กลั่นแกล้ง.. 25%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 441

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2563 07:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 กลั่นแกล้ง.. 25%
แบบอักษร

“คุณธชมีอะไรหรือคะ?” ฉันทพิชญาร้องถามผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้านาย เมื่อเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานของเขาแล้ว ซึ่งคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ก็กำลังก้มดูเอกสารรายงานการประชุม ที่เธอได้ทำการแก้ไขอย่างขะมักเขม้น โดยไม่เงยมองมาดูฉันทพิชญาเลยสักนิด และถึงแม้เธอจะส่งเสียงร้องถามก็ตาม 

ฉันทพิชญารู้สึกหวั่นๆ กลัวว่าจะมีคำตรงไหน ที่ทำให้เขาไม่ถูกใจอีกหรือเปล่า จุฑาธชก้มอ่านอยู่สักพักก็เงยหน้า ขึ้นมามองหน้าสวยหวานซึ้ง ด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยเย็นชา  

“ตอนเย็นเธอจะต้องไปพบลูกค้าด้วยกันกับฉัน จงเตรียมตัวเอาไว้” ซึ่งคำพูดที่จุฑาธชสั่งการออกมา ถึงจะมีน้ำเสียงเย็นชาเหมือนกับสีหน้าที่เขาแสดงออกมาก็เถอะ แต่ก็ทำให้ฉันทพิชญาโล่งใจขึ้นมาได้เปราะหนึ่ง ที่ไม่ถูกอาละวาดใส่ เรื่องเอกสารที่เขากำลังอ่านอยู่ ณ ตอนนี้ 

“ค่ะ” ฉันทพิชญาตอบรับคำสั่งนั้นสั้นๆ และทำท่าจะเดินออกจากห้อง  

“เดี๋ยว!! ในการไปพบลูกค้าในเย็นนี้ เธอจะต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย และฉันก็ให้คนจัดเตรียม และจะส่งมาให้เธอช่วงบ่าย” จุฑาธชร้องบอกขึ้นมาด้วยโทนเสียงแบบเดิม  

“ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยหรือคะ? ชุดที่ดาวใส่อยู่นี้ก็ดูสุภาพอยู่แล้วนะคะ?” ฉันทพิชญาขมวดคิ้วสงสัย ทำไมเขาจะต้องให้เปลี่ยนเสื้อผ้ากันล่ะ ก็ในเมื่อเสื้อผ้าของเธอที่ใส่อยู่ในตอนนี้ มันเป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาว และกระโปรงสั่นสุภาพอยู่แล้ว 

“ก็เพราะมันสุภาพไปนะสิ ฉันสั่งให้ทำอะไรก็ทำไป จะมาแย้งทำไมให้รำคาญ ออกไปได้แล้ว” จุฑาธชพูดด้วยน้ำเสียงเข้มดุมากขึ้นกว่าเดิม อย่างมีอารมณ์ขึ้นมา ฉันทพิชญาเม้มปากบางนุ่มเข้าหากันแน่น ก่อนจะผละก้าวเดินออกจากห้องไป โดยไม่รอให้คนตัวโตที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ต้องไล่เธออีกเป็นรอบที่สอง 

: 

และในช่วงบ่ายแก่ๆ ก็มีผู้หญิงนำชุดมาส่งให้ฉันทพิชญา ตามที่จุฑาธชบอกไว้จริงๆ  

“สวัสดีค่ะ ฉันมาส่งชุดให้คุณฉันทพิชญาค่ะ” ผู้หญิงที่มาส่งชุดขึ้นมายังชั้นที่ฉันทพิชญาทำงานอยู่ ตามคำบอกกล่าวของเจ้าหน้าที่รีเซฟชั่น ที่ทำงานอยู่ชั้นล่างของตึก  

“ฉันนี่แหละค่ะ ฉันทพิชญา” ฉันทพิชญาแจ้งแก่คนที่มาส่งชุดให้รับทราบ ว่าเธอนั้นแหละคือคนที่เขามาพบ 

“อ้อค่ะ!! นี่ค่ะชุด และกรุณาเซ็นชื่อรับชุดตรงนี้ให้ด้วยค่ะ” เมื่อผู้หญิงคนนั้นรับรู้แล้วว่า คนตรงหน้านั้นคือคนที่เธอจะมาส่งชุดให้ ก็ยื่นชุดที่ถือมาในมือให้ ก่อนจะยื่นเอกสารให้เซ็นรับสินค้า  

ฉันทพิชญาลุกขึ้นมาจากโต๊ะทำงาน เดินไปรับชุดและเอกสารมาถือไว้ในมือ เดินเอาชุดไปพาดไว้ที่พนักพิงเก้าอี้ทำงานของเธอ แล้วยื่นมือไปหยิบปากกาขึ้นมา เซ็นชื่อลงไปที่ช่องของผู้รับสินค้า จากนั้นก็ค่อยยื่นเอกสารกลับคืนให้แก่ผู้หญิงที่มาส่งชุด 

ฉันทพิชญาเห็นชุดที่จุฑาธชให้เธอใส่แล้ว มันดูไม่เหมือนชุดที่จะใส่ไปคุยงานเลยสักนิด มันเหมือนกับเป็นชุดที่น่าจะใส่ไปเที่ยวผับเสียมากกว่า  

“เขาคิดจะทำอะไรของเขากันนะ!!??” ฉันทิพิชญาหยิบชุดขึ้นมาดูนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดพึมพำกับตัวเองออกมาเบาๆ แต่ถึงจะมีข้อสงสัย ในการกระทำของจุฑาธชสักเพียงไหน เธอก็ไม่คิดจะเข้าไปถามเอาความ กับคนที่นั่งทำงานอยู่ในห้องอย่างแน่นอน เพราะหากเธอเข้าไปถาม รับรองเขาต้องเกรี้ยวกราดใส่แน่ๆ  

“ในเมื่อเขาอยากให้ใส่ ก็ใส่ๆ ไปเถอะดาว มันก็ไม่โป๊อะไรมากมายหรอกน่ะ แค่นี้เอง!!” ฉันทพิชญาพูดปลอบใจตัวเองออกมาเบาๆ ก่อนจะสลัดสิ่งที่ครุ่นคิดกังวลอยู่ออกไป จากหัวสมองน้อยๆ ของเธอ แล้วเดินกลับไปนั่งทำงานของเธอต่อไป  

และก่อนเวลาที่จะต้องไปพบลูกค้ากับจุฑาธช ประมาณสามสิบนาที ฉันทพิชญาลุกขึ้นไปทำการผลัดเปลี่ยนชุดเสื้อผ้าในห้องน้ำ 

 

มาลุ้นกันนะคะว่าคุณธช จะกลั่นแกล้งอะไรดาวของเรากันล่ะนั้น ลุ้นๆ ค่ะ.................... :) 

ความคิดเห็น