คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 2 กลั่นแกล้ง.. 25%

ชื่อตอน : บทที่ 2 กลั่นแกล้ง.. 25%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 370

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2561 15:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 กลั่นแกล้ง.. 25%
แบบอักษร

​“คุณธชมีอะไรหรือคะ?” ฉันทพิชญา ร้องถามผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้านาย เมื่อได้เดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานของเขาแล้ว ซึ่งคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ก็กำลังก้มดูเอกสารรายงานการประชุม ที่เธอได้ทำการแก้ไขอย่างขะมักเขม้น โดยไม่เงยมองมาดู ฉันทพิชญา เลยสักนิด และถึงแม้เธอจะส่งเสียงร้องถามไปนั้นก็ตาม

ฉันทพิชญา รู้สึกหวั่นๆ กลัวว่าจะมีคำตรงไหนที่ทำให้เขาไม่ถูกใจอีกหรือเปล่า ซึ่ง จุฑาธช ก้มอ่านอยู่สักพักก็เงยหน้าขึ้นมามองหน้าสวยหวานซึ้งนั้น ด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยเย็นชา “ตอนเย็นเธอจะต้องไปพบลูกค้าด้วยกันกับฉัน จงเตรียมตัวเอาไว้” ซึ่งคำพูดที่ จุฑาธช สั่งการออกมา ถึงจะมีน้ำเสียงเย็นชาเหมือนกับสีหน้าที่เขาแสดงออกมาก็เถอะ แต่ก็ทำให้ ฉันทพิชญา โล่งใจขึ้นมาได้เปราะหนึ่ง ที่ไม่ถูกอาละวาดใส่เรื่องเอกสารที่เขากำลังอ่านอยู่ ณ ตอนนี้

“ค่ะ” ฉันทพิชญา ตอบรับคำสั่งนั้นสั้นๆ และทำท่าจะเดินออกจากห้อง “เดี๋ยว!! ในการไปพบลูกค้าในเย็นนี้ เธอจะต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย และฉันก็ให้คนจัดเตรียมและจะส่งมาให้เธอช่วงบ่าย” จุฑาธช ร้องบอกขึ้นมาด้วยโทนเสียงแบบเดิม “ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยหรือค่ะ ชุดที่ดาวใส่อยู่นี้ก็ดูสุภาพอยู่แล้วนะคะ?” ฉันทพิชญา ขมวดคิ้วสงสัย ว่าทำไมเขาจะต้องให้เปลี่ยนเสื้อผ้ากันล่ะ ก็ในเมื่อเสื้อผ้าของเธอที่ใส่อยู่ในตอนนี้ มันเป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาว และกระโปรงสั่นสุภาพอยู่แล้ว

“ก็เพราะมันสุภาพไปนะสิ ฉันสั่งให้ทำอะไรก็ทำไป จะมาแย้งทำไมให้รำคาญ ออกไปได้แล้ว” จุฑาธช พูดด้วยน้ำเสียงเข้มดุมากขึ้นกว่าเดิม อย่างมีอารมณ์ขึ้นมา ฉันทพิชญา เม้มปากบางนุ่มเข้าหากันแน่น ก่อนจะผละก้าวเดินออกจากห้องไป โดยไม่รอให้คนตัวโตที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ต้องไล่เธออีกเป็นรอบที่สอง

และในช่วงบ่ายแก่ๆ ก็มีผู้หญิงนำชุดมาส่งให้ ฉันทพิชญา ตามที่ จุฑาธช บอกไว้จริงๆ “สวัสดีค่ะ ฉันมาส่งชุดให้คุณฉันทพิชญาค่ะ” ผู้หญิงที่มาส่งชุดขึ้นมายังชั้นที่ ฉันทพิชญา ทำงานอยู่ ตามคำบอกกล่าวของเจ้าหน้าที่รีเซฟชั่นที่ทำงานอยู่ด้านล่างของตึก “ฉันนี้แหละค่ะ ฉันทพิชญา” ฉันทพิชญา แจ้งแก่คนที่มาส่งชุดให้รับทราบว่าเธอนั้นแหละคือคนที่เขามาพบ

“อ้อค่ะ!! นี้ค่ะชุด และกรุณาเซ็นชื่อรับชุดตรงนี้ให้ด้วยค่ะ” เมื่อผู้หญิงคนนั้นรับรู้แล้วว่าคนตรงหน้านั้นคือ คนที่เธอจะมาส่งชุดให้ ก็ยื่นส่งชุดที่ถือมาในมือให้ ก่อนจะยื่นเอกสารให้เซ็นรับสินค้าด้วย ฉันทพิชญา ลุกขึ้นมาจากโต๊ะทำงาน เดินไปรับชุดและเอกสารนั้นมาไว้ในมือ เดินเอาชุดไปพาดไว้ที่พนักพิงเก้าอี้ทำงานของเธอ แล้วยื่นมือไปหยิบปากกาขึ้นมา เซ็นชื่อลงไปที่ช่องของผู้รับสินค้า จากนั้นก็ค่อยยื่นเอกสารกลับคืนให้แก่ผู้หญิงที่มาส่งชุดไป

ฉันทพิชญา เห็นชุดที่ จุฑาธช ให้เธอใส่แล้ว มันดูไม่เหมือนชุดที่จะใส่ไปคุยงานเลยสักนิด มันเหมือนกับเป็นชุดที่น่าใส่ไปเที่ยวผับเสียมากกว่า “เขาคิดจะทำอะไรของเขากันนะ!!??” ฉันทิพิชญา หยิบชุดขึ้นมาดูนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดพึมพำกับตัวเองออกมาเบาๆ แต่ถึงจะมีข้อสงสัย ในการกระทำของ จุฑาธช สักเพียงไหน เธอก็ไม่คิดจะเข้าไปถามเอาความ กับคนที่นั่งทำงานอยู่ในห้องอย่างแน่นอน เพราะหากว่าเธอเข้าไปถามรับรอง เขาต้องเกรี้ยวกราดใส่แน่ๆ 

“ในเมื่อเขาอยากให้ใส่ ก็ใส่ๆ ไปเถอะดาว มันก็ไม่โป๊อะไรมากมายหรอกน่ะ แค่นี้เอง!!” ฉันทพิชญา พูดปลอบใจตัวเองออกมาเบาๆ ก่อนจะสลัดสิ่งที่ครุ่นคิดกังวลอยู่ออกไป จากหัวสมองน้อยๆ ของเธอ แล้วเดินกลับไปนั่งทำงานของเธอต่อไป และก่อนเวลาที่จะต้องไปพบลูกค้ากับ จุฑาธช ประมาณสามสิบนาที ฉันทพิชญา ก็ลุกขึ้นไปทำการผลัดเปลี่ยนชุดเสื้อผ้าในห้องน้ำ


มาลุ้นกันนะคะว่าคุณธช จะกลั่นแกล้งอะไรดาวของเรากันล่ะนั้น ลุ้นๆ ค่ะ.................... :)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น